- Katılım
- 4 Mart 2012
- Mesajlar
- 17.283
- Emoji Skoru
- 40.391
- Puanlar
- 798
Eşinizden şüpheniz yoksa, sevginiz daimse, çocuk istiyorsanız..
Hemen olacağını da bilemezsiniz o yüzden çalışmalara başlayın derim..
Şimdi başlıyormuşum hayır eşim iyi biri demeye
Çocuk için evlenmedi tabi ki çocukları fazlaca seviyor ve bi de yaşının geçtiğini düşünüyor
Yaaa ne güzel hayatınız ve süreçleriniz her daim güzel olsun
Evet genel olarak ilgili bu tür konulara evde bana yardım ediyor bebeğe de edeceğini düşünüyorum tek korkum sadece erken mi
Bence erken çocuksuz evlilik günleri çok keyifli. Çocuk da güzel elbette ama işler biraz zorlaşıyor.
Ben ilk bebeğimi 33te ikincisini 37de doğurdum 27 yaşımda evlenmiştim.
Aklım hala çocuk yokken yapamadıklarımda
Kesinlikle erken daha henüz 5 6 ay olmuş. Çocuk evet çok tatlı ama yıpratıcı bir süreç. Hamilelik zaten zor doğum yapıyorsun lohusalık hormonları sürekli bir insana bakım vermeye çalışmak eski konforu kaybetmek uykusuzluk derken zaten stres hat safhada oluyor. Ben 2 senelik evlilikten sonra çocuk sahibi oldum tabi ondan öncesinde uzun bir sevgililik süreci de oldu eşimle hiçbir problemimiz olmamasına rağmen çocuktan sonra çok gerildik. Özellikle yenidoğan dönemi ilk 2 ay tam bir facia. Şuan bebeğim 4 aylık bi sıkıntımız yok şükür çabuk toparladık ama ne yazık ki evliliği oturmamış bir çok çift toparlayamıyor ve eninde sonunda ayrılık kararı veriliyor. Yaşayın gezin tozun başbaşa vakit geçirin en azından 1 2 sene daha tadını çıkarın bir şeylerin. Çocuk sorumluluğu basit bir şey değil gerçekten. Ve ne kadar kocanız da olsa gözlemleyin kendinize şu soruyu sorun gelecekte herşey olabilir ama bu adamdan ayrılsam dahi iyi bir baba olur mu herhangi bir durumda siz tek başınıza bu çocuğa bakabilir misiniz bunlar çok önemli. Ben kendi eşime de söylemiştim ben çocuğu sana güvenerek yapmıyorum diye. Ki eşim gerçekten ilgili bir babadır bi tek emzirmiyordur adam. yukarıdaki arkadaşta çok haklı çoğu erkek çocuk bakımından kaçıyor kadınlar hiç beklemedikleri şeylerle karşılaşıyorlar sadece sevmekle ebeveynlik olmuyor30 yaşındayım ve yeni evlendim 5-6 ay anca oldu, eşim baba olmayı çok istiyor aynı yaştayız ben ise yeni evlendik daha biraz evliliğimiz oturmalı diyorum işe gidiyor geliyor akşam çocuk diyor sabah oluyor sabaha kahvaltıda çocuk diyorher neyse bundan günler önce rüyamda hamile olduğumu gördüm sonrasında yengem görmüş arkadaşım görmüş eşimin ablası görmüş bunlar 2 hafta arayla oluyor
Bebek fikri aklıma yatmaya başladı ama çok fazla maruz kaldığımdan mı nedir bilmiyorum
Sizler ne düşünürsünüz sizce erken mi ? Ya da nasıl bir düşüncede olmalıyım ?
+1000000Allah'ın adını verdim nolur bebek olunca konunu güncelle. Bak nolur. Nice kocalar gördük biz zorla bebek yaptırıp sonra kçını dönüp fosur fosur uyuyan. Erkekler tabii bebek ister. Taşıyan onlar değil. Doğuran onlar değil. Hormonları tepe takla olan onlar değil. Vücudu bozulan, kilo alan, emziren onlar değil. Destek olacakmış. Ne kadar olabilecek yaşa gör. Öyle altı değişmiş, doymuş, gazı olmayan ağlamayan bebeği kucağa alıp sevmek kolay. Her ihtimali baz alıp bu kararı vermek gerek. Bebek kolik olursa aylarca gece gündüz boğula boğula bağıra bağıra ağlarsa sabrınız ve gücünüz nereye kadar gider? Her bebek uysal olmuyor. Gece terörü var. Bebek bi saatte uyanıp sabaha kadar çığlık çığlığa ağlıyor. Başa gelen çekilir deyip seve seve bakmak var. Bir de hayattan bezmek var. Forumda 1000000 tane konu var. Eşim çok anlayışlıydı gözümün içine bakıyordu bla bla ama bebek doğunca değişti. Bebeğe bakmıyor uyuyor vs. Erkeklere güvenmeyin. Bir kadın eger bebek yapacaksa her şeyden önce kendine sormalı. Bu bebeği ben tek başıma da büyütebilir miyim? Eşin olmadan da yalnız başına büyütecek enerjin ve imkanın varsa doğur. Ana gibi yar olmaz. Bir bebek doğurup büyütmek hiç kolay değil. Evlilik otursun. En az 2 yıl geçsin. Ortam boşanmış tek çocuklu genç anne dolu. Bu kadınların da kocaları iyiydi yoksa niye evlensinler. Hemen ilk 6 ayda gebe kalıp sonra işler değişince tüm sıkıntıyı kadın çekiyor. Erkek hayatına devam ediyor. Kimse hiçbirimiz boşanmak için evlenmiyoruz. Sana illa boşanacaksın demiyorum. Çok erken. Evliliğin oturmalı. O bu istiyor diye bebek yapılmaz. Bebek senin başının keli sırtının ameli olacak. Ömür boyu sana eklenti olacak. Bu kararı sadece sen vermelisin bence. Sana bebek yap da sevelim diyen herkes aynen uzaktan sevecek. O bebeğe sen bakacaksın.
erkegin cocuk cocuk dedigine ne bakiyorsun, iki agu gugu yapacak yine sana verecek
baba olmaktan kolay ne var?
eşin bu 6 aylik sürede evde ne kadar aktif görev aldi? kendi sorumluluklarini sen söylemeden yapti mi?
evde senin gorevin ne esinin gorevi ne? calisiyorsaniz yine eve gelip yemek yapan sen misin? calismiyorsan yemek yapmak istemediginde mutfaga girer mi... camasjr yikamaktan anlar mi? yikanmisi alir asar mi, kendi sorumlulugunu sen hatirlatmadan yapar mi..
bunlar cok kiymetli bilgiler cunku kkda hep okuyorum. "kocam cocugu cok istedi ama hic yardimci olmuyor aksam sevip bana veriyor" diyen insanlar genelde bu sorulara "kocam yediklerini mutfaga kaldirir, makina bittiyse camasirlari asar" diyorlar mesela:) hani evde o kadarcik sorumluluk alan koca bebekte de o kadarcik sorumluluk alir.
ya da çöpü atmak onun goreviyse ama çop kovasi hep doluysa, bin kere "çöpü unutma , bak çöpü unutmuşsun dün yarin götür taştı artik" diye uyariyorsan bin kere "cocugun şuyunu şoyle yap, dün de yapmadin bak bugün yap" diye pesinden kosarsin. ya da evlilikte evin isinin - sorumlulugunun %90i sendeyse bebek gelince de bebek sorumlulugunun %90i sende olur.
sen yiprandiginla kalirsin, o da keyfi bozulunca seni elestirir, cunku hicbir zorlugu kendi yasamadigi icin halin ona abarti gelir.
cok klasik bir hikaye :)
o yuzden hic esin gazina gelip de bebek yapma. daha yasin cok genc.
ayrica bebek bir kere geldikten sonra asla geri dönüşü yok. yani su an yaptin - bu omurluk bir anlasma. bir omur (hadi ilk 17 sene diyelim) o olmadan plan bile yapamayacaksin..o yuzden bence ilk seneni en azindan doya doya yasa. icinde kalmasin diye tatile heves ettigin yere gidin mesela cocuk pesinde kosmadan keyifle:) elbet olacak yani ne acelesi var?
Hür iradeniz ile karta verin. Eşiniz de buna saygı duysun bir zahmet30 yaşındayım ve yeni evlendim 5-6 ay anca oldu, eşim baba olmayı çok istiyor aynı yaştayız ben ise yeni evlendik daha biraz evliliğimiz oturmalı diyorum işe gidiyor geliyor akşam çocuk diyor sabah oluyor sabaha kahvaltıda çocuk diyorher neyse bundan günler önce rüyamda hamile olduğumu gördüm sonrasında yengem görmüş arkadaşım görmüş eşimin ablası görmüş bunlar 2 hafta arayla oluyor
Bebek fikri aklıma yatmaya başladı ama çok fazla maruz kaldığımdan mı nedir bilmiyorum
Sizler ne düşünürsünüz sizce erken mi ? Ya da nasıl bir düşüncede olmalıyım ?
ikinci çocuğada annem bakar sana yardımcı olur yalanları var çocuk düşünürken iki kere düşünmek lazım hazır mıyım diye iyi sevindim çocuk yapmadan mutlaka ülkeleri gez sonra çocuk durmuyor dersin öğlen uykularıdır benden bir tavsiyeKarar verdim düşünmüyorum artık ben kutlamiyöörem