- Katılım
- 5 Şubat 2017
- Mesajlar
- 20.477
- Emoji Skoru
- 61.332
- Puanlar
- 598
- Konu Sahibi DeryaOnDiet
- #1
Ben en çok kendimi sevdim!
Çünkü biliyorum: Ben kendimi mutlu etmezsem, ne çocuklarımı mutlu edebilirim… ne eşime iyi gelebilirim… ne de gerçekten “iyi” hissedebilirim. Bu yüzden önceliğim hep kendim oldu. Ve bunu utanmadan, çekinmeden söyleyebilirim.
Bize yıllarca “önce çocuklar” dendi. “İyi anne” demek; her şeye yetmek, her şeyi yetiştirmek, hep güçlü olmak sanıldı. Ama ben şunu öğrendim: Anne olmak, kendinden vazgeçmek demek değil. Kendini unuttuğunda sabrın azalıyor, enerjin tükeniyor, içindeki neşe sessizleşiyor. Sonra da en sevdiklerine verecek bir şeyin kalmıyor.
Ben çalışan bir anneyim. Günüm koşturmayla geçiyor: iş, ev, sorumluluklar, yetişilecek onlarca şey… Tam da bu yüzden kendime iyi gelmeyi lüks değil, ihtiyaç görüyorum. Bazen kısa bir yürüyüş, bazen sessizce içtiğim bir kahve, bazen “hayır” diyebilmek, bazen de kendimi suçlamadan dinlenmek… Küçük gibi duran bu anlar, benim içimi yeniden dolduruyor.
Ama biliyorum, etrafımızda şunu diyenler var. Hatta bazen en yakınımız: “Bencil… Her gün yemek yapmıyor.” “Bencil… Her gün temizlik yapmıyor.” “Bencil anne olur mu, spora/dansa gidiyor…”. Çünkü toplum anneliği çoğu zaman “kendinden vazgeçmek” sanıyor.
Ben artık buna başka yerden bakıyorum: Yorgun, tükenmiş, sinirli, kendini unutmuş bir anne olmak mı daha doğru… yoksa kendini seven, nefes alan, gülen, dengede kalan bir anne olmak mı?
Her gün yemek yapmak da, her gün temizlik yapmak da anneliğin ölçüsü değil. Evin her köşesi pırıl pırıl olabilir… ama annenin içi dağınıksa, o evde huzur eksik kalır.
Kendimi seçtiğimde bencil olmuyorum. Aksine daha güçlü, daha dengeli, daha şefkatli bir anne oluyorum. Çünkü çocuklar en çok annelerinin iyi olmasını hisseder. Mutlu bir annenin hali, evin havasını değiştirir.
O yüzden bugün size de bunu hatırlatmak istiyorum: Kendini sevmek ayıp değil. Kendini öncelik yapmak suç değil.
Lütfen siz de kendinizi ilk sıraya koyun. Önceliğiniz hep siz olun. Çünkü siz iyi olursanız, herkes için daha güzel olur. Ve bunu kimseye açıklamak zorunda değilsiniz.
İyi ki kendimi seçmişim.
Çünkü biliyorum: Ben kendimi mutlu etmezsem, ne çocuklarımı mutlu edebilirim… ne eşime iyi gelebilirim… ne de gerçekten “iyi” hissedebilirim. Bu yüzden önceliğim hep kendim oldu. Ve bunu utanmadan, çekinmeden söyleyebilirim.
Bize yıllarca “önce çocuklar” dendi. “İyi anne” demek; her şeye yetmek, her şeyi yetiştirmek, hep güçlü olmak sanıldı. Ama ben şunu öğrendim: Anne olmak, kendinden vazgeçmek demek değil. Kendini unuttuğunda sabrın azalıyor, enerjin tükeniyor, içindeki neşe sessizleşiyor. Sonra da en sevdiklerine verecek bir şeyin kalmıyor.
Ben çalışan bir anneyim. Günüm koşturmayla geçiyor: iş, ev, sorumluluklar, yetişilecek onlarca şey… Tam da bu yüzden kendime iyi gelmeyi lüks değil, ihtiyaç görüyorum. Bazen kısa bir yürüyüş, bazen sessizce içtiğim bir kahve, bazen “hayır” diyebilmek, bazen de kendimi suçlamadan dinlenmek… Küçük gibi duran bu anlar, benim içimi yeniden dolduruyor.
Ama biliyorum, etrafımızda şunu diyenler var. Hatta bazen en yakınımız: “Bencil… Her gün yemek yapmıyor.” “Bencil… Her gün temizlik yapmıyor.” “Bencil anne olur mu, spora/dansa gidiyor…”. Çünkü toplum anneliği çoğu zaman “kendinden vazgeçmek” sanıyor.
Ben artık buna başka yerden bakıyorum: Yorgun, tükenmiş, sinirli, kendini unutmuş bir anne olmak mı daha doğru… yoksa kendini seven, nefes alan, gülen, dengede kalan bir anne olmak mı?
Her gün yemek yapmak da, her gün temizlik yapmak da anneliğin ölçüsü değil. Evin her köşesi pırıl pırıl olabilir… ama annenin içi dağınıksa, o evde huzur eksik kalır.
Kendimi seçtiğimde bencil olmuyorum. Aksine daha güçlü, daha dengeli, daha şefkatli bir anne oluyorum. Çünkü çocuklar en çok annelerinin iyi olmasını hisseder. Mutlu bir annenin hali, evin havasını değiştirir.
O yüzden bugün size de bunu hatırlatmak istiyorum: Kendini sevmek ayıp değil. Kendini öncelik yapmak suç değil.
Lütfen siz de kendinizi ilk sıraya koyun. Önceliğiniz hep siz olun. Çünkü siz iyi olursanız, herkes için daha güzel olur. Ve bunu kimseye açıklamak zorunda değilsiniz.
İyi ki kendimi seçmişim.
Öncelik sırası kendimizin olmalı kesinlikle. Oksijen maskesini önce kendimize takacağız, biz iyi hissedeceğiz ki çevremize katkımız, faydamız olsun. Kendimizle ilgilenelim enerji depolarını dolduralım.
