Son zamanlarda sizinde dediğiniz gibi düşünmeye başladım, 4 sene az bir süre değil önceleri neden diyordum kendime kızıyordum ama kendime kızmıyorum artık, ben kalbimin vicdanımın doğru bulduğu şekilde sevgimin ardında durdum, o bana ilgi gösterdi tamam kabul bende ondan hoşlandım ki bunu fark ettim sevgimin ardına düştüm, sonuç bu, o üzerine düşeni yapmıyor, Duam, dileğim gönlümdeki o aşkı sevgiyi ebediyen yaşamak en hayırlı en mutlu olacağım, beraber yaşayacağım kişi ile. Son 8 ayda çok üzüldüm çok yıprandım ama artık kendime gelmeliyim, iyiki dün buraya girdim iyiki dün danıştım burada, biliyor musunuzz dün ben ona mesaj attım demiştim ya bugün okulda gördü beni, birşey söyleyecektin ne oldu demedi bile, yazık ya, Allah yüreğe karaktere zeval vermesin