9 senelik evliyim. İki yaşında bir oğlum var. Oğlum doğduğundan beri hiç birşey eskisi gibi olmadı. Aldığı alkol on katına çıktı. Ablasının kanser olduğunu öğrendi. İyice darmadağın oldu. Oğlumun herşeyine yetişmeye çalışmaktan kendme bakım sağlayamaz hale geldm. Bir gün tv izletipte kahve içmediğim üç öğün yemek yapmaktan paramparça olan ellerimle şimdi ben suçlu oldum. Çocuğu bi salmadın dedi bırak kendi haline dedi. Zaten her fırsatta boşanmayı konuşuyorduk ama bu sefer oğlum için kurtarmayı düşündüğüm evliliğime anlaşarak boşanalım diye tepki aldım. Her anlamda haklı olduğumu düşündüğüm bu süreçte asla pişman olmayan bir eş var karşımda. Açıkçası başka seçenek ayrılmaktan başka. Oğlum beni suçlar mu ileride. Yada bu durumla başedebilir miyim. Çalışmam gerekecek şuan çalışmıyorum ama dönebileceğim bir işim var. Kendisi maddi olarak benden çok daha iyi durumda aileside kendiside. Bu durum oğlumu nasıl etkiler benimle yaşamayı değilde onunla yaşamayı seçer mi. Tabiki onun mutluluğu benim için herşeyden daha önemli. Fakat onsuz bir hayat düşünemiyorum. Onun bensiz yatacağı bir geceyi bile düşünmek istemiyorum. Siz nasıl başettiniz küçük çocukları olan canım kadınlar