Kızlar uzun olacak biraz baştan söyleyeyim fakat çok yalnızım artık birileriyle sohbet etmeye ihtiyacım var 
Kızlar 28 yaşındayım 2020 son aylarında evlendim eşimle severek evlendik 1.5 yıl sevgili olduktan sonra evlendik. (Çocuk yok)Evlenmeden önce eşimin alkol kullandığını biliyordum fakat arada bir içer ictigi zaman da daha yumuşak sohbet eder daha normal davranırdı ben de bu şekilde olduğu için kabul ettim ve evlendik. Evlendikten sonra sürekli mekanlara gitmeye başladı alkollü mekanlara tabii ki ve ilk aylarda düzelir diye umut ederek sustum. Ama artık birazcık ara vermesini soyledigim zaman büyük tepkiler vermeye başladı ve işin sonu şiddete kadar gitti defalarca küsüp babamın evine gittim en son üç ay kaldım döndükten sonra evden çıkmayan bambaşka bir adama dönüşmüştü artık düzeldiğini umuyordum ki yine başladı bu defa boşanma davası açtım ailemden uzak bir şehirde yaşıyorum kaynanamlar da uzakta zaten gurbet çok zorken bir de böyle bir eşli yaşamak beni günden güne bitiriyor. Davayı on gün eve gelmedi otelde kalmış kafam çok rahattı aileme haber vermiştim tabii bu süreçte üç defa eve gelmeye çalıştı kabul etmedim
İlk günler kesinlikle boşan zaten daha önce boşanmalıydın diyen ailem şu an onun adım attigini bildikçe bana bence düşün yuva kolay kurulmuyor buraya geldiğinde evdeki rahatın konforun olmayacak her şeyi göz önüne alarak karar ver diyorlar bütün o özgüvenim yerle bir oldu ailem arkamda diğeri rahattım boşanacaktım
Hayatıma bakarım diye düşünüyordum ama R yaptılar bu yüzden eşimi eve kabul ettim o da avukatına söyle dilekçeyi hemen vermesi biraz düşünelim diyor seni çok seviyorum diyor ama ben çok iyi biliyorum ki asla değişmeyecek ailem de arkamda durmadığı için elim kolum bağlı ve kendisi yani eşim bana ben büyüm değişmem içeceğim eve girdim çıktığım saatte karışmayacaksın hayatıma karışmayacaksın gibi kelimeler konuşuyor kendisi de ne yaptığını bilmiyor beni de bu acının içinde sürüklüyor
Kızlar 28 yaşındayım 2020 son aylarında evlendim eşimle severek evlendik 1.5 yıl sevgili olduktan sonra evlendik. (Çocuk yok)Evlenmeden önce eşimin alkol kullandığını biliyordum fakat arada bir içer ictigi zaman da daha yumuşak sohbet eder daha normal davranırdı ben de bu şekilde olduğu için kabul ettim ve evlendik. Evlendikten sonra sürekli mekanlara gitmeye başladı alkollü mekanlara tabii ki ve ilk aylarda düzelir diye umut ederek sustum. Ama artık birazcık ara vermesini soyledigim zaman büyük tepkiler vermeye başladı ve işin sonu şiddete kadar gitti defalarca küsüp babamın evine gittim en son üç ay kaldım döndükten sonra evden çıkmayan bambaşka bir adama dönüşmüştü artık düzeldiğini umuyordum ki yine başladı bu defa boşanma davası açtım ailemden uzak bir şehirde yaşıyorum kaynanamlar da uzakta zaten gurbet çok zorken bir de böyle bir eşli yaşamak beni günden güne bitiriyor. Davayı on gün eve gelmedi otelde kalmış kafam çok rahattı aileme haber vermiştim tabii bu süreçte üç defa eve gelmeye çalıştı kabul etmedim
İlk günler kesinlikle boşan zaten daha önce boşanmalıydın diyen ailem şu an onun adım attigini bildikçe bana bence düşün yuva kolay kurulmuyor buraya geldiğinde evdeki rahatın konforun olmayacak her şeyi göz önüne alarak karar ver diyorlar bütün o özgüvenim yerle bir oldu ailem arkamda diğeri rahattım boşanacaktım
Hayatıma bakarım diye düşünüyordum ama R yaptılar bu yüzden eşimi eve kabul ettim o da avukatına söyle dilekçeyi hemen vermesi biraz düşünelim diyor seni çok seviyorum diyor ama ben çok iyi biliyorum ki asla değişmeyecek ailem de arkamda durmadığı için elim kolum bağlı ve kendisi yani eşim bana ben büyüm değişmem içeceğim eve girdim çıktığım saatte karışmayacaksın hayatıma karışmayacaksın gibi kelimeler konuşuyor kendisi de ne yaptığını bilmiyor beni de bu acının içinde sürüklüyor
Son düzenleme:
birey değil misin sen
