- Katılım
- 18 Ocak 2026
- Mesajlar
- 36
- Emoji Skoru
- 18
- Puanlar
- 3
- Yaş
- 28
Merhaba arkadaşlar, eşimle görücü usülü tanıştık 6 ay görüşüp resmi nikah yaptık. yaklaşık 1 yıldır evliyiz. resmi nikahtan 3 ay sonra düğünümüz olacaktı. düğüne kadar da başka şehirde ev yerleştirme vs derken eşimle beraber yaşadık. bu süreçte maddi manevi çok bunaldık. eşimin ailesi benim ailem derken sorunlarımız çok büyüdü. düğünden 1 hafta önce ettiğimiz bi kavgayla eşim düğün yapmaktan vazgeçti bende boşanma davası açtım. davamız hala açık mayısta. eşimin bu süreçte aileme ciddi saygısızlıkları oldu. ama benim ailemde çok ilgisiz ve isteksiz davrandılar bu süreçte. bu arada eşim 1 yaşında babasını kaybetmiş ve maddi manevi arkasında duran kimse olmadı. aynı zamanda askeri personel çok uzun süre annesi ve ablasından ayrı yaşamış bu sebeple onlara aşırı bir bağlılığı yok ama anne ve abla aşırı sıkı fıkı aşırı düşkünler birbirlerine. annesi ablasının hatalarında bile ortayı bulmak yerine benim kızımın huyu bu sen yanlış anlamışsın deyip işin içinden çıkabiliyor. neyse düğün tarihi geçtikten eşim bir akşam benimle konuşmaya geldi seni götürmek istiyorum gel gidelim diye kabul etmedim. sabahta bunu kahvaltıda anneme anlatırken evde çok büyük bi kavga yaşandı ve ben başka şehirde arkadaşıma gittim ama gerçekten evdeki kavga aşırı büyüktü özellikle ablamla aramda geçenler fiziki boyutlara ulaştı. ben arkadaşımda kalırken eşim geldi yalvardı yakardı ve bu süreçte akrabalardan birileri sadece eşimin yanında olup olmadığımı öğrenmek için aradılar arkadaşımdayım dememe rağmen kimse inanmadı. eşim gelip beni ikna etmeye çalışınca bende eşimle evime döndüm. mahrumiyet bölgesinde yaşıyoruz hiç burda arkadaşım yok. eşim çok ilgili ama aynı zamanda çok inatçı. bir kavga etsek hiç susmaz söylenir söylenir benimde burda gerçekten yalnızlıktan kimseyle konuşamamaktan çok psikolojim bozuldu. annem barışmak istedi sadece arada annemle konuşabiliyorum ve babaannemle. arkadaşlarımın çoğuyla iletişimimi kestim çünkü kimşn yanımda olup olmadığını da görmüş oldum aslında. benimde çok hatalarım oldu her sinirlendiğimde eşime vurdum bağırdım çağırdım bazen gerçekten ortalığı yıktım. ama kendimi biliyorum yani gün içinde o kadar bişey yapmak gelmiyor ki içimden yataktan çıkmak istemiyorum. eşim gezip tozmanın iyi geleceğini sanıyor her fırsatta bi plan yapıyor ama yalnızlıktan yaşananları düşünmekten bi türlü çıkaramadım kendimi. bu süreçtede her kavgamız boyut atladı küfürler vs havada uçuşuyor artık açıkçası. 2 haftadır boşanmayı net konuşuyorduk. bugün tamamen karar verdik bir aile olamadığımıza ve olamayacağımıza. özellikle eşimin çok ağır lafları oldu bu süreçte seni karım gibi hissetmiyorum yanımda durmuyorsun sahip çıkmıyorsun vs. annemle görüşmeme de çok takılıyor beni doldurduğunu sanıyor ama annem her seferinde size dua ediyorum sessiz ol alttan al o senin kocan artık diyerek kapatıyor telefonu. aile evine nasıl döneceğim babamla nasıl olacak bilmiyorum normalde stajer mali müşavirim ama çalışmıyorum. bana kırmadan fikirlerinizi yazar mısınız bu süreçte eşimle ailemle ne yapmalıyım? dua ederseniz benim için çok sevinirim