• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Boşanma Psikolojisi

İleriyi kimse bilemez şimdiden buna kaygilanmak doğru değil .Şimdi bu andayiz geçmiş bitti gelecekte var miyiz belli değil.İnsanlar kabul edemez itiraz eder sonsuz sevgiye inanır evliliği tapu olarak görür farketmez hayat bildiğini okur ilişkiler başlar sürer biterse biter.Hayat başlar sürer biter.Bu hayatta garanti olan birşey söyleyin ömür evlilik gençlik güzellik sağlık evlat hiçbirinin garantisi yok hepsi bitimli.Her gün bitiyor insanlar vazgeçmeyi bilmek zorunda.Hazmeder yada edemez hayat bunu takmazki her geçen gün ile her an eskiyor hemde çok hızlı.insanlarin ölümsüz gibi yıllarca aylarca birisi için kendini üzmesi bana vakit kaybı olarak görünüyor o üzüntü zamanını çok uzatmak yada kısa tutmak insanın elinde beyninde kendinde.Tabi ki benim değil o giden vakit insan istediği kadar hayal kırıklıkları üzerinde tepinebilir kafa yorabilir kendini çürütebilir.Ben ömrün değerli olduğunu düşünüyorum.Însanlar annelerini babalarını evlatlarını kaybedip alışmaya yaşamaya sabretmeye uğraşıyor .Bir evlat kaybının yanında boşanma nedir ayrılma nedir birde ölüm acisina esdegermiş hiç sanmıyorum.Bence kendine yürekten inanıp enerjiyi ne kadar olan oldu daha iyi olabilirim ben bu kadar değilim bunu yaşayan binlerce insandan biriyim herşey daha iyi olacak a getirmek lazım.Napalim yani bittiyse gittiyse canını alıp gitmedi ya hala yasiyorsun hala varsın hala sevebilir sevebilirsin gerisi insanın tercihi karanlıkta da oturabilir ışığıda yakabilir melonkolik de olabilir silkinip hayata da karışabilir kinde tutabilir yolunada bakabilir.Kendini seçen kazanır bu hayatta.
İnsanın toparlanmak kendi elinde haklısınız ancak boşanmak gerçekten çok zor bir sürecmis ölüm gibi birseydi ama kimse ölmedi deniyor ya maalesef öyle🥲
 
İnsanın toparlanmak kendi elinde haklısınız ancak boşanmak gerçekten çok zor bir sürecmis ölüm gibi birseydi ama kimse ölmedi deniyor ya maalesef öyle🥲
Muhakkak bende küçümsemiyorum kesinlikle fakat varmı çare hasta olacak kadar yipranmak neyi getirecek geriye zaman bunu hafifletmeli kronik hale de gelmemeli .En nihayetinde sevmeyen sevilmemeli
 
Bende çocuk olduğu için mi bilmiyorum ben atlayamadım ya.Cok kötü şeyler yaşadım çocuğunu asla aramaz sormaz bugün hastahanede tek başıma çocuğun tahlili kontrolleri diye kostururkende aşırı yıprandım herkes çift bende her sıra aldığımda soyadı farklılığınin sorulması vs çok yalnız çok yorgun hissettim.
Eskiden sinir öfke vardı şimdilerdeyse tek hissettiğim Özlem bende kendimi pek anlayamiyorum
Asabilen insanlara imreniyorum
Umarım siz de kısa sürede aşabilirsiniz. Şu yorum gerçekten içime oturdu gece gece ya. O soyadı farklılığını soran saçma sapan insanlara da cidden çok güzel cümleler hazırladım ama ban yemek istemiyorum. Kötülüklerinden yapıyorlar hiç takmayın kafanıza nolur. Kötü, mutsuz olunan bir evlilikte sıkışıp kalmaktansa sizin yaptığınız en iyisi.
 
Bende çocuk olduğu için mi bilmiyorum ben atlayamadım ya.Cok kötü şeyler yaşadım çocuğunu asla aramaz sormaz bugün hastahanede tek başıma çocuğun tahlili kontrolleri diye kostururkende aşırı yıprandım herkes çift bende her sıra aldığımda soyadı farklılığınin sorulması vs çok yalnız çok yorgun hissettim.
Eskiden sinir öfke vardı şimdilerdeyse tek hissettiğim Özlem bende kendimi pek anlayamiyorum
Asabilen insanlara imreniyorum
Bende cocuk var 11 yasinda kizim, sonbaharda bosandim, hemde oyle boyle gitmedi, ozgurlugumu, satin aliyorum senden kurtuldugum gun benim icin hayatin yeniden basladigi gun dedi, burda bile ortak dusunce bosan da adam kurtulsun sendendi. Usenmezsen bak zaten actigim 1 tane baslik var
Kizina asik bir adamla evliydim. Emzirmek disinda yapmadigi hic bir
sey kalmadi, daha yasinda degildi isinden izin alip bir hafta tek basina bakti, bosandigimizdan beri protoklolde olmamasina ragmen her hafta sonu cocuk babasiyla, her aksam kizina onlne ders anlatiyor, cocugumuz hasta oldugunda, sen bana nasil soylemezsin unutursun diye demedigini birakmadi. Daha bir cok sey.
Bu sadece kizi ile ilgili kisimlar benim hayatimda farkli degil, hayatim bosandigimdan beri zerre kolaylasmadi tam tersi zorlasiyor. Evle, hayatimla ilgili dusunmek zorunda hic olmadigim bir cok seyi dusunmek zorunda kaliyorum o konfor alanindan cikip hayatin aci gercekleri ile yuzlestim, ve zorlaniyorum.
Hadi ben o konfor alanini ozluyorum, peki sen? Daha cocugunu bile arayip sormayan bir adami mi ozluyorsun. Peki neden ozlem duyucak ne var?
 
Umarım siz de kısa sürede aşabilirsiniz. Şu yorum gerçekten içime oturdu gece gece ya. O soyadı farklılığını soran saçma sapan insanlara da cidden çok güzel cümleler hazırladım ama ban yemek istemiyorum. Kötülüklerinden yapıyorlar hiç takmayın kafanıza nolur. Kötü, mutsuz olunan bir evlilikte sıkışıp kalmaktansa sizin yaptığınız en iyisi.
Sıra alırken sorulan genel bir soru sanırım ,velayet sizde mi vs vs her defasında aynı sorular şahsıma olduğunu sanmıyorum ama yinede canımı sıkıyor
 
Bende cocuk var 11 yasinda kizim, sonbaharda bosandim, hemde oyle boyle gitmedi, ozgurlugumu, satin aliyorum senden kurtuldugum gun benim icin hayatin yeniden basladigi gun dedi, burda bile ortak dusunce bosan da adam kurtulsun sendendi. Usenmezsen bak zaten actigim 1 tane baslik var
Kizina asik bir adamla evliydim. Emzirmek disinda yapmadigi hic bir
sey kalmadi, daha yasinda degildi isinden izin alip bir hafta tek basina bakti, bosandigimizdan beri protoklolde olmamasina ragmen her hafta sonu cocuk babasiyla, her aksam kizina onlne ders anlatiyor, cocugumuz hasta oldugunda, sen bana nasil soylemezsin unutursun diye demedigini birakmadi. Daha bir cok sey.
Bu sadece kizi ile ilgili kisimlar benim hayatimda farkli degil, hayatim bosandigimdan beri zerre kolaylasmadi tam tersi zorlasiyor. Evle, hayatimla ilgili dusunmek zorunda hic olmadigim bir cok seyi dusunmek zorunda kaliyorum o konfor alanindan cikip hayatin aci gercekleri ile yuzlestim, ve zorlaniyorum.
Hadi ben o konfor alanini ozluyorum, peki sen? Daha cocugunu bile arayip sormayan bir adami mi ozluyorsun. Peki neden ozlem duyucak ne var?
Bana aslında beni beğenmedigini sevmediğini manken gibi biri bulup evlenmek istediğini söyledi.Kendi hatalarimmiydi bazı şeylere susmalimiydimlar vs vs bebekken ayrıldık çocuğu benimsemedi belki ondan sorulari,geçirdiğimiz güzel anlar geliyor aklıma sadece o anları özlüyorum.cok fazla sapik çok erkek kız ayrımı yapmıyorlar kendi babası daha güvenilir sonuçta diyorum içimden,kendimi sucluyorum şimdilerde dikkat etseydim bu duruma gelmezdik belki diye
 
Bana aslında beni beğenmedigini sevmediğini manken gibi biri bulup evlenmek istediğini söyledi.Kendi hatalarimmiydi bazı şeylere susmalimiydimlar vs vs bebekken ayrıldık çocuğu benimsemedi belki ondan sorulari,geçirdiğimiz güzel anlar geliyor aklıma sadece o anları özlüyorum.cok fazla sapik çok erkek kız ayrımı yapmıyorlar kendi babası daha güvenilir sonuçta diyorum içimden,kendimi sucluyorum şimdilerde dikkat etseydim bu duruma gelmezdik belki diye
E bulsaydi engelleyen mi vardi? Cocuk istemiyorsa bunu da engelleyebilirdi, dogum kontrol yontemleri tek kadinlar icin degilki.
Cocugunu arayip sormayan bir adami ozluyosun farkindasin degil mi? Senin bir parcansa onunda bir parcasi.
Senin nasil gorundugunle veya nasil davrandigin ile alakali bir konu degilki bu.
 
Herkese merhaba
Eşimle 3 ay oldu ayrıldık. Barışma gibi bir düşüncem yok. Ama bu psikolojiyi atlatamıyorum. Sürekli yaşadıklarım gözümün önüne geliyor. 10 yıllık bir ilişkiydi. Çok zor günler yaşadım. Yaşadıklarım sanki o süreçte değilde şu an ağır geliyormuş gibi hissediyorum. Tükenmiş gibi hissediyorum.
Kendimi bırakmamak için bir yandan terapi alıyorum antidepresan kullanıyorum kendime iyi gelsin diye bakım yapıyorum kendime arkadaşlarımla görüşüyorum kitap okuyorum çalışıyorum ama sürekli kendimi yaşananları düşünürken buluyorum. Hadi düşünmedim iyiyim diyelim kabus görüyorum. Dün gece yine rüyamda gördüm ve çok sıkıntılı bir rüyaydı. Hala etkisindeyim. Evet belki 3 ay çok kısa bir süre 10 yıllık bir ilişkiyi atlatmak için ama çok yıprandım. Bu süreçten geçenler ne önerirsiniz? Ne yapmam lazım
Geçmiş olsun..

Bende boşanma aşamasındayım. 2 yıla yakın oldu çekişmeli boşanma davasındayim. Eski eşim beni eskortlarla aldattı. Yakaladım, üstüne iftiralar ile çekişmeli dava açtı. 2 yıldır süreç devam ediyor. Nisanda 2. Duruşma olacak.

Size diyeceğim birkaç şey var.

Birincisi iyileşme süreci lineer bir çizgi değil. Zikzaklı bir süreç. Ben çok şükür gayet iyiyim. Ama bazen halen tetiklenme oluyor. Mesela doğum günüm yaklaşıyor. Mesela bir kuzenim anne olacak. Benim çocuğum yok yaş 39. Ve bazen kendime üzülüyorum.

Bu süreçte şunu anlamanız lazım. Ölüm gibi bir acı yaşadınız ama ölmediniz. Ağır yara aldiniz ama geçti geçiyor. Allah korusun hayatınızda bir daha herhangi birinden ihanet görürseniz bu sizi ölüm gibi bir acıya sevk etmeyecek. Belki 1 haftada atlatacaksınız. Ciddiyim şu an inanmıyorsunuz ama çok güçlü oluyorsunuz.

Hayatta herkes her şeyi yapacak kapasitededir. Ve birine bir daha yüzde yüz asla güvenmiyorsunuz. Güvenmeyeceksiniz. Bu sizi temkinli ama esnek biri yapacak. Bir şeyler ileride başka bir ilişkide bitse bile bu kadar çöküş asla yaşamayacaksiniz.

Bu çok büyük bir hediyedir. Şu an ben hala evliyim. Hala kendi üzerimde çalışıyorum.. kendimi dinliyorum. Kendimi sevmeye çalışıyorum kendime sert olmamaya çalışıyorum. Ve ileride boşaninca bir ilişkim olsa da önceliğim hep kendim olacak.

Önceden önceliğim karşımdaki idi. Ben kendi hakkıma giriyormuşum. Bir kişi bir gün düzelir demek ilizyondur.. Bir kişi anca kendi isterse değişir. Bir kişiyi kontrol edemezsiniz.

İlişkiniz nasıl bitti bilmiyorum ama eğer içinizde ukte kalacak ise hakkınızı savunun öyle ilişkiden gidin. Ben öyle yapıyorum. Haklarımı almadan bu evlilik biterse pişman olacağımı anladım.

Bir de artık başkalarını umursamayı bırakıyorsunuz. Benim mesela eski eşim veya ailesi hakkımda ne düşünüyor umrumda bile değil. Kendim istediğim için davayı uzatıyorum. Kendim davayı uzatmak istemesem hemen bitiririm ama canım yıllarca uzatmak istiyor. Birinin hikayesinde kötüsünüz, o da sizin hikayenizde kötü.. Bunu kabul ediyorsunuz. Kabullenme gelince çok rahatlıyorsunuz.

Yola yaranizla devam ediyorsunuz ama o yarayı da size öğrettikleri için seviyorsunuz. Ben mesela bu halimden çok memnunum. Hiç bu kadar güçlü olacağımı düşünmemiştim. İlerisi için çok iyi dersler aldim. Evet çok bedel ödedim. Ama kazançları da paha biçilemez.

Evliliğinizi olduğu gibi kabul edin. O zaman o tercihi yaptınız. Şu anki siz olsaydınız zaten o kişiyi seçmezdiniz. Evlilikteki olaylar şu anki sizi oluşturdu. Zaten bir süre sonra olaylara kuşbakışı bakınca neler olduğunu anlayacaksınız.

Kendinize zaman verin. Duygularınız yatışacak. O zamana kadar ne duygunuz varsa yaşayın. Karşı tarafı affetmek için kendinizi zorlamayın. Benim eski eşime hala öfkem devam ediyor. Bunu davaya devam etmek için yakıt yaptım.. Ama eski eşimi affetmek için kendimi zorlamıyorum. Belki de şu an değil seneler sonra duygularım soğuyacak. Ama bedel ödetmek istiyorsanız ödetin içinizde kalmasin.

Kendiniz için yaşayın. Önce ben deyin. İnanın öyle diyen kadınlar çok değerli oluyor. Laf söyleyin, eleştirin,her şeye okey diyen kişilerden olmayın. Kendi değerinizi siz belirliyorsunuz. Ben evlilikte sessiz sakin biri gibi davrandığım için çok pişmanım. Şimdi tüm şirret halimle davayı sürdürüyorum çok şükür:) Ben kendimden razıyım bu bana yetiyor.

Siz kendinizden razı olun yeterli..
 
Son düzenleme:
E bulsaydi engelleyen mi vardi? Cocuk istemiyorsa bunu da engelleyebilirdi, dogum kontrol yontemleri tek kadinlar icin degilki.
Cocugunu arayip sormayan bir adami ozluyosun farkindasin degil mi? Senin bir parcansa onunda bir parcasi.
Senin nasil gorundugunle veya nasil davrandigin ile alakali bir konu degilki bu.
Hiçbir fikrim yok kendince intikam alıyor yada sonra Alicam nasilsa diye kendini avutuyor inanın fikrim yok.
Kendi babasida onbes yasinda terketmiş onun özlemini çekerdi hep oğlumda büyüyünce kanı çeker beni arar nasılsa diyordu.Cidden bilemiyorum kafasından geçenleri.
 
Geçmiş olsun..

Bende boşanma aşamasındayım. 2 yıla yakın oldu çekişmeli boşanma davasındayim. Eski eşim beni eskortlarla aldattı. Yakaladım, üstüne iftiralar ile çekişmeli dava açtı. 2 yıldır süreç devam ediyor. Nisanda 2. Duruşma olacak.

Size diyeceğim birkaç şey var.

Birincisi iyileşme süreci lineer bir çizgi değil. Zikzaklı bir süreç. Ben çok şükür gayet iyiyim. Ama bazen halen tetiklenme oluyor. Mesela doğum günüm yaklaşıyor. Mesela bir kuzenim anne olacak. Benim çocuğum yok yaş 39. Ve bazen kendime üzülüyorum.

Bu süreçte şunu anlamanız lazım. Ölüm gibi bir acı yaşadınız ama ölmediniz. Ağır yara aldiniz ama geçti geçiyor. Allah korusun hayatınızda bir daha herhangi birinden ihanet görürseniz bu sizi ölüm gibi bir acıya sevk etmeyecek. Belki 1 haftada atlatacaksınız. Ciddiyim şu an inanmıyorsunuz ama çok güçlü oluyorsunuz.

Hayatta herkes her şeyi yapacak kapasitededir. Ve birine bir daha yüzde yüz asla güvenmiyorsunuz. Güvenmeyeceksiniz. Bu sizi temkinli ama esnek biri yapacak. Bir şeyler ileride başka bir ilişkide bitse bile bu kadar çöküş asla yaşamayacaksiniz.

Bu çok büyük bir hediyedir. Şu an ben hala evliyim. Hala kendi üzerimde çalışıyorum.. kendimi dinliyorum. Kendimi sevmeye çalışıyorum kendime sert olmamaya çalışıyorum. Ve ileride boşaninca bir ilişkim olsa da önceliğim hep kendim olacak.

Önceden önceliğim karşımdaki idi. Ben kendi hakkıma giriyormuşum. Bir kişi bir gün düzelir demek ilizyondur.. Bir kişi anca kendi isterse değişir. Bir kişiyi kontrol edemezsiniz.

İlişkiniz nasıl bitti bilmiyorum ama eğer içinizde ukte kalacak ise hakkınızı savunun öyle ilişkiden gidin. Ben öyle yapıyorum. Haklarımı almadan bu evlilik biterse pişman olacağımı anladım.

Bir de artık başkalarını umursamayı bırakıyorsunuz. Benim mesela eski eşim veya ailesi hakkımda ne düşünüyor umrumda bile değil. Kendim istediğim için davayı uzatıyorum. Kendim davayı uzatmak istemesem hemen bitiririm ama canım yıllarca uzatmak istiyor. Birinin hikayesinde kötüsünüz, o da sizin hikayenizde kötü.. Bunu kabul ediyorsunuz. Kabullenme gelince çok rahatlıyorsunuz.

Yola yaranizla devam ediyorsunuz ama o yarayı da size öğrettikleri için seviyorsunuz. Ben mesela bu halimden çok memnunum. Hiç bu kadar güçlü olacağımı düşünmemiştim. İlerisi için çok iyi dersler aldim. Evet çok bedel ödedim. Ama kazançları da paha biçilemez.

Evliliğinizi olduğu gibi kabul edin. O zaman o tercihi yaptınız. Şu anki siz olsaydınız zaten o kişiyi seçmezdiniz. Evlilikteki olaylar şu anki sizi oluşturdu. Zaten bir süre sonra olaylara kuşbakışı bakınca neler olduğunu anlayacaksınız.

Kendinize zaman verin. Duygularınız yatışacak. O zamana kadar ne duygunuz varsa yaşayın. Karşı tarafı affetmek için kendinizi zorlamayın. Benim eski eşime hala öfkem devam ediyor. Bunu davaya devam etmek için yakıt yaptım.. Ama eski eşimi affetmek için kendimi zorlamıyorum. Belki de şu an değil seneler sonra duygularım soğuyacak. Ama bedel ödetmek istiyorsanız ödetin içinizde kalmasin.

Kendiniz için yaşayın. Önce ben deyin. İnanın öyle diyen kadınlar çok değerli oluyor. Laf söyleyin, eleştirin,her şeye okey diyen kişilerden olmayın. Kendi değerinizi siz belirliyorsunuz. Ben evlilikte sessiz sakin biri gibi davrandığım için çok pişmanım. Şimdi tüm şirret halimle davayı sürdürüyorum çok şükür:) Ben kendimden razıyım bu bana yetiyor.

Siz kendinizden razı olun yeterli..
Benim eşim narsistmiş. Çok değersizleştim. Terapilerle kendimi toparlamaya çalışıyorum. Yani enkaz bıraktı arkasında :) ama dediğiniz doğru şu an olsa öyle birini istemem beni dönüştürdü değiştirdi.
Benimde içimde ukte kalan çocuk meselesi. Bende anne olamadım bundan sonra olabilir miyim onu da bilmiyorum. Her şeyin hayırlısı diyorum.
Bu süreçte tek istediğin kendimle güzel bir ilişki kurmak. Kendime çok haksızlık ettim. Çok yıprattım, çok boşverdim kendimi. Şimdi ise ben zamanı. Umarım ikimiz içinde güzel olur her şey
 
İstediğiniz zaman yazabilirsiniz özelden de.
Ben de ilk aylarda benzer konuları okuyordum , yalnız olmadığını bilmek her şeyin geçeceğine olan inancimizi artırıyor.
Bu desteği gösterdiğiniz için çok teşekkür ederim 😍🤍
 
boşanma sonrası 1. yıldan bildiriyorum

6. aydan sonra yavaş yavaş bu ilk şokun azalıp bittiğini hissetmiştim
hatta ilk zamanlar her sabah uyanıp bu his ne zaman geçecek diye ağlıyordum.
sonra baktım azalmış ve geçmiş

hala aklıma geliyor , tetikleyiciler olduğu için benim.
ailemle de şuan sorunlar yaşadığım için.


ama bildiğim tek şey şu.

başladığım noktada değilim ve çok yol kat ettim.
Bende umarım çok daha iyiyim dediğim noktaya gelirim 🥹 çok zorlanıyorum
 
Valla bu kulüpte takalım zilleri oynayalım bölümü istiyorum değmez yahu vallahi billahi değmez hepinizin yolu buna çıksın önünüzde binbir güzellik açılsın valla ya hayat versin inşallah o çoskuyu .Amin
 
Valla bu kulüpte takalım zilleri oynayalım bölümü istiyorum değmez yahu vallahi billahi değmez hepinizin yolu buna çıksın önünüzde binbir güzellik açılsın valla ya hayat versin inşallah o çoskuyu .Amin
Haha çok iyi aminn inşallah 🤭
 
Bende umarım çok daha iyiyim dediğim noktaya gelirim 🥹 çok zorlanıyorum

hala çok iyiyim mükemmelim diyemiyorum.
dersem kendimi kandırmış olurum.

bazen çok berbat dünyanın sonu gibi hissediyorum. bazen evlenmiş ve boşanmış olduğumu dahi unuttuğum oluyor.

terapistimin de dediği gibi iyileşmek gerçekten dümdüz bir yukarı çıkış değil.
düşe kalka. biraz sosyolojik araştırmalara. psikolojik-boşanma makaleleri vs okursanız bilgi sahibi olabilirsiniz. ben çokça kaynaktan okudum.
tüm dünyada bu süreçleri yaşayan insanların nasıl olduklarını , ne kadar sürede nasıl iyileşme , normalleşme ve düzelme gösterdiklerini.

yas sürecini araştırın.

ve olumsuz duygudan kaçmak o duyguyu atlatmak için maalesef bir yol değil. o duyguyu yaşamak ve içinden geçmek gerekiyor. kabul edeceksiniz hayatınızın kısa bir süresinde bu şekilde hissedeceksiniz. bunu normal karşılayacaksınız. sonra bakmışsınız incindiğiniz yerden çiçekler açıyor.

bazen flört ediyorum birileri ile hatta evlilik görüşmesi için bile karşıma çıkan oldu. kendimin henüz hazır olmadığını duygusal olarak hissettiğim için uzak kalmayı tercih ettim.

ama itiraf etmeliyim. yaralı ruhuma birinin ilgisi iyi geldi.

özetle , bu 'kötü' olarak adlandırdığınız hali kabul edin . bir süre onunla yaşamanın sürecin bir gerekliliği olduğunu normal karşılayın . yaşayın. atlatın.

yaşınız kaç bilmiyorum ama 50 yaşında da olsanız yeniden insanlar 2. 3. kez evleniyor.

ben henüz 30 bile değilim . çocuğum yok. bende kaygılar yaşıyorum. altında eziliyorum evet.

sonra diyorum yahu bir daha hayatımda hiç ilişkim olmasa ne ? anne olmasam ne ?
nasip. bilemiyoruz.

bir arkadaşım çekişmeli boşanma davası sürerken biri ile tanıştı. hatta bir an önce evlenmek istediler. arkadaşım çekişmeli boşanma davasını anlaşmalı şekilde halletti. dava biter bitmezde 2. evliliğini yaptı. ve şuanda gayet mutlu. şimdiki eşinin de 2. evliliği. ve bu bahsettiğim tüm süreç 1.5 yıl içinde oldu. bana şey diyor bazen birbirimizin eski hayatı ile bazen aramızda alay edip eğleniyoruz :)

yine başka bir arkadaşım. erkek. çekişmeli boşanırken biri ile görüşüyordu ve sanırım ben hayatımda ilk kez aşık oldum dedi. boşandı eninde sonunda kız tarafından terk edildi. evlilik mevlilik unutmuş terk edildiği kızın aşk acısıyla ortalıkta geziyordu :)

gerçekten hayatın ne getireceğini bilmek, tahmin etmek , tartmak , ölçmek mümkün değil.

size onca şey saydım. ama terzi kendi söküğünü de dikemiyor işte:D

yani bazen kendime şunu soruyorum. evli iken nasıldım ?
mutlu olsaydım ruhsal ve duygusal iyilik hali içinde olsaydım evli iken şuan bunları yaşamış olur muydum ?
cevaplar basit.

sosyalleşmek bana iyi geliyor.
şu sıralar ruh halimi ailem özellikle babam oldukça aşağı çekiyor. bana daha evvel ettiği 3-5 cümlesini unutamıyorum.
olabildiğince az iletişim kurup ev dışında vakit geçirmeye başladım. sanırım böyle daha sağlıklı ilerliyoruz.

ve eski eşimin de ortak arkadaşlarımdan duyduğum kadarı ile ''mal gibi yaşıyor. bir ortamda bir yerde ne muhabbet ne sohbet ediyor. suskun oturuyor öyle boş boş bakıyor. '' dediklerini duydum.

iki taraf içinde kolay değil kabul edelim. ama kadın için bir tık daha zor olduğunu da kabul edelim.

ilelebet sürmeyecek elbet geçecek unutmayın , unutmayalım .
kimi 5 ayda , kimi 1 yılda , kimi 3 yılda atlatır. bu sizin süreciniz ve size özel.

kendinize , zamana ve nasibinize güvenin.
 
kayıp derin bir acı
ilk zamanlar zor gelir ama zamanla geçer
boşanmadım ama başka türlü acılar yaşadım
ve acı yaşamanın ne demek olduğunu biliyorum
hala ara ara aklıma gelip gözlerimi yaşartsa da
geçmeyen acı yoktur emin ol buna
 
Herkese merhaba
Eşimle 3 ay oldu ayrıldık. Barışma gibi bir düşüncem yok. Ama bu psikolojiyi atlatamıyorum. Sürekli yaşadıklarım gözümün önüne geliyor. 10 yıllık bir ilişkiydi. Çok zor günler yaşadım. Yaşadıklarım sanki o süreçte değilde şu an ağır geliyormuş gibi hissediyorum. Tükenmiş gibi hissediyorum.
Kendimi bırakmamak için bir yandan terapi alıyorum antidepresan kullanıyorum kendime iyi gelsin diye bakım yapıyorum kendime arkadaşlarımla görüşüyorum kitap okuyorum çalışıyorum ama sürekli kendimi yaşananları düşünürken buluyorum. Hadi düşünmedim iyiyim diyelim kabus görüyorum. Dün gece yine rüyamda gördüm ve çok sıkıntılı bir rüyaydı. Hala etkisindeyim. Evet belki 3 ay çok kısa bir süre 10 yıllık bir ilişkiyi atlatmak için ama çok yıprandım. Bu süreçten geçenler ne önerirsiniz? Ne yapmam lazım
Benim gibi bu süreçten geçen kişilere yardımcı olsun diye güncelleme eklemek istiyorum.
1 ay önce yazmışım bunu şu an ise o kadar iyiyim ki. Zaman gerçekten ilacıymış her şeyin. Geçmişe dönüp baktığımda iyi ki bitmiş diyorum. Kendimle barıştığım kendime değer verdiğim bir dönemdeyim. Ve gerçekten artık daha güçlü ve mutlu olduğumu hissediyorum. İlk zamanlar çok zor oluyor ama zamanla her şey daha kolaylaşıyor. Benimde önümde yürüyecek daha çok yolum var ama sürecin başında olan birinin karşısına çıkarsa lütfen umudunu kaybetme her şey daha güzel olacak. Çok canın acıyor ama iyi ki o zaman acımasına izin vermişim diyeceksin. O zaman iyi ki izin verdim ki şu an bu huzura ulaştım diyeceksin.
 
Back
X