- Katılım
- 16 Ekim 2025
- Mesajlar
- 18
- Emoji Skoru
- 28
- Puanlar
- 3
- Yaş
- 38
- Konu Sahibi SimoneMary
- #1
Merhaba arkadaşlar.
14 yıllık evliliğimi bitirme sürecine girdim..
Kendimi herseyimle o yola soktum desem daha iyi anlatmış olurum. Tabi bunu şuan sadece ben biliyorum.
Kafamda hersey tamamen bitmiş olsa da maddi manevi bu süreci tamamlamama da 1 yıldan az kaldı.
Esasında çok daha evvel bitirmem gerekiyordu ancak ne işim, ne param, ne gidecek bir evim yani hiçbir şeyim yoktu.
4 yıl önce ihanete uğradım, şiddetli geçimsizlik, asagılama,değersizleştirme hersey ama hersey vardı.
Çok uzun süre depresyondaydım.
Aylarca.. aylarca bir girdabın içindeydim.
O süreci bir Allah bir ben bilirim.
Yine ağlarak uyuyup ağlayarak uyandığım günlerden birinde kendime bir söz verdim, bu çukurda debelenip durmayacaktım. Beni zaten benden başkası da kurtaramazdı.
Ve sonrası eylemler..
Üniversiteye başladım ve çok şükür mezun oldum.
Lisans diplomam var.
Bu süreçte yemedim içmedim dil öğrendim, gece gündüz çalıştım. O da cepte çok şükür.
Şimdi eylüldeki KPSS’ye hazırlanıyorum.
Kendime güveniyorum çünkü çok emek veriyorum günde 3-4 saat uyuyarak bulduğum her fırsatta ders çalışıyorum. Sınavda iyi bir puan alırsam atanacağım aksi durum içinde B planım var elbette. Beni bekleyen bir iki iş var onlarda sınav dönemi alım yapacaklar hemen hemen aynı zamanlarda. KPSS oldu oldu, olmazsa o işlerden birini değerlendireceğim.
Yazarken çok kolay geldi, bir çırpıda yazmışım..
Yaşarken bir ömür gibiydi..
Benim sizden istediğim yani yardımcı olmak isterseniz şayet, boşanma sonrası beni nasıl bir süreç bekleyecek?
Eşim arada işkillensede bu kararımdan haberi yok..
Muhtemelen karşı çıkacak ama bana bayıldığı için değil mevcut düzenini korumak için.
Ve maalesef çok insanı karşıma almak zorundayım.
Beni çok büyük bir psikolojik savaş bekliyor olacak.
O yüzden bu süreçte olabildiğince maddi manevi güçlü kalmaya çalışacağım..
Küçük bir ilde yaşıyorum.
Eğer KPSS’de iyi bir puan alırsam buradan da ayrılacağım.
Bir yandan inan kendine kızım, az kaldı diyorum bir yandan nelerle baş etmem gerekecek işte o belirsizlik korkunç geliyor.
Yalnızlık falan değil bahsettiğim zaten yıllardır yalnızım. Ben etrafımdaki insanlarla mücadele etme konusunda endişeliyim. Çocuklarımı da korumak istiyorum.
Edit: çocuklardan vakit bulup baştan detaylıca yazamadım,düzenliyorum.
Aşağıdaki sorulara da yanıt olur.
Kusura bakmayın biraz saçma oldu bu şekilde düzenleyerek post açmış ve olmam..
Sorun şu ki; toplumda ayrılığı kadın nezdinde sebep ne olursa olsun yuva yıkmak olarak gören bir zihniyet var. Haliyle insanlar zamanında neden yapmadın, iş güç sahibi olunca mı bu kararı verdin ya da aklın başına geldi gibi tepkiler vermeleri endişe ettiğim kısım.
14 yıllık evliliğimi bitirme sürecine girdim..
Kendimi herseyimle o yola soktum desem daha iyi anlatmış olurum. Tabi bunu şuan sadece ben biliyorum.
Kafamda hersey tamamen bitmiş olsa da maddi manevi bu süreci tamamlamama da 1 yıldan az kaldı.
Esasında çok daha evvel bitirmem gerekiyordu ancak ne işim, ne param, ne gidecek bir evim yani hiçbir şeyim yoktu.
4 yıl önce ihanete uğradım, şiddetli geçimsizlik, asagılama,değersizleştirme hersey ama hersey vardı.
Çok uzun süre depresyondaydım.
Aylarca.. aylarca bir girdabın içindeydim.
O süreci bir Allah bir ben bilirim.
Yine ağlarak uyuyup ağlayarak uyandığım günlerden birinde kendime bir söz verdim, bu çukurda debelenip durmayacaktım. Beni zaten benden başkası da kurtaramazdı.
Ve sonrası eylemler..
Üniversiteye başladım ve çok şükür mezun oldum.
Lisans diplomam var.
Bu süreçte yemedim içmedim dil öğrendim, gece gündüz çalıştım. O da cepte çok şükür.
Şimdi eylüldeki KPSS’ye hazırlanıyorum.
Kendime güveniyorum çünkü çok emek veriyorum günde 3-4 saat uyuyarak bulduğum her fırsatta ders çalışıyorum. Sınavda iyi bir puan alırsam atanacağım aksi durum içinde B planım var elbette. Beni bekleyen bir iki iş var onlarda sınav dönemi alım yapacaklar hemen hemen aynı zamanlarda. KPSS oldu oldu, olmazsa o işlerden birini değerlendireceğim.
Yazarken çok kolay geldi, bir çırpıda yazmışım..
Yaşarken bir ömür gibiydi..
Benim sizden istediğim yani yardımcı olmak isterseniz şayet, boşanma sonrası beni nasıl bir süreç bekleyecek?
Eşim arada işkillensede bu kararımdan haberi yok..
Muhtemelen karşı çıkacak ama bana bayıldığı için değil mevcut düzenini korumak için.
Ve maalesef çok insanı karşıma almak zorundayım.
Beni çok büyük bir psikolojik savaş bekliyor olacak.
O yüzden bu süreçte olabildiğince maddi manevi güçlü kalmaya çalışacağım..
Küçük bir ilde yaşıyorum.
Eğer KPSS’de iyi bir puan alırsam buradan da ayrılacağım.
Bir yandan inan kendine kızım, az kaldı diyorum bir yandan nelerle baş etmem gerekecek işte o belirsizlik korkunç geliyor.
Yalnızlık falan değil bahsettiğim zaten yıllardır yalnızım. Ben etrafımdaki insanlarla mücadele etme konusunda endişeliyim. Çocuklarımı da korumak istiyorum.
Edit: çocuklardan vakit bulup baştan detaylıca yazamadım,düzenliyorum.
Aşağıdaki sorulara da yanıt olur.
Kusura bakmayın biraz saçma oldu bu şekilde düzenleyerek post açmış ve olmam..
Sorun şu ki; toplumda ayrılığı kadın nezdinde sebep ne olursa olsun yuva yıkmak olarak gören bir zihniyet var. Haliyle insanlar zamanında neden yapmadın, iş güç sahibi olunca mı bu kararı verdin ya da aklın başına geldi gibi tepkiler vermeleri endişe ettiğim kısım.
Son düzenleme:
