- 22 Eylül 2013
- 643
- 913
- 303
Son bir yıldır gencinden yaşlısına, akrabadan komşusuna kadar herkesten duyup bıktığım cümleler:
-Ama anne olmak da çok kutsal çok güzel...
-Yaşınız geçiyor çocuktan o yaşta alacağın haz ile bu yaşta alacağın haz aynı olmuyor ona göre...
- Kaç yıldır evlisiniz niye yapmıyorsunuz?
-Bak sonra daha zor olur, rahata alıştığınız için hiç istemezsiniz.
-Böyle yaparsanız çok ararsınız sonra...
Gerçekten belli bir yaştan sonra yapmadıkça, rahata alıştıkça istemiyor mu insan çocuğu? Bunu merak ediyorum.
Eşimle işimiz aynı. Taş taşımıyoruz sırtımızda evet ama 5 te mesai bitti haydi paydos diyeceğimiz bir işimiz de yok, eve gelince de çalışmalarımız oluyor.
Kendimi özellikle şu sıralar öyle yorgun hissediyorum ki evde parmağımı oynatasım gelmiyor bazen. İşte tam o anda diyorum ki bir çocuğumuz olsa benden ilgi, sevgi beklese, oynamak istese benim buna ne halim ne gücüm var. Sadece kafamı dinlemek istiyorum.
Fikirlerine çok değer verdiğim bir yakınım bile, kariyer önemli evet ama annelik de çok güzel bir duygu, bunu sakın kulak arkasına atma dedi.
Benim tek bildiğim böyle bir fikre şu an için hiç ama hiç hazır olmadığım...
Eşime göreyse ben böyle düşündükçe hiçbir zaman da hazır olmayacakmışım :) Bu konuda hazır olunabileceğini düşünmüyormuş.
Gerçekten annelik fikrine hiçbir zaman hazır olunmuyor mu?
Tüm bunlar anne olmadan önce çoğu kadının kafasından geçen düşünceler mi merak ediyorum.
-Ama anne olmak da çok kutsal çok güzel...
-Yaşınız geçiyor çocuktan o yaşta alacağın haz ile bu yaşta alacağın haz aynı olmuyor ona göre...
- Kaç yıldır evlisiniz niye yapmıyorsunuz?
-Bak sonra daha zor olur, rahata alıştığınız için hiç istemezsiniz.
-Böyle yaparsanız çok ararsınız sonra...
Gerçekten belli bir yaştan sonra yapmadıkça, rahata alıştıkça istemiyor mu insan çocuğu? Bunu merak ediyorum.
Eşimle işimiz aynı. Taş taşımıyoruz sırtımızda evet ama 5 te mesai bitti haydi paydos diyeceğimiz bir işimiz de yok, eve gelince de çalışmalarımız oluyor.
Kendimi özellikle şu sıralar öyle yorgun hissediyorum ki evde parmağımı oynatasım gelmiyor bazen. İşte tam o anda diyorum ki bir çocuğumuz olsa benden ilgi, sevgi beklese, oynamak istese benim buna ne halim ne gücüm var. Sadece kafamı dinlemek istiyorum.
Fikirlerine çok değer verdiğim bir yakınım bile, kariyer önemli evet ama annelik de çok güzel bir duygu, bunu sakın kulak arkasına atma dedi.
Benim tek bildiğim böyle bir fikre şu an için hiç ama hiç hazır olmadığım...
Eşime göreyse ben böyle düşündükçe hiçbir zaman da hazır olmayacakmışım :) Bu konuda hazır olunabileceğini düşünmüyormuş.
Gerçekten annelik fikrine hiçbir zaman hazır olunmuyor mu?
Tüm bunlar anne olmadan önce çoğu kadının kafasından geçen düşünceler mi merak ediyorum.