Çok bunaldım

akillibidikk .!.:

doğum yapalı 48 gün oldu ama hala kanamam devam ediyor ama miktarı azaldı yinede devam ediyor doktorum 30.gün kontrole çağırdıgında herşey normal demişti ama 48 normal mi sanırım artık özre giriyor benimkisi ne yapmalıyım bilmiyorum bayram tatlininden sonra tekrar doktora gideceğim bakalım

Genişletmek için tıkla...

55. gün oldu kanamam bitmedi doktora gittim muayene bile etmeden 60ı geçerse gel dedi. sonra başka doktora gittim 21 drajeli bir hap verdi bunu kullan dördüncü güne geçer dedi dördüncü bitti sandım ertesi sabah yine başladı bugün 70 gün oldu ve hala bitmedi kanamam devam ediyor 25 şubatta hamileleiğim ilk kanması başlamıştı 25 şubattan beri kanamam devem ediyoraralıksız 25 şubat- 21 eylül oldu hala bitmedi ortalama 200 gün hergün istisnasız 3 ped değiştiriyorum( çok olan günleri ve doğum yaptıgımdaki ve 10 kez düşük tehlikesi atlattığım zamanki olan aşırı kanamaları hiç hesaba katmıyorum bile) 200gün x 3ped= 600ped her pakettede 10 tane ped varsayarsak yaklaşık 60 paket ped kullanacak kadar kanamam olduguna göre diğer kanamaları da hesaba katınca ve bebeğimi de kaybettiğimi de önceliğe ekleyince benim yaşamam bile bir mucize belkide bir amacı yok yaşamamın ölmek sitiyorum hayat bana zor geliyor artık yük olmaktansa aldıgım nefesi sonlandırmak belkide tek doğru olanı

canım zor b,r dönemden geçiyosun mutlaka başka doktorlara da görün pek bilmem ama bu kadar uzun kanama normal değil. ayrıca psikolojik tedavi görmen lazım bence. yaşamak snde dahil herkesin hakkı hayırda şerde Allah tan mutlaka vardır bir bildiği. bu şekilde konuşarak inancını kaybetme

akillibidikk .!.:

55. gün oldu kanamam bitmedi doktora gittim muayene bile etmeden 60ı geçerse gel dedi. sonra başka doktora gittim 21 drajeli bir hap verdi bunu kullan dördüncü güne geçer dedi dördüncü bitti sandım ertesi sabah yine başladı bugün 70 gün oldu ve hala bitmedi kanamam devam ediyor 25 şubatta hamileleiğim ilk kanması başlamıştı 25 şubattan beri kanamam devem ediyoraralıksız 25 şubat- 21 eylül oldu hala bitmedi ortalama 200 gün hergün istisnasız 3 ped değiştiriyorum( çok olan günleri ve doğum yaptıgımdaki ve 10 kez düşük tehlikesi atlattığım zamanki olan aşırı kanamaları hiç hesaba katmıyorum bile) 200gün x 3ped= 600ped her pakettede 10 tane ped varsayarsak yaklaşık 60 paket ped kullanacak kadar kanamam olduguna göre diğer kanamaları da hesaba katınca ve bebeğimi de kaybettiğimi de önceliğe ekleyince benim yaşamam bile bir mucize belkide bir amacı yok yaşamamın ölmek sitiyorum hayat bana zor geliyor artık yük olmaktansa aldıgım nefesi sonlandırmak belkide tek doğru olanı

Genişletmek için tıkla...

canım benım tekrar gecmıs olsun..bence iyi bir doktora görünmelisin ..yengem düşük yaptı kanaması bitmedi 15/20 gün meğer parça kalmışş ondanmışş..sen de bir ultrasona fln gir mutlakaa...

Allah verdi Allah aldı bu enbüyük gerçek ama canımda çok yanıyor birlikte hamile oldugum arkadaşalrım doğum yaptılar bebekleriyle fotograflarını görünce nasıl canım yanıyor bir bilseniz ve van da gitmediğim doktor kalmadı ama o kadar çok canımı yaktılar ki belki yüze yakın alttan muayene oldum hamileleliğimin başından bu güne kadar her alttan muayenede ayrı yeten elleriyle ve spekul denilen ördek gagası benzeri bir aletlede baktılar canım çok acıdı kanamam daha da arttı bi tonda laf yedim canım acıdı dedim diye insancıl davranmıyorlar ilk çocugunu mu kaybettin bişey olmaz diyorlar yani gayet sıradan bir durum onlar için kaybetmek internette yazılan yorumlara bakıyorum da lohusalıgın sonunda adet görenlerde oluyormuş daha bitmeden acaba benim lohusalık bittide adet mi oluyorum nasıl anlayacağım bazen çok yoğunlaşıyor bazen tamamen durulaşıyor birde parça kalmış olsa bugüne kadar beklemez muhakkak önceden çok kanama olmazmıydı doğumdan sonra doktor herşey normal parça filan kalmamaış dedi

o kadar kafam karışık ki yazacağınız bir iki kelime bile korkularımı bastırır moralim çok bozuk artık ağlamaktan bi hal oldum

canım kanamaların bana öyle geliyor ki psikolojik kökenli... kendim de kızken 3 haftadan uzun süren kanamalarım olurdu ve artık iğneyle durdururlardı kaç doktora gittim endometristen dahi şüphelendiler ... hele nişanlanacağım sene oldukça problemli bir süreçten geçiyordum ve bu dönemde kanamamı 57. günde yine iğneyle durdurdular.. gittiğim son doktor bana patolojik hiç bir problem gözükmediğini her ne kadar psikolojik denilmesinin doktorlar için çıkış kapısı olsa da benim durumum son ihtimal olarak psikolojik olabileceğini söyledi .... sonradan farkettim ki gerçekten de ben zaman bir sıkıntı yaşasam ya kanamam oluyor ya da adetim beklenen tarihten daha erken oluyordu.yaşadığın olayları da düşününce aklıma gelen en büyük olasılık bu görünüyor...
doktor ve muayene olayına gelince bilmiyorum devlet hastanesine mi gidiyorsun ama maalesef genel olarak devlet hastanelerinde hastalara köpek muamelesi yapıyorlar.. maalesef bu konuyla ilgili (hem de ilk jinekolojik muayenemdi) çok acı br tecrübem var ( hele o kadın (!) doktorun ben ağlamaya başlayınca "hoca hanımın karnesini verin gitsin" demesi halen kulaklarımda sanki biz insanüstü bir yaratığız ve içimize o garip aletleri sokarken hiç canımız yanmayacak... bu konuda anlayışlı sadece 2 doktor gördüm biri diyarbakırdaki doktorum Allah ondan razı olsun biri de boludaki doktorumdu Allah ondan da razı olsun.... eğer imaknın varsa özel muayenehaneye git nispeten daha iyiler....
şimdiden çok büyük geçmiş olsun canım Allahın izniyle seni güzel günler bekliyor ...

nunu06
canım benım tekrar gecmıs olsun..bence iyi bir doktora görünmelisin ..yengem düşük yaptı kanaması bitmedi 15/20 gün meğer parça kalmışş ondanmışş..sen de bir ultrasona fln gir mutlakaa...



canım bu arkadaşın yazdığını yeni farkettim parça da kaldıysa o da yapabilir senin gerçekten iyi bir doktora görünmen lazım canım Allah yardımcın olsun...şimdi söylemesi bana kolay ama ne olur kendini koyverme böyle... her gcenin sabahı vardır şuna eminim ki senin sabahın da yaklaştı sadece biraz daha sabır canım benim...

canım ya çok geçmiş olsun ama vanda istersen çok iyi hastane doktor ayarlayabilirim.
sadece bana özelden bilgilerini yollarsan seni yönlendirebilirim.
umarım yardımcı olabilirim. tabi istersen sağlık bu ihmal etme

cnm benım özelden msj atamadıgım ıcın burdan yazdım kusura bakma..
öncelıkle vanda mıydın..merak ettım bıde durumun nasıl

Van 'da yaşıyormuşsun.bende merak ettim seni.. sağlık durumun nasıl...iyisindir inşallah..

canım zor bir dönem geçirmisinn diycek fazla bişrşey yok aslında başın saolsun alalh size sabırlar versin onu yaşadım 6 aylı ktı benim bebegimde kanamadan dolayı öldü( tarifsizşimdi çoçugum yok çok korktum ama toparlandım şükürretmek bana iy geldi sanda gelcektir yeniden işn olur çoçugun bu arda benimde oalydan sonra kanamamm 66 ğünden fazla süürdüüü ilaçla durdu kanama kesici küçük kırmızı kapsulu haplardı....



bu arada vandaymısın saglık durumun iymiiiii

canım nasılsın? inşaallah iyisindir? bir haber ver lütfen...

akillibidikk arkadaşdan haber alan var mı?

hikayeyi baştan sona okudum ve ben de merak içerisindeyim umarım arkadaş iyidir.hem okudum hem ağladım çünkü aynı şeyleri yaşadım ben de 7 aylık ikiz bebeklerimi kaybettim kanama ile ve daha o hafta annemin göğüs kanseri olduğunu öğrendim.İlk dönemlerde çok acı çektim, günlerce rüyalarıma girdiler. sürekli gözüm yaşlı idi .benimle hamile olan arkadaşlarım doğum yaptılar ben kalakaldım öyle.Ama çok şükür geçiyor,geçmeli.Şimdi 2 yaşında paşa bir oğlum var annem ameliyat oldu 4. yılımız çok şükür iyi.Kendini sakın bırakma lütfen.Yaşadığın/yaşadığımız şeyler çok acı biz günlerce eşimle birbirimize sarılıp ağladık o benden daha kötü idi çünkü benim tehlikem de vardı ama inan ki geçiyor ha unuttun mu diye sor unutmadım yavrularımı ama hayata da tutundum tutunmak zorundaydım eşim için
İyi haberlerini alırız umarım bir an önce

çok şükür bende eşimde deprem sonrası hayattayız evimiz ağır hasarlı içine girilemiyormuş şuan memleketteyiz 5 aralıkta van a gidince eğer yıkılmamaış olursa evimize kavuşacağız inanırmıın balkonumdaki çöp kovamı bile özledim. eprem anında mutfakta iş yapıyordum eşimde tam dışardan gelmişti kapıdan girdi nasılsın diye konuşurken ev sallandı mutfaktaki dolapların kapakları açıktı tüm tava tencere tabakların hepsi üstüme geldi duvarlar bi sağa bi sola gitti geldi eşim elimden tutup sımsıkı sarıldı sürekli korkma hayatım diyordu bense gözüm tavanda ne zaman düşecek diye beklerken biranda durdu direk kapınındışına attık kendimizi 4.kattaydı evimiz yan komşumundaha yeni doğmuş bebeği vardı çok korkmuş olabileceğini ve dışar çıkmaya bile cesaret edemeyeceğini düşünerek dışrı çıkmak yerine kapısını çaldımkorkudan dizlerinin bağı çözülmüş kapının önünde diz çökmüş çok kotktum çıkamıyorum diyordu dedim kucağındaki bebeğini ver bana ozaman korkun gider sende gelirsin çünkü içeride duracak kadar dermanımız yoktu ve hemen artçılar da başlamıştı kıayamet gibiydi heryer siren sesleri bağırmalar ağlamalar yazmak bile gözlerimden yaşları getiriyordu üzerimde pişamalarım vardı ve önümde mutfak ölüğüm ayağım yalın o halde kucağımda bir başkasının bebeği ama can havliyle attım kendimi dışarıya dışarıda yıkılmış bir binanın tozu dumanı gözlerimizin önünden kayıp giden hayatlar ve şans eseri mutfak önlüğümün önündeki cep te cep telefonum vardı ve evden çıkarken hep Allahım neolur bir şans daha ver annem hasta ablam hamile diyordum kendimce dşünüyordum ki eğer deprem de ölürsem annem kanser hastası ablam 9aylık hamile onlara üzüntüden bişey olmaın diye belki o kısacık anda binlerce kez böyle dua ettim veeeeee 7.2 deprem olalı 5 dk bile olmamıştı ki hayattayım korkma diye aradığım ilk kişinin abimin cevabı "eee ne olmuş deprem olduysa oldu neden deprem oldu diye benim moralimi bozuyorsun biraz düşünceli ol...." dedi beni deprem değilde bu laf yıktı oysaki nefes aldıgımı söylemek istediğim ilk kişiydi annem abimin yanındaydı ve tv de kesin son dakika diye haber verirlerdi görünce korkarlar bana bişey oldu diye düşünmüştüm

bu arada 13 temuzda doğum yaptım ama 16 kasımda kanamam daha yeni bitti artık saymadığım kaç gün oldugunu o kadar çok yara var ki içimde saracak bir sevgi kıpırtısı bile yok yüreğimde

depremden sonra öyle yıkımlar yaşadık eşimle eşimin ailesi benim ailem çevremiz ne bileyim çok yıprattılar bizi şuan okadar çok duaya ihtiyacım varki toparlanmak için

canıım yaa..
nihayet senden bir haber geldi... ne yalan söyleyeyim bu kadar zaman senden ses çıkmayınca aklıma kötü şeyler gelmişti... acaba kaybettiğimiz öğretmenlerden biri de sen miydin diye çok kere aklımdan geçti.. ama çok şükür ki yaşıyorsun... ailevi problemleri az çok tahmin edebiliyorum ... insan böyle zamanlarda insanların gerçek yüzünü bir kez daha görüyor canım..Allah yardımcınız olsun..
tüm samimiyetimle söylüyorum ki canım dualarımdasın..Allah en kısa zamanda yükünü hafifletsin ..

çok şükür hayatta olmana sevindim....

akillibidikk .!.:

çok şükür bende eşimde deprem sonrası hayattayız evimiz ağır hasarlı içine girilemiyormuş şuan memleketteyiz 5 aralıkta van a gidince eğer yıkılmamaış olursa evimize kavuşacağız inanırmıın balkonumdaki çöp kovamı bile özledim. eprem anında mutfakta iş yapıyordum eşimde tam dışardan gelmişti kapıdan girdi nasılsın diye konuşurken ev sallandı mutfaktaki dolapların kapakları açıktı tüm tava tencere tabakların hepsi üstüme geldi duvarlar bi sağa bi sola gitti geldi eşim elimden tutup sımsıkı sarıldı sürekli korkma hayatım diyordu bense gözüm tavanda ne zaman düşecek diye beklerken biranda durdu direk kapınındışına attık kendimizi 4.kattaydı evimiz yan komşumundaha yeni doğmuş bebeği vardı çok korkmuş olabileceğini ve dışar çıkmaya bile cesaret edemeyeceğini düşünerek dışrı çıkmak yerine kapısını çaldımkorkudan dizlerinin bağı çözülmüş kapının önünde diz çökmüş çok kotktum çıkamıyorum diyordu dedim kucağındaki bebeğini ver bana ozaman korkun gider sende gelirsin çünkü içeride duracak kadar dermanımız yoktu ve hemen artçılar da başlamıştı kıayamet gibiydi heryer siren sesleri bağırmalar ağlamalar yazmak bile gözlerimden yaşları getiriyordu üzerimde pişamalarım vardı ve önümde mutfak ölüğüm ayağım yalın o halde kucağımda bir başkasının bebeği ama can havliyle attım kendimi dışarıya dışarıda yıkılmış bir binanın tozu dumanı gözlerimizin önünden kayıp giden hayatlar ve şans eseri mutfak önlüğümün önündeki cep te cep telefonum vardı ve evden çıkarken hep Allahım neolur bir şans daha ver annem hasta ablam hamile diyordum kendimce dşünüyordum ki eğer deprem de ölürsem annem kanser hastası ablam 9aylık hamile onlara üzüntüden bişey olmaın diye belki o kısacık anda binlerce kez böyle dua ettim veeeeee 7.2 deprem olalı 5 dk bile olmamıştı ki hayattayım korkma diye aradığım ilk kişinin abimin cevabı "eee ne olmuş deprem olduysa oldu neden deprem oldu diye benim moralimi bozuyorsun biraz düşünceli ol...." dedi beni deprem değilde bu laf yıktı oysaki nefes aldıgımı söylemek istediğim ilk kişiydi annem abimin yanındaydı ve tv de kesin son dakika diye haber verirlerdi görünce korkarlar bana bişey oldu diye düşünmüştüm

bu arada 13 temuzda doğum yaptım ama 16 kasımda kanamam daha yeni bitti artık saymadığım kaç gün oldugunu o kadar çok yara var ki içimde saracak bir sevgi kıpırtısı bile yok yüreğimde

Genişletmek için tıkla...

akillibidikk .!.:

depremden sonra öyle yıkımlar yaşadık eşimle eşimin ailesi benim ailem çevremiz ne bileyim çok yıprattılar bizi şuan okadar çok duaya ihtiyacım varki toparlanmak için

Genişletmek için tıkla...

Allahım yardımcınız olsun inşallah!

nerden başlamalı bilmiyorum ama öyle öfkeleniyorum ki

deprem sonrası içimizde oluşan manevi depremler meğer ne çok sınavımız birikmişmiş üst üste zor geldi..... sırayla anlatayım sizlere ve şöyle merhametli bir yürekle şefkat dolu sözlerle bir cevap verin bana anlam veremiyorum artıkkkkk....

depremin ne demek oldugunu ancak yaşayanlar anlayabilir korku dolu heran yer yarılacak ve bizide içine de alacak korkusuyla açık alanda bile tir tir titrediğim dakikalar yıl gibi geldi bize...
normalde pijamalarımla kimse görmez beni evimde bile olsa ama deprem anında daha banyodan çıkalı beş dakika olmuşken pijamalarımla fırladım sokağa uzun bir zaman sanki banyodan fırlamışım hissini kapılıp çıplak gibi hissediyordum hep panik bir haldeyken bir gece o halde dışarda kalıp pztsi sabahı ilk uçak nereye olursa olsun ablamın aldıgı biletle istanbula gittik nereye neden nasıl gittiğimi bilmeden ayağımda evde giydiğimiz pofuduk terliklerle üzerimde kırmızı pişamlarım ve önümde mutfak önlüğümle istanbulda havalanında geldim kendime.... ablam hamileydi aynı zamanlarda hamileydik onunla ve deprem olunca çok korkmuş bana bişey oldu diye hastaneye zor yetiştirmişler o yüzden vicdani bir yükle ilk ona gidecektik havaalanından ablam eskişehirde yaşıyordu .... o sırada eşimin ablası arayıp nasılsınız diye sordu ve kayınvalidemlerinde memleketten istanbulla geldiğini o günde kendisine gelecğini söyleyince bende eşime kıyamadığım için dedim ki hadi önce ablana gidelim annende merak etmiştir seni bir görsün içi rahatlar dedim sonra gittik görümceme yaklaşık 3saat sürdü gitmemiz yakın mesafe değil sonra kayınvalidemle köyde yanlarında kalan eltimle eşimin bekar olup istanbulda çalışan abisi geldiler görümceme ben böyle içten bir sarılma bekledim bir sevgi sıcaklık bir yakınlık bekledim en önemliside deprem yaşadık bari biraz endişe eden bir bakış olsu gözlerinde ama yok hemde hiç birinde sanki 7/24 yanyana aynı evde yaşıyoruz gibi sıradan denilecek kadar bile değildi ne eltim sordu nasılsın diye nede kayınvalidem eşimi bi odaya çekip onla konuşuyorlar ama hep lüzümsuz konular kim evlenmiş kim nereye gitmiş mahalle haberleri yazık eşime çok buruklaştı orda üstelik biz bebeğimizi kaybettik demi bir sor kzım sende zor günler yaşadın nasılsın diye sende annesin hiç mi merhamet yok ama yokmuş geldiler o sırada biz yemek yiyorduk onlarda oturdu yedi yemekten kalmadan eltim başladı hadi gidelim büyük eltisi bekliyormuş onları çocuklarının üstünü giydirmeye başladı kaynıma abi hadi bizi götür diyip durdu kayınvalidemde hiç tepki vermiyo bende artık tepki verdim tabi biz mi gelmişiz bir yabncı mı gelmiş bir önemi yok anlaşılan dedim aaa bu arada ben doğum yapıpta bebeğimi kaybettiğimde kayınvalidem köyü nasıl boş bırakıpta geleyim diyen insan o köyü 10 günlüğüne boş bırakıp eltimin kızkardeşinin düğünü için istanbula kalkıp geliyr işte bu çok zoruma gitti. bizim içinde gelebilirdi ben geliniysem kcamda nun ğluydu ve canından can gitmişti hani anneler evladı için elinden geleni yaprdı ama yapılmıyrmuş ben öyle söyleyince kaldılar o gece ama tek kelime bile etmediler kapıdan ilk geldikleri andan gidecekeleri zamana kadar neyse sabah oldu biz diğer görümcemede uğrayalım ayıp olmasın diye evden çıktık kayınvalidemlerle birlikte nlar büyük eltime bizde büyük görümceme gidecektik iki görümcemin evi arasaında beş araç değiştirdik yakın değildi demek istediğim biz küçük görümcemin evinden çıktık otobüs bekliyoruz bütün bir gün yüzüme bakmayan benimle ne ilgilenen ne de tek bir kelime yapan kayınvalidem eşime dönüp sizde gelin diyr büyük eltime gidecekmişiz büyükmüş ayıp olurmuş gitmemiz gerekiyormuş gurur yapmıyacakmışız nasıl olması gerekiyrsa öyle yapmalıymışız ben bian şaşa kaldım eşim olmaz anne gitmek istemiyrum dedi snra kaynanam bana bakıp gurur yapıyorsun senin yüzünden kardeşlerin arası açılıyor dedi deprem sonrası bana bakıp kurdugu tek cümle buydu bende benimle ne alakası var dedim kardeşlerin arası ben bu aileye girmeden öncede açıktı hem madem olması gereken gibi davranılması lazım oz aman benim düğünüme gelmeyen hayırlı olsun diye aramayan hamilelğimde kadar ölümden döndüm aramayan dğum yaptım bebeğimi kaybettim aramayan deprem ldu aramayan eltimin evinde ne işim var neden gideyim herkes öyle mi davranıyor dedim gurusa gurur yapıyrum evet dedim üstelik annem kanser hastanede yatıyor abalam hamile bizim için krkmuş hastanede yatıyr bense beni inemsemeyen biriini evine gidecem ne diye kapıdan gireceksem ama kaynananm anlamuır biz pazartesi istanbula geldik cumartesi de küçük eltimin kızkardeşi evlenencek eee madem o zaman düğüne kadar kalın diyor dedim anne benim annem hastanede depremden çıktım gözüm düğün mü görür üstelik tanımıyorum bile evlenecek insanları....
kaynanam başladı söylenmeye demek benim daha çekilecek çilem varmış al ben oğluma sana verdim ne yaparsan yap tapusudua senin olsun ne böyle çektiğim zaten akşamdan beri bizle hiç ilgilenmedin ne eltinle nede nların çcuklarıyla ilgilenmedi dedi şok şok şoook şoook oldum evleneli bir yıl oldu görümcemin evine ilk defa deprem paniğyle gittim oturdugumuz yerde sürekli sallanıyoruz galiba diyip durduk eşimle kaç defa sallandıgımız sanıp sokağa zor attık kenidimizi ama o arada ben onlarla ilgilenecekmişim dedim sizin benimle ilgilenmeniz gerekirdi ama kayınvalidem dinlemedi bindi gitti ben çook üzüldüm birde bağırdı çağırdı sokak ortasında madem bir derdin vardı evde konuşsaydın güzelce sonra biz görümceme oradan ablama gitik kurban bayramı oldu ben ardam kayınpederimle konuştum kayınvalidemle konuştum büyüklük bende kalsın diye istanbulda benimle tek kelime etmeyen eltimide istedim telefna ama gelmedi bizde genelde eşimle birlikte knuştugumuz iç,in telefnun sesini hoparlöre vererek knuşuruz eltim istemedi knuşmak benimle banane knuşmayacamdiy benim istanbulda suratıma bile bakmadı benimle ilgilenmedi diy neymiş çcuguna kıyafet göndermişim neymiş bebeği ölmüşmüş ne var öldüyse tek ölen onun çcugumu herkesin ölüyor diyor saçma sapan bişeyler daha knuşuyrdu ki kaynananm şimdi işi var sonra ara dedi.... eşim çk sinirlendi eltimin sözlerine ama bişey demedi annesine de kapattı telefonu