Çok doluyum.

blackgray .!.:

Ben korkuyorum sanırım. Boşanma sonrası yeni düzen tesisi konusunda yapabilir miyim endişesi var. Aslında ben yapıyorum şu an halihazırda herşeyi. Bi kere dava açtım. Bi şekilde vazgeçirdi, kavgayla,güzellikle her türlü yöntemle… Dilekçemi geri çektirtti. Oğlum babasına çok düşkün. Her zaman değil ama tartışmamıza denk geldiğinde anne boşanacak mısınız diye gözümün içine bakıyor. Bilemiyorum. Yoksa bana gerçekten yükten başka bişey değil. İletişim yok,anlayış yok,merhamet yok. Psikologa bi yandan gitmek istiyorum sırf kendimi bu sürece hazırlamak için.

Genişletmek için tıkla...

Eşiniz kendi konforu için sizi vazgeçirmiş belli ki. Bilmiyorum bu kadar mutsuzsanız ve ekonomik özgürlüğünüz varsa oğlunuz da bit süre sonra bakar ki siz daha mutlusunuz ayrılığa o da alışır

O kadar aynı yolları cekmisiz ki..Ben ayrıldım kurtuldum. Ama gerçekten kurtuldum.İckisi kumarı yoktu.Ama sizin gibi her boşluğu benim doldurmam maddi manevi kendimi feda edip karşılığında bir Güler yüzü bile gorememem beni çok yipratmisti.Esiniz var ama yok, bu insanı her halükarda bir beklentiye sokuyor.Az biraz destek olur belki diye beklemekle ömür geçiyor.Ergen olsun olmasın cocuklar bir şekilde alisiyorlar düzene.Siz kendinizi düşünerek yol alacaksiniz.Ayni şeyleri yine belki daha da fazlası ile yapacaksınız ama umursamayan birinden beklentiye girmeyeceksiniz.Simdi ondan hiç beklentim yok.Ben sadece yıllarca tasidigim ağır çuvalı sırtımdan bırakmış gibi ferahladim.Sadece alışkanlık kısmı zordu.Allah hakkınızda hayırlısını nasip etsin.

Canim keske sana sarilabilsem. Biz kadinlar gercekten cok güçlüyüz ama iste bazen de birakmayi bilmek gerekir.
Sorumlulujlarini azaltmak zorundasin yoksa sistem bir sekilde sana biraktirtacak. Vucudun alarm vermeye baslamadan kendini korumani tavsiye ederim. O an gelene kadar direnme. Biraz da kendin icin yasamayi ve kendine deger vermeyi ogrenmelisin. Sen mutsuz olursan cocuklarinda mutsuz olur.