- Katılım
- 23 Eylül 2016
- Mesajlar
- 10.121
- Emoji Skoru
- 35.292
- Puanlar
- 598
- Konu Sahibi Birgaripinsan
-
- #1
daha önce konu açtım aldatıldım ve 2 Ay içerisinde boşandık. 2 çocuğumuz var. zaten sorunlu Bi evlilikti ve şimdi farkediyorum ki sebebi de büyük ölçüde aldatılmammış. Eve işi bahane etmesi sebebiyle geç gelmesi, bizle ilgilenmemesi vs vs. neyse yakalanınca eski eşim de boşanmak istedi. artık aşık mı oldu diğer kişiye yoksa dğzelmeyeceğini bildiği için mi eşyalarını topla git dedim ve öğrendiğim gün çıktı gitti ve hiç diretmedi. ama hala inkar ediyor bu arada kadın madın yok diye. (ben eminim) neyse özet geçtiğime göre asıl konuya geleyim.
eski eşim hiç boşanan erkekler gibi davranmıyor. mesela hiç diretmedi evi tamamen bana verdi. (elimde mahkemeye sunacak kanıt yoktu) çocukların nafakasını verdi. Ben ömür boyu senin de çocukların da yanındayım diye sözler veriyor hatta çalışmana gerek yok falan diyor. (ben tabi ki çalışcam) protokolde yazmamasına rağmen çocuklarla taşınacağım eve yeni eşya alabilmek için arabasını satıyor hatta şuan boyacıyla birlikte yeni evi boyuyor evde yapmasını istediğim değişiklikleri soruyor vs vs. (Ben ailemin yakınına taşınıyorum) çocukları avmye götürüyor Sen de gel alışveriş yaparsın evde sıkılma diyor vs vs... tabi ben ona kötü davranınca o da canavarlaşıyor ama boşanma davasından sonra ben kavgaları bitirdim öfkemi içime gömdüm artık her şey bitti öfken sana zarar çocuklara zarar diye.
neyse o böyle iyi davrandıkça benim kafam karışıyor ben mi kötüydüm gerçekten diye. biliyorum hiçbir şey aldatmaya sebep değil ama ben mi hakketmedim sevgiyi diye. sinirli biriyim zaten evlilikte de sorunluyduk aldatmadığı zamanlarda bile sabah eve geldiği bir işte çalışıyordu. evde sadece uyuyordu. sonra kalkıp işe gidiyordu. normal insanlar gibi birlikte Bi yemek Bi kahvaltı Bi akşam çayımız bi sohbetimiz hiç yoktu. Yani evet evde negatif Bi kadın vardı ama kendine göre o kadın haklıydı. haksız mıydı? mutlu değildim mutlu da edemiyordum. yoksa sorun bende miydi? vicdan azabı mı çekiyor yoksa o iyi biriydi de ben mi kötüydüm? Ben mi uzaklaştırdım? Ben mi sevgiyi hakketmiyorum? çoğunlukla da tam tersini düşünüyorum ve tamamen onu suçluyorum. Ben onu aldatmadım tüm bu ilgisizliklere rağmen, onun yaptığı gibi yüzlerce yalan söylemedim hatta hiç söylemedim evlilikte sorunların sebebi de Ben değildim çözümü de benim elimde değildi. nasıl suç bende olabilir? lütfen gözümü açın ve beni kendime getirin ama çok hassas Bi dönemdeyim yavaş vurun.
bu arada bu sorular tekrar barışmayla ilgili değil. geri dönüş mümkün değil artık. ama bu öyle Bi süreç ki her gün farklı Bi duygu durumu yaşıyorum. cevap veren herkese teşekkürler şimdiden.
eski eşim hiç boşanan erkekler gibi davranmıyor. mesela hiç diretmedi evi tamamen bana verdi. (elimde mahkemeye sunacak kanıt yoktu) çocukların nafakasını verdi. Ben ömür boyu senin de çocukların da yanındayım diye sözler veriyor hatta çalışmana gerek yok falan diyor. (ben tabi ki çalışcam) protokolde yazmamasına rağmen çocuklarla taşınacağım eve yeni eşya alabilmek için arabasını satıyor hatta şuan boyacıyla birlikte yeni evi boyuyor evde yapmasını istediğim değişiklikleri soruyor vs vs. (Ben ailemin yakınına taşınıyorum) çocukları avmye götürüyor Sen de gel alışveriş yaparsın evde sıkılma diyor vs vs... tabi ben ona kötü davranınca o da canavarlaşıyor ama boşanma davasından sonra ben kavgaları bitirdim öfkemi içime gömdüm artık her şey bitti öfken sana zarar çocuklara zarar diye.
neyse o böyle iyi davrandıkça benim kafam karışıyor ben mi kötüydüm gerçekten diye. biliyorum hiçbir şey aldatmaya sebep değil ama ben mi hakketmedim sevgiyi diye. sinirli biriyim zaten evlilikte de sorunluyduk aldatmadığı zamanlarda bile sabah eve geldiği bir işte çalışıyordu. evde sadece uyuyordu. sonra kalkıp işe gidiyordu. normal insanlar gibi birlikte Bi yemek Bi kahvaltı Bi akşam çayımız bi sohbetimiz hiç yoktu. Yani evet evde negatif Bi kadın vardı ama kendine göre o kadın haklıydı. haksız mıydı? mutlu değildim mutlu da edemiyordum. yoksa sorun bende miydi? vicdan azabı mı çekiyor yoksa o iyi biriydi de ben mi kötüydüm? Ben mi uzaklaştırdım? Ben mi sevgiyi hakketmiyorum? çoğunlukla da tam tersini düşünüyorum ve tamamen onu suçluyorum. Ben onu aldatmadım tüm bu ilgisizliklere rağmen, onun yaptığı gibi yüzlerce yalan söylemedim hatta hiç söylemedim evlilikte sorunların sebebi de Ben değildim çözümü de benim elimde değildi. nasıl suç bende olabilir? lütfen gözümü açın ve beni kendime getirin ama çok hassas Bi dönemdeyim yavaş vurun.
bu arada bu sorular tekrar barışmayla ilgili değil. geri dönüş mümkün değil artık. ama bu öyle Bi süreç ki her gün farklı Bi duygu durumu yaşıyorum. cevap veren herkese teşekkürler şimdiden.