Çocukluk arkadaşım evlenip baska sehire tasındı yıllar önce beni arayıp ağlayarak bosanıyoruz demişti üstünden 10 yılı aşkın bir süre geçti o erken yaşta evlenmişti ben evli değildim o dönem. Geçen gün mesaj attım bu arkadasıma boşanıyorum diye bir mesaj yazdım duygu durumumu da içeren bir medajdı. hakkında hayırlısı olsun cnm diye 4 kelimelik bir mesaj attı ve bir daha hiç sormadı. Kendisi de bu dönemlerden geçmiş ve o dönemlerinde beni aramış birisi,haliyle içten içe kırıldım bu mesajına. Ben direkt kşmseyi arayamıyorjm cünkü rahatsız ederim vs diye düşünüyorjm ama bana biri bu mesajı yazsa direkt arardım. Bu süreçte beni en çok zorlayan şeylerden biri de yakın arkadaslarımdan ilgi görememek. Kendime neden insanlardan beklenti içine giriyorsun diye kızıyorjm yine kendime yükleniyorum bir şekilde.. çok sancılı bir süreçmiş boşanma il çok yalnız ve umutsuz hissediyorum kendimi sadece dertleşmek için yazmak istedim.
boşanma süreci bir yas süreci kim destek olursa olsun o yası yaşayacaksınız sonra yine çiçek açacaksınız 
anında iletişimi kestim. İnsan bi "selam nasıl oldun" falan yazar da bari öyle sorar.
insan eleye eleye insan kalmayacsk hayatımda artık. Ben de aynı fikirdeyim karşılıklı olduğunu düşünüyorum. Bekelntiye girmeden olmuyor malesef yalnızlık allaha mahsus demişler. Ama kimse de kimsenin umrunda değil başa çıkmaya çslışıyorum bir şekilde.
