Ebeveynine ebeveyn olmak

monicageller

Umay’ım kızım cennet kuşum 🪽
Kayıtlı Üye
Katılım
20 Nisan 2026
Mesajlar
506
Emoji Skoru
479
Puanlar
18
Merhaba, önceki konularımdan ne yaşadığımı az çok bilenleriniz vardır. Ben 6 ay önce 4 senedir tedavi görüp 3. Tüp bebek denemesinde hamile kaldığım bebeğimi ölü doğum yaptım. Sonrasında yapılan genetik testlerde bebek sahibi olmamızla ilgili istemediğimiz bir durum çıktı. Neyse konu bu değil kendi hayatımdada belli bir durumla mücadele içinde olduğumu belirtmek için yazdım. Konu annem. Şöyleki babam düzgün bir insan değil maddi manevi anneme yanlışları oldu, belki halada oluyordur. Bana babalık evlenene kadar yaptı yapmadı desem yalan ama evlendikten sonra sanki onun çocuğu değilmişim gibi oldu maddi manevi hiç ihtiyacımı sormadı. Annem yıllardır çalışır ama sigortası yok. Yani babamdan ayrılsa bir güvencesi yok. 10 yıl önce 1. Evre meme kanseri atlattı. Sigorta önceden iş verenin bu kadar yaptığı bir şey değildi şimdide yaşından dolayı ağır bir iş yapmıyor evde yaşlı bakıyor yardım ediyor yemek ufak tefek temizlik falan.
Neyse annem hep evde babam kardeşim vs bir sorun oldu mu beni arıyor, direkt bunun için aramasada o sorunu bir şekilde ben duyuyorum. Ben o evden ayrılalı 5-6 sene oldu ama o evin içindeki her şey beni buluyor her sorun. Önceleri hiç gözüme batmazdı ama bebeğimi kaybettikten sonra bende çok yorulduğumu hissettim. Hani hiç şu çocuklardan olmadım aman duyurmayalım üzülmesin çocuklarından olmadım aksine ona söyleyelim o çözüm bulur. Babamı sevmiyorum zaten annemin hatrına onlara gidiyorum ve gidince mutlu olmuyorum. Annemde sorun konuşunca benim artık o evi hiç gidesim gelmiyor. Yoruldum dert problem duymak istemiyorum. Mesela evlerini müteahhite vermişlerdi adam battı inşaat durdu sürekli bundan şikayet ediyor. Babamın umrunda değil annem sürekli söyleniyor. Bunu ben mi düşüneceğim benimde bir hayatım var. Tamam hiç yol göstermeyeyim değil ama her şeyin içinde ben olamam. Bana yeni iş yeri açıyoruz gece gündüz orada çalışıyoruz hazırlayalım diye sadece 1 kere annem temizliğe geldi. 3 kerede kardeşim. Ellerinde yok maddi olarak destek olmadılar manevi de sadece bu kadar babam 0 destek.
Ben ebeveynime ebeveyn olmaktan yoruldum. İlla benzer olarak ebeveynine ebeveny olanlar vardır kendinizi nasıl sıyırdınız.
 
Son düzenleme:
Diyorum aslında bak anne görüyorsunuz halimi diye ama sanırım geçmişten gelen öğrenilmişlik var

Annenizi sadece dinlemekle yetinseniz, sorunlarına çözüm bulmayı ya da önermeyi bıraksanız? Anneniz yetişkin bir kadın, sorunlarını gerçekten çözmek istese bu kadar yıldır hayatını ona göre değiştirmiş olurdu ya da bulduğunuz çözümleri uygulamış olurdu. Belki sadece dertleşmek, yani sıkıntısını anlatıp anlık rahatlama yaşamak istiyor, kızının onu dinlerken derdini kendine yük edeceğini düşünmüyor ya da bıkkın, yorgun olduğu için düşünmek işine gelmiyor. Benim de annem her fırsatta dertleşme meraklısıdır, çözümü fazla ciddiye almadan dinleyip "haklısın, çok zor" demekte buldum. Daha ötesiyle kafamı meşgul etmiyorum ya da çözüm bulmak için kendimi ortaya atmıyorum.
 
Zihinsel sınır. Zihnini onlarla meşgul etme. Kafanı kendi işlerinle kendi hayatınla meşgul et. Çok görüşmemeye çalış
 
Dert dinlemek istemiyorsanız dert anlatmayacaksınız. 2010'lara kadar, Türkiye'de eğitimsiz bile olsalar bazı insanlar çok iyi mal varlığı elde ettiler yada kendilerini garanti altına aldılar. Anneniz bunca yıl çalışmış biri sigortasız çalışmanın hiçbir faydası olmadığını biliyordur. Zorda olsa o dönem gayret edip öyle bir iş bulacaktı veya kendisi yatıracaktı. Bu dönemde insanlar kendi ailelerine zor getiriyor, kaldı kök ailesine bakacak... Anneniz çalışan biri olarak bir kere gelmiş, kardeşinizde üç kere. Para kazanmayacakları ortamı onları sürüklemekte mantıklı değil
 
Merhaba, önceki konularımdan ne yaşadığımı az çok bilenleriniz vardır. Ben 6 ay önce 4 senedir tedavi görüp 3. Tüp bebek denemesinde hamile kaldığım bebeğimi ölü doğum yaptım. Sonrasında yapılan genetik testlerde bebek sahibi olmamızla ilgili istemediğimiz bir durum çıktı. Neyse konu bu değil kendi hayatımdada belli bir durumla mücadele içinde olduğumu belirtmek için yazdım. Konu annem. Şöyleki babam düzgün bir insan değil maddi manevi anneme yanlışları oldu, belki halada oluyordur. Bana babalık evlenene kadar yaptı yapmadı desem yalan ama evlendikten sonra sanki onun çocuğu değilmişim gibi oldu maddi manevi hiç ihtiyacımı sormadı. Annem yıllardır çalışır ama sigortası yok. Yani babamdan ayrılsa bir güvencesi yok. 10 yıl önce 1. Evre meme kanseri atlattı. Sigorta önceden iş verenin bu kadar yaptığı bir şey değildi şimdide yaşından dolayı ağır bir iş yapmıyor evde yaşlı bakıyor yardım ediyor yemek ufak tefek temizlik falan.
Neyse annem hep evde babam kardeşim vs bir sorun oldu mu beni arıyor, direkt bunun için aramasada o sorunu bir şekilde ben duyuyorum. Ben o evden ayrılalı 5-6 sene oldu ama o evin içindeki her şey beni buluyor her sorun. Önceleri hiç gözüme batmazdı ama bebeğimi kaybettikten sonra bende çok yorulduğumu hissettim. Hani hiç şu çocuklardan olmadım aman duyurmayalım üzülmesin çocuklarından olmadım aksine ona söyleyelim o çözüm bulur. Babamı sevmiyorum zaten annemin hatrına onlara gidiyorum ve gidince mutlu olmuyorum. Annemde sorun konuşunca benim artık o evi hiç gidesim gelmiyor. Yoruldum dert problem duymak istemiyorum. Mesela evlerini müteahhite vermişlerdi adam battı inşaat durdu sürekli bundan şikayet ediyor. Babamın umrunda değil annem sürekli söyleniyor. Bunu ben mi düşüneceğim benimde bir hayatım var. Tamam hiç yol göstermeyeyim değil ama her şeyin içinde ben olamam. Bana yeni iş yeri açıyoruz gece gündüz orada çalışıyoruz hazırlayalım diye sadece 1 kere annem temizliğe geldi. 3 kerede kardeşim. Ellerinde yok maddi olarak destek olmadılar manevi de sadece bu kadar babam 0 destek.
Ben ebeveynime ebeveyn olmaktan yoruldum. İlla benzer olarak ebeveynine ebeveny olanlar vardır kendinizi nasıl sıyırdınız.

Annen evde hasta bakıyorsa gece yatılı kalmasa bile aylık eline 50 binin üzerinde para geçiyordur. O yaşta bir kadının eline 50 bin üzeri para geçmesi gayet iyi.

Dedemin bakıcısı evde sadece hasta bakımı+mutfak işine 70 bin istedi 6. Ay zammı olarak geçen hafta.

Bu inşaat işinde devletten kira desteği almıyor mu? Her şehirde en küçük ilçede bile en çok işleyen sektör inşaat sektörü, devlet destekleri var, başka inşaat firması bulur hallederler. Öyle inşaat davalık oldu yıllarca bekleyelim diye bir düzen yok. Devlet inşaat firmalarını oldukça fazla destekliyor son üç beş yıldır.

Annen en fazla yatılı bakıcılık yapar, eline aylık daha fazla para geçer, bir aylık maaşı kaç aylık emekli parasına denk gelir.
 
Annen evde hasta bakıyorsa gece yatılı kalmasa bile aylık eline 50 binin üzerinde para geçiyordur. O yaşta bir kadının eline 50 bin üzeri para geçmesi gayet iyi.

Dedemin bakıcısı evde sadece hasta bakımı+mutfak işine 70 bin istedi 6. Ay zammı olarak geçen hafta.

Bu inşaat işinde devletten kira desteği almıyor mu? Her şehirde en küçük ilçede bile en çok işleyen sektör inşaat sektörü, devlet destekleri var, başka inşaat firması bulur hallederler. Öyle inşaat davalık oldu yıllarca bekleyelim diye bir düzen yok. Devlet inşaat firmalarını oldukça fazla destekliyor son üç beş yıldır.

Annen en fazla yatılı bakıcılık yapar, eline aylık daha fazla para geçer, bir aylık maaşı kaç aylık emekli parasına denk gelir.

Konu sahibinin annesi belki eline geçen parayı kullanamıyor, o yüzden sıkıntı yaşıyor olabilir. Paranın tamamı kendi eline geçiyor da olabilir. Zaten bence çocuklarıyla dertleşmek isteyen anne babaların temel sorunu maddi değil (annemin maddi sorunu yok). Kendi başlarına zorlukları taşımak istemiyorlar, ille anlatıp üstünden atacak, böylece rahatlamış olacak. Annem aklına bundan 60 sene önce rahmetli anneannemin ona yaptığı bir haksızlık gelince bana anlatmak istiyor, babamın ona sabah kahvaltıda bir konuda verdiği cevabı sevmediğinde anlatmak istiyor, televizyonda günlük siyasi gelişmeleri dinleyip rahatsız olduğunda anlatmak istiyor. Anneler rahatsız edici hislerden kurtulmanın tek yolunu dertleşmek olarak görüyorlar. Kızlarla dertleşmeyi de en güvenli yol sayıyorlar, dinleyip dinleyip bir kavgada yüzlerine vurma ihtimalimiz yok. Sorunlarını ciddiye alıp öneride bulununca hiçbir mesafe alamazsınız, çünkü önerilerinizi de, başka akla yakın çözüm yollarını da denemezler. En iyisi hiç ciddiye almadan dinleyip hak verir görünmek gibi geliyor, diğer türlü insan kendi öz annesinden sıkılmaya, bıkmaya başlar.
 
Konu sahibinin annesi belki eline geçen parayı kullanamıyor, o yüzden sıkıntı yaşıyor olabilir. Paranın tamamı kendi eline geçiyor da olabilir. Zaten bence çocuklarıyla dertleşmek isteyen anne babaların temel sorunu maddi değil (annemin maddi sorunu yok). Kendi başlarına zorlukları taşımak istemiyorlar, ille anlatıp üstünden atacak, böylece rahatlamış olacak. Annem aklına bundan 60 sene önce rahmetli anneannemin ona yaptığı bir haksızlık gelince bana anlatmak istiyor, babamın ona sabah kahvaltıda bir konuda verdiği cevabı sevmediğinde anlatmak istiyor, televizyonda günlük siyasi gelişmeleri dinleyip rahatsız olduğunda anlatmak istiyor. Anneler rahatsız edici hislerden kurtulmanın tek yolunu dertleşmek olarak görüyorlar. Kızlarla dertleşmeyi de en güvenli yol sayıyorlar, dinleyip dinleyip bir kavgada yüzlerine vurma ihtimalimiz yok. Sorunlarını ciddiye alıp öneride bulununca hiçbir mesafe alamazsınız, çünkü önerilerinizi de, başka akla yakın çözüm yollarını da denemezler. En iyisi hiç ciddiye almadan dinleyip hak verir görünmek gibi geliyor, diğer türlü insan kendi öz annesinden sıkılmaya, bıkmaya başlar.
Benim annem de öyle ben küçücük çocukkem bile dertlerini bana anlatırdı. Kimsesi yoktu gariban bir kadındı ama hala aynı. Ben dinlemediğim için artık bana anlatmıyor bu sefer kardeşime anlatıyor her şeyi. Çocukken sürekli annemin, teyzelerimin, annemin arkadaşlarının komşu kadınların dertlerine maruz kaldım 🤦‍♀️
Hala da sürekli kendi derdini anlatan insanlara tahammül edemiyorum. Sürekli şikayet sürekli dert. İçim şişiyor. Öz anne bile olsa kimse kimseye bu kadar tahammül etmek zorunda değil bence
 
Merhaba. On ay önce ben de 26 haftalık bebeğimi ölü doğum yaptım. Sizinle de kayıp başlıklarında daha önce biriki kere mesajlaşmış olabiliriz. Yazmak istedim çünkü ben de evladımı kaybedene kdr tahammül gösterdiğim hiçbir şeye asla tahammül edemiyorum. Bu yüzden hayatımdaki insanların yüzde sekseniyle artık görüşmek bile istemiyorum görüşmüyorum da. Benim annem babam açıkçası bana hiçbir zararları yok hatta hep iyiliğimi düşünürler ona rağmen kaç aydır gitmiyorum bile. İçimden gelmeyen hiçbir şeyi yapmıyorum/ yapamıyorum. Artık kendimi mecbur da hissetmiyorum. Üzülürmüş insanlar felan umrumda bile değil. Evlat acısını yaşayınca dünyanın geri kalanının da hiçbir önemi kalmadı resmen. Annem babam beni özlüyorlarmış eskiden olsa nasıl vicdanım sızlardı. Şimdi diyorum ki evlatları sağ biraz özleseler üzülseler ölmezler. :) nasıl bu hale geldim bilmiyorum. Ama ben öyle bir acıyla sınandım ki bazen diyorum kendı canımın bile kıymeti kalmadı diğerleri kim ki? Hala yaşıyorum mesela bir şekilde devam ediyorum buna bile şaşırıyorum bazen. Allahım sen çok büyüksün gerçekten. Yani demem o ki sen ne yaşadığının farkında değilsin belki de. Hiç acı cekmeye fırsat verdin mi kendine? Çok büyük bir şeyle sınanıyoruz biz. Ben büyük acılar yaşayan kimseye gönül koymadım hiçbir hareketinden dolayı mesela. Şimdi ben de öyle bir şey yaşıyorum insan olan bana zaten gönül koymaz, koyan da bence insan değildir. Gitsin hayatımdan mümkünse diyorum. Arayanlar oluyor çoğu zaman açmıyorum. Ama içinde insanlık olan biliyorum alınmıyor ve ördüğün duvarlara rağmen seni o duvarın ardında beklemeye devam ediyor. Gerisinin de ne önemi var artık allah aşkına? İstemiyorsan açma o telefonu. Sen bağrında açık bir yarayla yaşarken başkalarının derdi de eksik kalsın bir zahmet…
 
Dert dinlemek istemiyorsanız dert anlatmayacaksınız. 2010'lara kadar, Türkiye'de eğitimsiz bile olsalar bazı insanlar çok iyi mal varlığı elde ettiler yada kendilerini garanti altına aldılar. Anneniz bunca yıl çalışmış biri sigortasız çalışmanın hiçbir faydası olmadığını biliyordur. Zorda olsa o dönem gayret edip öyle bir iş bulacaktı veya kendisi yatıracaktı. Bu dönemde insanlar kendi ailelerine zor getiriyor, kaldı kök ailesine bakacak... Anneniz çalışan biri olarak bir kere gelmiş, kardeşinizde üç kere. Para kazanmayacakları ortamı onları sürüklemekte mantıklı değil
Aslında herkes seçimlerinin sonucunu yaşıyor
 
Merhaba. On ay önce ben de 26 haftalık bebeğimi ölü doğum yaptım. Sizinle de kayıp başlıklarında daha önce biriki kere mesajlaşmış olabiliriz. Yazmak istedim çünkü ben de evladımı kaybedene kdr tahammül gösterdiğim hiçbir şeye asla tahammül edemiyorum. Bu yüzden hayatımdaki insanların yüzde sekseniyle artık görüşmek bile istemiyorum görüşmüyorum da. Benim annem babam açıkçası bana hiçbir zararları yok hatta hep iyiliğimi düşünürler ona rağmen kaç aydır gitmiyorum bile. İçimden gelmeyen hiçbir şeyi yapmıyorum/ yapamıyorum. Artık kendimi mecbur da hissetmiyorum. Üzülürmüş insanlar felan umrumda bile değil. Evlat acısını yaşayınca dünyanın geri kalanının da hiçbir önemi kalmadı resmen. Annem babam beni özlüyorlarmış eskiden olsa nasıl vicdanım sızlardı. Şimdi diyorum ki evlatları sağ biraz özleseler üzülseler ölmezler. :) nasıl bu hale geldim bilmiyorum. Ama ben öyle bir acıyla sınandım ki bazen diyorum kendı canımın bile kıymeti kalmadı diğerleri kim ki? Hala yaşıyorum mesela bir şekilde devam ediyorum buna bile şaşırıyorum bazen. Allahım sen çok büyüksün gerçekten. Yani demem o ki sen ne yaşadığının farkında değilsin belki de. Hiç acı cekmeye fırsat verdin mi kendine? Çok büyük bir şeyle sınanıyoruz biz. Ben büyük acılar yaşayan kimseye gönül koymadım hiçbir hareketinden dolayı mesela. Şimdi ben de öyle bir şey yaşıyorum insan olan bana zaten gönül koymaz, koyan da bence insan değildir. Gitsin hayatımdan mümkünse diyorum. Arayanlar oluyor çoğu zaman açmıyorum. Ama içinde insanlık olan biliyorum alınmıyor ve ördüğün duvarlara rağmen seni o duvarın ardında beklemeye devam ediyor. Gerisinin de ne önemi var artık allah aşkına? İstemiyorsan açma o telefonu. Sen bağrında açık bir yarayla yaşarken başkalarının derdi de eksik kalsın bir zahmet…
Acımı yaşadığımı düşünüyorum ve hala da yaşamaya devam ediyorum kızımı düşünmediğim tek bir an bile yok.. sizi anlıyorum ve katılıyorum
 
Annen evde hasta bakıyorsa gece yatılı kalmasa bile aylık eline 50 binin üzerinde para geçiyordur. O yaşta bir kadının eline 50 bin üzeri para geçmesi gayet iyi.

Dedemin bakıcısı evde sadece hasta bakımı+mutfak işine 70 bin istedi 6. Ay zammı olarak geçen hafta.

Bu inşaat işinde devletten kira desteği almıyor mu? Her şehirde en küçük ilçede bile en çok işleyen sektör inşaat sektörü, devlet destekleri var, başka inşaat firması bulur hallederler. Öyle inşaat davalık oldu yıllarca bekleyelim diye bir düzen yok. Devlet inşaat firmalarını oldukça fazla destekliyor son üç beş yıldır.

Annen en fazla yatılı bakıcılık yapar, eline aylık daha fazla para geçer, bir aylık maaşı kaç aylık emekli parasına denk gelir.
35 bin alıyor küçük bir yerde yaşıyoruz piyasa o kadar yüksek değil
 
dinlemeyeceksiniz bunun başka yolu yok. benim annem de böyle. bir dert anlatmaya başladığı zaman telefonu kenara koyuyorum ve başka iş yapıyorum kızım dinlemiyor musun falan diye sorarsa da annecim kafam kaldırmıyo kusura bakma diyorum. ya da konuşurken konuyu değiştiriyorum işim var vs. diyorum. anneme üzülüyorum tabiki daha iyi daha mutlu olsun isterim ama ona karşı elimden geleni yaptığımı düşünüyorum. onun bu hayatta istediği tek şey sürekli sürekli mağdur olmak ve şikayet etmek. baktım ben onu mutlu edemeyeceğim, dinlemeye devam ettikçe de iki mutsuz insan oluyoruz. e en azından bir mutlu insan olsun dedim ve mesafemi koydum yapacak bir şey. bebeğiniz için de üzüldüm başınız sağolsun. inşallah hayatınızın bundan sonraki kısmı hep güzelliklerle dolu olur ve acısı bir nebze olsun hafifler.
 
Merhaba, önceki konularımdan ne yaşadığımı az çok bilenleriniz vardır. Ben 6 ay önce 4 senedir tedavi görüp 3. Tüp bebek denemesinde hamile kaldığım bebeğimi ölü doğum yaptım. Sonrasında yapılan genetik testlerde bebek sahibi olmamızla ilgili istemediğimiz bir durum çıktı. Neyse konu bu değil kendi hayatımdada belli bir durumla mücadele içinde olduğumu belirtmek için yazdım. Konu annem. Şöyleki babam düzgün bir insan değil maddi manevi anneme yanlışları oldu, belki halada oluyordur. Bana babalık evlenene kadar yaptı yapmadı desem yalan ama evlendikten sonra sanki onun çocuğu değilmişim gibi oldu maddi manevi hiç ihtiyacımı sormadı. Annem yıllardır çalışır ama sigortası yok. Yani babamdan ayrılsa bir güvencesi yok. 10 yıl önce 1. Evre meme kanseri atlattı. Sigorta önceden iş verenin bu kadar yaptığı bir şey değildi şimdide yaşından dolayı ağır bir iş yapmıyor evde yaşlı bakıyor yardım ediyor yemek ufak tefek temizlik falan.
Neyse annem hep evde babam kardeşim vs bir sorun oldu mu beni arıyor, direkt bunun için aramasada o sorunu bir şekilde ben duyuyorum. Ben o evden ayrılalı 5-6 sene oldu ama o evin içindeki her şey beni buluyor her sorun. Önceleri hiç gözüme batmazdı ama bebeğimi kaybettikten sonra bende çok yorulduğumu hissettim. Hani hiç şu çocuklardan olmadım aman duyurmayalım üzülmesin çocuklarından olmadım aksine ona söyleyelim o çözüm bulur. Babamı sevmiyorum zaten annemin hatrına onlara gidiyorum ve gidince mutlu olmuyorum. Annemde sorun konuşunca benim artık o evi hiç gidesim gelmiyor. Yoruldum dert problem duymak istemiyorum. Mesela evlerini müteahhite vermişlerdi adam battı inşaat durdu sürekli bundan şikayet ediyor. Babamın umrunda değil annem sürekli söyleniyor. Bunu ben mi düşüneceğim benimde bir hayatım var. Tamam hiç yol göstermeyeyim değil ama her şeyin içinde ben olamam. Bana yeni iş yeri açıyoruz gece gündüz orada çalışıyoruz hazırlayalım diye sadece 1 kere annem temizliğe geldi. 3 kerede kardeşim. Ellerinde yok maddi olarak destek olmadılar manevi de sadece bu kadar babam 0 destek.
Ben ebeveynime ebeveyn olmaktan yoruldum. İlla benzer olarak ebeveynine ebeveny olanlar vardır kendinizi nasıl sıyırdınız.
uzaklaşmak ve mesafe tek çare. başınız sağ olsun..

profesyonel destek şart bence. tükenmişlik sendromu diyorlar da bildiğimiz tüketilmişlik, sömürülmüşlük. sülalemden bezdim şu son 5 ayda ben de.


o kadar sorun çözüp manevi destek olmazlar çünkü siz süper kahramansınız.annenizi de annesi sömürmüş olabilir, içine doğu büyüdüğünü normal sananlar da çıkabiliyor.

kendinizi seçin kim ne olursa olsun. acınızı yaşayın, başkalarının dertleri başkalarının omuzlarında kalsın. hayat çok kısa.inşallah en hayırlı kapılar açılır.

hasta bakımında sertifika falan yok mu? evde hasta bakana devlet gerekli belgelerle akrabalıkta maaş bağlayıp sigortaya saydırıyormuş diye çevremde duymuştum. hasta bakımı da çok yıpratıcı.

burada bir hasta bezi 200 tl en az. hasta bakıcı bu 100 bin nüfuslu geri kalmış ilçede 60 bin yazık ya
 
Merhaba, önceki konularımdan ne yaşadığımı az çok bilenleriniz vardır. Ben 6 ay önce 4 senedir tedavi görüp 3. Tüp bebek denemesinde hamile kaldığım bebeğimi ölü doğum yaptım. Sonrasında yapılan genetik testlerde bebek sahibi olmamızla ilgili istemediğimiz bir durum çıktı. Neyse konu bu değil kendi hayatımdada belli bir durumla mücadele içinde olduğumu belirtmek için yazdım. Konu annem. Şöyleki babam düzgün bir insan değil maddi manevi anneme yanlışları oldu, belki halada oluyordur. Bana babalık evlenene kadar yaptı yapmadı desem yalan ama evlendikten sonra sanki onun çocuğu değilmişim gibi oldu maddi manevi hiç ihtiyacımı sormadı. Annem yıllardır çalışır ama sigortası yok. Yani babamdan ayrılsa bir güvencesi yok. 10 yıl önce 1. Evre meme kanseri atlattı. Sigorta önceden iş verenin bu kadar yaptığı bir şey değildi şimdide yaşından dolayı ağır bir iş yapmıyor evde yaşlı bakıyor yardım ediyor yemek ufak tefek temizlik falan.
Neyse annem hep evde babam kardeşim vs bir sorun oldu mu beni arıyor, direkt bunun için aramasada o sorunu bir şekilde ben duyuyorum. Ben o evden ayrılalı 5-6 sene oldu ama o evin içindeki her şey beni buluyor her sorun. Önceleri hiç gözüme batmazdı ama bebeğimi kaybettikten sonra bende çok yorulduğumu hissettim. Hani hiç şu çocuklardan olmadım aman duyurmayalım üzülmesin çocuklarından olmadım aksine ona söyleyelim o çözüm bulur. Babamı sevmiyorum zaten annemin hatrına onlara gidiyorum ve gidince mutlu olmuyorum. Annemde sorun konuşunca benim artık o evi hiç gidesim gelmiyor. Yoruldum dert problem duymak istemiyorum. Mesela evlerini müteahhite vermişlerdi adam battı inşaat durdu sürekli bundan şikayet ediyor. Babamın umrunda değil annem sürekli söyleniyor. Bunu ben mi düşüneceğim benimde bir hayatım var. Tamam hiç yol göstermeyeyim değil ama her şeyin içinde ben olamam. Bana yeni iş yeri açıyoruz gece gündüz orada çalışıyoruz hazırlayalım diye sadece 1 kere annem temizliğe geldi. 3 kerede kardeşim. Ellerinde yok maddi olarak destek olmadılar manevi de sadece bu kadar babam 0 destek.
Ben ebeveynime ebeveyn olmaktan yoruldum. İlla benzer olarak ebeveynine ebeveny olanlar vardır kendinizi nasıl sıyırdınız.
Objektif yorum istiyorsaniz siz ebeveyninize ebeveynlik fln yapmiyorsunuz. Yani boyle birsey degil zaten. Ekmeklerini siz vermiyorsunuz kisisel bakimlarini siz yapmiyorsunuz eviniz ayri yolunuz ayri. Sizi evlat bilip anneniz derdiniz anlatiyor ha cok anlatiyordur dersiniz anne sen cok dert anlattiginda ben uzuluyorum dertleniyorum bana her konusmamizda bahsetmesen olur mu dersiniz. Evlenene kdr babalik yapan kisi evlendikten sonra babalik yapmamasi ne demek anlamadim. Iki sohbet ediyor derdinizi dinliyor çözüm icin oneri getiriyorsa yapiyor iste. Dukkan acmissiniz yardima gelmisler toplam 4 kez temizlige daha ne yapsinlar maddi olarak neden yardim etmeliler o zmn onlarda cocugumuz bize hic bakmiyor mu desinler ?
 
Merhaba, önceki konularımdan ne yaşadığımı az çok bilenleriniz vardır. Ben 6 ay önce 4 senedir tedavi görüp 3. Tüp bebek denemesinde hamile kaldığım bebeğimi ölü doğum yaptım. Sonrasında yapılan genetik testlerde bebek sahibi olmamızla ilgili istemediğimiz bir durum çıktı. Neyse konu bu değil kendi hayatımdada belli bir durumla mücadele içinde olduğumu belirtmek için yazdım. Konu annem. Şöyleki babam düzgün bir insan değil maddi manevi anneme yanlışları oldu, belki halada oluyordur. Bana babalık evlenene kadar yaptı yapmadı desem yalan ama evlendikten sonra sanki onun çocuğu değilmişim gibi oldu maddi manevi hiç ihtiyacımı sormadı. Annem yıllardır çalışır ama sigortası yok. Yani babamdan ayrılsa bir güvencesi yok. 10 yıl önce 1. Evre meme kanseri atlattı. Sigorta önceden iş verenin bu kadar yaptığı bir şey değildi şimdide yaşından dolayı ağır bir iş yapmıyor evde yaşlı bakıyor yardım ediyor yemek ufak tefek temizlik falan.
Neyse annem hep evde babam kardeşim vs bir sorun oldu mu beni arıyor, direkt bunun için aramasada o sorunu bir şekilde ben duyuyorum. Ben o evden ayrılalı 5-6 sene oldu ama o evin içindeki her şey beni buluyor her sorun. Önceleri hiç gözüme batmazdı ama bebeğimi kaybettikten sonra bende çok yorulduğumu hissettim. Hani hiç şu çocuklardan olmadım aman duyurmayalım üzülmesin çocuklarından olmadım aksine ona söyleyelim o çözüm bulur. Babamı sevmiyorum zaten annemin hatrına onlara gidiyorum ve gidince mutlu olmuyorum. Annemde sorun konuşunca benim artık o evi hiç gidesim gelmiyor. Yoruldum dert problem duymak istemiyorum. Mesela evlerini müteahhite vermişlerdi adam battı inşaat durdu sürekli bundan şikayet ediyor. Babamın umrunda değil annem sürekli söyleniyor. Bunu ben mi düşüneceğim benimde bir hayatım var. Tamam hiç yol göstermeyeyim değil ama her şeyin içinde ben olamam. Bana yeni iş yeri açıyoruz gece gündüz orada çalışıyoruz hazırlayalım diye sadece 1 kere annem temizliğe geldi. 3 kerede kardeşim. Ellerinde yok maddi olarak destek olmadılar manevi de sadece bu kadar babam 0 destek.
Ben ebeveynime ebeveyn olmaktan yoruldum. İlla benzer olarak ebeveynine ebeveny olanlar vardır kendinizi nasıl sıyırdınız.
Sorunlara çözüm bulmaya çalıştığın için böyle üzülüyorsun ve çözüm arıyorsun. Oysaki anlattığın şeylerin çıkış yolu yok, sen değilsin yani süper kahraman böyle bir rolün de yok ama için bunu kabul etmiyor işte. Bu keşmekeşten aileni çıkarmak istiyorsun aslında. Önce bunu bir kabul etmek lazım her şeyi çözemeyiz. Koca koca insanlar, hep kendileriyle empati kurulsun istiyor. Karşısındaki evladı da olsa bir mağdur edebiyatı. Evet mağdur oldun ama karşında da bir kadın için belki de en büyük travmalardan birini yaşayan evladın var görmüyor musun? Anne baba sıfatını bırak insanların ne kadar bencil olabileceğine buradan bak bir de. Özetle sıyıramazsın ama dertlerine ortak ol paylaş sadece dinlemekle sınırlı kal. En iyi çözüm yolu bu.
 
dinlemiyorum, annem anlatmaya başladığında yıllardır aynı konular yeter artık diyorum. ayrılsaydın boşansaydın diyorum, bu yüzden artık anlatmamaya başladı. yıllarca kendileri seçtikleri hayatı yaşamışlar, hala bu kadar başrol olmalarına gerek yok. benim de sorunlarım oluyor kimseyi çöp kutusu olarak kullanmıyorum
 
Merhaba, önceki konularımdan ne yaşadığımı az çok bilenleriniz vardır. Ben 6 ay önce 4 senedir tedavi görüp 3. Tüp bebek denemesinde hamile kaldığım bebeğimi ölü doğum yaptım. Sonrasında yapılan genetik testlerde bebek sahibi olmamızla ilgili istemediğimiz bir durum çıktı. Neyse konu bu değil kendi hayatımdada belli bir durumla mücadele içinde olduğumu belirtmek için yazdım. Konu annem. Şöyleki babam düzgün bir insan değil maddi manevi anneme yanlışları oldu, belki halada oluyordur. Bana babalık evlenene kadar yaptı yapmadı desem yalan ama evlendikten sonra sanki onun çocuğu değilmişim gibi oldu maddi manevi hiç ihtiyacımı sormadı. Annem yıllardır çalışır ama sigortası yok. Yani babamdan ayrılsa bir güvencesi yok. 10 yıl önce 1. Evre meme kanseri atlattı. Sigorta önceden iş verenin bu kadar yaptığı bir şey değildi şimdide yaşından dolayı ağır bir iş yapmıyor evde yaşlı bakıyor yardım ediyor yemek ufak tefek temizlik falan.
Neyse annem hep evde babam kardeşim vs bir sorun oldu mu beni arıyor, direkt bunun için aramasada o sorunu bir şekilde ben duyuyorum. Ben o evden ayrılalı 5-6 sene oldu ama o evin içindeki her şey beni buluyor her sorun. Önceleri hiç gözüme batmazdı ama bebeğimi kaybettikten sonra bende çok yorulduğumu hissettim. Hani hiç şu çocuklardan olmadım aman duyurmayalım üzülmesin çocuklarından olmadım aksine ona söyleyelim o çözüm bulur. Babamı sevmiyorum zaten annemin hatrına onlara gidiyorum ve gidince mutlu olmuyorum. Annemde sorun konuşunca benim artık o evi hiç gidesim gelmiyor. Yoruldum dert problem duymak istemiyorum. Mesela evlerini müteahhite vermişlerdi adam battı inşaat durdu sürekli bundan şikayet ediyor. Babamın umrunda değil annem sürekli söyleniyor. Bunu ben mi düşüneceğim benimde bir hayatım var. Tamam hiç yol göstermeyeyim değil ama her şeyin içinde ben olamam. Bana yeni iş yeri açıyoruz gece gündüz orada çalışıyoruz hazırlayalım diye sadece 1 kere annem temizliğe geldi. 3 kerede kardeşim. Ellerinde yok maddi olarak destek olmadılar manevi de sadece bu kadar babam 0 destek.
Ben ebeveynime ebeveyn olmaktan yoruldum. İlla benzer olarak ebeveynine ebeveny olanlar vardır kendinizi nasıl sıyırdınız.
Canım öncelikle başın saolsun bebeğin için çok üzüldüm.allah sağlıcakla bebek nasip eder inşallah.
Diğer meseleye gelirsek artık ben telefonu kapatıyorum bakıyorum ki sürekli kendinden bahsediyor oğullarından bahsediyor.beni demoralize ediyor.anne işim var kapatıyorum diyorum.
Ohh kafam rahat. Ben de kürtaj olmak durumunda kalmıştım o gün beni teselli etmek yerine yeğeninin başına gelen kötü birşeye üzülmeyi tercih edip bana onu anlatmıştı.galiba ben daha çok üzüleyim istedi hala anlam vermiş değilim. Ogün bugündür bu şekilde davranıyorum.ve içime atmak yerine , yaptığı şeyi hemen yüzüne vuruyorum.
Keşke daha sefkat dolu merhametli bir ilişkimiz olsaydı.ben de malesef anneme karşı daha mesafeli uzağım
 
Back
X