Merhaba canım,
Aslında şöyle benim için ilk kriter Allah'tan korksun, merhametli olsun vs.. diye giderdi. Eşim herzaman böyle konularda benden daha bilgili ve daha bilinçliydi. Ama zaman içinde düşüncelerin değiştiğini farkettim fakat beni çok etkileyecek şeyler değildi, daha içinde yaşanılabilecek sorgulanacak şeylerdi. Kesinlikle kimsenin ibadetine karışılmaz onunla yaradan arasında. ister kılar, ister kılmaz. Fakat ben içki içen bir eşi yanımda istemem, yada bebeğimin babasının öyle biri olmasını istemem. Doğrusundan yanlışından değil tercih meselesi. Bu alkol meselesi küçük bi meseleydi içeceğinden yapacağından değil ama düşüncelerinin değişebilirliğini bana gösterme açısından bir örnekti. Ama bu konuşmaya rağmen bana böyle bir hayatı seçmek istiyorum demedi.
Ben kapalıyım ama evin için gayet açık ve istediği gibi biriyim bu anlamda beni istemediğini düşünmüyorum mesela. Etek boyuma, makyajıma vs daha çok karışan hep kendisiydi.
Diğer meseleyi gelince psikoloji boyutu. Eşim çok çalışkan ve başarılı olmayı seven bir adam fakat iş hayatında bir türlü olmadı, yani nasip ve bunu biraz da evli olmaya bağladı gibi geliyor. Kendini yetersiz gördü. Bu hissettiğim şeylerden biriydi mesela. Ne olursa olsun benm çalışp iyi gelirimin olması onu rahatlatıyordu. Ama ayrılınca bunun bir garantisi yok. Şuanda da kendisini en çok işlere verdi zaten çok yoğun çalıştığını biliyorum.
Sevgi konusunda eşimin beni sevdiğine çok yürekten inanıyorum. Fakat eksik yada daha farklı bir sevgi olabilir. Yani duygusal anlamda artık ona yetmeyecek bir sevgi olabilir. Orasını bilemiyorum. Aşk, heyecan yerini sevgiye saygıya bırakınca kadınlara yetiyor da erkeklere yetemiyor olabilir. Biz hala bugün bir araya gelsek saatlerce konuşup, anlatacak, kahkaha atacak bişeyler bulabiliriz.
Geçen hafta ortak arkadaşlarımız plan yapmış(bizim durumumuzu biliyorlar belki iyi gelir diye) çok ısrarla çağırdılar. Eşim aradı böyle böyle ben gitmeyi çok istiyorum ama orda ayrılacak çift gibi davranamayacağız ve yine yıpranıcaz sen ne dersen istiyormusun dedi. Hayır gitmeyelim dedim. Ama eminim ikimizde çok üzüldük.
Hatta ortak arkadaşlar mahkemeye gelip hakime bizi boşamamaları konusunda şahitlik yapacaklarmış o da nasıl olcaksa:)
Durumumuz pek içinden çıkalabilecek gibi değil.
