Öncelikle herkese merhabalar, biraz uzun olacak hakkınızı helal edin.
Bu yazılanlara eminim birilerinin ihtiyacı var ve bundan yıllar sonra da olacak.
Başlamadan söylemek istiyorum EĞER BURADA YAZILANLARI OKUYORSAN YALNIZ DEĞİLSİN,GERÇEKTEN. EN AZ BİRİMİZ SENİNLE AYNI YOLLARDAN GEÇTİK,AYNI ACILARI VE AYNI ÇARESİZLİK, YALNIZLIK HİSSİNİ TATTIK.
Şuan 28 yaşında, 7 yıldır panik atak hastası, 1,5 yıldır da evliyim. Öyle normal panik atak falan değil bak,yanımda dikiş dikemezsin,o iğne nefesimi daraltır. Düz deli sayılır ahdkd şaka şaka,gevşe diye. Ama çok korkağımdır ve canım çok tatlıdır. Niye yazıyorum bunları? Çünkü okumaya başlamadan bilmen lazım,yazılanların herhangi birini yaşayacaksan acı skalanı bana göre hesaplama. Katır gibi de bünyem vardır bu arada,öyle arveles,apranax,morfin,dolantin,fentanyl,buscopan anestezi vs kolay kolay işe yaramıyor. Sen arveles iğne ile ayağa kalkarsın mesela ben ağrıdan sürünürken,kıyasa girme. (180cm 90kg eski sporcuyum)
Aylarca,yıllarca buralarda benzer durumları yaşayanları,farklı rahatsızlıkları,farklı hikayeleri okudum. Kendimden bir şeyler aradım, defalarca kez konu açıp "hamile miyim?" diye sordum. Ben kalamadım,en azından doğal yollarla kalmadım. Belki sen kalabilirsin,bu sayfaların birinde saklıdır umudun.
Hikayem 2023 yılının Eylül ayında başlıyor diyelim, öncesinde 2016'dan itibaren 7 yıl boyunca onlarca farklı doktor ve bölümün kapısında yatıp kalkıp, karnımdaki sebepsiz(?) ağrının sebebi bir türlü bulunamadı. Dile kolay, 7 yıl. Psikolojik ağrı dediler,stres yapıyor dediler, Demir eksikliği dediler, yumurtalık kanseri bile dediler!(E yuh)
2023 Eylül ayında,nişanımın hemen ertesi günü sağ kasığımda ve önceki ağrılara asla benzemeyen bir ağrı başladı,saatlerce dayandım. Ben sanıyorum ki geçecek,nişanımın olduğu mekanda ne kadar dikkat etsem de kesin idrar yolları enfeksiyonu vs oldum. Geçmedi,1 hafta sürdü. 4 Eylül sabahı kalktım düştüm yola mecbur doktor. Yaşadığım şehir çok büyük sayılmaz,kadın hastalıkları bölümünde randevu yok. En aklıma yatarı bir üroloji doktoru oldu. Aldım randevu, evdekiler kahvaltı yaparken dedim gidiyorum. İğne olup ya da cipro vs yazdırıp geleceğim aklımca,gelemedim tabi.
Ölüm gibi bir batın muayenesi ardından ultrsona yönlendirildim, sorumlu karnıma bakıyor ancak panik halinde. Burada olmaması gereken bir şeyler var diyip,elime sonuç kağıdını tutuşturup geri doktora yolluyor. Öğle molasına girmiş hastane ancak doktor bilgi geçildiği için çıkmamış,gittim.
Beni en yakındaki üniversite veya şehir hastanesinin kadın doğum aciline yönlendirdi.
Gittiğimde ağrıdan kendimde olmamakla birlikte, acilin önünde açılan kapıdan ebe olduğunu düşündüğüm bir ablanın üzerine bayılmışım. Buraya kadar geldiysek "ağrı şoku" denen şeyi ben yaşayarak, siz de okuyarak tecrübe ettiniz demektir. Kontrast ultrasonlar,devasa serumlar,kucağına bayıldığım ablanın 2dk bile elimi bırakmadan sahip çıkması, oradaki umarsız doktora yalvar yakar ameliyata aldırması derken kendimi ameliyathanede buldum. 5dk içinde bayılıp ameliyat olacak şahsıma söylenene göre 13cm derin endometriozis ve over torsiyonu(yumurtalık dönmesi) yaşanıyor o an. Yumurtalık da nasıl döndüyse atardamara baskı yaptığından kalbe kirli kan geri dönüyor(napıyosun deli?)
Ameliyat yapıldı 32cm kesik,basbayağı sezaryen lan bu? Oldu olacak çocuk da ver kucağıma anlaşalım. 7 yıldır psikolojik deyip durdunuz ağrıya,fizikseli at kadar kesik oldu. 5 gün hastanede yattım kımıldamak yasak,dren ve sonda var. İşin garip yanı söylememize rağmen doktor vs kimse ne varis çorabı ne kan sulandırıcı başlamıyor. Gerek yok deniyor ama ben dümdüz yatıyorum kesik çok büyük ve büyük tuvalet ihtiyacı dışında yürütmüyorlar asla.
Taburcu olup eve çıktım,2. Gün akciğerime pıhtı attı. 30 gün yoğun bakımda kaldım. 11 ay warfarin ve oksapar ve tonlarca astım,kalp ilacı ile hayata döndüm. Tüm bunların arasında yoğun bakımdan çıktığım gibi kendimi devlet hastanesinin ellerinden kurtarıp özele attım. Özeldeki doktorum Zoladex iğne ile 6 ay yapay menopoza soktu beni. O da bitti dedi ki "çocuk sahibi ol zamanın kısıtlı" hoca hala nişanlıyım, hastaneye düşeli 10 ay oldu, 10 aydır nişanlıyım ben burda. Evlenemedim ki çocuğum olsun? Geçti zaman, 2024 Kasım'da evlendim ve İstanbul'a yerleştim.
ÖNEMLİ BİLGİ
EĞER AKCİĞER EMBOLİSİ VEYA FARKLI BİR PIHTI ÖYKÜSÜ GEÇİRİRSENİZ TÜM HORMON İLAÇLARI,TÜM DOĞUM KONTROL HAPLARI, VİSANNE,ESTRAFEM VB YASAKLANIYOR.
Hangi akla hizmettir bilinmez doğal yollarla çocuk olabileceğine inandık doktorumuz ile?
Başladık bir yola proxseed mi dersiniz, argifertil mi dersiniz,sayısız kez eliminasyon diyetleri mi dersiniz,tonla folik asit mi dersiniz...Yok efendim,olmadı. Gebelik, ovülasyon testi ve takviye firmaları zengin oldu. Umut bazen insanın düşmanıdır, doğal yolla olur diye umut etmeyi bırakıp tedavi ile yüzleşmek gerekiyor.
1 Ağustos 2025te hsg planlandı nihayetinde, e korkuyorum da. Anestezi ile olsun diye varolan fiyatın üstüne 8k para verdik maddiyat konuşulmaz ama biz de Ali Ağaoğlu değiliz öncesinde saydıklarıma gitti zaten tonla para,neyse.
Şuan internete yazıp arasanız karşınıza hsg için çıkacak ünlü ilk 3 doktordan biri olan doktora gittik. Herkese umut olmuş,herkese pozitif davranmış vs rahim filminden çıkıp karşıma geçip demesin mi "sen doğal yollarla hamile kalırsan benim için mucize olur,diploma yırtarım" güldük eşimle,yıprandığımız bir süreçti zaten. İzahı yok bari mizahı olsun dedik,gittik kruvasan yedik. Ben azıcık ağlayıp dolandım eve döndük. Yüzleştik süreçle, ailemin ve doktorlarımın olduğu şehre dönme kararı aldık.
Eylül ayında döndük ve bingo! Doktorum Eylül sonunda İzmir'e gitti. E niye geldik şimdi?
Başladık doktor araştırmaya,üniversiteye gittik ilk, dedik ki devlet bir kısmını karşılasın en azından tüp bebek de olsa. Neyse en yüksek kademedeki hoca tüp bebek servisi ile düşünüp taşınıp aşılama olmaz,hayati tehlikesi yüksek pıhtı geçmişi var dediler. E 3 aşılama olmadan ücretsiz tüp bebek yolu açılmıyor,heyet topladık ona da emboliden onay vermediler. Yandı bizim devlet desteği. Ancak ben bu süreçte yavaş yavaş sağ bacağımın kontrolünü kaybediyorum, desteksiz yürüyemiyorum. Gün içinde sağ kasıktan giren ağrıyla bayıldığım oluyor. Yanlış bir şeyler var,yolunda olmayan bir şeyler. Meğer karnımın içinde ilk ameliyat ve endometriozis tekrarından kaynaklı mide,böbrek,bağırsaklar,rahim, yumurtalık,tüp her şey birbirine yapışmış. Çevre şehirlerin birinde özel dr bulduk,isim vermeyeceğim tedavim hala devam ediyor ve biraz hassas ilerliyor haliyle. 16 Mart'ta adetin 2. Günü vajinal ultrason ile bakıldı, ardından ilaç ve iğnelerle resmi tüp bebek tedavisine başlamış bulunduk. AMH 1.1
28 Mart'ta yumurta toplama işlemi yapıldı.
13 Nisan'da laparoskopi ve histeroskopi aynı ameliyatta yapıldı, ameliyat genel anestezi altında, 2 saat sürdü. Çıktığımda endometriozisli olmama rağmen yaşadığım tüm adet dönemlerinin 10 katı bir ağrıyla uyandım, üstüne 3 gün omuz ağrısı çektim. Ne alaka diyeceksin laparoskopide karnını görmek için gaz basıyorlar içeriye,o alaka. Ağrılar ölüm gibiydi ama bugün burada bunları yazıyorum (okuyup kendini korkutma kız) neyse narkotik ağrı kesiciler vs derken 1 gece hastanede kalıp ertesi gün aracımızla şehrimize döndük (250km) gayet sorunsuzdu.
Ameliyat sonrası mavi çiş yapıyorsunuz,bu garip bir deneyim
ve evet 7 gün oldu hafif regl ağrısı ve damlama şekline akıntılar kanamalar devam ediyor.
Ameliyatta rahmimde perde varmış o da alınmış,yapışıklıklar açılmış,polipler çıkarılmış,sol tüpüm tamamen alınmış anlaşılan içeri roman düğünü gibi. Okumuş adama ameliyatı da Fatih Bulut dinleyerek yapsaydın diyemedim tabi skdjck.
Sırada Mayıs reglimden sonra ilk kontrolüm,Haziran reglimden sonra da dondurulmuş embriyolarımın transferi var.
Şimdi diyeceksiniz ki "e sonuç ne? tedavi bitmeden niye yazdın?" Hemen söyleyeyim;
Ben, evlat isteyen her anneyi(evet anneyiz) dualarımdan eksik etmiyorum ve sizlerden de dualar bekliyorum.
Sonuçlanmadan yazmak istedim çünkü yalnızca iyiyi veya yalnızca kötüyü düşünmek insanı yıpratır. Gönül ister pozitif sonuçlar alalım ama negatif olursa bile ayağa kalkacak gücü hep bulalım. Yalnız değilsiniz.
Birbirimize karakter ve yaşanmışlık olarak çok yakınız ben sadece bi tık yaşlıyım ahahahhssj(34) Sana koskocamann sarılıyorum
Ben Mart’ta oldum sol tüpüm alındı dediğin gibi o neydi la öyle sezaryen ameliyatı da zordu da anam bu gaz ağrısının sırtımda ne işi var bi hafta öldük ya la. Neyse geldi geçti ama dediğin gibi o doktorların ben ….. Yıllarımızı ne ağrılarla geçirdik. Bende lisanslı sporcuyum artık kas ağrısı falan diye geçiştiriyordum kas ağrısı değil biliyorum ama psikolojiktir hiç bişey yok deniyordu. Meğer o ağrılar organlarımın birbirine yapışmasıymış bunu laparoskopiyle öğrendim. Şuan karaciğerle bağırsaklar akraba mesela doktorum onları açamadım hem genel cerrah değilim hem de kaş yaparken göz çıkarmak istemedim dedi. Allah razı olsun dedim hocam 4/3 ünü açmış adam ne diyim. Bu olayıda atlattık şimdi sıra transferde benimkine çok az kaldı ama kafamı kaldıramıyorum ilaçlardan yeni uyandım öyle söyleyeyim ve senin yazına denk geldim.
