Merhabalar,
10 yılı aşkın süredir evliyim. Çalışıyorum, bir çocuğumuz var ve şu anda ikinci bebeğimize hamileyim. İlk doğumumdan sonra doğum ve ücretsiz izinlerim bitince tekrar işe döndüm. Eşimle bu süreçte bir karar almıştık. Kendisi işinden çok memnun değildi, çocuğumuza bakacak başka kimsemiz de olmadığı için bir süre evde kalıp çocuğumuzla ilgilenmesini kararlaştırdık. Bu süreçte evin tüm maddi yükünü ben üstlendim.
Şimdi ikinci bebeğimiz geliyor ve şartlar değişti. Artık bir işe başlaması gerektiğini konuştuk, o da bunu kabul etti.Evde olduğu dönemde akşamları arkadaşlarıyla çay-kahve içmeye çıkardı. Buna hiçbir zaman "hayır" demedim. Ancak yaz aylarında neredeyse her hafta sonu arkadaşlarıyla günübirlik denize veya başka etkinliklere gitmeye başladı. Bunun biraz abartıldığını düşündüğüm için bu gezmeleri biraz azaltmasını istedim. Hamileliğin hormonlarının da etkisiyle sanırım kendimi kontrol edemedim, çok sinirlendim ve tartıştık. Daha sonra barıştık ama o günden beri yaklaşık 10 gündür bana karşı çok soğuk davranıyor. Yanıma gelmiyor, bana sarılmıyor, öpmüyor. Sanki ben varmışım yokmuşum fark etmiyor. Bu tavrı beni çok üzdüğü için tekrar konuşmak istedim. "Bir derdin varsa söyle, birlikte çözelim" dedim. Bana ise "Sen bana erkek gibi davranıyorsun, canım sıkılıyor, bana güvenmiyorsun sürekli telefonumu kurcalıyorsun ." gibi net olmayan şeyler söylüyor ama asıl sorunun ne olduğunu açıkça ifade etmiyor.
Hamileyken böyle bir tavırla karşılaşmak beni gerçekten çok yıpratıyor. Tartışma yaşamış olabiliriz ama günlerce bu kadar mesafeli davranmasını anlayamıyorum. Ben mi fazla tepki verdim, yoksa bu davranışı sizce normal mi? Özellikle hamilelik döneminde insan eşinden biraz daha fazla ilgi ve destek bekliyor. Bu durum beni gerçekten çok kırıyor.
10 yılı aşkın süredir evliyim. Çalışıyorum, bir çocuğumuz var ve şu anda ikinci bebeğimize hamileyim. İlk doğumumdan sonra doğum ve ücretsiz izinlerim bitince tekrar işe döndüm. Eşimle bu süreçte bir karar almıştık. Kendisi işinden çok memnun değildi, çocuğumuza bakacak başka kimsemiz de olmadığı için bir süre evde kalıp çocuğumuzla ilgilenmesini kararlaştırdık. Bu süreçte evin tüm maddi yükünü ben üstlendim.
Şimdi ikinci bebeğimiz geliyor ve şartlar değişti. Artık bir işe başlaması gerektiğini konuştuk, o da bunu kabul etti.Evde olduğu dönemde akşamları arkadaşlarıyla çay-kahve içmeye çıkardı. Buna hiçbir zaman "hayır" demedim. Ancak yaz aylarında neredeyse her hafta sonu arkadaşlarıyla günübirlik denize veya başka etkinliklere gitmeye başladı. Bunun biraz abartıldığını düşündüğüm için bu gezmeleri biraz azaltmasını istedim. Hamileliğin hormonlarının da etkisiyle sanırım kendimi kontrol edemedim, çok sinirlendim ve tartıştık. Daha sonra barıştık ama o günden beri yaklaşık 10 gündür bana karşı çok soğuk davranıyor. Yanıma gelmiyor, bana sarılmıyor, öpmüyor. Sanki ben varmışım yokmuşum fark etmiyor. Bu tavrı beni çok üzdüğü için tekrar konuşmak istedim. "Bir derdin varsa söyle, birlikte çözelim" dedim. Bana ise "Sen bana erkek gibi davranıyorsun, canım sıkılıyor, bana güvenmiyorsun sürekli telefonumu kurcalıyorsun ." gibi net olmayan şeyler söylüyor ama asıl sorunun ne olduğunu açıkça ifade etmiyor.
Hamileyken böyle bir tavırla karşılaşmak beni gerçekten çok yıpratıyor. Tartışma yaşamış olabiliriz ama günlerce bu kadar mesafeli davranmasını anlayamıyorum. Ben mi fazla tepki verdim, yoksa bu davranışı sizce normal mi? Özellikle hamilelik döneminde insan eşinden biraz daha fazla ilgi ve destek bekliyor. Bu durum beni gerçekten çok kırıyor.
