Merhabalar, bir derdim var ve sizlerden fikir almak istiyorum:
insanlık ve Türkiye hali, insanlar iş değiştirebilir, işsiz kalabilir ama genel olarak sormak istiyorum bir kocanın çalışmadan ne kadar süre geçirmesi normaldir?
ben iki sene önceye kadar istanbulda çalışırken anadoluya devlet memuru olarak atandım, aynı yaz evlendim.
eşim de istanbuldan geldi, burada kısa sürede iş buldu. 4 ay ilk iş yerinde çalıştı, sonra şartları daha iyi olan başka bir firmaya geçti 2025 ocak ayında. yeni firmasını ve ortamını sevdi ama nisan mayıs aylarından itibaren maaşları geç ödenmeye başladı. ödemeler iyice gecikmeye başlayınca başka bir iş aramasını önerdim, olduğu yerde rahat olduğunu söyledi, maaşsız çalışması hakkında konuşmak istediğim nadir anlarda sigara bahanesiyle balkona çıktı.
öyle böyle zaman geçti, 5-6 ay maaş almadan çalıştı, nihayet sevdiği mesai arkadaşları oradan ayrılınca 2026 ocakta, almadığı maaşlar için noterden ihtar çekerek istifa etti.
iki ay evde durdu öyle, sonra ramazanı bahane etti yine iş aramadı, ben de evde boş durmasına çok takılacağım için yıllık izin aldım onun memleketine gittik gezdik bayramdan sonra eve döndük.
ramazan bayramından sonra bir iki gün evde dinlendik. baktım yine çok rahat takılıyor, onun çalışmadan evde durmasını istemediğimi ve evde boş durmaya devam ederse sinirden televizyonu bilgisayarı balkondan atacağımı ya da satacağımı falan söyledim. sonunda o hafta, şehirdeki beyaz yakalı iş ilanlarına baktı, yüz yüze görüşmelere gitti, şimdiye kadar başvurduklarından olumlu dönüş almadı. eski çalıştığı yerde vardiyalı sistemdi, hiç düzenimiz olmuyordu plan yapamıyorduk o yüzden sektör değiştirmesini istiyordum ama evde boş duracağına eski işine geri dönsün dedim ama o alanda da iş ilanı yok. bazı fabrikalardaki işçi ilanlarına da başvurdu.
bir kaç gün önce bir tanıdık x sertifikasını olursa onunla çalışabileceğini söyledi. şimdi yine iş aramayı bıraktı sertifika sınavlarına çalışmaya başladı. bakalım inşallah güzel çalışır ve sonuç alır amin.
durumumuz bu şekilde. yaşlarımız 30-35 arası, çocuk yok, lojmanda kalıyoruz. ben daha çalışkan ve stresli biriyim, eşim rahat ve yumuşak huylu bir insandır. evlendiğimizden beri ses yükselterek kavgamız nadir olmuştur, mükemmel anlaştığımız için değil ama ben kavga etmek yerine kırmaktan korktuğum için kendi içime kapanırım, o da kavga etmek yerine işleri şakaya vurur. ama onun bir çok konudaki rahatlığı beni rahatsız ettiği için ayrılığı ciddi düşünmeye başladım
eşim iş konusunda onu darladığımı söylüyor
darlamıyorum bence, sadece bazen planın ne diye soruyorum ne düşündüğünü merak ediyorum.
kafam karıştı, işlerin böyle akması normal mi, ben fazla mı mükemmeliyetçi davranıyorum ya da aslında gayet sabırlı mı davranıyorum:/
yapıcı yorumlarınızı bekliyorum. herkese işlerinde kolaylıklar