Eşimin ailesi konusundaki isteğine ne yapmalı?

Paphia .!.:

Malesef benim ailem de beni böyle yetiştirdi.
Eşimin ailesiyle sıcak yakınlık kurmam saygı göstermem vs
Ama dediğiniz gibi herkese göre değil.
Sonra kendi çocuklarının göstermediği yakınlığı benden bekleyip olmayınca da problem yaratıyorlarmış.
Biz de kötü bir tecrübeyle öğrenmiş olduk

Genişletmek için tıkla...

garciass .!.:

Birşey daha dipnot olsun yazmissiniz eşimi yalnız bıraktılar eşim mutsuz oldu vs vs o aynı eş size tavırda yapmış onların yüzünden farkına varın inşallah evliliğiniz uzun sürsün bir yerde bir bakacaksınız şimdi ailesine tavır almış eşiniz annemde annem babamda babam diyecek bu nedenle diyorum siz nötr mesafeli olun ne eleştiride ne yakınlık kurmada aşırıya kaçmayın hayat dengede kalma sanatı o zaman daha az başınız ağrır nacizane

Genişletmek için tıkla...

Paphia .!.:

Çok tatlışınız teşekkür ederim.
İyi analiz etmişsiniz tek amacım eşimin mutlu olması bunun için ben de huzursuz olacağim malesef.
Keşke kocaman insanlar da biz gitmeden bebeği görelim arzusunda olsalar.
İnsan evladina düşkün olursa toruna da düşkün oluyormuş onu da anlamış oldum.
Aslında çocuklarina yaptılar ne yaptılarsa.
Onu uzdüler, yalnız biraktilar vs.
Akrabalardan bir aklı başında çıkıp da ben bu babanın ya da bebeğin yanında olayım demedi.
Ortalığı karıştırıo yaptıklarıyla yüzleşemeyen, kaçan kocaman insanların çocuksu davranışlarıyla kalakaldık.
Zaten eşim mutluluğunu paylaşmak dışında ailesine hiç bir şey yapmadı.
Ama onlar bu özel günü çocuklarına bırakmayı veya sonrasında çocuklarına destek olmayı bilemediker.
Kaldı ki bana destek olsunlar.

Genişletmek için tıkla...

Paphia .!.:

Merhaba
Çok ayrıntıları olan bir konuyu özetleyerek anlatacağım.
Eşimle uzun yıllardır tanışıyoruz.
Kayınvalidem bizim evlenmemizi yani beni gönülden isteyen bir kadındı. Evlendikten sonra öyle söyledi yani:)
Eşim tek çocuk
Evlilik sürecinde hiç destekleri olmadı
Eşim de müsade etmedi( nedenini sonradan daha net anladım)
Ama her şeyin içerisinde tutuldular bu desteksizlikle.
Eşimin yaptığı şeyleri de kendileri yapıyorlarmış gibi gururla devam ettirdiler.
Ufacık bir şey ödemeleri gerektiğinde bile biz aliriz eşinden diyorlardı.
Benim aile yapıma göre çok garip bir davranıştı ama müdahale etmedik.
Biz evlendik hem benimle hem de ailemle çok yakınlardı.
Aile dostu gibi sosyal ilişkileri vardı.
Ama anne baba sorumluluğuna hiç girmediler.
Ben sevilen bir gelindim belki ama arkamda hiç bir kayinvalide kayinpedwr agirligi hissetmedim.
Eşimin de arkasında durmadılar ama anladım ki eşim buna alıskin ve yadırgamıyor.
Karı koca sadece kendileri için yaşıyorlar.
Belli bir zaman sonra bebek haberiyle beraber olay daha da garipleşti.
Şimdiye kadar bize yapmadıkları anne babalığı torunları için de yapmaya gönüllü olmayınca hamilelikle beraber çok kırıldım, çok göz yası döktüm ama eşim o dönem ne müdahale etti ne de uyardı.
Kayınvalidem bebek için bir şeyler yapma sözleri verip kendi kendine sonra hic birini yapmadı veya annemi ortak etmeye çalıştî.
Bir tek beşik almak için bile 40 kere arayıp sonunda alamayacağız dedi zaten kimsenin öyle bir beklentisi de yoktu.
Ben üzülüp uzak durdukça tepkisel davrandı bir gün oğluna olan uzaklığını sordu eşim . Anne sen nerdesin bebeğin adını bile bilmiyorsun dedi ve karnı burnunda beni gösterdi bunun yüzünden yokum dedi.
Ben evi terk etmek istedim ama o günü bitirdik bir şekilde. Sonra daha da alakasız yalanlar uydurdu.insanlardan soğumam için. Akrabaları hakkında.
Ben daha da uzak durdum çünkü cok yıpraniyordum.
Kendilerine de açık acik söyledim litfen bana müsade edin ben bu çocugu dogurana kadar merhaba merhaba fazlasini beklemeyin dedim.
Neyse ki yine çoğu şeyi geçiyorum.
Dogum yaptiğım gün gerçekten kayınvaliden çıldırmış gibiydi.
İzinsiz dogum odasina girmeler ameliyathaneden cikmamalar çok garip davranışlar sergiledi . En sonunda misafirlerimden birine bagirip onu aglatmis ve annemle tartismişlar. Beni dışladılar diye konusmaya baslamis her şeyi bırakıp.
10 günlük logusayken ögrendim bunu ve kayınpederimi arayıp her seyi anlattim ve kayinvalidemle görüşmek istemediğimi söyledim.
Ben ögrenmeden önce evime 1 kere geldiler.
8ay oldu.
Ogün bugündür eşim tarafından kimse ne beni ne bebegi görmeye evime gelmedi. Arayıp sormadı.
Herkesi de örgütlemişler.
Eşim bizim aramızın kötü oldugunu ve hic bir sey yapmamalarını söylemis anne babasına.
Şimdi ailesi başka bir şehire taşınıyor.
Eşim gitmeden bebeği göstermek istiyorum dedi.
Ben de kimsenjn görmek için bir talebi olmadığını ve huzursuz olacağımı bildirdim. Yine de onu üzmek istemiyorum.
Ayrıntı veremediğim bir çok davranış benim logusaligim ve hamileliğimi mahvetti özetle.
Eşim melek gibidir ama onunla da inanılmaz ters düştük bu yaşananlardan dolayı ikimiz de duygusal olarak hirpalandığımız için.
Sizce şimdi ne yapmaliyim?
Acil bir karar vermem gerek kafam çok karışık.

Genişletmek için tıkla...

CorpseBride88 .!.:

Size şöyle küçük bir duyduğumu yazayım.

Annemin yaşlıca bir yengesi var. Bu yengenin de tek bir tanecik oğlu var. Oğlu evlenirken gelini hakkında neler dedi biz biliyoruz. Oğlu da güzel bir bölümden mezun yönetici olarak çalışıyor. Keza evlendiği kız da tatlış mı tatlış güleryüzlü eğitimli güzel bir yerde çalışıyordu. o abim de aynı şekilde evlenirken her şeyi kendi yaptı. Ama annesi para biriktirmesine çok yardımcı oldu evlenmeden önce hakkını yemeyelim.
Abimin bir tane oğlu yani yengenin biricik evladının biricik evladı oldu. Çocuk büyüdü o abimin eşi aradaki mesafeyi kayınvalidesiyle o kadar güzel ayarladı ki hayranlıkla izledim. Hani ne çok sıcak ne çok soğuk. Tabi ki bu süreçte büyük yenge her şeye karışamadı ama kötü olunacak bir durumda yaşamadılar. Yıllar sonra büyük yengenin annemle konuşmalarını dinledim. Anneme diyordu ki : hiç bir torunu evladın kadar sevemiyorsun. Yavrumun yavrusu, yarısı yılan yavrusu dedi koskoca kadın. Ben çocukken bende tek çocuktum böyle bir şey yaşamadım. Ananecim kazık kadar kızdım koynunda uyuturdu ben mest tabi :) Ve sevgisini öyle hissederdim. Şu an 38 yaşında bir kadınım ama hala anneme derim ki ananem beni senden daha çok sevdi:) Ananem vefat ettiğinde çocukluğumu ben onunla toprağa verdim.
Muhtemelen sizin kayınvalidenizde bizim büyük yenge gibi. Onun biriciği torunu değil kendi evladı olacak her zaman. Bunu da böyle kabul etmekten başka maalesef çare yok görünüyor. Eşiniz iyi biriymiş evet süreci yönetememiş ama bırakın vicdan azabı çekmesin. Elinden geleni yaptığını düşünsün. Yarın öbür gün yaşlı insanlar hasta olur vefat eder kalbinde acı olarak kalmasın ailesi...

Genişletmek için tıkla...

Mirta .!.:

Kavga sebepleriniz inanılmaz gereksizmiş. Yok beşik alacam dediler almadılar, yok eşim tüm düğün masraflarını kendi ödedi vs vs. Halbuki başta aranız gayet iyiymiş, hatta ailenizle de iyilermiş. Sırf maddi sebeplerden sürekli sorun çıkarmışsınız. Hani bu insanların başka çocuğu olur onlara yapıp eşinize yapmazlar anlarım da, huyları buymuş. Bunu aile yapım böyle diye açıklamaya çalışıyosunuz ama dışardan kötü görünüyor. Onlar da soğumuş ve tamamen mesafe koymuş. Şu an insan torununu görmez mi diyosunuz ama sorunun asıl çıkma sebebini göz ardı ediyosunuz. Maddi olarak bir şeyler vermedikleri için düzgün anne baba, babaanne dede olmamakla suçlanmışlar, onlar da elini eteğini çekmişler.

Genişletmek için tıkla...

Paphia .!.:

Buyur işte … hiç sorun yaşamayacak dengeyi kuran gelin bile yılan oluyor.
Eşime kiyamiyorum. Aslında kimsenin çocuk gostermedigi yok.
Gelmediklari ve görmeye calismadiklari için göremediler.
Keşke eşim için de biri bir şey yapsaydı.
Birimizin mutlu olma ihtimaliyse bu o mutlu olsun. Ama bu fedakarlik benim canimi yakacak o kesin.
Çok teşekkür ederim ışık tuttunuz

Genişletmek için tıkla...

bebeklinick .!.:

Esınız melek gbı mı
Melek aha bu kadın yüzünden dıye sizi işaret eder mi topu size atar mı sizi ezdirir mı ve sizinle arasının kötü olduğunu soyler mı
Üzülen siz olmanıza rağmen bizim onunla aramız kötü hiç bsey yapmayın cocuk ıcın karim için ve gelip gitmeyin der mi

Genişletmek için tıkla...

CorpseBride88 .!.:

Bebişinizin, sizin, eşinizin sağlığı sıhhati yerinde olsun yeter. Deneye deneye tecrübe ede ede siz de ustalaşacaksınız. Her şey çok güzel olacak, rayına oturacak, siz de dengeyi bulacaksınız. Eşiniz de görecek öğrenecek bu süreçte. Sizin sevginiz var olduğu sürece aşamayacağınız engel yok. En zor zamanları, doğumu devirmişsiniz daha kötü artık ne olabilir ki öyle düşünün. Her şey güzel gönlünüzce olsun. Sevgiler

Genişletmek için tıkla...

Paphia .!.:

Aslında pek anlamamışsinizn
Konu hiç maddiyat değil ve anne babasının koyduğu bir mesafe yok. Hadlerini aşınca mesafeyi ben koydum. Onlar hayatlarından memnun yakıp yıkıp oynamaya devam edeceklerdi

Genişletmek için tıkla...

Mirta .!.:

Konu tamamen maddiyat bu arada. Anlattığınız şeyler hep maddiyat üzerine kurulu. Kavgadan sonra manevi şeyleri dert etmişsiniz ondan önceki anlattıklarınız hep maddiyat.

Genişletmek için tıkla...

Lentilsoup .!.:

Ben sizi haklı buldum. Eşiniz evin tek çocuğu, ne bileyim en azından toruna özenilir, ona heyecanlanılır.. Bence beklentiniz maddiyattan çok duygusal, ben sizi anladım.. Ama buna siz değil bırakın kocanız dert yansın. Asıl gücenecek, incinecek olan o. Çocuğunu görmeye niyeti olmayan anne babasının ayağına çocuğumu görün diye gitmek.. Ya bu erkekler gerçekten imalat hatası. Bunların kafa çok başka. Hiç anlamıyorum hiç.

Genişletmek için tıkla...

elgo .!.:

ben olsam göndermezdim çocuğu. görmek isteyen gelir görür. eşiniz hevesli belli ki, torunlarını göstermek istiyor da bu zamana kadar bi talep olmadıysa bu saatten sonra da görmesinler bi zahmet.

Genişletmek için tıkla...

Sonami .!.:

Eğer kendileri talep ederse engel olmazdım ama eşim götüreyim dese ne münasebet derdim. Önceden yaşananlardan bağımsız çocuğu zaten 8 aydır görmüyorlarmış ki. Giderken görmeye niye hevesli olsunlar? Ayrıca benim anneme ben aramız sorunlu şimdi gelme çocuğu görme diyicem annemde muma tamam kızım sen iyi olunca haber ver diyip susacak mı? Torunlarına can verir benim annem. Asla da kabul etmez ki eşimle varsa bi dertleri onları aynı ortama sokmam ama çocuğumu göstermemezlik etmem. Eşinizin ailesine söylediği de bana çok saçma geldi bu arada. Kendi eliyle sanki çok gelmeye heveslilermiş gibi itmiş ailesini şimdi çekmeye çalışıyor. Zaten irtibattalarmış hiç fotoğraf görüntülü konuşma vs de mi yok? Çocuğu görseler tanımazlar yani? Çok ilginç gerçekten benimde asla gördüğüm alışık olduğum aile hayatına benzemiyor anlamakta zorlanıyorum nasıl yani diye. Kuzenim hamile doğursun da seveyim o nasıl peşimde koştu yardım etti bende yardım edeyim diye can atıyorum

Genişletmek için tıkla...

Paphia .!.:

Merhaba
Çok ayrıntıları olan bir konuyu özetleyerek anlatacağım.
Eşimle uzun yıllardır tanışıyoruz.
Kayınvalidem bizim evlenmemizi yani beni gönülden isteyen bir kadındı. Evlendikten sonra öyle söyledi yani:)
Eşim tek çocuk
Evlilik sürecinde hiç destekleri olmadı
Eşim de müsade etmedi( nedenini sonradan daha net anladım)
Ama her şeyin içerisinde tutuldular bu desteksizlikle.
Eşimin yaptığı şeyleri de kendileri yapıyorlarmış gibi gururla devam ettirdiler.
Ufacık bir şey ödemeleri gerektiğinde bile biz aliriz eşinden diyorlardı.
Benim aile yapıma göre çok garip bir davranıştı ama müdahale etmedik.
Biz evlendik hem benimle hem de ailemle çok yakınlardı.
Aile dostu gibi sosyal ilişkileri vardı.
Ama anne baba sorumluluğuna hiç girmediler.
Ben sevilen bir gelindim belki ama arkamda hiç bir kayinvalide kayinpedwr agirligi hissetmedim.
Eşimin de arkasında durmadılar ama anladım ki eşim buna alıskin ve yadırgamıyor.
Karı koca sadece kendileri için yaşıyorlar.
Belli bir zaman sonra bebek haberiyle beraber olay daha da garipleşti.
Şimdiye kadar bize yapmadıkları anne babalığı torunları için de yapmaya gönüllü olmayınca hamilelikle beraber çok kırıldım, çok göz yası döktüm ama eşim o dönem ne müdahale etti ne de uyardı.
Kayınvalidem bebek için bir şeyler yapma sözleri verip kendi kendine sonra hic birini yapmadı veya annemi ortak etmeye çalıştî.
Bir tek beşik almak için bile 40 kere arayıp sonunda alamayacağız dedi zaten kimsenin öyle bir beklentisi de yoktu.
Ben üzülüp uzak durdukça tepkisel davrandı bir gün oğluna olan uzaklığını sordu eşim . Anne sen nerdesin bebeğin adını bile bilmiyorsun dedi ve karnı burnunda beni gösterdi bunun yüzünden yokum dedi.
Ben evi terk etmek istedim ama o günü bitirdik bir şekilde. Sonra daha da alakasız yalanlar uydurdu.insanlardan soğumam için. Akrabaları hakkında.
Ben daha da uzak durdum çünkü cok yıpraniyordum.
Kendilerine de açık acik söyledim litfen bana müsade edin ben bu çocugu dogurana kadar merhaba merhaba fazlasini beklemeyin dedim.
Neyse ki yine çoğu şeyi geçiyorum.
Dogum yaptiğım gün gerçekten kayınvaliden çıldırmış gibiydi.
İzinsiz dogum odasina girmeler ameliyathaneden cikmamalar çok garip davranışlar sergiledi . En sonunda misafirlerimden birine bagirip onu aglatmis ve annemle tartismişlar. Beni dışladılar diye konusmaya baslamis her şeyi bırakıp.
10 günlük logusayken ögrendim bunu ve kayınpederimi arayıp her seyi anlattim ve kayinvalidemle görüşmek istemediğimi söyledim.
Ben ögrenmeden önce evime 1 kere geldiler.
8ay oldu.
Ogün bugündür eşim tarafından kimse ne beni ne bebegi görmeye evime gelmedi. Arayıp sormadı.
Herkesi de örgütlemişler.
Eşim bizim aramızın kötü oldugunu ve hic bir sey yapmamalarını söylemis anne babasına.
Şimdi ailesi başka bir şehire taşınıyor.
Eşim gitmeden bebeği göstermek istiyorum dedi.
Ben de kimsenjn görmek için bir talebi olmadığını ve huzursuz olacağımı bildirdim. Yine de onu üzmek istemiyorum.
Ayrıntı veremediğim bir çok davranış benim logusaligim ve hamileliğimi mahvetti özetle.
Eşim melek gibidir ama onunla da inanılmaz ters düştük bu yaşananlardan dolayı ikimiz de duygusal olarak hirpalandığımız için.
Sizce şimdi ne yapmaliyim?
Acil bir karar vermem gerek kafam çok karışık.

Genişletmek için tıkla...

Paphia .!.:

Ben kendi çocuklarını görmeden durmalarını da anlayamadığım için torunları adına bir şey yapmamalarını hiç anlamıyorum. Nihayetinde bir bebek.
Zaten götürmem ama eşimin isteğini ben yok etmek istemiyorum.
Kimse gitmeden torunumuzu görelim demiyor.
Keyiflerince çekip gidiyorlar.
Bizimii bebek gösterecek yine benim gönlüm razı olmayınca ben huzursuz olacağim.

Genişletmek için tıkla...