eşim maalesef boğazına çok düşkün, eve bir şeyler almaktan hoşlanan, para kontrolü olmayan birisi. kimse için asla yapmaz demem, kumar oynamasına şaşırırım sadece. mesela hiç ihtiyaç olmayan şeyleri sırf beğendiği için alır gelir, hiç kontrol etmez. yanlış anlaşılma olmasın bana da harcar, mesela zor durumdayız karta eksiye girmişiz atıyorum gider bana hediye saat alır, ben mesela saati almasındansa borcu kapatmasından mutlu olurum, o bana saat aldığı için mutlu olur. bakalım hedefim para alışverişine geçip, kartları sadece taksitli büyük alışverişlerde kullanmak. en azından ben bu ay buna başlayacağım, her ay 2 gr kenara atacağım.
geçmişte açtığı borçlar kendi telefonunu yüksek modelle değiştirip bana söylememiş (kardeşinin hediye aldığını söylemişti), aile üyelerine para göndermiş bana haber vermemiş. tabi bayağı kartını falan saklıyor yalan söylüyordu. sonra patladı her şeyi öğrendim, maaşını ele aldım bütün borçları kapattım. ama sonra baktım çocuğum gibi oldu, açıkçası rahatsız oldum bir insanın sorumluluğunu almaktan. banane dedim, kendisine de bir daha böyle bir şey yapmayacağımı, onun yüzünden kesinlikle borç altına girmeyeceğimi söyledim. eskisi gibi değil o kadar açığı yok, zaman zaman girip bakıyorum kartına. kesinlikle param olsa bile ona söylemiyorum, gr hesabıma atıyorum.
geldiğimiz noktada yine ben düşünüyorum, beni yoran bu oluyor aslında. isterdim ki ikimiz ortak hareket edip bir hesap kitap yapabilelim. çok söyledim gel gelir giderimizi hesaplayalım. kartların limitini minimuma indirelim, nakit alışverişe geçelim ne harcadığımızı bilelim. iyi olur falan diyor ama hiç çaba yok. bende bu sefer yeter diyorum.