• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Ev karmaşası ve yorgunluk

P

Peripadisahininkizi

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
15 Haziran 2022
Mesajlar
1.008
Emoji Skoru
869
Puanlar
73
İşten çıkıp çocuğumuzu (2.5 yaş) kreşten alıyoruz ve eve gelmeden önce, asansörde, yolda oğlum kendini yere atıyor, kaldırmak için tutarsam asılıyor eve girdiğimizde de devam ediyor. Burada daha eve gelmeden zaten geriliyoruz. Hepimiz çok aç oluyoruz ve yemek hazırlama ve yeme süreci yaklaşık 1 saat sürüyor. bu sırada hem biz hem çocuk sinirleniyor. Ekran açmak istemiyorum çünkü dil gelişimi geride, ama bazen mecbur gibi hissediyorum. Yemek yediğimiz sırada da oğlum durmuyor yemek yemiyor ve ekran istiyor onu açınca yedirebiliyorum. (Kendi yemeğini kendisi yemesi için en başından beri alıştırmıştım aslında ama akşamları süreç çok zor)
Yemekleri genellikle hızlı hazırlıyorum: kıymalı makarna, tavuk sote, ızgara gibi; bazen dışarıdan da alıyoruz.
Bu arada belim ve ayağım ağrıyor, sağlık sorunlarım da var.
Oğlum genellikle sadece beni istiyor, babasıyla ilgilenmek istemiyor adeta bana yapışıyor. Ekran açmamak için oğlumla ilgileniyorum, eşim de 30 dakika falan oynuyor; bazen oğlum kendi başına oynadığında ben telefona bakmak ve uzanmak istiyorum.
Ama yine de ev işlerine yetişemiyoruz; çamaşır, bulaşık benim sorumluluğum, eşim ara ara evi süpürüyor ama ev bir türlü toplanmıyor. Bir dolabı toplasam diğer yerler dağınık kalıyor ve sürekli bir döngü halinde oluyoruz.
Oğlum 9.30 gibi uyuyor ve o saatte hem yorgun hem uykusuz hissediyorum. Eşim de ben de yorgun ve tembel insanlarız
 
Peripadisahininkizi .!.:
İşten çıkıp çocuğumuzu (2.5 yaş) kreşten alıyoruz ve eve gelmeden önce, asansörde, yolda oğlum kendini yere atıyor, kaldırmak için tutarsam asılıyor eve girdiğimizde de devam ediyor. Burada daha eve gelmeden zaten geriliyoruz. Hepimiz çok aç oluyoruz ve yemek hazırlama ve yeme süreci yaklaşık 1 saat sürüyor. bu sırada hem biz hem çocuk sinirleniyor. Ekran açmak istemiyorum çünkü dil gelişimi geride, ama bazen mecbur gibi hissediyorum. Yemek yediğimiz sırada da oğlum durmuyor yemek yemiyor ve ekran istiyor onu açınca yedirebiliyorum. (Kendi yemeğini kendisi yemesi için en başından beri alıştırmıştım aslında ama akşamları süreç çok zor)
Yemekleri genellikle hızlı hazırlıyorum: kıymalı makarna, tavuk sote, ızgara gibi; bazen dışarıdan da alıyoruz.
Bu arada belim ve ayağım ağrıyor, sağlık sorunlarım da var.
Oğlum genellikle sadece beni istiyor, babasıyla ilgilenmek istemiyor. Ekran açmamak için oğlumla ilgileniyorum, eşim de 30 dakika oynuyor; bazen oğlum kendi başına oynadığında ben telefona bakmak ve uzanmak istiyorum.
Ama yine de ev işlerine yetişemiyoruz; çamaşır, bulaşık benim sorumluluğum, eşim ara ara evi süpürüyor ama ev bir türlü toplanmıyor. Bir dolabı toplasam diğer yerler dağınık kalıyor ve sürekli bir döngü halinde oluyoruz.
Oğlum 9.30 gibi uyuyor ve o saatte hem yorgun hem uykusuz hissediyorum. Eşim de ben de yorgun ve tembel insanlarız
Genişletmek için tıkla...
Eve yardımcı alın
 
Pakay .!.:
Eve yardımcı alın
Genişletmek için tıkla...
Eve çift maaş geliyor. Adam yarı yarıya işlere yardım ediyorsa ayda bir etmiyorsa 10 günde bir kadın almalı konu sahibi. Ezile ezile kazanılan paranın ne değeri var? Sağlığı elden gidecek iyice.
 
2,5 yaşında bir bebek için ve çalışan anne baba için normal bir senaryo. Bir yardımcı kesinlikle alın ev işlerine yetişemiyorsanız ne gerek var bu kadar yorulmaya bütçenizden bir miktar ayırın. Yaşadıklarınızı da gözünüzde büyütmeyin küçük çocuğu olan herkes aynı durumda ben dahil. Ayrıca tembel falan değilsiniz o nerden çıktı ya ama evet anne biraz daha fazla efor harcıyor eğer eş tembelse, iş başa düşüyor, size yani.
 
Peripadisahininkizi .!.:
İşten çıkıp çocuğumuzu (2.5 yaş) kreşten alıyoruz ve eve gelmeden önce, asansörde, yolda oğlum kendini yere atıyor, kaldırmak için tutarsam asılıyor eve girdiğimizde de devam ediyor. Burada daha eve gelmeden zaten geriliyoruz. Hepimiz çok aç oluyoruz ve yemek hazırlama ve yeme süreci yaklaşık 1 saat sürüyor. bu sırada hem biz hem çocuk sinirleniyor. Ekran açmak istemiyorum çünkü dil gelişimi geride, ama bazen mecbur gibi hissediyorum. Yemek yediğimiz sırada da oğlum durmuyor yemek yemiyor ve ekran istiyor onu açınca yedirebiliyorum. (Kendi yemeğini kendisi yemesi için en başından beri alıştırmıştım aslında ama akşamları süreç çok zor)
Yemekleri genellikle hızlı hazırlıyorum: kıymalı makarna, tavuk sote, ızgara gibi; bazen dışarıdan da alıyoruz.
Bu arada belim ve ayağım ağrıyor, sağlık sorunlarım da var.
Oğlum genellikle sadece beni istiyor, babasıyla ilgilenmek istemiyor adeta bana yapışıyor. Ekran açmamak için oğlumla ilgileniyorum, eşim de 30 dakika falan oynuyor; bazen oğlum kendi başına oynadığında ben telefona bakmak ve uzanmak istiyorum.
Ama yine de ev işlerine yetişemiyoruz; çamaşır, bulaşık benim sorumluluğum, eşim ara ara evi süpürüyor ama ev bir türlü toplanmıyor. Bir dolabı toplasam diğer yerler dağınık kalıyor ve sürekli bir döngü halinde oluyoruz.
Oğlum 9.30 gibi uyuyor ve o saatte hem yorgun hem uykusuz hissediyorum. Eşim de ben de yorgun ve tembel insanlarız
Genişletmek için tıkla...
Yardımcı alın alabiliyorsanız

Bizde çocuk yok, yoğun çalışıyoruz. Haftada 2 bazen 1 yardımcımız geliyor. Ev çok dağıldıysa gelmesine birkaç gün kalsa dahi gelince çiçek gibi yapacağını bildiğim için içim de rahat ediyor.

Hatta tam zamanlı yardımcı bile tutasım geliyor bazen. Çocuk olunca öyle yaparız muhtemelen.
 
Haftasonu yemek yaparsanız pztesi salı rahat edersiniz, çarşamba dışardan söylersiniz, perşembe buzluktan sebze düdüklü tencerede pişirebilir ya da fırına köfte tavuk verebilirsiniz. Tembel ve yorgun değilsiniz, bunları hepimiz yaşadık. Haftada bir temizlikçi şart bu arada. Pazar akşamı evi toparlayıp pztesi çağırırsanız hafta boyu ev temiz kalır.
 
Peripadisahininkizi .!.:
İşten çıkıp çocuğumuzu (2.5 yaş) kreşten alıyoruz ve eve gelmeden önce, asansörde, yolda oğlum kendini yere atıyor, kaldırmak için tutarsam asılıyor eve girdiğimizde de devam ediyor. Burada daha eve gelmeden zaten geriliyoruz. Hepimiz çok aç oluyoruz ve yemek hazırlama ve yeme süreci yaklaşık 1 saat sürüyor. bu sırada hem biz hem çocuk sinirleniyor. Ekran açmak istemiyorum çünkü dil gelişimi geride, ama bazen mecbur gibi hissediyorum. Yemek yediğimiz sırada da oğlum durmuyor yemek yemiyor ve ekran istiyor onu açınca yedirebiliyorum. (Kendi yemeğini kendisi yemesi için en başından beri alıştırmıştım aslında ama akşamları süreç çok zor)
Yemekleri genellikle hızlı hazırlıyorum: kıymalı makarna, tavuk sote, ızgara gibi; bazen dışarıdan da alıyoruz.
Bu arada belim ve ayağım ağrıyor, sağlık sorunlarım da var.
Oğlum genellikle sadece beni istiyor, babasıyla ilgilenmek istemiyor adeta bana yapışıyor. Ekran açmamak için oğlumla ilgileniyorum, eşim de 30 dakika falan oynuyor; bazen oğlum kendi başına oynadığında ben telefona bakmak ve uzanmak istiyorum.
Ama yine de ev işlerine yetişemiyoruz; çamaşır, bulaşık benim sorumluluğum, eşim ara ara evi süpürüyor ama ev bir türlü toplanmıyor. Bir dolabı toplasam diğer yerler dağınık kalıyor ve sürekli bir döngü halinde oluyoruz.
Oğlum 9.30 gibi uyuyor ve o saatte hem yorgun hem uykusuz hissediyorum. Eşim de ben de yorgun ve tembel insanlarız
Genişletmek için tıkla...
Kaçta kalkıyor? Akşam 9 buçuk geç gibi.

Kofte, hindi vs hazırlayın haftasonu buzluğa atın. Çorbayı da çok yapın bir kaç gün içersiniz. Bazen de kahvaltı gibi aperatif şeyler yersiniz. Mesela hazır lavaşa (tandır olan) hızlıca lahmacun yapabilirsiniz yarım saatte her şey hazır olur pişmesi vs. pratik tarifler lazım size.
 
Bir kac secenek var, yardimci almak, hafta sonu haftalik yemek yapmak veya yapan birinden satin almak . Baska turlusu cok zor. Isten gelince sizde yorgun argin tukenmis oluyorsunuz ve 2.5 yas cocuguda hic kolay bir donem degil. Ben haftalik yemek yapan kisimdayim ve buzlugada koyuyorum. Baska turlu yetismek mumkun degil .

Yemek stresiniz ortadan kalkarsa , ekransiz yedirmeye alistirirsiniz, sabrinizi o yonde kullanirsiniz .

Kendini yerlere atmasi aslinda okuldaki stresini atma yontemi, eve girmeden parka goturebilirseniz hem sizinle vakit gecirdigi icin hemde hareket ihtiyacini karsilayacagi icin daha rahat edebilir. Aslinda esinizle ayni anda eve giriyorsaniz, esiniz parka gotursun sizde sakin sakin yemeginiiz yapabilirsiniz.

Diger bir senorya da , siz yemek yaparken esiniz de cocugunuzla camasir yikasin, evi supursun . Cocuklara boyle seyleri yapmayi cok severler. Kucuk el supurgesi alip ona verebilirsiniz. Biz cok uzun zamandir boyle yapiyoruz. Camasirlari makinaya kizim atiyor vs. Yani cocugu dahil etmek hayata.

Hafta ici supurge derdinden kurtulmak icin robot supurge cozum olabilir. 10 gunde birde dip kose buyuk bir supurge ile toz alabilirsiniz . Eviniz kalabaliksa, esyalari azaltabilir,oyuncaklari azaltip veya saklayip ara ara cikarabilirsiniz cesit cesit.


Bence cokta takilmayin, bundan 2-3 sene sonra bu daginiklik olmayacak, cocuklarimiz buyuyunce bu zamanlari ozleyecegiz. Zaman cok hizli geciyor. Suan yetememe hissi / basaramiyorum hissi cok tetikleyici gelebilir sosyal medyada ki anneleri de gorunce ama gercekten siz elinizden gelenin en iyisini yapiyorsunuz. Kendinize yuklenmeyin 🙏🏻
 
eşin paşa torunu heralde
isten cikis saatiniz birbirine yakinsa eşin cocugu kresten alsin, sen direkt eve git sakin kafayla yemek isine giris . esin de biraz parkta dolastirsin, cocuga enerjisini attirsin oyle gelsin eve. boylece her gün bir, bir bucuk saat cocuksuz alanın olur. gelince eller yikanir yemek yenir . yemekten sonra sen sofra vs toplama bahanesiyle git mutfaga, kapiyi kapat biraz is yap biraz sosyal medyada takil - esin de yarim saatlik cocuk hakkini kullansin. sonra biraz güreş, oyun, uyku derken daha rahat edersin.
yemegi disaridan soyledigin gunlerde de bu rutini bozma. o zaman da eve gel ayaklarini uzat dinlen, onlarin gelmeye yakin siparis verirsin.
esin madem bu kadar az gorev aliyor kresten alma angaryasini ona kitle:)
 
Peripadisahininkizi .!.:
İşten çıkıp çocuğumuzu (2.5 yaş) kreşten alıyoruz ve eve gelmeden önce, asansörde, yolda oğlum kendini yere atıyor, kaldırmak için tutarsam asılıyor eve girdiğimizde de devam ediyor. Burada daha eve gelmeden zaten geriliyoruz. Hepimiz çok aç oluyoruz ve yemek hazırlama ve yeme süreci yaklaşık 1 saat sürüyor. bu sırada hem biz hem çocuk sinirleniyor. Ekran açmak istemiyorum çünkü dil gelişimi geride, ama bazen mecbur gibi hissediyorum. Yemek yediğimiz sırada da oğlum durmuyor yemek yemiyor ve ekran istiyor onu açınca yedirebiliyorum. (Kendi yemeğini kendisi yemesi için en başından beri alıştırmıştım aslında ama akşamları süreç çok zor)
Yemekleri genellikle hızlı hazırlıyorum: kıymalı makarna, tavuk sote, ızgara gibi; bazen dışarıdan da alıyoruz.
Bu arada belim ve ayağım ağrıyor, sağlık sorunlarım da var.
Oğlum genellikle sadece beni istiyor, babasıyla ilgilenmek istemiyor adeta bana yapışıyor. Ekran açmamak için oğlumla ilgileniyorum, eşim de 30 dakika falan oynuyor; bazen oğlum kendi başına oynadığında ben telefona bakmak ve uzanmak istiyorum.
Ama yine de ev işlerine yetişemiyoruz; çamaşır, bulaşık benim sorumluluğum, eşim ara ara evi süpürüyor ama ev bir türlü toplanmıyor. Bir dolabı toplasam diğer yerler dağınık kalıyor ve sürekli bir döngü halinde oluyoruz.
Oğlum 9.30 gibi uyuyor ve o saatte hem yorgun hem uykusuz hissediyorum. Eşim de ben de yorgun ve tembel insanlarız
Genişletmek için tıkla...
Bir kere işleri hiç adil paylaşmamışsınız yemek, bulaşık ve çamaşır sizde eşini de yerleri süpürerek lutfediyor.
Bir robot süpürge edinin en önce. Sabahları siz çocuğu hazırlarken eşiniz de etrafı toplayıp evi robotun süpürmesine hazır etsin. Çıkarken çalıştırıp gidersiniz.
Yemek olarak her defasında iki günlük pişirin. Haftasonundan ne yapılacağı belli olsun, malzemeler hazırlanıp dolaba girsin. Mesela taze fasülye yapılacaksa fasülyeler kırılmış temizlenmiş şekilde buz dolabı poşetinde dolapta olsun ya da köfte yapacaksanız hazırlayıp bozluğa atın, pazar akşamından iki çeşit çorba yapıp dolaba kaldırın bir gün bir çeşit diğer gün diğeri şeklinde 5 gün çevirin.
Pazar günleri siz haftaiçi için yemek hazırlığı yaparken eşiniz çocuğunuzu parka çıkartsın.
Siz işden gelince yemek hazırlarken eşiniz de çamaşırları makinaya atıp kurutsun.
Yemek sonrası eşiniz sofrayı toplayıp bulaşıkları halletsin siz de çamaşırları katlayın.
Sonra 1 saat kadar zaman kalır bu zamanı da birlikte çocuğunuza ayırın.
Çocuğunuz ayrıca çok geç uyuyor onu da erkene almalısınız. En geç 20:30 yatakta olmalı.
Biz bu şekilde gayet rahat büyüttük kızımızı siz de halledersiniz ama eşinize daha çok yük vermelisiniz. Herşeye yetişmeye çalışırsanız hiç bir şeye yetişemezsiniz.
 
Peripadisahininkizi .!.:
İşten çıkıp çocuğumuzu (2.5 yaş) kreşten alıyoruz ve eve gelmeden önce, asansörde, yolda oğlum kendini yere atıyor, kaldırmak için tutarsam asılıyor eve girdiğimizde de devam ediyor. Burada daha eve gelmeden zaten geriliyoruz. Hepimiz çok aç oluyoruz ve yemek hazırlama ve yeme süreci yaklaşık 1 saat sürüyor. bu sırada hem biz hem çocuk sinirleniyor. Ekran açmak istemiyorum çünkü dil gelişimi geride, ama bazen mecbur gibi hissediyorum. Yemek yediğimiz sırada da oğlum durmuyor yemek yemiyor ve ekran istiyor onu açınca yedirebiliyorum. (Kendi yemeğini kendisi yemesi için en başından beri alıştırmıştım aslında ama akşamları süreç çok zor)
Yemekleri genellikle hızlı hazırlıyorum: kıymalı makarna, tavuk sote, ızgara gibi; bazen dışarıdan da alıyoruz.
Bu arada belim ve ayağım ağrıyor, sağlık sorunlarım da var.
Oğlum genellikle sadece beni istiyor, babasıyla ilgilenmek istemiyor adeta bana yapışıyor. Ekran açmamak için oğlumla ilgileniyorum, eşim de 30 dakika falan oynuyor; bazen oğlum kendi başına oynadığında ben telefona bakmak ve uzanmak istiyorum.
Ama yine de ev işlerine yetişemiyoruz; çamaşır, bulaşık benim sorumluluğum, eşim ara ara evi süpürüyor ama ev bir türlü toplanmıyor. Bir dolabı toplasam diğer yerler dağınık kalıyor ve sürekli bir döngü halinde oluyoruz.
Oğlum 9.30 gibi uyuyor ve o saatte hem yorgun hem uykusuz hissediyorum. Eşim de ben de yorgun ve tembel insanlarız
Genişletmek için tıkla...
Anneniz veya kayınvalideniz size yakınsa konuşun haftanın belli günleri onlar göndersin yemeği artı olarak iki haftada bir dip köşe temizlik için kadın bulun kendinize robot değiliz benim çocuğum yok ama ev arti işi bir arada götürürsem fıtık olurum o yüzden yapabildiğim kadar yapıyorum
 
Çocuğu kreşten alırken eline bi muz vs bişey verseniz, o anki krizi atlatsa, evde de rahat rahat yemeğinizi yapıp yeseniz olur mu acaba? İşten kaçta çıkıyorsunuz?
 
Siz tembelseniz ben neyim (daha çocuk doğmadı bile, hamileyim ve yine dışarıdan yedim ahshhdh)

Bence de bir yardımcı tutun en azından büyük temizlikleri o yapar haftada bir, iki haftada bir falan
 
Hiç de tembel değilsiniz, birçok kişinin yapamadıgı şeyi yapıyorsunuz öncelikle kendinize haksızlık etmeyin. Diğer kısımda yazan arkadaşların yazdıklarına katılıyorum. Eğer bütçeniz uygunsa en azından ayda iki kere genel temizlik için biri gelse rahat edersiniz.
 
Cevap yazabilmek için giriş yapmalı veya kayıt olmalısınız.

Benzer Konular

Lalekiran
Tayin kararım
Yorumlar
14
Görüntüleme
1K
owacan
owacan
Evanora
2. Çocuğumdan Sonra Değişen Duygularım: Gecikmiş Lohusa Depresyonu Olabilir mi?
6 7 8
Yorumlar
144
Görüntüleme
5K
modokoprensesi
M
D
Anlam veremediğim bir huzursuzluk
2 3
Yorumlar
57
Görüntüleme
2K
mel_dem
M
F
kocam bambaşka biri oldu
7 8 9
Yorumlar
161
Görüntüleme
3K
hillobo
H
M
  • Kilitli
Eşimle ve ailesiyle ne yapacağımı bilmiyorum.
3 4 5
Yorumlar
81
Görüntüleme
3K
CrueLLa de Vil
CrueLLa de Vil
Back
X