- Katılım
- 23 Ekim 2014
- Mesajlar
- 961
- Emoji Skoru
- 950
- Puanlar
- 23
- Konu Sahibi aylakmadame
- #1
Mutlu bir evliliğim ve biraz sürpriz olan bir hamileliğim, şu anda uzakta olan bir eşim ve eşim uzakta olduğu için -geçici bir süre- yanımda yaşayan bir annem var. Ailedeki ilk torun benden geliyor. Annem ve kardeşlerim yaşımın henüz çook küçük olduğunu düşünüyor. 26 yaşındayım.
Annem yanımda durdukça ben çocuk fikrinden soğuyorum, neden evlendim ki, neden onları terk edip gittim ki, diyip duruyorum ve sürekli ağlıyorum.
Arkadaşlar yardım edin sanırım ciddi ciddi depresyona giriyorum...
Aranızda benim gibi olan var mı yoksa ben mi anormalim??
Öncelikle yorumlarınız ve düşünceleriniz için çok teşekkür ederim. Birkaç gündür siteye bakma fırsatı bulamadığım için hepinize cevap yazamadım.
Ancak gerçekten boğuluyor gibi hissediyorum. Umarım bu durumdan müspet ya da menfi bir şekilde kurtulurum..
Annem yanımda durdukça ben çocuk fikrinden soğuyorum, neden evlendim ki, neden onları terk edip gittim ki, diyip duruyorum ve sürekli ağlıyorum.
Arkadaşlar yardım edin sanırım ciddi ciddi depresyona giriyorum...
Aranızda benim gibi olan var mı yoksa ben mi anormalim??
Öncelikle yorumlarınız ve düşünceleriniz için çok teşekkür ederim. Birkaç gündür siteye bakma fırsatı bulamadığım için hepinize cevap yazamadım.
Ancak gerçekten boğuluyor gibi hissediyorum. Umarım bu durumdan müspet ya da menfi bir şekilde kurtulurum..
Son düzenleme: