Evliliğim

İşe girdim sonradan bide babam destek oluyor bana harclık veriyor ama Babamın verdiği Harçlık için bile bana koklatmıyorsun diyor
Lütfen boşanın bu adi asalaktan. İnsan eşine öyle iğrenç bir kelimeyi kuramaz ya.
 
Diploması var diye yalan mı söylemişler :olamaz: şunu anlıyoruz ki artık eş adayından medeni durumu, eğitim durumu, sicil kaydı, madde testi vs kısacası hayatıyla ilgili her şeyi kanıtlı belgeli göstermesini beklemeliyiz. Çok korkunç insanlar var ya.

O lafın üstüne tabii ki bir evlilik toparlanamaz, kendinize saygınız olsun. Ayrıca bir insan durduk yere eşinin kendisini aldattığına dair imalarda bulunuyorsa, yüksek ihtimal kendisi bunu yapıyordur.

Daha önce de kıskançlık sebebiyle size olumsuz şeyler yaşatmış, ev eşyalarını kırması da varmış lütfen böyle biri düzelir diye beklemeyin. Size şimdi şiddet göstermediği, hiçbir zaman göstermeyeceği anlamına gelmiyor. Kurtarın kendinizi. Kolunuz bacağınız morarınca, Allah korusun daha ileri bi şiddet görürseniz ayılıp bayılacağına, boşanıyorsunuz diye ayılıp bayılsın anneniz. En azından hayatın sonu değil.
 
Bu adamın daha önce sizin cinsel bölgenizi bıçaklamakla tehdit ettiğini söylemişsiniz ve ondan sonra bebek yapmaya çalışma konularınız var. Yani sizin cinsel bölgenizi bıçaklamakla tehdit eden bir adamla çocuk yapmaya çalışmışsınız. Normalde asla yorum yapmam bu tip çocuk meselelerine. Sevgiliyken üzerinize yürüyüp taciz edip zorla yine cinsel bölgenize dokunan adam konusu da muhtemelen bu adam. Bunlar birer suç “tehdit” “cinsel taciz “. Buna rağmen evlenmişsiniz buna rağmen çocuk yapmaya çabalamışsınız. Ek olarak başka konudan mesaj alıntılamayı beceremiyorum adam amatem’de yatmış yasaklı madde sebebiyle yine çocuk yapma konu başlıklarınızdan öncesinde bahsetmişsiniz bundan.
 
Merhaba herkese iki hafta biriyle görüşüyorum buluştuk falan her şey güzel ama benden sakladığı bir şey varmış ve bunu bana söyleyemiyor utanıyormuş benden soğuyacağını düşündüm korkuyorum söyleyemem Sonuçta elimde olan bişey değil diyor aştıgım bir şeydi ama senden sonra depreşti takıntı gibi bir şey oldu demiş evli misin dedim hayır çocuğun mu var hayır gay mısın hayır hepsine hayır dedi söylemiyor ne olduğunu

Hani ben 4 yıllık üniversite mezunuyum kendisi lise mezunuymuş ama bana üniversite mezunu dediler kriterlerimde üniversite mezunu olması şartı vardı ve ben bunu evlendikten sonra öğrendim lise mezun olduğunu diploması yoktu çünkü Ailesi de bana yalan söyledi birçok şey gücüme gidiyor ama işte sürekli düzeltmeye çalışıyorum kendisine ama maalesef Yalan söyleme huyunu
Muhtemelen üstte bahsettiği kişiyle evlendi sakladığı konu da buydu
 
Aslında ilk paragrafta bahsettiğiniz kısma ben de katılıyorum, ben de sosyal hizmetlerde çalışıyorum şiddet gören kadınla da çalışıyoruz ve şiddet gören kadına evi terk etme denmemeli zaten, ne yapsın terk etmeyip, adam öldürene kadar kalsın mı? Tam tersi ekonomik destek bile yapıyoruz o evden çıksın diye.

Aynen, evi terk etmeleri zorunlu. Keşke kadınlarımız kötü evliliklerinde durmasalar.
 
Bu evliliğin bana kattığı hiçbir şey olmadığını, aksine beni sömürdüğünü düşünmeye başladım.

Yaptığı bunca yanlış harekete rağmen sömürüldüğünüzü daha yeni mi düşünmeye başladınız ? Ortada bir koca yok. Seni sömüren ve zamanını alan asalak var. Bununla daha fazla zaman kaybetmeden boşan.
 
1.5 yılda nasıl oluyor bunlar şok içindeyim. Çocuk da yokken acele kurtulun. En büyük şans çocuk yok. Yeniden bekar gibi evlenip mutlu olursunuz.
 
Eski konuları okudum ve şok oldum. Bile bile lades demişsiniz pek üzülemedim size. Kendinize biraz değer veriyorsanız boşanıp yeni bi hayat kurun. Yaşım otuz oldu, evde mi kaldım diye telaşla yapılan evliliklere örnek olmuş konu
 
Merhaba arkadaşlar, içinden çıkamadığım bir durum var. 32 yaşındayım, 1.5 yıllık evliyim ve artık tükendiğimi hissediyorum. Sizlerin objektif yorumlarına ihtiyacım var.

Evliliğimizde tüm maddi ve operasyonel yükü ben üstlenmiş durumdayım. Evin faturalarını ben ödüyorum, mutfak masraflarını ben karşılıyorum, eve ne lazımsa ben alıyorum. Eşim ise bana sürekli 'eve emek ver bedava evde oturuyorsun diyor ev babasından kaldı kendisinin eve dair en ufak bir maddi katkısı veya sorumluluk alma çabası yok.Evliliğimizde tüm maddi ve operasyonel yükü ben üstlenmiş durumdayım. Evin faturalarını ben ödüyorum, mutfak masraflarını ben karşılıyorum, eve ne lazımsa ben alıyorum. Eşim ise bana sürekli 'eve emek ver' diyor ama kendisinin eve dair en ufak bir maddi katkısı veya sorumluluk alma çabası yok. Babasından kalan parayı kendi harcamaları için kullanıyor, bana harçlık bile vermiyor.Daha da kötüsü, evde yalnızlaştırılıyorum. Haftanın 3-4 akşamı arkadaşlarıyla dışarı çıkıyor, beni evde tek başına bırakıyor. Dün cumartesi akşamı bile kendimi çok kötü hissettiğimi ve yalnız kalmak istemediğimi söylememe rağmen, o yine arkadaşlarıyla çıkmayı tercih etti. Gece saat 10.00’da gelse bile, yemeğini önüne koymamı bekliyor. Kendimi bir eşten ziyade, evi çekip çeviren, hizmet eden ama karşılığında hiçbir sevgi veya değer görmeyen bir 'hizmetçi' gibi hissediyorum.Haftada bir gün dışarı çıkmak dışında sosyal bir hayatım, bir paydaşlığım kalmadı. Maddi ve manevi olarak bu kadar fedakarlık yaparken, karşı taraftan hiçbir destek görememek beni çok yordu. Bu evliliğin bana kattığı hiçbir şey olmadığını, aksine beni sömürdüğünü düşünmeye başladım.gidince ben de evde durmayıp dışarı çıktım. Eve döndüğümde ise bana, 'Yapacağını yapıp gelmişsin' diyerek, şerefime ve namusuma dil uzatan, en hafif tabiriyle aşağılık bir imada bulundu.
Bu ağır söz karşısında evde kalamadım ve annemin evine gittim
Sizce bu tablo düzelebilir mi, yoksa artık yolun sonuna mı geldim? Boşanmak veya bu durumu değiştirmek için nasıl bir yol izlemeliyim? Deneyimli olanlarınızdan tavsiye bekliyorum.
Sizi bedava işçi olarak görüyor. İnsan eşine nasıl böyle yakıştırma yapar yahu? Siz daha 1.5 senelik evlisiniz size aldatıyorsun iması yapıyor. Kişi kendinden bilir iii demişler, demek ki kendisi arkadaşlarıyla değil kadınlarla görüşüyor. Objektif bir gözle diyorum ki boşanın ve kurtulun. Çocuk falan olsa el kadar bebeği bırakıp çalışmanızı bekler ve zorlar. Böyle baba parasıyla geçinen, sorumluluk almayan adamdan bir halt olmaz.
 
Merhaba arkadaşlar, içinden çıkamadığım bir durum var. 32 yaşındayım, 1.5 yıllık evliyim ve artık tükendiğimi hissediyorum. Sizlerin objektif yorumlarına ihtiyacım var.

Evliliğimizde tüm maddi ve operasyonel yükü ben üstlenmiş durumdayım. Evin faturalarını ben ödüyorum, mutfak masraflarını ben karşılıyorum, eve ne lazımsa ben alıyorum. Eşim ise bana sürekli 'eve emek ver bedava evde oturuyorsun diyor ev babasından kaldı kendisinin eve dair en ufak bir maddi katkısı veya sorumluluk alma çabası yok.Evliliğimizde tüm maddi ve operasyonel yükü ben üstlenmiş durumdayım. Evin faturalarını ben ödüyorum, mutfak masraflarını ben karşılıyorum, eve ne lazımsa ben alıyorum. Eşim ise bana sürekli 'eve emek ver' diyor ama kendisinin eve dair en ufak bir maddi katkısı veya sorumluluk alma çabası yok. Babasından kalan parayı kendi harcamaları için kullanıyor, bana harçlık bile vermiyor.Daha da kötüsü, evde yalnızlaştırılıyorum. Haftanın 3-4 akşamı arkadaşlarıyla dışarı çıkıyor, beni evde tek başına bırakıyor. Dün cumartesi akşamı bile kendimi çok kötü hissettiğimi ve yalnız kalmak istemediğimi söylememe rağmen, o yine arkadaşlarıyla çıkmayı tercih etti. Gece saat 10.00’da gelse bile, yemeğini önüne koymamı bekliyor. Kendimi bir eşten ziyade, evi çekip çeviren, hizmet eden ama karşılığında hiçbir sevgi veya değer görmeyen bir 'hizmetçi' gibi hissediyorum.Haftada bir gün dışarı çıkmak dışında sosyal bir hayatım, bir paydaşlığım kalmadı. Maddi ve manevi olarak bu kadar fedakarlık yaparken, karşı taraftan hiçbir destek görememek beni çok yordu. Bu evliliğin bana kattığı hiçbir şey olmadığını, aksine beni sömürdüğünü düşünmeye başladım.gidince ben de evde durmayıp dışarı çıktım. Eve döndüğümde ise bana, 'Yapacağını yapıp gelmişsin' diyerek, şerefime ve namusuma dil uzatan, en hafif tabiriyle aşağılık bir imada bulundu.
Bu ağır söz karşısında evde kalamadım ve annemin evine gittim
Sizce bu tablo düzelebilir mi, yoksa artık yolun sonuna mı geldim? Boşanmak veya bu durumu değiştirmek için nasıl bir yol izlemeliyim? Deneyimli olanlarınızdan tavsiye bekliyorum.
Merhaba arkadaşlar, içinden çıkamadığım bir durum var. 32 yaşındayım, 1.5 yıllık evliyim ve artık tükendiğimi hissediyorum. Sizlerin objektif yorumlarına ihtiyacım var.

Evliliğimizde tüm maddi ve operasyonel yükü ben üstlenmiş durumdayım. Evin faturalarını ben ödüyorum, mutfak masraflarını ben karşılıyorum, eve ne lazımsa ben alıyorum. Eşim ise bana sürekli 'eve emek ver bedava evde oturuyorsun diyor ev babasından kaldı kendisinin eve dair en ufak bir maddi katkısı veya sorumluluk alma çabası yok.Evliliğimizde tüm maddi ve operasyonel yükü ben üstlenmiş durumdayım. Evin faturalarını ben ödüyorum, mutfak masraflarını ben karşılıyorum, eve ne lazımsa ben alıyorum. Eşim ise bana sürekli 'eve emek ver' diyor ama kendisinin eve dair en ufak bir maddi katkısı veya sorumluluk alma çabası yok. Babasından kalan parayı kendi harcamaları için kullanıyor, bana harçlık bile vermiyor.Daha da kötüsü, evde yalnızlaştırılıyorum. Haftanın 3-4 akşamı arkadaşlarıyla dışarı çıkıyor, beni evde tek başına bırakıyor. Dün cumartesi akşamı bile kendimi çok kötü hissettiğimi ve yalnız kalmak istemediğimi söylememe rağmen, o yine arkadaşlarıyla çıkmayı tercih etti. Gece saat 10.00’da gelse bile, yemeğini önüne koymamı bekliyor. Kendimi bir eşten ziyade, evi çekip çeviren, hizmet eden ama karşılığında hiçbir sevgi veya değer görmeyen bir 'hizmetçi' gibi hissediyorum.Haftada bir gün dışarı çıkmak dışında sosyal bir hayatım, bir paydaşlığım kalmadı. Maddi ve manevi olarak bu kadar fedakarlık yaparken, karşı taraftan hiçbir destek görememek beni çok yordu. Bu evliliğin bana kattığı hiçbir şey olmadığını, aksine beni sömürdüğünü düşünmeye başladım.gidince ben de evde durmayıp dışarı çıktım. Eve döndüğümde ise bana, 'Yapacağını yapıp gelmişsin' diyerek, şerefime ve namusuma dil uzatan, en hafif tabiriyle aşağılık bir imada bulundu.
Bu ağır söz karşısında evde kalamadım ve annemin evine gittim
Sizce bu tablo düzelebilir mi, yoksa artık yolun sonuna mı geldim? Boşanmak veya bu durumu değiştirmek için nasıl bir yol izlemeliyim? Deneyimli olanlarınızdan tavsiye bekliyorum.
Oh ne ala memleket siz tüm paranızı ev geçindirmeye harcayın 5 kuruş biriktirmeye, o miras kalan evde bedava yaşasın. Ayrılırsanız evden 5 kurul alamazsınız o zamana kadar harcadığınız da yanınıza borç kalır. Çalışmayan adamdan cacık olmaz azcık adam olsa kira derdimiz yok karıcım sen evde otur ben geçindiririm senin çalışmana gerek yok demesi gerekir. Böyle adamla ömür geçmez. 30 yıl sonrada ev hala onun olacak siz evi geçindirip 5 kuruşsuz olacaksınız
 
Konu sahibi lütfen bu adi herifi boşa. Bunu yaparken de lütfen kendini koru gerekirse kadın konuk evine gir. Hpv pozitif çıkmışsın bir de tüm burda yazanların üstüne forumda rastgele dolaşırken gördüm. Rezil pislik herifin teki bu adam. Evlenmeden önce veya sonra bulaşmış olsun Hpv ona, yine de fark etmez, adamın elle tutulacak yanı yok. Kurtar kendini. İnşallah iyi gelir sonuçların da. 🤲
 
Son düzenleme:
Bir kadinin bosanmaya niyeti olmasa dahi bosanma konusunu ve haklarini ogrenmesi gerek. Maasini eve harcayan bir kadinin da sesinin gür cikmasi gerek.
 
Adam çalışmıyor hazır para var onu mu yiyor?
Nerden çıkmış bu dangalak sizin karşınıza ya? Boşan demem kolay kolay ama bunu çatır çatır boşa buraya da yaz.
 
Merhaba arkadaşlar, içinden çıkamadığım bir durum var. 32 yaşındayım, 1.5 yıllık evliyim ve artık tükendiğimi hissediyorum. Sizlerin objektif yorumlarına ihtiyacım var.

Evliliğimizde tüm maddi ve operasyonel yükü ben üstlenmiş durumdayım. Evin faturalarını ben ödüyorum, mutfak masraflarını ben karşılıyorum, eve ne lazımsa ben alıyorum. Eşim ise bana sürekli 'eve emek ver bedava evde oturuyorsun diyor ev babasından kaldı kendisinin eve dair en ufak bir maddi katkısı veya sorumluluk alma çabası yok.Evliliğimizde tüm maddi ve operasyonel yükü ben üstlenmiş durumdayım. Evin faturalarını ben ödüyorum, mutfak masraflarını ben karşılıyorum, eve ne lazımsa ben alıyorum. Eşim ise bana sürekli 'eve emek ver' diyor ama kendisinin eve dair en ufak bir maddi katkısı veya sorumluluk alma çabası yok. Babasından kalan parayı kendi harcamaları için kullanıyor, bana harçlık bile vermiyor.Daha da kötüsü, evde yalnızlaştırılıyorum. Haftanın 3-4 akşamı arkadaşlarıyla dışarı çıkıyor, beni evde tek başına bırakıyor. Dün cumartesi akşamı bile kendimi çok kötü hissettiğimi ve yalnız kalmak istemediğimi söylememe rağmen, o yine arkadaşlarıyla çıkmayı tercih etti. Gece saat 10.00’da gelse bile, yemeğini önüne koymamı bekliyor. Kendimi bir eşten ziyade, evi çekip çeviren, hizmet eden ama karşılığında hiçbir sevgi veya değer görmeyen bir 'hizmetçi' gibi hissediyorum.Haftada bir gün dışarı çıkmak dışında sosyal bir hayatım, bir paydaşlığım kalmadı. Maddi ve manevi olarak bu kadar fedakarlık yaparken, karşı taraftan hiçbir destek görememek beni çok yordu. Bu evliliğin bana kattığı hiçbir şey olmadığını, aksine beni sömürdüğünü düşünmeye başladım.gidince ben de evde durmayıp dışarı çıktım. Eve döndüğümde ise bana, 'Yapacağını yapıp gelmişsin' diyerek, şerefime ve namusuma dil uzatan, en hafif tabiriyle aşağılık bir imada bulundu.
Bu ağır söz karşısında evde kalamadım ve annemin evine gittim
Sizce bu tablo düzelebilir mi, yoksa artık yolun sonuna mı geldim? Boşanmak veya bu durumu değiştirmek için nasıl bir yol izlemeliyim? Deneyimli olanlarınızdan tavsiye bekliyorum.
Namusunuza nasıl dil uzatıyor anlamadım yapacağını yapmışsın ne demek
Evlenmeden önce nasılsı
 
Back
X