• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Hata kimde? Boşanmalı mı?

bana kalirsa buradaki ev, kayinvalide, buzdolabi falan kil tuy konular, esas ve cok ciddi konu KIZINIZ! esiniz kucucuk kiziyla sizin tabirinizle “kedi kopek” gibiyse kesinlikle buna saglam bir care bulmalisiniz, cunki o kiz babasiyla olan sagliksiz iliskinin psikolojik travmasinin sonuclarini hayat boyu yasayacak..
kayinvalideniz konusundaysa ben sizi cok iyi anliyorum, aslinda konu o 5 bin tl degil, ihtiyaciniz oldugunu bildigi halde onu direkt esinizden istemesi. belki de kayinvalidenizden uzak durmaniz daha iyi olacaktir evine gitmezseniz esya da beklemez sizden. ama kizinizla ilgili konu cok ciddi ve ben bir cozum yolu goremedim okurken
Ben de çok önemli kararlar eşiğindeyim şu an
 
hep gözettm neleri bozulsa yeniledim eli boş asla gitmedim hastalıklarına koştm eksik gedik giderdim hiç esirgemedim gönlü yüce insan oldum dediğiniz gibi karşılığnda bekar görümcem giyim konusu açılınca ee sende kendine pek yeni bişey almıyon bekarkenkileri giyiyon benimle kendini kıyaslama dedi kaynanamda gülerek daha dün pantolon almıştn dimi dedi
Neden bu kadar verici oldunuz?
Hani giderken eli kolu dolu gitmeniz olabilir de bozulan esyalarini siz neden aldınız?
Anali kizli size o dediklerinden sonra hala bu kadar verici olmayi düşünüyor musunuz?
Ben olsam bu lafı edenlere yagmurlu havada su vermem.
 
6 binden ziyade kayinvalidenizin her yaptığı emrivakiye eşinizin size sormadan tamam demesine ağlayın.
Kayinvalidem çok yapar bunu, sürekli hayır denmesinde de rahatsız olmuyor hala ısrarla ister, eşim düzenli aralıklarla hayır der. Geçtiğimiz yıllarda banka para yatırmıştı hatırladınız mı, hatta herkes tatile gitti, estetik yaptıran oldu, bazıları haram diye almadı vs. O parayı eşimden istedi :) :) tamamen keyfii.

Eşiniz belli ki değişmiyor, ayrılın neden sabrediyorsunuz ki? Kim ne derse desin, evliliği yaşayan sizsiniz.
 
5 sayfayi okumadimda, esyalarinizi neden yenilediginizi anlayamadim.

Anladigim kadariyla kendinize ait eviniz yok, kiraya gidecekseniz esya yenilemeye ne gerek var? 2.eli 6 bin lira eden buzdolabini insanlar neden yeniler anlamam, bozuk degil, belli ki is goruyor belliki kotu degil 6 bin ediyor. Amac ne esya yenilemekteki? @marmelat92
 
6 binden ziyade kayinvalidenizin her yaptığı emrivakiye eşinizin söze sormadan tamam demesine ağlayın.
Kayinvalidem çok yapar bunu, sürekli hayır denmesinde de rahatsız olmuyor hala ısrarla ister, eşim düzenli aralıklarla hayır der. Geçtiğimiz yıllarda banka para yatırmıştı hatırladınız mı, hatta herkes tatile gitti, estetik yaptıran oldu, bazıları haram diye almadı vs. O parayı eşimden istedi :) :) tamamen keyfii.

Eşiniz belli ki değişmiyor, ayrılın neden sabrediyorsunuz ki? Kim ne derse desin, evliliği yaşayan sizsiniz.
Banka ne parasi yatirmisti?
 
Neden bu kadar verici oldunuz?
Hani giderken eli kolu dolu gitmeniz olabilir de bozulan esyalarini siz neden aldınız?
Anali kizli size o dediklerinden sonra hala bu kadar verici olmayi düşünüyor musunuz?
Ben olsam bu lafı edenlere yagmurlu havada su vermem.
Bende zaten artık maddi vermiyorm çocuğuma bakıyorlar bi de yeni evliyim insan kendi ailesinden ayırt etmiyor ilk başta yazık yaşlı insanlar eşyasız kalmasnlar dedim ama çok sonra anladm valla şuan bebeğe bakıyorlar ama bişey vermiyorm yine ufak tefek ama bebeğimi çok seviyorlar ilerdr arsalarına ev yapsalar onlara koltuk takımı almayı planlıyorm başka da bişey yapmam ellerine para vrsem hiç edecekler çünkü bebeğe baktıkları için de rahay etmiyorm
 
5 sayfayi okumadimda, esyalarinizi neden yenilediginizi anlayamadim.

Anladigim kadariyla kendinize ait eviniz yok, kiraya gidecekseniz esya yenilemeye ne gerek var? 2.eli 6 bin lira eden buzdolabini insanlar neden yeniler anlamam, bozuk degil, belli ki is goruyor belliki kotu degil 6 bin ediyor. Amac ne esya yenilemekteki? @marmelat92
 
Merhabalar. Boyut olarak yetersiz geliyorlardı iki çocuktan sonra. Çamaşır makinesi 6 kgdı mesela. Tamamen daha işlevsel olsunlar diye. İlerde belki ev alırız yenilememiz gerekirse şimdiden yenileyelim diye aldık depoda bekliyor. Alalı 2 sene oldu bu arada
 
Merhabalar. Kafam çok karışık. Buraya ilk kez yazıyorum çünkü paylaşacak kimse yok. Kamuda çalışıyorum iki çocuğum var. Eşimde kamuda memur. 12 yıllık evliliğimiz var. Ama artık kimsenin kimseye tahammülü kalmadı. Ne yapsa batıyor çünkü kendinden nefret ettirtti. Bana asla saygı duymuyor. Dediğimi yapıyor fakat bin tane şey söylemek ya da surat asarak ya da asla konuşmayarak. Hep benim dediğim oluyormuş. Mesela ev tutma sürecindeyiz ev bakıyoruz. Yükseklik korkum var ikinci katın üstünde oturamıyorum. Üçüncü kattaki eve baktırıyor sonra emlakçının yanında bana diyor ki alışırsın bir şey olmaz. Milletin yanında beni zorluyor. Mesela iki çocuğumla kayınvalidemin beşinci kattaki evinde kalmak istemediğimi söylüyorum, onun yerine yine kayınvalidemlerin düz ayak yazlık yerinde kalalım diyorum bana trip yapıyor. Sen hiçbir yerde rahat edemiyorsun diyor, yok oradaki arkadaşlarımı hiç görmedim kalsak ne olur diyor. O evde de bekar kardeşi var, eve yayılmış durumda kıyafetler bir yerde eşyaları başka bir yerlerde. Her gittiğimde etrafı düzeltip iki çocuğuma yaşam alanı açıyorum resmen. Ama o benim rahat edemememi keyfi zannediyor. Geçen eşimin teyzesi geldi, yine o evde kalma muhabbeti geçerken ben istemiyorum dedim. Teyzesi de bana hak verdi çocuklar yazlıkta daha mutlu orda eve kapanıyorlar falan dedi. İşte o zaman bana hak verdi eşim. Başkaları destekleyince benim isteklerimi ciddiye alıyor. 12 yıldır her yaz bir ay ya da daha fazla kayınvalidemlerleyiz. Bu sene iyice yüz göz olmaya başladı. Çeşit çeşit emrivakiler yapmaya başladı. Eski buzdolabımızı ve çeşitli eşyalarımızı satıp yeni ev kurarken eksiklerimizi gidermek için sattığımız eşyaların parasından yararlanacaktık. Dün yazlığa ikinci buzdolabı şartmış öyle dedi benim yanımda. Ama neymiş ikinci elçiden değil değiştiren birinden almak lazımmış. Bana olta atıyor. Eşim orda yoktu direkt ağzıyla isteyemedi. Yine o gün o akşam misafirler var eşim var konuyu yine açtı. Ben de eşimi uzaklaştırmak için bebeğin biberonuna su koy gel dedim içerden. Kaynanam hemen dedi ki burda var burdan doldur. Sonra direkt konuyu açıp eşime dedi ki siz değiştireceksiniz zaten buraya getirin. Getirir misin yok, benden icazet alan yok. Kararı kendi kendine verdi. Eşimi de biliyor yok diyemez parmağında oynattığını zannediyor küçük beyniyle. Eşim tamam dedi. Yemeğimi zor yiyip yukarı çıktım elim ayağım titriyor. Eşim anladı tabi hemen yanıma zıpladı. Ağlayarak derdimi anlatmaya çalıştım dedim en az 6 binimiz çöp mü olsun yeni ev kuracağım halısı perdesi bir sürü şey lazım olacak, almak istesem zaten binbir türlü şeyle alacağım o eksikleri (yani eşim için halı perde çok gereksiz şeylerdir yıllanmış olsa da eskileri kullanmalıyızdır) ben zaten aldırmak için mücadele vereceğim bir de parasal anlamda darbe yiyoruz. Ve kayınvalidemin işgüzarlığı yüzünden. Evinde büyük boy derin dondurucusu var buzdolabı var bir de kırk yılın başı yazlık üç dört gün kalabalık oluyor diye benim buzdolabımı istiyor üstelik evde yer de yok kömürlüğe koyacakmış. Neyse geldi eşim ben yukarı çıkınca, neymiş beş altı bin için mi ağlıyormuşum. Ben böyle bir insan mıymışım (evimiz yok barkımız yok memuruz tatbiki böyle küçük hesaplar peşinde koşacağım.) bu yaptığımı ölse unutmayacakmış her şey bitmiş. Ben defalarca ayrılalım anlaşamıyoruz diyordum her seferinde beni kandırıp bir hafta düzgün davranıp sonra unutuyordu eski haline geri dönüyordu. İnsanlık olarak çok iyidir ama evlilik asla ona göre değil. 9 yaşında kızımla kedi köpek gibiler. Çocuk gibi hareketler, her şeyi uzatır ya da kestirip atar. Oturup asla muhabbet edemeyiz. 12 yıllık evliliğimizde paylaştığımız tek şey yatak odasıdır. Ne bir film izlemişizdir ne başka bir şey yapmışızdır. Ara sıra tatillere de gider gelirdik ama o da çocuğu eğlendirme amaçlı zaten hep birileri tavsiye eder bir yerleri biz öyle gideriz. Kendiliğinden beğenip de yaptığım bir şey yok. Çift arkadaşlarımızla gideriz mesela ç. Onların eşleri seçmiş olur orayı. Biz asla risk almayız. Hayatta herkes eşimi kandırmaya çalışıyor hayatta her şey eşime göre çok pahalı. Çok yoruyor beni bunlar inanılmaz yoruyor. Anlatmadığım nice şeyler var. Sizden de fikir almak istiyorum. Buraya kadar okuyan herkese çok teşekkür ederim
anlattığın kadarıyla yazıyorum ben hemen boşan git diyemeyeceğim. Bu evliliğin kurtulma şansı var gibi geldi. Sen şuan çok boğulmuş, sıkışmış durumdasın. Önce zihnini biraz sakinleştirmelisin. Nötrleşmeli, dinginleşmelisin. Kızgınlık, öfke yada ihtiraslı hallerde eşinle konuşman ya da tartışman durumu dahada kötüleştirir. Çok çok sakinleştiğinde eşini al güzel bir gün geçir ve yemeğe çık sonra orada isteklerini sırala, beklentilerini sırala ama hep sakin kal ve zerafetinden ödün verme. O durumu manipüle edip seni suçlayacaktır, kavga çıkarmaya çalışacak eski defterleri açacaktır. asla bu oyuna gelme hatta o bunu yaptıkça ara ara hep hafif bir gülümse. Konudan sapmayalım de. emin ol ki o adam yalnız kaldığı her an senin dediklerini düşünecek ve içini korku salacaktır. Ne oldu bu kadına hiç böyle yapmazdı diyecektir. Erkekler boşanmayı göze alamazlar. kaybetmekten korkacak ve sana çaktırmadan senin isteklerin doğrultusunda evrilmeye başlayacaktır. Seçim senin. Allah yardımcın olsun.
 
Biz kadinlarin tek hatasi kocalarimizin istedigimiz cevaplari vermesini beklemek
Anasina yok onu satacagiz para lazim demezler elbette
Siz herkesten once davranip "valla bizdekini dusunuyorsan simdiden soyleyeyim biz onu saticaz yeni ev tasiyoruz para lazim kusura bakma" diyip gececektiniz
Sinirlenip yukari cikip aglamak birsey degistirmez aksine iste 6bin icin aglayan kadin olursunuz
Kisacasi is basa dustu diyip tak tak cevabi kendiniz vereceksiniz
 
Merhabalar. Kafam çok karışık. Buraya ilk kez yazıyorum çünkü paylaşacak kimse yok. Kamuda çalışıyorum iki çocuğum var. Eşimde kamuda memur. 12 yıllık evliliğimiz var. Ama artık kimsenin kimseye tahammülü kalmadı. Ne yapsa batıyor çünkü kendinden nefret ettirtti. Bana asla saygı duymuyor. Dediğimi yapıyor fakat bin tane şey söylemek ya da surat asarak ya da asla konuşmayarak. Hep benim dediğim oluyormuş. Mesela ev tutma sürecindeyiz ev bakıyoruz. Yükseklik korkum var ikinci katın üstünde oturamıyorum. Üçüncü kattaki eve baktırıyor sonra emlakçının yanında bana diyor ki alışırsın bir şey olmaz. Milletin yanında beni zorluyor. Mesela iki çocuğumla kayınvalidemin beşinci kattaki evinde kalmak istemediğimi söylüyorum, onun yerine yine kayınvalidemlerin düz ayak yazlık yerinde kalalım diyorum bana trip yapıyor. Sen hiçbir yerde rahat edemiyorsun diyor, yok oradaki arkadaşlarımı hiç görmedim kalsak ne olur diyor. O evde de bekar kardeşi var, eve yayılmış durumda kıyafetler bir yerde eşyaları başka bir yerlerde. Her gittiğimde etrafı düzeltip iki çocuğuma yaşam alanı açıyorum resmen. Ama o benim rahat edemememi keyfi zannediyor. Geçen eşimin teyzesi geldi, yine o evde kalma muhabbeti geçerken ben istemiyorum dedim. Teyzesi de bana hak verdi çocuklar yazlıkta daha mutlu orda eve kapanıyorlar falan dedi. İşte o zaman bana hak verdi eşim. Başkaları destekleyince benim isteklerimi ciddiye alıyor. 12 yıldır her yaz bir ay ya da daha fazla kayınvalidemlerleyiz. Bu sene iyice yüz göz olmaya başladı. Çeşit çeşit emrivakiler yapmaya başladı. Eski buzdolabımızı ve çeşitli eşyalarımızı satıp yeni ev kurarken eksiklerimizi gidermek için sattığımız eşyaların parasından yararlanacaktık. Dün yazlığa ikinci buzdolabı şartmış öyle dedi benim yanımda. Ama neymiş ikinci elçiden değil değiştiren birinden almak lazımmış. Bana olta atıyor. Eşim orda yoktu direkt ağzıyla isteyemedi. Yine o gün o akşam misafirler var eşim var konuyu yine açtı. Ben de eşimi uzaklaştırmak için bebeğin biberonuna su koy gel dedim içerden. Kaynanam hemen dedi ki burda var burdan doldur. Sonra direkt konuyu açıp eşime dedi ki siz değiştireceksiniz zaten buraya getirin. Getirir misin yok, benden icazet alan yok. Kararı kendi kendine verdi. Eşimi de biliyor yok diyemez parmağında oynattığını zannediyor küçük beyniyle. Eşim tamam dedi. Yemeğimi zor yiyip yukarı çıktım elim ayağım titriyor. Eşim anladı tabi hemen yanıma zıpladı. Ağlayarak derdimi anlatmaya çalıştım dedim en az 6 binimiz çöp mü olsun yeni ev kuracağım halısı perdesi bir sürü şey lazım olacak, almak istesem zaten binbir türlü şeyle alacağım o eksikleri (yani eşim için halı perde çok gereksiz şeylerdir yıllanmış olsa da eskileri kullanmalıyızdır) ben zaten aldırmak için mücadele vereceğim bir de parasal anlamda darbe yiyoruz. Ve kayınvalidemin işgüzarlığı yüzünden. Evinde büyük boy derin dondurucusu var buzdolabı var bir de kırk yılın başı yazlık üç dört gün kalabalık oluyor diye benim buzdolabımı istiyor üstelik evde yer de yok kömürlüğe koyacakmış. Neyse geldi eşim ben yukarı çıkınca, neymiş beş altı bin için mi ağlıyormuşum. Ben böyle bir insan mıymışım (evimiz yok barkımız yok memuruz tatbiki böyle küçük hesaplar peşinde koşacağım.) bu yaptığımı ölse unutmayacakmış her şey bitmiş. Ben defalarca ayrılalım anlaşamıyoruz diyordum her seferinde beni kandırıp bir hafta düzgün davranıp sonra unutuyordu eski haline geri dönüyordu. İnsanlık olarak çok iyidir ama evlilik asla ona göre değil. 9 yaşında kızımla kedi köpek gibiler. Çocuk gibi hareketler, her şeyi uzatır ya da kestirip atar. Oturup asla muhabbet edemeyiz. 12 yıllık evliliğimizde paylaştığımız tek şey yatak odasıdır. Ne bir film izlemişizdir ne başka bir şey yapmışızdır. Ara sıra tatillere de gider gelirdik ama o da çocuğu eğlendirme amaçlı zaten hep birileri tavsiye eder bir yerleri biz öyle gideriz. Kendiliğinden beğenip de yaptığım bir şey yok. Çift arkadaşlarımızla gideriz mesela ç. Onların eşleri seçmiş olur orayı. Biz asla risk almayız. Hayatta herkes eşimi kandırmaya çalışıyor hayatta her şey eşime göre çok pahalı. Çok yoruyor beni bunlar inanılmaz yoruyor. Anlatmadığım nice şeyler var. Sizden de fikir almak istiyorum. Buraya kadar okuyan herkese çok teşekkür ederim
Niye herkes buzdolabına odaklanmış anlamadım? Söz konusu olan aslında buzdolabı değil.
Kayınvalidenin ihtiyacı yokken ev taşıyacak çocuğuna yardım etmesi gerekirken, eski buzdolabına göz koyuyor. Oysa ki teklif edilse bile ihtiyacınız vardır ev taşıyacaksınız gerek yok demeli.
Eşi kadını duymuyor, görmüyor,fikrini almıyor.Mesela kadının yükseklik korkusu var alt katlarda oturmak istiyor.ilk kriter kadının huzuru olmalı çünkü yüksek katta huzursuz olacak ısrarla üstten ev bakmanın ve bir de emlakçı yanında ısrarın ne anlamı var?
Minnet duygunuz bence yersiz... Sınava Siz çalıştınız siz kazandınız eşiniz zaten olması gerektiği gibi destek oldu eminim siz de ona karşı birçok fedakarlık yapmışsınızdır.
Ben terapi öneririm. Bu adam siz istediğiniz kadar ağlayıp sızlayın ciddiye almaz. 3. Bir kişiden kendini dinlemeli.
 
anlattığın kadarıyla yazıyorum ben hemen boşan git diyemeyeceğim. Bu evliliğin kurtulma şansı var gibi geldi. Sen şuan çok boğulmuş, sıkışmış durumdasın. Önce zihnini biraz sakinleştirmelisin. Nötrleşmeli, dinginleşmelisin. Kızgınlık, öfke yada ihtiraslı hallerde eşinle konuşman ya da tartışman durumu dahada kötüleştirir. Çok çok sakinleştiğinde eşini al güzel bir gün geçir ve yemeğe çık sonra orada isteklerini sırala, beklentilerini sırala ama hep sakin kal ve zerafetinden ödün verme. O durumu manipüle edip seni suçlayacaktır, kavga çıkarmaya çalışacak eski defterleri açacaktır. asla bu oyuna gelme hatta o bunu yaptıkça ara ara hep hafif bir gülümse. Konudan sapmayalım de. emin ol ki o adam yalnız kaldığı her an senin dediklerini düşünecek ve içini korku salacaktır. Ne oldu bu kadına hiç böyle yapmazdı diyecektir. Erkekler boşanmayı göze alamazlar. kaybetmekten korkacak ve sana çaktırmadan senin isteklerin doğrultusunda evrilmeye başlayacaktır. Seçim senin. Allah yardımcın olsun.
Katılıyorum,2 çocukla her şeyle tek başına mücadele ettiğinde de her şey güllük gülistanlık olmayacak.. Çabayla duzelebilir
 
peki birinci cocuguyla iletisim kuramayan kopek gibi davranan adama neden ikinci cocuk verdiniz?
ayrica daha uni kazanmadan nisanlandiniz da 19 yasinda ergenlikten cikmamis kadini 30 yasinda karta kacmis haliyle isteyen o degil miydi? muhtemelen sizin gibi genc kadini kacirmak istemedigi icin, birkac sene sonra ergenlikten cikip olgunlasinca onu istemeyeceginiz icin, okul hayatında cevreniz genisleyijce bu ici ölmüş adami istemeyeceginizi bildigi icin kendi tutturmustur evlenelim diye. siz mi yalvardiniz??
ayrıca o olmasa da ayni yaslarda okuyup muhtemelne cocuksuz oldugunuz icin daha erken atanacaktiniz. adam araya torpil mi soktu sanki ne yapti yani? kendin calismis kendin kazanmışsin. o kadar abartacak bir sey yok, gönül borcu falan.
sanki ailen fakirmis de bir hayirsever sana okul kazanip atanana kadar burs vermis gibi davraniyorsun. bu adam genc yasinda seninle evlenmis , her es gibi koynuna girmişsin, evine cekiduzen vermissin, donunu yikamissin, ona cocuk vermissin, her aksam yedigi yemegi sen hazirlamissin.
yani gayet eslik yapmissin. senin o arada okuyup sinava hazırlanmanda katkisi ne ki adamin? kizilcik şerbetindeki fatih gibi " evlisin okula gidemezsin" diye okul kapisinda seni dövmedigi icin mi alkisi hakediyor yoksa dersane parani verdi diye mi? insanlar dersane parasina dyson aldırıyorlar kocalarina. sen en azindan ortak geleceginiz icin bir sey istemissin.
bence boyle kendine büyük sevap yapilmis gariban psikolojisine girme.
kendi emeginle kazanmissin. Bu yüzden sana nankör diyenler okusun da kazansın atansin o kadar kolaysa
O kadar güzel dediniz ki… çok teşekkür ederim 🙏🏻
 
Merhabalar. Kafam çok karışık. Buraya ilk kez yazıyorum çünkü paylaşacak kimse yok. Kamuda çalışıyorum iki çocuğum var. Eşimde kamuda memur. 12 yıllık evliliğimiz var. Ama artık kimsenin kimseye tahammülü kalmadı. Ne yapsa batıyor çünkü kendinden nefret ettirtti. Bana asla saygı duymuyor. Dediğimi yapıyor fakat bin tane şey söylemek ya da surat asarak ya da asla konuşmayarak. Hep benim dediğim oluyormuş. Mesela ev tutma sürecindeyiz ev bakıyoruz. Yükseklik korkum var ikinci katın üstünde oturamıyorum. Üçüncü kattaki eve baktırıyor sonra emlakçının yanında bana diyor ki alışırsın bir şey olmaz. Milletin yanında beni zorluyor. Mesela iki çocuğumla kayınvalidemin beşinci kattaki evinde kalmak istemediğimi söylüyorum, onun yerine yine kayınvalidemlerin düz ayak yazlık yerinde kalalım diyorum bana trip yapıyor. Sen hiçbir yerde rahat edemiyorsun diyor, yok oradaki arkadaşlarımı hiç görmedim kalsak ne olur diyor. O evde de bekar kardeşi var, eve yayılmış durumda kıyafetler bir yerde eşyaları başka bir yerlerde. Her gittiğimde etrafı düzeltip iki çocuğuma yaşam alanı açıyorum resmen. Ama o benim rahat edemememi keyfi zannediyor. Geçen eşimin teyzesi geldi, yine o evde kalma muhabbeti geçerken ben istemiyorum dedim. Teyzesi de bana hak verdi çocuklar yazlıkta daha mutlu orda eve kapanıyorlar falan dedi. İşte o zaman bana hak verdi eşim. Başkaları destekleyince benim isteklerimi ciddiye alıyor. 12 yıldır her yaz bir ay ya da daha fazla kayınvalidemlerleyiz. Bu sene iyice yüz göz olmaya başladı. Çeşit çeşit emrivakiler yapmaya başladı. Eski buzdolabımızı ve çeşitli eşyalarımızı satıp yeni ev kurarken eksiklerimizi gidermek için sattığımız eşyaların parasından yararlanacaktık. Dün yazlığa ikinci buzdolabı şartmış öyle dedi benim yanımda. Ama neymiş ikinci elçiden değil değiştiren birinden almak lazımmış. Bana olta atıyor. Eşim orda yoktu direkt ağzıyla isteyemedi. Yine o gün o akşam misafirler var eşim var konuyu yine açtı. Ben de eşimi uzaklaştırmak için bebeğin biberonuna su koy gel dedim içerden. Kaynanam hemen dedi ki burda var burdan doldur. Sonra direkt konuyu açıp eşime dedi ki siz değiştireceksiniz zaten buraya getirin. Getirir misin yok, benden icazet alan yok. Kararı kendi kendine verdi. Eşimi de biliyor yok diyemez parmağında oynattığını zannediyor küçük beyniyle. Eşim tamam dedi. Yemeğimi zor yiyip yukarı çıktım elim ayağım titriyor. Eşim anladı tabi hemen yanıma zıpladı. Ağlayarak derdimi anlatmaya çalıştım dedim en az 6 binimiz çöp mü olsun yeni ev kuracağım halısı perdesi bir sürü şey lazım olacak, almak istesem zaten binbir türlü şeyle alacağım o eksikleri (yani eşim için halı perde çok gereksiz şeylerdir yıllanmış olsa da eskileri kullanmalıyızdır) ben zaten aldırmak için mücadele vereceğim bir de parasal anlamda darbe yiyoruz. Ve kayınvalidemin işgüzarlığı yüzünden. Evinde büyük boy derin dondurucusu var buzdolabı var bir de kırk yılın başı yazlık üç dört gün kalabalık oluyor diye benim buzdolabımı istiyor üstelik evde yer de yok kömürlüğe koyacakmış. Neyse geldi eşim ben yukarı çıkınca, neymiş beş altı bin için mi ağlıyormuşum. Ben böyle bir insan mıymışım (evimiz yok barkımız yok memuruz tatbiki böyle küçük hesaplar peşinde koşacağım.) bu yaptığımı ölse unutmayacakmış her şey bitmiş. Ben defalarca ayrılalım anlaşamıyoruz diyordum her seferinde beni kandırıp bir hafta düzgün davranıp sonra unutuyordu eski haline geri dönüyordu. İnsanlık olarak çok iyidir ama evlilik asla ona göre değil. 9 yaşında kızımla kedi köpek gibiler. Çocuk gibi hareketler, her şeyi uzatır ya da kestirip atar. Oturup asla muhabbet edemeyiz. 12 yıllık evliliğimizde paylaştığımız tek şey yatak odasıdır. Ne bir film izlemişizdir ne başka bir şey yapmışızdır. Ara sıra tatillere de gider gelirdik ama o da çocuğu eğlendirme amaçlı zaten hep birileri tavsiye eder bir yerleri biz öyle gideriz. Kendiliğinden beğenip de yaptığım bir şey yok. Çift arkadaşlarımızla gideriz mesela ç. Onların eşleri seçmiş olur orayı. Biz asla risk almayız. Hayatta herkes eşimi kandırmaya çalışıyor hayatta her şey eşime göre çok pahalı. Çok yoruyor beni bunlar inanılmaz yoruyor. Anlatmadığım nice şeyler var. Sizden de fikir almak istiyorum. Buraya kadar okuyan herkese çok teşekkür ederim
Olanlar sizi çok üzmüş ama eşiniz hala farkında değil . İkiniz de memursunuz , çocukta var . Öyle kolay geliyor insanlara gerçekten sinir oluyorum şu boşan hemen diyenlere . Evlilik terapistine gidin , ikna edin . Yardıma ihtiyacınız var . Eşiniz de siz de birbirinizi seviyorsunuz bellli ki . Ama kırılmışlıklar ve yorgunluklar var . Burda anlatmışsınız ne güzel . Güzel bir şekilde karşılıklı oturduğunuzda konuşun . Tartışmayın . Olayların sizi çok üzdüğünü ve yıprattığını ne yapmalıyız gerektiğini ona da bir sorun .
 
peki birinci cocuguyla iletisim kuramayan kopek gibi davranan adama neden ikinci cocuk verdiniz?
ayrica daha uni kazanmadan nisanlandiniz da 19 yasinda ergenlikten cikmamis kadini 30 yasinda karta kacmis haliyle isteyen o degil miydi? muhtemelen sizin gibi genc kadini kacirmak istemedigi icin, birkac sene sonra ergenlikten cikip olgunlasinca onu istemeyeceginiz icin, okul hayatında cevreniz genisleyijce bu ici ölmüş adami istemeyeceginizi bildigi icin kendi tutturmustur evlenelim diye. siz mi yalvardiniz??
ayrıca o olmasa da ayni yaslarda okuyup muhtemelne cocuksuz oldugunuz icin daha erken atanacaktiniz. adam araya torpil mi soktu sanki ne yapti yani? kendin calismis kendin kazanmışsin. o kadar abartacak bir sey yok, gönül borcu falan.
sanki ailen fakirmis de bir hayirsever sana okul kazanip atanana kadar burs vermis gibi davraniyorsun. bu adam genc yasinda seninle evlenmis , her es gibi koynuna girmişsin, evine cekiduzen vermissin, donunu yikamissin, ona cocuk vermissin, her aksam yedigi yemegi sen hazirlamissin.
yani gayet eslik yapmissin. senin o arada okuyup sinava hazırlanmanda katkisi ne ki adamin? kizilcik şerbetindeki fatih gibi " evlisin okula gidemezsin" diye okul kapisinda seni dövmedigi icin mi alkisi hakediyor yoksa dersane parani verdi diye mi? insanlar dersane parasina dyson aldırıyorlar kocalarina. sen en azindan ortak geleceginiz icin bir sey istemissin.
bence boyle kendine büyük sevap yapilmis gariban psikolojisine girme.
kendi emeginle kazanmissin. Bu yüzden sana nankör diyenler okusun da kazansın atansin o kadar kolaysa
Okurken bu yorumun alnı olsa da öpsem dedim içimden:) Gencecik neredeyse evladı yaşında olacak kızı kaçırmadan almış. Kendine eş etmiş, donunu yıkatmış, 2 tane nur topu gibi evlat vermiş hala car car kızla kavga ediyor. Kız kendi başına olsa gezse tozsa evine eşya alsa eşyaya doysa zaten içinde kalmazdı. Atanır, çalışır kendi parasıyla istediğini çatır çatır alırdı. Kimseye de minnet etmezdi. Kızcağız şeyinin kılları pişmaniyeye dönmüş adamla 3 5 eşyanın tatavasını yapıyor. Bari kızı memnun etse, maddi olarak gözünü dışarda koymasa... (İmkanlar doğrultusunda tabi) 3 kuruşluk eşya için gözyaşı akıtıyor. Ne o gönül borcuymuş. Adama iyice kuruldum sinirlendim:)
 
Merhabalar. Kafam çok karışık. Buraya ilk kez yazıyorum çünkü paylaşacak kimse yok. Kamuda çalışıyorum iki çocuğum var. Eşimde kamuda memur. 12 yıllık evliliğimiz var. Ama artık kimsenin kimseye tahammülü kalmadı. Ne yapsa batıyor çünkü kendinden nefret ettirtti. Bana asla saygı duymuyor. Dediğimi yapıyor fakat bin tane şey söylemek ya da surat asarak ya da asla konuşmayarak. Hep benim dediğim oluyormuş. Mesela ev tutma sürecindeyiz ev bakıyoruz. Yükseklik korkum var ikinci katın üstünde oturamıyorum. Üçüncü kattaki eve baktırıyor sonra emlakçının yanında bana diyor ki alışırsın bir şey olmaz. Milletin yanında beni zorluyor. Mesela iki çocuğumla kayınvalidemin beşinci kattaki evinde kalmak istemediğimi söylüyorum, onun yerine yine kayınvalidemlerin düz ayak yazlık yerinde kalalım diyorum bana trip yapıyor. Sen hiçbir yerde rahat edemiyorsun diyor, yok oradaki arkadaşlarımı hiç görmedim kalsak ne olur diyor. O evde de bekar kardeşi var, eve yayılmış durumda kıyafetler bir yerde eşyaları başka bir yerlerde. Her gittiğimde etrafı düzeltip iki çocuğuma yaşam alanı açıyorum resmen. Ama o benim rahat edemememi keyfi zannediyor. Geçen eşimin teyzesi geldi, yine o evde kalma muhabbeti geçerken ben istemiyorum dedim. Teyzesi de bana hak verdi çocuklar yazlıkta daha mutlu orda eve kapanıyorlar falan dedi. İşte o zaman bana hak verdi eşim. Başkaları destekleyince benim isteklerimi ciddiye alıyor. 12 yıldır her yaz bir ay ya da daha fazla kayınvalidemlerleyiz. Bu sene iyice yüz göz olmaya başladı. Çeşit çeşit emrivakiler yapmaya başladı. Eski buzdolabımızı ve çeşitli eşyalarımızı satıp yeni ev kurarken eksiklerimizi gidermek için sattığımız eşyaların parasından yararlanacaktık. Dün yazlığa ikinci buzdolabı şartmış öyle dedi benim yanımda. Ama neymiş ikinci elçiden değil değiştiren birinden almak lazımmış. Bana olta atıyor. Eşim orda yoktu direkt ağzıyla isteyemedi. Yine o gün o akşam misafirler var eşim var konuyu yine açtı. Ben de eşimi uzaklaştırmak için bebeğin biberonuna su koy gel dedim içerden. Kaynanam hemen dedi ki burda var burdan doldur. Sonra direkt konuyu açıp eşime dedi ki siz değiştireceksiniz zaten buraya getirin. Getirir misin yok, benden icazet alan yok. Kararı kendi kendine verdi. Eşimi de biliyor yok diyemez parmağında oynattığını zannediyor küçük beyniyle. Eşim tamam dedi. Yemeğimi zor yiyip yukarı çıktım elim ayağım titriyor. Eşim anladı tabi hemen yanıma zıpladı. Ağlayarak derdimi anlatmaya çalıştım dedim en az 6 binimiz çöp mü olsun yeni ev kuracağım halısı perdesi bir sürü şey lazım olacak, almak istesem zaten binbir türlü şeyle alacağım o eksikleri (yani eşim için halı perde çok gereksiz şeylerdir yıllanmış olsa da eskileri kullanmalıyızdır) ben zaten aldırmak için mücadele vereceğim bir de parasal anlamda darbe yiyoruz. Ve kayınvalidemin işgüzarlığı yüzünden. Evinde büyük boy derin dondurucusu var buzdolabı var bir de kırk yılın başı yazlık üç dört gün kalabalık oluyor diye benim buzdolabımı istiyor üstelik evde yer de yok kömürlüğe koyacakmış. Neyse geldi eşim ben yukarı çıkınca, neymiş beş altı bin için mi ağlıyormuşum. Ben böyle bir insan mıymışım (evimiz yok barkımız yok memuruz tatbiki böyle küçük hesaplar peşinde koşacağım.) bu yaptığımı ölse unutmayacakmış her şey bitmiş. Ben defalarca ayrılalım anlaşamıyoruz diyordum her seferinde beni kandırıp bir hafta düzgün davranıp sonra unutuyordu eski haline geri dönüyordu. İnsanlık olarak çok iyidir ama evlilik asla ona göre değil. 9 yaşında kızımla kedi köpek gibiler. Çocuk gibi hareketler, her şeyi uzatır ya da kestirip atar. Oturup asla muhabbet edemeyiz. 12 yıllık evliliğimizde paylaştığımız tek şey yatak odasıdır. Ne bir film izlemişizdir ne başka bir şey yapmışızdır. Ara sıra tatillere de gider gelirdik ama o da çocuğu eğlendirme amaçlı zaten hep birileri tavsiye eder bir yerleri biz öyle gideriz. Kendiliğinden beğenip de yaptığım bir şey yok. Çift arkadaşlarımızla gideriz mesela ç. Onların eşleri seçmiş olur orayı. Biz asla risk almayız. Hayatta herkes eşimi kandırmaya çalışıyor hayatta her şey eşime göre çok pahalı. Çok yoruyor beni bunlar inanılmaz yoruyor. Anlatmadığım nice şeyler var. Sizden de fikir almak istiyorum. Buraya kadar okuyan herkese çok teşekkür ederim
Bu ne biçim koca yaa. Ömrün heba olmuş. Hiç mantıklı değil. Saçmalık....
 
Merhabalar. Kafam çok karışık. Buraya ilk kez yazıyorum çünkü paylaşacak kimse yok. Kamuda çalışıyorum iki çocuğum var. Eşimde kamuda memur. 12 yıllık evliliğimiz var. Ama artık kimsenin kimseye tahammülü kalmadı. Ne yapsa batıyor çünkü kendinden nefret ettirtti. Bana asla saygı duymuyor. Dediğimi yapıyor fakat bin tane şey söylemek ya da surat asarak ya da asla konuşmayarak. Hep benim dediğim oluyormuş. Mesela ev tutma sürecindeyiz ev bakıyoruz. Yükseklik korkum var ikinci katın üstünde oturamıyorum. Üçüncü kattaki eve baktırıyor sonra emlakçının yanında bana diyor ki alışırsın bir şey olmaz. Milletin yanında beni zorluyor. Mesela iki çocuğumla kayınvalidemin beşinci kattaki evinde kalmak istemediğimi söylüyorum, onun yerine yine kayınvalidemlerin düz ayak yazlık yerinde kalalım diyorum bana trip yapıyor. Sen hiçbir yerde rahat edemiyorsun diyor, yok oradaki arkadaşlarımı hiç görmedim kalsak ne olur diyor. O evde de bekar kardeşi var, eve yayılmış durumda kıyafetler bir yerde eşyaları başka bir yerlerde. Her gittiğimde etrafı düzeltip iki çocuğuma yaşam alanı açıyorum resmen. Ama o benim rahat edemememi keyfi zannediyor. Geçen eşimin teyzesi geldi, yine o evde kalma muhabbeti geçerken ben istemiyorum dedim. Teyzesi de bana hak verdi çocuklar yazlıkta daha mutlu orda eve kapanıyorlar falan dedi. İşte o zaman bana hak verdi eşim. Başkaları destekleyince benim isteklerimi ciddiye alıyor. 12 yıldır her yaz bir ay ya da daha fazla kayınvalidemlerleyiz. Bu sene iyice yüz göz olmaya başladı. Çeşit çeşit emrivakiler yapmaya başladı. Eski buzdolabımızı ve çeşitli eşyalarımızı satıp yeni ev kurarken eksiklerimizi gidermek için sattığımız eşyaların parasından yararlanacaktık. Dün yazlığa ikinci buzdolabı şartmış öyle dedi benim yanımda. Ama neymiş ikinci elçiden değil değiştiren birinden almak lazımmış. Bana olta atıyor. Eşim orda yoktu direkt ağzıyla isteyemedi. Yine o gün o akşam misafirler var eşim var konuyu yine açtı. Ben de eşimi uzaklaştırmak için bebeğin biberonuna su koy gel dedim içerden. Kaynanam hemen dedi ki burda var burdan doldur. Sonra direkt konuyu açıp eşime dedi ki siz değiştireceksiniz zaten buraya getirin. Getirir misin yok, benden icazet alan yok. Kararı kendi kendine verdi. Eşimi de biliyor yok diyemez parmağında oynattığını zannediyor küçük beyniyle. Eşim tamam dedi. Yemeğimi zor yiyip yukarı çıktım elim ayağım titriyor. Eşim anladı tabi hemen yanıma zıpladı. Ağlayarak derdimi anlatmaya çalıştım dedim en az 6 binimiz çöp mü olsun yeni ev kuracağım halısı perdesi bir sürü şey lazım olacak, almak istesem zaten binbir türlü şeyle alacağım o eksikleri (yani eşim için halı perde çok gereksiz şeylerdir yıllanmış olsa da eskileri kullanmalıyızdır) ben zaten aldırmak için mücadele vereceğim bir de parasal anlamda darbe yiyoruz. Ve kayınvalidemin işgüzarlığı yüzünden. Evinde büyük boy derin dondurucusu var buzdolabı var bir de kırk yılın başı yazlık üç dört gün kalabalık oluyor diye benim buzdolabımı istiyor üstelik evde yer de yok kömürlüğe koyacakmış. Neyse geldi eşim ben yukarı çıkınca, neymiş beş altı bin için mi ağlıyormuşum. Ben böyle bir insan mıymışım (evimiz yok barkımız yok memuruz tatbiki böyle küçük hesaplar peşinde koşacağım.) bu yaptığımı ölse unutmayacakmış her şey bitmiş. Ben defalarca ayrılalım anlaşamıyoruz diyordum her seferinde beni kandırıp bir hafta düzgün davranıp sonra unutuyordu eski haline geri dönüyordu. İnsanlık olarak çok iyidir ama evlilik asla ona göre değil. 9 yaşında kızımla kedi köpek gibiler. Çocuk gibi hareketler, her şeyi uzatır ya da kestirip atar. Oturup asla muhabbet edemeyiz. 12 yıllık evliliğimizde paylaştığımız tek şey yatak odasıdır. Ne bir film izlemişizdir ne başka bir şey yapmışızdır. Ara sıra tatillere de gider gelirdik ama o da çocuğu eğlendirme amaçlı zaten hep birileri tavsiye eder bir yerleri biz öyle gideriz. Kendiliğinden beğenip de yaptığım bir şey yok. Çift arkadaşlarımızla gideriz mesela ç. Onların eşleri seçmiş olur orayı. Biz asla risk almayız. Hayatta herkes eşimi kandırmaya çalışıyor hayatta her şey eşime göre çok pahalı. Çok yoruyor beni bunlar inanılmaz yoruyor. Anlatmadığım nice şeyler var. Sizden de fikir almak istiyorum. Buraya kadar okuyan herkese çok teşekkür ederim
Dediğim dedik çaldığım düdüksünüz.
İkiniz de birbirnize saygı göstermiyosunuz eşinizde ılımlı davranmaya meyilli değil.

Evin bilmem kaçıncı katından tutun buzdolabına kadar saçma sapan konulardan boşu boşuna evliliğinizde huzursuzluklar çıkıyor.

Ana babayı boşverin siz, buzdolabımı vermek istemiyorum durumum bundan ibaret ben gidebildiği yere kadar kullanıcam de bitti. Yukarıda ağlayarak neden buzdolabı için açıklama yapıyosun eşine mesela? İletişimin okadar yanlış ki!

Kocan da aynı şekilde aptal aptal şeylerin peşinde koşuyor. Anası bukadar kıymetliyse otursun anasının dizinin dibinde turşusunu kursun anası. Hayret bişey ya...

İnsanlara rahat batıyor. Dünyada insanlar okadar kötü şeyler yaşarken siz biz dolabı ve evin katı yüzünden tartışıyorsunuz.

Bende mesela bir ev tuttum eşim 2. Kat istedi bende amerikan mutfak istedim salonun içinde mutfakdan hoşlanmıyor çünkü. Ama ortak kararla hall ettik.

2. Katta amerikan mutfaklı ev bitti gitti ben mutlu, eşim mutlu okadar 🤷🏻‍♀️ ortak kararlar çözümler bulmanız şart. İletişim dilin gelişmesi şart yoksa sen kendini de yırtsan ağlasanda dinlemez seni.

Şu kaynanayı da biraz aradan çıkartın her haltı neden biliyor bu kadın? Madem biliyor ozaman durumunuzun maddi açıdan şuan kötü olduğunu da bilmeli. Yüzüne söylemediğiniz vurmadığınız her konuda daha da çok ağlarsınız gizli gizli.

Ağlamak nedir ya inan bana erkekler ağlamaktan etkilenmiyolar sallamıyolar politik olmak zorundasın. Aynı kaynanan gibi.
 
Back
X