- Katılım
- 26 Ocak 2014
- Mesajlar
- 1.191
- Emoji Skoru
- 370
- Puanlar
- 333
Esimle universite de tanisip evlendik ben baska bir sehirden kuvuk bir ilceye geldim buyuk sehirden geldim ama her zaman kucuk yerleri daha cok sevmisimdir ve daha huzurlu olmusumdur.Burda aile binasinda oturmaya basladik 2 sene sonra cikicaktik ama isler istedigimiz gibi gitmedi 6 yildir evliyim ve hala buradayim evimde sorunlar var en ust kattayim evim isinmiyor rutubet var vs.
ve bir oglumuz oldu suanda 4 yasimda ve 2.hamileyim herkezin evladina kendine iyi guzel gelir ama benim oglum cok anlayisli cok akilli 4 yasindaki cocukla ben oturup sohbet edebiliyorum ve her seferinde beni vok sasirtan cevaplar aliyorum oglumun boyle oldugundan etrafimdakilerinde haberi var ve ilgisini cekiyor herkezin.Oglum kardes istiyordu ve benim burda hadi disari bir kahve icmeye gidelim diyebilicegim kimse yok.Herseyi oglumla yapiyorum disari cikip cok egleniyoruz onunla.
esimle evle ilgili sorunlarim var artik cok bunaldigimi paramizin yetecegi bir ev bulup alalim dedim evliligimizin basindan beri bu ev mevzusu yuzunden hep kavga ettik.Ve benim artik esime karsi sevgim bitti.beni cok yipratti.
Ben kesemize gore bir ev bakiyorum begenmiyor.Azicik daha bekle diyor ama artik dayanamiyorum antidepresan kullaniyordum bu ev mevzusundan dolayi cunku tek sorunumuz buydu.Uygun kiralik ev bulalim burayida kiraya verelim dedim millet ne der dedi cikmadi.Bosanicam senden dedim millet ne der bu sefer onu hic dusunmuyor musun dedim.Adam hala sessiz.Ben her eve kabulum yeterki al tukendim artik yapma bana bunu dedim yalvardim sabret diuor dedigi tek sey bu.
Esime kor kutuk asik olarak evlenmedim cok iyi birisi beni uzmez beni anlar.Benim icin herseyi yapar dedim ama koca bir hayal kirikligi oldu.Disaridan gercekten cok anlayisli cok iyi biri gibi gozukuyor, aslinda evdede cocuklarina karsi ilgili sevecen banada siddet gosteren bagiran birisi degil.Ama bu ev isini cozemiyoruz tek sorunumuz bu ve ben esime baska bir eve cikmaya asla hicbir sekilde onaylatamatiyorum.Aileside burdan cikamazsiniz demiyor uygun ev buldugunuz zaman cikarsiniz diyor zaten o sartla oturmaya ikna olmustum ama hata yapmisim bilemedim.
Ben daha ne yapmam gerek diyorum evimi sevmiyorum o yuzden kendimi disari atiyorum apartmanda yasiyan akrabalarimiz tuhaf herkez bir acayip.Nefers alamadigimi dusunuyorum burda her gun bir kriz evde.
simdi 2.cocugu neden yaptiniz diceksiniz direndim aslinda yapmamak icin yeni eve yeni bebek olucak dedim hep ama tukurdugumu yaladim.Cunku benim tek dayanagim tek arkadasim oglumdu simdi bir de kizim olucak kendim icin istedim bebegi kendime yeni bir arkadas istedim.
Bu ev mevzusu yuzenden bosanmak istemiyorum.Ama beni zorluyor.Daha ne yapmam gerek ne...
dogum yapmadan once memleketime ailemin yanina gitmek istedim oglumla birlikte geldik zaten senede 1 yada 2 kez gidiyorum ailem hic yanima gelmezler doguma gelmiceginini annem acik acik soyledi zaten tamm sorun olmaz dedim ilk dogumuma gelmisti cunku.
2 saat once evden kovuldum.Sebebi benim temizlik ve duzeni sevmem.Anneminse tam tersi olmasi.Bir insan wc yi lavaboyu haftada 1 dahi yikamaz mi.Sadece o degil tabi evin her tarafi daginik pis.Ben temizlesem zaten toparliyamm o evi hemen.Hasta oluyorum zehir soluyor oluyorum.Ki ben cok pimpirikli hastalik derecesinde temiz birisi degilimdir.
Daha geleli 5 gun olmustu annem yeter artik git evinde temizligini yap dedi.Babamda pilini pirtini topla defol git dedi.Valizimi oglumu aldigim gibi otogara geldim.Oglumun hatrina bile susamadilar tamm bende hataliydim ama bana 1 hafta bile katlanamadilar.Otogara goturme zahmetinde bile bulunmadilar.
Agliyarak yaziyorum esime soyledim bisey diyemedi uzulme gel dedi.Esim cok anlayislidir.Ben esimin ailesiyle ayni binada yasiyorum.Ben ailemden gormedigimi onlardan gordum.Simdi esimin yuzune bile bakmaya utaniyorum.Cok uzgunummmm..
ve bir oglumuz oldu suanda 4 yasimda ve 2.hamileyim herkezin evladina kendine iyi guzel gelir ama benim oglum cok anlayisli cok akilli 4 yasindaki cocukla ben oturup sohbet edebiliyorum ve her seferinde beni vok sasirtan cevaplar aliyorum oglumun boyle oldugundan etrafimdakilerinde haberi var ve ilgisini cekiyor herkezin.Oglum kardes istiyordu ve benim burda hadi disari bir kahve icmeye gidelim diyebilicegim kimse yok.Herseyi oglumla yapiyorum disari cikip cok egleniyoruz onunla.
esimle evle ilgili sorunlarim var artik cok bunaldigimi paramizin yetecegi bir ev bulup alalim dedim evliligimizin basindan beri bu ev mevzusu yuzunden hep kavga ettik.Ve benim artik esime karsi sevgim bitti.beni cok yipratti.
Ben kesemize gore bir ev bakiyorum begenmiyor.Azicik daha bekle diyor ama artik dayanamiyorum antidepresan kullaniyordum bu ev mevzusundan dolayi cunku tek sorunumuz buydu.Uygun kiralik ev bulalim burayida kiraya verelim dedim millet ne der dedi cikmadi.Bosanicam senden dedim millet ne der bu sefer onu hic dusunmuyor musun dedim.Adam hala sessiz.Ben her eve kabulum yeterki al tukendim artik yapma bana bunu dedim yalvardim sabret diuor dedigi tek sey bu.
Esime kor kutuk asik olarak evlenmedim cok iyi birisi beni uzmez beni anlar.Benim icin herseyi yapar dedim ama koca bir hayal kirikligi oldu.Disaridan gercekten cok anlayisli cok iyi biri gibi gozukuyor, aslinda evdede cocuklarina karsi ilgili sevecen banada siddet gosteren bagiran birisi degil.Ama bu ev isini cozemiyoruz tek sorunumuz bu ve ben esime baska bir eve cikmaya asla hicbir sekilde onaylatamatiyorum.Aileside burdan cikamazsiniz demiyor uygun ev buldugunuz zaman cikarsiniz diyor zaten o sartla oturmaya ikna olmustum ama hata yapmisim bilemedim.
Ben daha ne yapmam gerek diyorum evimi sevmiyorum o yuzden kendimi disari atiyorum apartmanda yasiyan akrabalarimiz tuhaf herkez bir acayip.Nefers alamadigimi dusunuyorum burda her gun bir kriz evde.
simdi 2.cocugu neden yaptiniz diceksiniz direndim aslinda yapmamak icin yeni eve yeni bebek olucak dedim hep ama tukurdugumu yaladim.Cunku benim tek dayanagim tek arkadasim oglumdu simdi bir de kizim olucak kendim icin istedim bebegi kendime yeni bir arkadas istedim.
Bu ev mevzusu yuzenden bosanmak istemiyorum.Ama beni zorluyor.Daha ne yapmam gerek ne...
dogum yapmadan once memleketime ailemin yanina gitmek istedim oglumla birlikte geldik zaten senede 1 yada 2 kez gidiyorum ailem hic yanima gelmezler doguma gelmiceginini annem acik acik soyledi zaten tamm sorun olmaz dedim ilk dogumuma gelmisti cunku.
2 saat once evden kovuldum.Sebebi benim temizlik ve duzeni sevmem.Anneminse tam tersi olmasi.Bir insan wc yi lavaboyu haftada 1 dahi yikamaz mi.Sadece o degil tabi evin her tarafi daginik pis.Ben temizlesem zaten toparliyamm o evi hemen.Hasta oluyorum zehir soluyor oluyorum.Ki ben cok pimpirikli hastalik derecesinde temiz birisi degilimdir.
Daha geleli 5 gun olmustu annem yeter artik git evinde temizligini yap dedi.Babamda pilini pirtini topla defol git dedi.Valizimi oglumu aldigim gibi otogara geldim.Oglumun hatrina bile susamadilar tamm bende hataliydim ama bana 1 hafta bile katlanamadilar.Otogara goturme zahmetinde bile bulunmadilar.
Agliyarak yaziyorum esime soyledim bisey diyemedi uzulme gel dedi.Esim cok anlayislidir.Ben esimin ailesiyle ayni binada yasiyorum.Ben ailemden gormedigimi onlardan gordum.Simdi esimin yuzune bile bakmaya utaniyorum.Cok uzgunummmm..
Son düzenleyen: Moderatör: