• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Hayatı Kaçırmak

Çooookkk gençsin. Daha dur hayat devam ediyor maç doksan dakika. Sen şimdi gönlünce bir iş bul hayırlısıyla oradan da iyi bir koca bulursun. Daha ooo bir sürü görülecek şehir bir sürü yenilecek yemek var.
 
Her insan acılardan payına düşeni alıyor kimisi çok fazla kimisi daha az kimi artık kırıla kırıla vazgeçiyor umut etmekten kimi birşey olmadıki diye patamparca yürüyor kimi inatla kimide merakla devam ediyor daha ne olabilir ki diyerek.Her acı her dert her insanda farklı ateş düştüğü yeri yakar o dertler size büyüktür.Hisseden sizsiniz devam edip çaba harcamakda sizin seciminiz olur vazgecmekte bence zaten gideceğiz aceleye ne gerek var belkide vardır bir ödül ne bileyim belki kafanız değişir belki istediğiniz gibi giyinmeye makyaja başlar kendi bolumunuzden iş bulana kadar farklı yerleri dener iyi kötü bir tarafından tutunursunuz hayata hani demissiniz ya mutlular işleri var keyifliler belki çok cabalamislardir yağ gibi acıların üzerinde durmak için hayatın kurduğu tuzaklardan yara almadan çıkmadık hiçbirimiz sizdede istisna olmayacak elbette.Genede basiyoruz pedala var gücümüzle yeşil vadiye ulaşamadik fakat olduğumuz yeri yesillendiriyiruz işte yada öyle hayal ediyoruz.
Teşekkür ederim yorumunuz için 💙
 
Bu konuyu açmak için foruma kayıt oldum çünkü derdimi anlatabilecegim kimsem yok .
29 yaşına girdim hayatta hiçbir şey istediğim gibi olmadı diğer genç kızlar gibi yaşayamadım hayatı.
Hep önüme bir aksilik bir engel çıktı endüstri mühendisiyim 2024 te mezun oldum hala iş bulamadim.
Ailem aşırı derecede baskiciydi bende icime kapanık ezik ve korkaktim giyimime makyajima karışıyordular hiç engel olamadım onların istediği gibi giyinip makyaj yapmayı bıraktım flört dışında sevgilim olmadı hiç .
Çocukluk travmaları ailesel travmalar okul zorbaliklari derken hayatimda acı çekmek dışında güzel şeyler yaşamadim .Gençligim en güzel günlerin yaşamadan geçip gitti artık yaşama devam etmek için heves kalmadı icimde inanın yasadigim zorlukları tek tek anlatsam hepiniz çok uzulurdunuzburada kısaca bahsetmek istedim .Çok az insan benim kadar acı çekmiştir bu hayatta bu yüzden artık yaşamak istemiyorum.
bacım bir sakin.

insanlar savaşın ortasında doğuyor, büyüyor ve ölüyor. insanlığın yarısı aç. bırakalım insan gibi yaşamayı, temel haklarından mahrumlar.

endüstri mühendisliği artık daha önü kapalı gibi bence. ikinci üniversite falan okuma durumunuz yok mu? kpss falan ya da.

hayat daha yeni başlıyor. geçmişiniz zor ve acılı anlıyorum ama değiştiremezsiniz maksimum travmalar için terapi alabilirsiniz. sizin elinizde şu an var yani yaşadığınız an. bu anlarınızı ıskalamayın ve daha fazla kayıp ömrünüz olmasın.

yapmak istediklerinizin listesini oluşturun mesela. başlayın bir yerden ve hayata sımsıkı tutunun. inanın hayat da sizi saracak.

pes edecek değil sağlam bir hayat kuracak yaştasınız. kalkın ayağa. bunu ancak siz başarabilirsiniz.
 
Kendini aileden kurtarsaydın? İnsanlar lisede memur oluyor 2 yıllık okuyor aileni suçlamak yerine hatalarına bak
 
Bunlara çok geç kalmiş hissediyorum ya😥
Ne geçi saçmalama bak hayatın nereden nasıl döneceği hiç belli olmaz eğer manevi yönün kuvvetliyse sana namaz ve Esmalar dualar önerebilirim benim çevremde inanmayanlar bile namaza başladı o kadar hayatını değiştiriyorki bir de acil psikolog şart kendine olan güveninin yerine gelmesi lazım
 
Bu konuyu açmak için foruma kayıt oldum çünkü derdimi anlatabilecegim kimsem yok .
29 yaşına girdim hayatta hiçbir şey istediğim gibi olmadı diğer genç kızlar gibi yaşayamadım hayatı.
Hep önüme bir aksilik bir engel çıktı endüstri mühendisiyim 2024 te mezun oldum hala iş bulamadim.
Ailem aşırı derecede baskiciydi bende icime kapanık ezik ve korkaktim giyimime makyajima karışıyordular hiç engel olamadım onların istediği gibi giyinip makyaj yapmayı bıraktım flört dışında sevgilim olmadı hiç .
Çocukluk travmaları ailesel travmalar okul zorbaliklari derken hayatimda acı çekmek dışında güzel şeyler yaşamadim .Gençligim en güzel günlerin yaşamadan geçip gitti artık yaşama devam etmek için heves kalmadı icimde inanın yasadigim zorlukları tek tek anlatsam hepiniz çok uzulurdunuzburada kısaca bahsetmek istedim .Çok az insan benim kadar acı çekmiştir bu hayatta bu yüzden artık yaşamak istemiyorum.
hayat bıtmıs değil
hele bır iş bulun
bundan sonrasını istediğiniz şekilde yaşarsınız
 
Ne geçi saçmalama bak hayatın nereden nasıl döneceği hiç belli olmaz eğer manevi yönün kuvvetliyse sana namaz ve Esmalar dualar önerebilirim benim çevremde inanmayanlar bile namaza başladı o kadar hayatını değiştiriyorki bir de acil psikolog şart kendine olan güveninin yerine gelmesi lazım
Tabi önerebilirsiniz teşekkür ederim 🙏🏻
 
bacım bir sakin.

insanlar savaşın ortasında doğuyor, büyüyor ve ölüyor. insanlığın yarısı aç. bırakalım insan gibi yaşamayı, temel haklarından mahrumlar.

endüstri mühendisliği artık daha önü kapalı gibi bence. ikinci üniversite falan okuma durumunuz yok mu? kpss falan ya da.

hayat daha yeni başlıyor. geçmişiniz zor ve acılı anlıyorum ama değiştiremezsiniz maksimum travmalar için terapi alabilirsiniz. sizin elinizde şu an var yani yaşadığınız an. bu anlarınızı ıskalamayın ve daha fazla kayıp ömrünüz olmasın.

yapmak istediklerinizin listesini oluşturun mesela. başlayın bir yerden ve hayata sımsıkı tutunun. inanın hayat da sizi saracak.

pes edecek değil sağlam bir hayat kuracak yaştasınız. kalkın ayağa. bunu ancak siz başarabilirsiniz.
İkinci üniversite okumayı düşünüyorum ama bu yaştan sonra geç olur diye hazirlanmadim
 
Bu konuyu açmak için foruma kayıt oldum çünkü derdimi anlatabilecegim kimsem yok .
29 yaşına girdim hayatta hiçbir şey istediğim gibi olmadı diğer genç kızlar gibi yaşayamadım hayatı.
Hep önüme bir aksilik bir engel çıktı endüstri mühendisiyim 2024 te mezun oldum hala iş bulamadim.
Ailem aşırı derecede baskiciydi bende icime kapanık ezik ve korkaktim giyimime makyajima karışıyordular hiç engel olamadım onların istediği gibi giyinip makyaj yapmayı bıraktım flört dışında sevgilim olmadı hiç .
Çocukluk travmaları ailesel travmalar okul zorbaliklari derken hayatimda acı çekmek dışında güzel şeyler yaşamadim .Gençligim en güzel günlerin yaşamadan geçip gitti artık yaşama devam etmek için heves kalmadı icimde inanın yasadigim zorlukları tek tek anlatsam hepiniz çok uzulurdunuzburada kısaca bahsetmek istedim .Çok az insan benim kadar acı çekmiştir bu hayatta bu yüzden artık yaşamak istemiyorum.
Ben bu ülkedeki eğitimsiz, cahil, anlayışsız , empati yoksunu leş ailelerden bıktım artık !!!
 
En güzel günlerim geçip gitti ama artık çocuk yaşta değilim 20 li yaşlarin başında da degilim bu yüzden yaşamak için motivasyon bulamiyorum
Şimdi sana boşbeleş şeyler söylemek istemiyorum.evet biraz geç kalmışsın yalan yok.ama telafi edilemeyecek kadar da geç kalmamişsin.yani bu şekilde devam edersen üzüntün katlanarak artacak o yüzden harekete geç bence ne kadar zor olsa da.yapacak başka birşey de yok zaten.tek başına o gücü bulamıyorsan ilaç desteği al.
 
Bizim toplumda moda galiba daha kötü şeyler yaşayanı örnek verip haksızlık ediyorsun demek 😀 O yaşlar bir daha gelmeyecek çok haklısın ve bazı şeyler de o yaşlarda güzel. Ama artık önüne bakman gerekir bundan sonra ne yapabilirsin ona odaklan.
Ayy aynen ya.sevgilisi olamayana, evlenmek isteyene falan da millet aç açıkta diyorlar ama o savaş ortamında bile herkesin eşi var herkes sevişip çocuk yapmaya devam ediyor.😁 kaldı ki konu sahibi o durumu da söylemiş zaten.
 
Bu konuyu açmak için foruma kayıt oldum çünkü derdimi anlatabilecegim kimsem yok .
29 yaşına girdim hayatta hiçbir şey istediğim gibi olmadı diğer genç kızlar gibi yaşayamadım hayatı.
Hep önüme bir aksilik bir engel çıktı endüstri mühendisiyim 2024 te mezun oldum hala iş bulamadim.
Ailem aşırı derecede baskiciydi bende icime kapanık ezik ve korkaktim giyimime makyajima karışıyordular hiç engel olamadım onların istediği gibi giyinip makyaj yapmayı bıraktım flört dışında sevgilim olmadı hiç .
Çocukluk travmaları ailesel travmalar okul zorbaliklari derken hayatimda acı çekmek dışında güzel şeyler yaşamadim .Gençligim en güzel günlerin yaşamadan geçip gitti artık yaşama devam etmek için heves kalmadı icimde inanın yasadigim zorlukları tek tek anlatsam hepiniz çok uzulurdunuzburada kısaca bahsetmek istedim .Çok az insan benim kadar acı çekmiştir bu hayatta bu yüzden artık yaşamak istemiyorum.
hayat hicbi zaman kacmaz, gitmez. sadece zamanin gelmemistir, cogunlukla zamanin gelmemesi de bence yine insanin kendine koydugu engeller yuzundendir. geriye bakan ileriyi goremez
 
Benimde hatalarım var kabul ediyorum sınava çok daha iyi hazırlanıp tıp okumaliydim
endustrinin onu gayet acik diye biliyorum bir cok farkli alanda calisabilirsin bunun icin sertifikalar alip ozgecmisini guclendirip ucretsiz staj kovalayabilirdin bulundugun sehirde yoksa remote seceneklere bakabilirdin. bu saatten sonra 2. uni okumak sadece zaman kaybi diye dusunuyorum cunku o meslegi icra etmek icinde elini tasin altina koyman gerekecek ama sen magdur edebiyati yapmayi seviyorsun. onu acik tek meslek tip degil sen caba gostermemissin

ekonomik ozgurlugunu eline almadan kendi gecimini kendin saglamadan boyle ailelerin gozunde isteklerin ihtiyaclarin yok hukmunde 40 yasinada gelsen boyle o yuzden gec kaldim demeyi birakip is aramak icin izledigin taktikleri degistirmelisin belki de
 
Ama en güzel yaşlarım boşa gitti 20 li yaslarin başında değilim çok üzgünüm en güzel günlerim geçip gitti acılarla

Ailem yüzünden geç başladım üniversiteye
Otur otur ağla o zaman sanki ölmüşsün 100 yaşına gelmişsin elin kolun tutmuyor.
Bak sana abla nasihatı, kimse hayatının direksiyonunu al diye eline tutuşturmaz. Ayağa kalkıp direksiyonun başına geçip hareket etmezsen senden başka suçlu olmaz. Kalk, hayatını yaşa. Senin geç sandığın şu yaşlar öyle kıymetli ki, asıl gerçekten geç olunca dövünürsün. Savaş, uğraş, üüüüü diye evekapanmak en kolayı.
 
bacım bir sakin.

insanlar savaşın ortasında doğuyor, büyüyor ve ölüyor. insanlığın yarısı aç. bırakalım insan gibi yaşamayı, temel haklarından mahrumlar.

endüstri mühendisliği artık daha önü kapalı gibi bence. ikinci üniversite falan okuma durumunuz yok mu? kpss falan ya da.

hayat daha yeni başlıyor. geçmişiniz zor ve acılı anlıyorum ama değiştiremezsiniz maksimum travmalar için terapi alabilirsiniz. sizin elinizde şu an var yani yaşadığınız an. bu anlarınızı ıskalamayın ve daha fazla kayıp ömrünüz olmasın.

yapmak istediklerinizin listesini oluşturun mesela. başlayın bir yerden ve hayata sımsıkı tutunun. inanın hayat da sizi saracak.

pes edecek değil sağlam bir hayat kuracak yaştasınız. kalkın ayağa. bunu ancak siz başarabilirsiniz.
Ama oradakiler bile evlenmeye devam edip sevişiyor.bizim ülkede o da yok 😁 karnımız doyuyor ama başka yerlerimiz aç bizim de.şaka bir yana bu tarz şeylere hiç katılmıyorum.bizde kötüsü çok varsa iyisi de çok var.temel ihtiyaç temel ihtiyaçtır.cinsellik de ilişki yaşamak da temel ihtiyaç.şu an konu sahibi onu karşılayamıyor.
 
Kendini aileden kurtarsaydın? İnsanlar lisede memur oluyor 2 yıllık okuyor aileni suçlamak yerine hatalarına bak
Aynen ya hep bahane hep bahane.vajinismus hastalari kadınlar da 5 senedir yenemiyor hâlâ yok yetiştirilme, yok aile diye geziyorlar.yetişirilmesi mi kalmış artık?
 
Back
X