Merhabalar hanımlar. Nasıl başlasam bilemedim ama yaşadığım bir durum hakkında fikirlerinize gerçekten ihtiyacım var.
Genç yaşta kötü bir evlilik yaptım ve aklım başıma gelir gelmez boşandım. Boşanalı 4 yıl oldu. 29 yaşındayım ve 8 yaşında bir çocuğum var. Şu an hem çalışıyorum, hem açıktan okuyorum, hem de boş zamanlarımda evde el işi yapıp sosyal medyada satış yaptığım bir işletme hesabım var. Kısacası maddi olarak kendimi toparladım. Aile evinde yaşıyorum; ailemle bazı problemler olsa da büyük bir sıkıntım yok.
Ama her şey bu kadar normalken, aile büyükleri (hala, amca, kuzen vb.) kendi kendilerine beni evlendirmeye çalışıyor.
Cuma günü tanımadığım bir kadın geldi. Kaynım var diye başlayıp yaklaşık 1 saat boyunca adamı övdü. Daha başında evlilik düşünmediğimi söyledim ama dinlemedi. Fotoğrafımı çekmek istedi, kabul etmedim. Numaramı vermemi istedi, “Olmazsa engellersin” dedi. Bu yaklaşım bana hiç normal gelmedi ve açıkça reddettim.
Bahsedilen adam benden yaklaşık 10–12 yaş büyük, iki çocuğu var. Eşiyle ilgili de çok garip şeyler anlatıldı ( kadın uyuş.. ile yakalanmış vs.). Çocuklar annedeymiş. Kısacası içime asla sinmedi.
Kadın gittikten sonra halamın oğlu beni aradı, durumu anlattı oğlan beni aradı dedi çok ısrar ediyor dedi. “İstemiyorum” dedim, konu kapandı sandım. Ardından halam aradı, ona da net bir şekilde istemediğimi söyledim.
Amcamı da bugün o gelen kadının kocası arayıp yine ısrar etmiş bir görüştürelim diye o da aradı. Hayır dedim. Ardından halam aradı yine kabul et diye konuşmaya başladı ve cumartesi tekrar benimle konuşmak istiyorlarmış evde. Annem ve babam bu evliliği istemiyor ama halam resmen psikolojik baskı uyguluyor. Ben bu adamı görmedim bile ne bu ısrar istenmediğini bildiği halde hasta ruhlu mu desemde asla dinlemiyorlar beni.
“Adam zengin, durumu iyi, seni ve çocuğunu kabul ediyor.”
“Annen baban seni yük görüyor.”
“Bir tek odada çocukla yaşıyorsun, benim içim sızlıyor.”
“En azından bir görüş, kahve iç.”
gibi cümleler kuruyorlar.
İşin en can acıtıcı tarafı şu:
Ben boşandıktan sonra amcam beni bir kez bile aramadı. Parasız kaldığımda “İhtiyacın var mı?” demedi. İş ararken “Gel yardımcı olalım” demedi. Bugün işim gücüm yoluna girmişken, kendi ayaklarımın üzerinde durmuşken evlilik dayatmasıyla karşı karşıyayım.
Ben kendimi tek başıma toparladım. Şu an derdim evlilik değil. Çocuğum var, kendimi yeni yeni bulmuşken böyle bir baskı beni çok yıpratıyor. 4 gündür ağzımdan sadece “hayır” çıkıyor ama anlamak istemiyorlar. Bu adamı en sonunda benim peşime takacaklar korkuyorumda malum gündemdeki durumları biliyoruz…
Sorum şu:
Bu baskılardan kurtulmak içinne yapmalıyım? Gerçekten sınır koymanın tek yolu kırıcı olmak mı? Ben mi abartıyorum yoksa bu yapılanlar gerçekten normal değil mi?
Yorumlarınıza ihtiyacım var… teşekkür ederim.
