Kaygı ve anksiyete

Rachelgreen_ .!.:

Merhaba kızlar. 30 yaşındayım 3 yıllık evliyim bu zamana kadar çocuk düşünmemiştim artık istiyorum burada açtığım konulardan zaten bazınız biliyorsunuz. Bende çocukluğumdan beri kaygı bozukluğu var karakterim böyle. Hemen hemen her olayda en kötüsünü düşünmek ve olumsuz bakmak. Kendimi değiştirmeye çalıştım sınavlara çalıştığım dönemde stresimi yönetemediğim için ilaç kullandım vs. Psikolojik destek al diyeceksiniz alacağım psikolog randevusu aldım terapiye gideceğim. Yeni fark ettim çocuk meselesini ertelememdeki en büyük sebep de aslında kaygılarım. Hamilelik süreci kaygılı bireyler için zorlu bir süreç belirsizlik doktor kontrolleri genetik tarama testleri. Hepsinden çok korkuyorum. 18 yaşındayken yeğenim olacağı zaman bu testler yapılırken ablam değil kaygılı olan bendim günlerce ya kötü çıkarsa diye uyuyamamıştım. Hamilelikte kullanılabilen antidepresanlar varmış yeniden hamile kaldığımda doktoruma danışacağım bunu. Ve hamilelik sürecinde psikolog terapileriyle devam etmeyi düşünüyorum. Elimde değil atamıyorum üstümden bu kadar pimpirikli ve kaygılı olmayı hiç istemiyorum çünkü bu benim yaşamımı zorlaştırıyor. Eğer aranızda az da olsa benim gibi olan ve hamilelik sürecinde kaygı yaşayanlar varsa benimle paylaşabilir mi? Şimdiden teşekkür ederim.

Genişletmek için tıkla...

Mavikelebenk .!.:

Bende sizin gibiyim şuan 5+4 üm ve malesef tüm olumsuz şeyler aklıma geliyor elimde değil en ufak belirtide senaryo kuruyorum.

Genişletmek için tıkla...

Rachelgreen_ .!.:

Benimki boş gebelikti kürtaj oldum. O haftalardan değil de ileriki haftalar endişelendriyo beni

Genişletmek için tıkla...

Mavikelebenk .!.:

Beni doğumdan sonrası bile endişelendiriyor şuan daha hiçbirsey belli olmamasina ragmen. Ankisyete böyle bisey malesef. Elimden geldiğince sakin olmayw uğraşıyorum izzet güllü izliyorum çok iyi geliyor o bana , dayanamazsam ilerleyen zamanlarda hafif bir ilaç belki düşünebilirim

Genişletmek için tıkla...

Rachelgreen_ .!.:

İnşallah sağlıkla geçirirsiniz süreci. Sizi anlıyorum bizim gibiler için zorlu bir süreç.

Genişletmek için tıkla...

Mavikelebenk .!.:

Kaygılansak da sonucu değiştiremiyoruz hep böyle telkin veriyorum kendime okadar müdahele edemeyeceğimiz bir olay ki.. sanırım o kaygıyı artırıyor

Genişletmek için tıkla...

Rachelgreen_ .!.:

Kesinlikle ama belirsizlik beni çıldırtıyo stres yapıyo çözüm üretemiyorum

Genişletmek için tıkla...

Rachelgreen_ .!.:

Merhaba kızlar. 30 yaşındayım 3 yıllık evliyim bu zamana kadar çocuk düşünmemiştim artık istiyorum burada açtığım konulardan zaten bazınız biliyorsunuz. Bende çocukluğumdan beri kaygı bozukluğu var karakterim böyle. Hemen hemen her olayda en kötüsünü düşünmek ve olumsuz bakmak. Kendimi değiştirmeye çalıştım sınavlara çalıştığım dönemde stresimi yönetemediğim için ilaç kullandım bvs. Psikolojik destek al diyeceksiniz alacağım psikolog randevusu aldım terapiye gideceğim. Yeni fark ettim çocuk meselesini ertelememdeki en büyük sebep de aslında kaygılarım. Hamilelik süreci kaygılı bireyler için zorlu bir süreç belirsizlik doktor kontrolleri genetik tarama testleri. Hepsinden çok korkuyorum. 18 yaşındayken yeğenim olacağı zaman bu testler yapılırken ablam değil kaygılı olan bendim günlerce ya kötü çıkarsa diye uyuyamamıştım. Hamilelikte kullanılabilen antidepresanlar varmış yeniden hamile kaldığımda doktoruma danışacağım bunu. Ve hamilelik sürecinde psikolog terapileriyle devam etmeyi düşünüyorum. Elimde değil atamıyorum üstümden bu kadar pimpirikli ve kaygılı olmayı hiç istemiyorum çünkü bu benim yaşamımı zorlaştırıyor. Eğer aranızda az da olsa benim gibi olan ve hamilelik sürecinde kaygı yaşayanlar varsa benimle paylaşabilir mi? Şimdiden teşekkür ederim.

Genişletmek için tıkla...

Nitrit .!.:

Bende kaygılıydım hatta rüyalarımda olumsuz şeyler görüyordum çocuğumun down sendromlu doğduğu falan gibi çok şükür hiçbir olmadı,hamileleik kapalı kutu ister istemez insan kaygılanıyor ama oluruna bırakmak teslim olmak insanı rahatlatıyor

Genişletmek için tıkla...

Rachelgreen_ .!.:

Bu tür kaygıları olan sadece ben varım sanıyordum. Yalnız değilmişim. İnşallah benim de her şey yolunda gider

Genişletmek için tıkla...

cagla123123 .!.:

Bunun tek bir çözümü ver psikiyatri ya da psikolog. Destek almalısınız.
ben bi süre BDT almıştım. Ödevler veriyordu terapistim anksiyete duyduğum şeyleri yazıyordum ve bazı soruların cevaplarını da yazmamı istiyordu örnek olarak aklıma gelenler “o olayı bana arkadaşım anlatsa nasıl bir tepki verirdim ona ne söylerdim “ “endişelendiğim olay gerçekleşirse en kötü ne olabilir” gibi . İyi hissetmek kitabını da önermişti ordaki etkinliklere çok paraleldi terapide verilen ödevler. Bu da uzun vadede düşünce yapınızı değiştirip olumlu düşünmenizi sağlıyor. Hatta gerekli görülürse ve sizde karşı değilseniz bir süre ilaç bile kullanabilirsiniz doktor kontrolünde. Çok rahatlatıcı oluyor.

Genişletmek için tıkla...