Kızlar kaynanam evlendiğimizden beri cins biri ben alttan aldığım için bazı şeyleri ilişkimiz bi süre iyi gitti ama artık işler çığırından çıktı. Özellikle kızım doğduktan sonra çocuğu benden kıskanıyor eşimden de kıskanıyor bu arada çocuğu biri sevince bize trip atıyordu falan ya da çocuk hasta öpmeyin dedim diye küserdi üç gün hastanede kaldılar çıkışta hemen çocuğu alıp öpmeye çalışıyorlar vermedim diye küsüyorlar hastanede yerlerde mi yatıp süründük sanki dur. Neyse bir yıl önce görümcem bana bazı şeylerini anlatıyordu evden kaçmak istediğini annesinden kurtulmak için gerekirse kocaya kaçacağını 17 yaşındaydı o zaman. Ben hep güzelce anlattım kötü de olsa annen senin iyiliğini istiyor vs diye. Erkek arkadaş sigara vs bunlar hepimizin yaptığı şeyler çok önemli değildi aslında ama eve boynu mosmor geliyordu erkek arkadaşları numarasını dağıtıyordu eşim beni darlıyordu bişey biliyorsan anlat bak sen suçlu olacaksın diye. En son fake hesap açıp milleti dolandırmak istediğini söyleyince mecbur annesine anlattım başına bi iş gelecek daha küçük yazık diye. Annesi de hemen gidip kızına söyledi yengen böyle böyle diyor diye o da yengem yalan söylüyor ben öyle bişey yapmam yengem sörf abim bizle küssün amnesigilin yanına taşınsın diye öyle diyor demiş. Kaynanam da bunu duyunca durur mu bize küsüyor ve haftalarca gelmiyor sonra annesini arıyor eşim noldu niye gelmiyorsunuz falan diye kaynanam da diyor ki senin karın yalan söylemiş benim kızım yapmaz öyle şeyler sonra ben mesajları attım kızıyla olan. Mesajların birinde annen iyi biri mi kötü biri mi anlamıyorum gerçekten yazıyordu kaynanam ona alınmış. Bize çocuk sevmeye geliyor benim yüzüme bakmıyor beni aşağılamaya çalışıyor sürekli eşime diyorum ki bak bu şekilde olmaz kusura bakma senin annen bana böyle davranamaz ya alttan al şöyle yap böyle yap sonra görümcekde annesine uyup bize gelmeye başlıyor o da benim suratıma bakmaz beni dışlamaya çalışır falan annene bişey demiyorsun tamam ama kardeşin gelemez bu eve kusura bakma dedim hem bana iftira atacaklar aile boyu hemde beni dışlayarak benim evime gelip benim çocuğumu sevecekler. Görümcem gelemez deyince herkes kudurdu kaynanam kızım için babanın evinden mi getirdin o bizim çocuğumuz sen kimsin sen köyü kaynana görmemişsin falan eşime de senin karın öğretti benim kızıma benim kızım böyle şeyleri bilmez demiş. Eşim sırf annesi küsmesin diye ona bişey demedi yine Allah’ın belası. Meyse kaynanam bu kavga olduktan sonra bana bi iki kez iyi davranmaya başladı geldiğinde öpüyor falan eşimin gözünü boyamaya çalışıyormuş sonradan farkettim. Şimdi yine yüzüme bakmaz eve gelir kızıma o benim kızım o benim kızım diye gezer. Şimdi umreye gidecek eşim dün dedi ki ee gitmeden helallik istemeyecek misin bizden dedi o da benim kimsede hakkım yok siz havaalanına gelin de benden helallik isteyin dedi. Eşim olacak şerefsize bir yıldır bak böyle sorun yokmuş gibi yapıyorsun ama böyle olaylardan kaçamazsın diye anlatmaya çalışıyorum anlamıyor ben kaynanamın bu tavırlarından bıktım artık. Benim evime gelip ben piçmişim gibi beni görmezden gelip benim çocuğumu sevmesinden artık midem bulanıyor hele bi de geliyor kendi eviymiş gibi dolapları açar karıştırır falan hala kendisini haklı görüp bi konuşma gereksiniminde bile bulunmamasından da nefret ediyorum. Neyse şimdi bi de iftara çağırıyor bizi her gün arayıp eşimi izinli mi diye kontrol ediyor gitmek zorundaymışız gibi davranıyor ama asla gitmek istemiyorum sırf Can annesiyle iftar açacak diye ben 2-3 saat köşede sümüklü mendil gibi oturmak istemiyorum. Ben bu olay yüzünden artık eşimle kavga etmekten bıktım hep sus boşver aman Banada böyleler diye başlıyor ve hepsinden iğreniyorum artık. Evet bana ne önerirsiniz biraz da uzun oldu lütfen zorbalamadan yazın ya zaten çok mutsuzum ne yapmam gerekiyor bilmiyorum biraz da anadan geçme bi saflığım var anlatacak kimsem yok
