Kızlar yeni üye oldum buraya ve hem içimi dökmek istiyorum hemde dışarıdan bir gözle yorum yapılmasını istiyorum.Ben 3 yıldır evliyim 2.üniversite okuyup kpss hazırlanıyorum.Erkek faktörlü çocuğum olmuyor maddi açıdan da tüp bebeğe başlayamadık ve kendimi derslere verdim .Ama benim çalışmamam eşim ve ailesi tarafından yargılanıyor sürekli bir araya geldiğimizde evde boş boş oturduğumu söylüyorlar okumaya kıymet vermeyen insanlar.Eşimde keza atanamazsın diye destek yerine köstek oluyor.Annesi bizde kalıyor şuan ve derslerime ara verdim fakat annesi markette ne kadar harcadıgıma kadar bakıp laf söylüyor yok oğlumun parasını bu kadar harcama sende görümcen gibi git çalış evde oturma diye sürekli laf söyleme ve kendi kızıyla beni kıyas halinde.Hem aylar boyu bizde kalıp hem yenilen içilen şeylerin hesabını yapmak kadar ayıp birşey görmedim.Dün eşimle bir konuda anlaşamadık ve kv bana sen karışma senin dediğin olamaz dikdatörlük yapamazsın diyip bana ateş püskürdü ,Sanane diyemedim saygımdan ama eşim beni savunmadı.Psıkolojık olarak baskı altında hissediyorum bana değer verilmiyor ve kıyaslanmaktan nefret ediyorum .Normalde eşimin ailesine karşı sıcak kanlı saygısızlık yapmayan neşeli biriydim bundan sebep mi bilmiyorum yüz bulup haddini aşıp beni eleştirdi ve ben eşimden beni savunmasını bekledim en azından onun başka hedefi var kpss hazırlanıyor anne diye susturabilirdi.Şuan kv bizde kalıyor ve ona karşı içimde nefret birikti düşüncelerim değişti içindeki kötülüğü dün görmüş oldum eşimle de dün konuştum beni savunmadın dedim ama cevap bile vermedi .Bu yaşananlar beni çok kırıyor değersiz hissediyorum kızlar ne yapmalıyım iyice yüz göz olmak istemiyorum eleştirilmek ve akıl almak istemiyorum kıyaslanmaktan çok sıkıldım .
