Sevmeye sevilmeye bu kadar aç olduğun için önüne her geleni değerlendiriyosun mantıkla bakmıyosun başka ihtimal gelmiyo aklımaHerkese merhaba.
Mutlaka konularımı bilenler vardır.
2,5 sene önce boşandım. Tek çocuğum. Boşandıktan sonra yanlış olduğuna emin olduğum bir ilişki yaşadım ama bence Allah’ın yardımıyla ondan da ayrıldım.
Bu durumlardan sonra hayatta yaşadığım şeylerden ders çıkarmaya, bu olay bana ne öğretti demeye başlayarak hayatıma devam ediyorum.
Allah’a sorduğum soruların çoğunun cevabını bulabiliyorum çok şükür.
Bulamadığım tek bir şey var. Dediğim gibi tek çocuğum, dedelerimi hiç görmedim, babaannem bize çok uzaktı doğru düzgün görüşemedik vefat etti, anneannemle görüşebildik çok şükür. Teyzemler dayım çoğu sülalede olduğu gibi dedikoduların dolu olduğu bir sülale ve uzak kalmaya çalışıyorum zaten kimse de kimsenin gerçekten umurunda değil aslında. Ben sevmeyi ve sevilmeyi çok çok seviyorum. Hatta sırf sevilme uğruna hep çok fazla verici oldum ama hayatın bana dengeli ver dediğini de anladım. Sorum şu; istediğim gibi bir aile kuramadım, annem- babam bir torun sevgisi yaşayamadılar. Ben bu kadar sevmeye ve sevilmeye açken neden bu duygularım yarım kaldı ve buna mahkum edildim acaba. Çok kurcaladım ama bunun cevabını bulamıyorum.
Öğretmenim, özel sektördeyim ama uzun süredir aynı yerdeyim. Çevremde çok fazla erkek yok olanlar da evli veya benden küçük. Liseden bir arkadaş grubum var onlarla vakit geçiriyorum ama hep aynı insanlar.Bence yaşarsınız
Ben şuna inanıyorum, sevgiye açık biriyseniz mutlaka hayatınıza sevgiyi çekersiniz
Ama bu arada da aktif olmanız lazım, yani kendini eve kapatıp asosyal takılarak değil, çalışıyorsanız işe sarılarak, sporla, hobiyle hayatın içine karışarak mutlaka önce sosyal çevre sonra da aşkı bulursunuz
Siz neşeli ve mutlu biri olduğunuz sürece insanlar sizi sosyal hayatlarına dahil eder, birileriyle tanıştırır vs
Eve kapanmayın
Nasıl bir hayatınız var? Neler yapıyorsunuz?
Benim dans ortamından hayvani bir çevrem olmuştu meselaÖğretmenim, özel sektördeyim ama uzun süredir aynı yerdeyim. Çevremde çok fazla erkek yok olanlar da evli veya benden küçük. Liseden bir arkadaş grubum var onlarla vakit geçiriyorum ama hep aynı insanlar.
Aracım var geziyorum baya ama yeni insanlarla değil işte. Gezmek ve kitap okumak dışında bir hobim de yok aslında. O yüzden çevrem genişlemiyor sanırım
Bunu öğrenmenize sevindim. Derslerden birini aldığınızı umuyorum.. Hatta sırf sevilme uğruna hep çok fazla verici oldum ama hayatın bana dengeli ver dediğini de anladım.
Nasip zamana esirdir.Herkese merhaba.
Mutlaka konularımı bilenler vardır.
2,5 sene önce boşandım. Tek çocuğum. Boşandıktan sonra yanlış olduğuna emin olduğum bir ilişki yaşadım ama bence Allah’ın yardımıyla ondan da ayrıldım.
Bu durumlardan sonra hayatta yaşadığım şeylerden ders çıkarmaya, bu olay bana ne öğretti demeye başlayarak hayatıma devam ediyorum.
Allah’a sorduğum soruların çoğunun cevabını bulabiliyorum çok şükür.
Bulamadığım tek bir şey var. Dediğim gibi tek çocuğum, dedelerimi hiç görmedim, babaannem bize çok uzaktı doğru düzgün görüşemedik vefat etti, anneannemle görüşebildik çok şükür. Teyzemler dayım çoğu sülalede olduğu gibi dedikoduların dolu olduğu bir sülale ve uzak kalmaya çalışıyorum zaten kimse de kimsenin gerçekten umurunda değil aslında. Ben sevmeyi ve sevilmeyi çok çok seviyorum. Hatta sırf sevilme uğruna hep çok fazla verici oldum ama hayatın bana dengeli ver dediğini de anladım. Sorum şu; istediğim gibi bir aile kuramadım, annem- babam bir torun sevgisi yaşayamadılar. Ben bu kadar sevmeye ve sevilmeye açken neden bu duygularım yarım kaldı ve buna mahkum edildim acaba. Çok kurcaladım ama bunun cevabını bulamıyorum.
bence eger su halde yani disil enerji (alici)halinize gelmezseniz yine ayni seyleri yasarsiniz ,cogumuz ayni durumdayiz fedakarlik kendinden vazgecercesine sevmek asiri deger vermek sevgi kirintisina razi olmak sevkat eksikligini gidermeye calismak vs siz diyorsunuz ki sevilmek icin kendimden fazla verdim..peki neden zaten cok degerlisiniz varliginiz ödül zaten ,zaten ek ustunde tutulmaniz gerek miyor muydu?kadin dogasi itibariyle vazgecilmez zaten sizden de sadece birtane var ,bunu anlamak degil icine yerlestirmek ama yumusak sekilde ifade etmek ,bunu yaptiginiz anda her sey size doner yapin deneyin herkes denesin ,unutmayin Venüs durur ona gelir,yaş guzellik vs onemli degil siz kendinize mucevher muamelesi yaparsaniz (kibirsiz)insanlarda sizi o muameleyi yapar ,deneyin goruceksinizHerkese merhaba.
Mutlaka konularımı bilenler vardır.
2,5 sene önce boşandım. Tek çocuğum. Boşandıktan sonra yanlış olduğuna emin olduğum bir ilişki yaşadım ama bence Allah’ın yardımıyla ondan da ayrıldım.
Bu durumlardan sonra hayatta yaşadığım şeylerden ders çıkarmaya, bu olay bana ne öğretti demeye başlayarak hayatıma devam ediyorum.
Allah’a sorduğum soruların çoğunun cevabını bulabiliyorum çok şükür.
Bulamadığım tek bir şey var. Dediğim gibi tek çocuğum, dedelerimi hiç görmedim, babaannem bize çok uzaktı doğru düzgün görüşemedik vefat etti, anneannemle görüşebildik çok şükür. Teyzemler dayım çoğu sülalede olduğu gibi dedikoduların dolu olduğu bir sülale ve uzak kalmaya çalışıyorum zaten kimse de kimsenin gerçekten umurunda değil aslında. Ben sevmeyi ve sevilmeyi çok çok seviyorum. Hatta sırf sevilme uğruna hep çok fazla verici oldum ama hayatın bana dengeli ver dediğini de anladım. Sorum şu; istediğim gibi bir aile kuramadım, annem- babam bir torun sevgisi yaşayamadılar. Ben bu kadar sevmeye ve sevilmeye açken neden bu duygularım yarım kaldı ve buna mahkum edildim acaba. Çok kurcaladım ama bunun cevabını bulamıyorum.
hımm sevgi açlığı çeken tek çocuk, ilginçmiş. ben de tek çocuğum. aynı şehirde sadece babannem ve dedem vardı başka akraba yoktu onlarla büyüdüm. annemi ve beni hiç sevmediler, anca eziyet ettiler. babam da annem de hayatlarını akrabalarına paspas olmakla geçirdi ve hatta bu konuda birbirleriyle yarıştılar. arada beni de epey kullandılar o yüzden benim akrabadan sıtkım sıyrılmış durumda. tek tük aklı başında uzak akraba dışında kimseyle görüşmüyorum on yıldır. eksiklik de hiç hissetmedim. bana ağzının kenarıyla torun diyen aileme de "kardeş vermeyene torun yok" dedim kestirip attım. siz niye kendinizi torun verememekten sorumlu hissediyorsunuz acaba? annenizle aranız nasıl?Herkese merhaba.
Mutlaka konularımı bilenler vardır.
2,5 sene önce boşandım. Tek çocuğum. Boşandıktan sonra yanlış olduğuna emin olduğum bir ilişki yaşadım ama bence Allah’ın yardımıyla ondan da ayrıldım.
Bu durumlardan sonra hayatta yaşadığım şeylerden ders çıkarmaya, bu olay bana ne öğretti demeye başlayarak hayatıma devam ediyorum.
Allah’a sorduğum soruların çoğunun cevabını bulabiliyorum çok şükür.
Bulamadığım tek bir şey var. Dediğim gibi tek çocuğum, dedelerimi hiç görmedim, babaannem bize çok uzaktı doğru düzgün görüşemedik vefat etti, anneannemle görüşebildik çok şükür. Teyzemler dayım çoğu sülalede olduğu gibi dedikoduların dolu olduğu bir sülale ve uzak kalmaya çalışıyorum zaten kimse de kimsenin gerçekten umurunda değil aslında. Ben sevmeyi ve sevilmeyi çok çok seviyorum. Hatta sırf sevilme uğruna hep çok fazla verici oldum ama hayatın bana dengeli ver dediğini de anladım. Sorum şu; istediğim gibi bir aile kuramadım, annem- babam bir torun sevgisi yaşayamadılar. Ben bu kadar sevmeye ve sevilmeye açken neden bu duygularım yarım kaldı ve buna mahkum edildim acaba. Çok kurcaladım ama bunun cevabını bulamıyorum.
geriye kalanlar da ya evli ya erkek arkadaşları varmesela ben cimri, anneci, olgunlaşmamış,gözü dışarda bir erkekle yapamam asla
Tarih öğretmeniyim.Benim dans ortamından hayvani bir çevrem olmuştu mesela
Ortam beklentisiyle gitmediğim halde üstelik
Evlendim, halen devam ediyorum dansa. Sürekli yeni insanlarla tanışmaya devam
Şehrimde ben gitmesem de bisiklet kulübü, sup, tenis, kitap kulübü bir sürü şey var
Resim yeteneğiniz var mı mesela?
Ne öğretmenisiniz? Mesela bir matematik öğretmeni matematik köyüne gidebilir yazın
Ne güzel anlatmışsınız. İşte o alıcı konuma geçmeyi öğrenemedim ben sanki vermeyi bırakırsam o azıcık ilgiyi gösterenler bile gidecekmiş gibi hissediyorum sanırım bu da beni korkutuyorbence eger su halde yani disil enerji (alici)halinize gelmezseniz yine ayni seyleri yasarsiniz ,cogumuz ayni durumdayiz fedakarlik kendinden vazgecercesine sevmek asiri deger vermek sevgi kirintisina razi olmak sevkat eksikligini gidermeye calismak vs siz diyorsunuz ki sevilmek icin kendimden fazla verdim..peki neden zaten cok degerlisiniz varliginiz ödül zaten ,zaten ek ustunde tutulmaniz gerek miyor muydu?kadin dogasi itibariyle vazgecilmez zaten sizden de sadece birtane var ,bunu anlamak degil icine yerlestirmek ama yumusak sekilde ifade etmek ,bunu yaptiginiz anda her sey size doner yapin deneyin herkes denesin ,unutmayin Venüs durur ona gelir,yaş guzellik vs onemli degil siz kendinize mucevher muamelesi yaparsaniz (kibirsiz)insanlarda sizi o muameleyi yapar ,deneyin goruceksiniz
Sizin sorunuz cevabi bence tasavvufta, vaktin sırri denirmis ne guzel degil mi,dogru zaman dogru olgunluk dogru insan ...uzulmeyin ,olmaniz gereken kisiye dönüsuyorsunuzdur, her seyin guzel olmasi icin
UmarımBen de sizinle aynı şeyleri yaşadım. Hep sorguladım neden diye. Hala da sorgularım. Fakat bunun bir faydasını görmedim. İlerde karşıma biri çıkar çıkmaz bilmiyorum ama en azından artık nasıl birini hayatıma almak istemediğimi biliyorum. Nasıl biriyle anlaşamayacağımı biliyorum. Daha doğru kararlar verebilirim diye düşünüyorum. Çok önemli bence bunları öğrenmek mesela ben cimri, anneci, olgunlaşmamış,gözü dışarda bir erkekle yapamam asla bunları gördüm bundan sonra bu özellikleri görürsem çok sevsem de belki de arkama bakmadan gidicem. Hep olumsuz taraflarını gördüm ordan baktım hala da bakıyorum ama olumlu taraflarına da bakmaya çalışmayı öğrendim.Gönül isterdi mutlu bir yuvamız olsun çocuklarımız olsun ama olmadı. Napalım sürekli bunları düşünüp hasta mı olalaım ki oldum da ben psikolojim pek iyi değil açıkçası. İlerde bizi ne bekler bilmiyoruz belki de iyiki böyle olmuş deriz umarım öyle deriz yani
Dünya bir imtihan dünyası. Çok isteyip elde edemediğimiz çok fazla şey var. Çok iyi olmak, çok istemek yeterli gelmiyor malesef. Öyle olsaydı herkesin hayatı süper olurdu.Ben bu kadar sevmeye ve sevilmeye açken neden bu duygularım yarım kaldı ve buna mahkum edildim acaba. Çok kurcaladım ama bunun cevabını bulamıyorum.
Aman ha .Valla konu sahibesi seni sevmesem Ferhansı taglerdin o zaman görürdün ilişkiyivalla şeytan dürtüyor çağırayım mı onu
Bence asıl sorgulamanız gereken tek çocukken neden bu kadar sevgiye aç olduğunuz demek ki ebeveynleriniz size olması gereken sevgiyi verememiş.Herkese merhaba.
Mutlaka konularımı bilenler vardır.
2,5 sene önce boşandım. Tek çocuğum. Boşandıktan sonra yanlış olduğuna emin olduğum bir ilişki yaşadım ama bence Allah’ın yardımıyla ondan da ayrıldım.
Bu durumlardan sonra hayatta yaşadığım şeylerden ders çıkarmaya, bu olay bana ne öğretti demeye başlayarak hayatıma devam ediyorum.
Allah’a sorduğum soruların çoğunun cevabını bulabiliyorum çok şükür.
Bulamadığım tek bir şey var. Dediğim gibi tek çocuğum, dedelerimi hiç görmedim, babaannem bize çok uzaktı doğru düzgün görüşemedik vefat etti, anneannemle görüşebildik çok şükür. Teyzemler dayım çoğu sülalede olduğu gibi dedikoduların dolu olduğu bir sülale ve uzak kalmaya çalışıyorum zaten kimse de kimsenin gerçekten umurunda değil aslında. Ben sevmeyi ve sevilmeyi çok çok seviyorum. Hatta sırf sevilme uğruna hep çok fazla verici oldum ama hayatın bana dengeli ver dediğini de anladım. Sorum şu; istediğim gibi bir aile kuramadım, annem- babam bir torun sevgisi yaşayamadılar. Ben bu kadar sevmeye ve sevilmeye açken neden bu duygularım yarım kaldı ve buna mahkum edildim acaba. Çok kurcaladım ama bunun cevabını bulamıyorum.
Tarih öğretmeniyim.
Ne güzel anlatmışsınız. İşte o alıcı konuma geçmeyi öğrenemedim ben sanki vermeyi bırakırsam o azıcık ilgiyi gösterenler bile gidecekmiş gibi hissediyorum sanırım bu da beni korkutuyor
Umarım