Kendime sorularım, Allah’ın işaretleri..

reedd

Guru
Kayıtlı Üye
Katılım
2 Şubat 2013
Mesajlar
1.006
Emoji Skoru
1.285
Puanlar
333
Herkese merhaba.
Mutlaka konularımı bilenler vardır.
2,5 sene önce boşandım. Tek çocuğum. Boşandıktan sonra yanlış olduğuna emin olduğum bir ilişki yaşadım ama bence Allah’ın yardımıyla ondan da ayrıldım.
Bu durumlardan sonra hayatta yaşadığım şeylerden ders çıkarmaya, bu olay bana ne öğretti demeye başlayarak hayatıma devam ediyorum.
Allah’a sorduğum soruların çoğunun cevabını bulabiliyorum çok şükür.
Bulamadığım tek bir şey var. Dediğim gibi tek çocuğum, dedelerimi hiç görmedim, babaannem bize çok uzaktı doğru düzgün görüşemedik vefat etti, anneannemle görüşebildik çok şükür. Teyzemler dayım çoğu sülalede olduğu gibi dedikoduların dolu olduğu bir sülale ve uzak kalmaya çalışıyorum zaten kimse de kimsenin gerçekten umurunda değil aslında. Ben sevmeyi ve sevilmeyi çok çok seviyorum. Hatta sırf sevilme uğruna hep çok fazla verici oldum ama hayatın bana dengeli ver dediğini de anladım. Sorum şu; istediğim gibi bir aile kuramadım, annem- babam bir torun sevgisi yaşayamadılar. Ben bu kadar sevmeye ve sevilmeye açken neden bu duygularım yarım kaldı ve buna mahkum edildim acaba. Çok kurcaladım ama bunun cevabını bulamıyorum.
 
Bence yaşarsınız
Ben şuna inanıyorum, sevgiye açık biriyseniz mutlaka hayatınıza sevgiyi çekersiniz

Ama bu arada da aktif olmanız lazım, yani kendini eve kapatıp asosyal takılarak değil, çalışıyorsanız işe sarılarak, sporla, hobiyle hayatın içine karışarak mutlaka önce sosyal çevre sonra da aşkı bulursunuz

Siz neşeli ve mutlu biri olduğunuz sürece insanlar sizi sosyal hayatlarına dahil eder, birileriyle tanıştırır vs
Eve kapanmayın
Nasıl bir hayatınız var? Neler yapıyorsunuz?
 
Sevmeye sevilmeye bu kadar aç olduğun için önüne her geleni değerlendiriyosun mantıkla bakmıyosun başka ihtimal gelmiyo aklıma
 
Öğretmenim, özel sektördeyim ama uzun süredir aynı yerdeyim. Çevremde çok fazla erkek yok olanlar da evli veya benden küçük. Liseden bir arkadaş grubum var onlarla vakit geçiriyorum ama hep aynı insanlar.
Aracım var geziyorum baya ama yeni insanlarla değil işte. Gezmek ve kitap okumak dışında bir hobim de yok aslında. O yüzden çevrem genişlemiyor sanırım
 
Bence bu durum seni daha ileriye taşıyacak
Daha iyi bir mevkiye ulaşman icin maneviyat acisindan
Bunlari yasamaliydin
 
Benim dans ortamından hayvani bir çevrem olmuştu mesela
Ortam beklentisiyle gitmediğim halde üstelik
Evlendim, halen devam ediyorum dansa. Sürekli yeni insanlarla tanışmaya devam

Şehrimde ben gitmesem de bisiklet kulübü, sup, tenis, kitap kulübü bir sürü şey var
Resim yeteneğiniz var mı mesela?
Ne öğretmenisiniz? Mesela bir matematik öğretmeni matematik köyüne gidebilir yazın
 
. Hatta sırf sevilme uğruna hep çok fazla verici oldum ama hayatın bana dengeli ver dediğini de anladım.
Bunu öğrenmenize sevindim. Derslerden birini aldığınızı umuyorum.

Çocuk konusu ile ilgili şunu söylemek isterim ki, hayatınız şu an hala devam ediyor ve büyük ihtimalle 70 yaşında değilsiniz.

Sevgi açlığında ise önce sevmeye kendinizden başlamanız lazım. Kendini seven ve kendi ile zaman geçirmeyi seven kişiler sevgiyi dışarda aramıyor. Birilerine beni sevsin diye fedakarlık yapmıyor. İç dünyanızı onarırsanız, yaşam planınız çerçevesinde gereğini yaşarsınız zaten.

Umudun bittiği yerde yaşam biter.
 
Nasip zamana esirdir.
 
bence eger su halde yani disil enerji (alici)halinize gelmezseniz yine ayni seyleri yasarsiniz ,cogumuz ayni durumdayiz fedakarlik kendinden vazgecercesine sevmek asiri deger vermek sevgi kirintisina razi olmak sevkat eksikligini gidermeye calismak vs siz diyorsunuz ki sevilmek icin kendimden fazla verdim..peki neden zaten cok degerlisiniz varliginiz ödül zaten ,zaten ek ustunde tutulmaniz gerek miyor muydu?kadin dogasi itibariyle vazgecilmez zaten sizden de sadece birtane var ,bunu anlamak degil icine yerlestirmek ama yumusak sekilde ifade etmek ,bunu yaptiginiz anda her sey size doner yapin deneyin herkes denesin ,unutmayin Venüs durur ona gelir,yaş guzellik vs onemli degil siz kendinize mucevher muamelesi yaparsaniz (kibirsiz)insanlarda sizi o muameleyi yapar ,deneyin goruceksiniz

Sizin sorunuz cevabi bence tasavvufta, vaktin sırri denirmis ne guzel degil mi,dogru zaman dogru olgunluk dogru insan ...uzulmeyin ,olmaniz gereken kisiye dönüsuyorsunuzdur, her seyin guzel olmasi icin
 
hımm sevgi açlığı çeken tek çocuk, ilginçmiş. ben de tek çocuğum. aynı şehirde sadece babannem ve dedem vardı başka akraba yoktu onlarla büyüdüm. annemi ve beni hiç sevmediler, anca eziyet ettiler. babam da annem de hayatlarını akrabalarına paspas olmakla geçirdi ve hatta bu konuda birbirleriyle yarıştılar. arada beni de epey kullandılar o yüzden benim akrabadan sıtkım sıyrılmış durumda. tek tük aklı başında uzak akraba dışında kimseyle görüşmüyorum on yıldır. eksiklik de hiç hissetmedim. bana ağzının kenarıyla torun diyen aileme de "kardeş vermeyene torun yok" dedim kestirip attım. siz niye kendinizi torun verememekten sorumlu hissediyorsunuz acaba? annenizle aranız nasıl?

yani onun dışında mutluluk erkeklerde aranan bişey olmamalı ya. en azından bu dönemde bu ülkede değil. hayatımıza bir erkek girdiğinde canımızın güvenliği yok ve buradaki çoğu kadın bunun farkında değil hayret ediyorum.
 
Ben de sizinle aynı şeyleri yaşadım. Hep sorguladım neden diye. Hala da sorgularım. Fakat bunun bir faydasını görmedim. İlerde karşıma biri çıkar çıkmaz bilmiyorum ama en azından artık nasıl birini hayatıma almak istemediğimi biliyorum. Nasıl biriyle anlaşamayacağımı biliyorum. Daha doğru kararlar verebilirim diye düşünüyorum. Çok önemli bence bunları öğrenmek mesela ben cimri, anneci, olgunlaşmamış,gözü dışarda bir erkekle yapamam asla bunları gördüm bundan sonra bu özellikleri görürsem çok sevsem de belki de arkama bakmadan gidicem. Hep olumsuz taraflarını gördüm ordan baktım hala da bakıyorum ama olumlu taraflarına da bakmaya çalışmayı öğrendim.Gönül isterdi mutlu bir yuvamız olsun çocuklarımız olsun ama olmadı. Napalım sürekli bunları düşünüp hasta mı olalaım ki oldum da ben psikolojim pek iyi değil açıkçası. İlerde bizi ne bekler bilmiyoruz belki de iyiki böyle olmuş deriz umarım öyle deriz yani
 
Tarih öğretmeniyim.
Ne güzel anlatmışsınız. İşte o alıcı konuma geçmeyi öğrenemedim ben sanki vermeyi bırakırsam o azıcık ilgiyi gösterenler bile gidecekmiş gibi hissediyorum sanırım bu da beni korkutuyor
Umarım
 
Ben bu kadar sevmeye ve sevilmeye açken neden bu duygularım yarım kaldı ve buna mahkum edildim acaba. Çok kurcaladım ama bunun cevabını bulamıyorum.
Dünya bir imtihan dünyası. Çok isteyip elde edemediğimiz çok fazla şey var. Çok iyi olmak, çok istemek yeterli gelmiyor malesef. Öyle olsaydı herkesin hayatı süper olurdu.
 
Valla konu sahibesi seni sevmesem Ferhansı taglerdin o zaman görürdün ilişkiyivalla şeytan dürtüyor çağırayım mı onu
Aman ha . Konu sahibi evlenmek istiyorum çocuk sahibi olmak istiyorum demiş saçma saçma cevaplar almış . Yok bu ülkede erkekler berbatmış ne gerek varmış çocuk yapmaya evlenmeye . Sanki tüm kadınlar evliya Belli bir zamanı yok evliliğin . 44 yaşında evlenip çocuğu olan tanıdığım da var , 21 de evlenip 2 çocukla boşanan arkadaşım da var , hiç evlenmemiş henüz arkadaşım da var , erken yaşta iyi bir adamla evlenip eşini kaybeden de var . Var oğlu var . Gerçekten evlilik karşıtı insanlara saygı duyuyorum sadece . Onun dışında kendisi bekar diye evliliğe çamur atanları burada görünce gülüyorum . Komik görünüyorlar çünkü . Eğitimsiz olup okuyanları küçük görenler , fakir olup zenginliğe b.. k atanlar gibi komikler . En özgür ülkelerde bile insanlar evleniyorlar . Ama 20 ama 50 yaşında , günün sonunda evleniyorlar .Konu sahibinin de istemesi çok normal .
 
Çocuk fikrin varsa yumurta dondur böylece 50 yaşı da da doğurursun boşanınca hiç flört vs olmadı mı
 
Bence asıl sorgulamanız gereken tek çocukken neden bu kadar sevgiye aç olduğunuz demek ki ebeveynleriniz size olması gereken sevgiyi verememiş.
Bende tek çocuğum ve tek çocuk annesiyim. Ailem benim için ayrıdır büyüdükçe fikir ayrılıkları oluyor, insan zamanla kendi hayatına odaklanmak istiyor mesafede giriyor günlük hayat koşturmacasından falan ama sevgilerini her zaman hissederim. Akraba olarak bende anne tarafımla yakınım baba tarafından kimse ile görüşmüyorum gerekte duymuyorum varlıklarına aile büyüklerimiz hepsi öldü zaten ama çocukken ve gençlikte birlikte vakit geçirebildik, kalanlarda teyzeler enişteler kuzenler ve onların çocukları birinci derece akraba olarak onlarlada sınırlı zamanlarda görüşebiliyoruz herkesin ailesi işi çocuklarının okulu var ve hepimiz farklı şehirlerdeyiz ama kopmadık hiçbir zaman.
Kendinize meşgaleler bulun kök aileniz hayatta ise onlarla daha çok vakit geçirin, bir hayvan sahiplenin başkalarından sevgi beklemek yerine siz bir cana sevgi verin diyebilirim.
Gerisi de kader kısmet..
 

Erkeklere enerji harcamaniza gerek yok yani ozellikle en başta. Bilmiyorum bazisi da pesinde kosarak elde ettigini soyluyor ama ben iliskinin o türünü benimseyemedim hic.

Gudubet gibi dururken gelenleri degerlendirirdim ben genelde. Hem cesaretli olurlar gudubet gibi duruna herkes yanaşamiyor anlarsin ki baya ilgileniyor.
Kendinizi sevin kime sevgi versem diye dusunmeyin biseylerin ustune gittikce kactigini dusunuyorum.
 
`