Kimsem yok

M

mamass

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
4 Mayıs 2026
Mesajlar
32
Emoji Skoru
29
Puanlar
3
1 senedir oturduğum evdeyim ama şehirde de yeni olduğumdan kimsem yok, komşularla da pek görüşemiyoruz, o kadar bunaldım ki. 30 küsür yaşında kadınım, bugün baya oturup hüngür hüngür kimsem yok diye ağladım, uzun soluklu arkadaşlıklarım var ama hepsi öyle uzak şehirlerde ki ben nasıl arkadaşlık kuracağımı bilmiyorum. Bizim yaşlarda zaten herkesin oturmuş bir çevresi oluyor, herkes yiyeceği kazıkları yemiş dışa temkinli de oluyor haliyle, ne yapacağımı şaşırdım artık. Ben bunu şu şekilde çözdüm diyebilecek biri vardır umarım…
 
mamass .!.:
1 senedir oturduğum evdeyim ama şehirde de yeni olduğumdan kimsem yok, komşularla da pek görüşemiyoruz, o kadar bunaldım ki. 30 küsür yaşında kadınım, bugün baya oturup hüngür hüngür kimsem yok diye ağladım, uzun soluklu arkadaşlıklarım var ama hepsi öyle uzak şehirlerde ki ben nasıl arkadaşlık kuracağımı bilmiyorum. Bizim yaşlarda zaten herkesin oturmuş bir çevresi oluyor, herkes yiyeceği kazıkları yemiş dışa temkinli de oluyor haliyle, ne yapacağımı şaşırdım artık. Ben bunu şu şekilde çözdüm diyebilecek biri vardır umarım…
Genişletmek için tıkla...
Çnemli olan sağlığın var mı??Ben bunu klişe bir söz dizisi diye yazmadım.Kurslara katılabilirsin en güzel sosyalleşme yöntemi.Mesela ben de çok istersim kurslara gitmek ama birsürü hastalığım var.Komşuluk seviyosan pişir bir kek çal karşı komşunun kapısını gel bir kahve içelim tanışalım de.Hiç üzülme sağlığın yerindeyse kimseye ihtiyacın yok.İlla insanlarla olayım diyosan çalışabilirsin.
 
_sekerpare_ .!.:
Çnemli olan sağlığın var mı??Ben bunu klişe bir söz dizisi diye yazmadım.Kurslara katılabilirsin en güzel sosyalleşme yöntemi.Mesela ben de çok istersim kurslara gitmek ama birsürü hastalığım var.Komşuluk seviyosan pişir bir kek çal karşı komşunun kapısını gel bir kahve içelim tanışalım de.Hiç üzülme sağlığın yerindeyse kimseye ihtiyacın yok.İlla insanlarla olayım diyosan çalışabilirsin.
Genişletmek için tıkla...
Genel sağlığım eh işte ama bu durum da inanın ruhsal sağlığı etkileyecek noktalara gelebiliyor, aynı şehirde 3. senem daha önce oturduğum yerde komşu edinebildim ama şu an oturduğum yerde imkansız, hepsi eşimin akrabaları ve kendi içlerinde bile öyle kaos halindeler ki ben dışardan olduğumdan bende sürekli kusur arayan tipler. Akraba olmayanlar da uzun senelerdir burada oturan kimseler ve eşimin annesinin korkusundan gelip gidemiyorlar bile… Kurslara da katılıyorum aslında ama hep kendi gruplarıyla gelenler oluyor, hiç benim gibi tek katılan yok.
 
mamass .!.:
1 senedir oturduğum evdeyim ama şehirde de yeni olduğumdan kimsem yok, komşularla da pek görüşemiyoruz, o kadar bunaldım ki. 30 küsür yaşında kadınım, bugün baya oturup hüngür hüngür kimsem yok diye ağladım, uzun soluklu arkadaşlıklarım var ama hepsi öyle uzak şehirlerde ki ben nasıl arkadaşlık kuracağımı bilmiyorum. Bizim yaşlarda zaten herkesin oturmuş bir çevresi oluyor, herkes yiyeceği kazıkları yemiş dışa temkinli de oluyor haliyle, ne yapacağımı şaşırdım artık. Ben bunu şu şekilde çözdüm diyebilecek biri vardır umarım…
Genişletmek için tıkla...
Valla bu devirde eşin varsa şükret.eşi olup bu konuları bu kadar abartanlara anlam veremiyorum.27 yaşında bir kız konu açmiş onun eşi bile yok.
 
Aysenimi .!.:
Valla bu devirde eşin varsa şükret.eşi olup bu konuları bu kadar abartanlara anlam veremiyorum.27 yaşında bir kız konu açmiş onun eşi bile yok.
Genişletmek için tıkla...
Eşim elbette şükür sebebim, herkesin çalışma saatleri aynı olmuyor, eşim çok yoğun çalışıyor zaten aksi olsa bu kadar yalnız da hissetmem değil mi?
 
Deneyin.İllaki sizin gibi düşünen çok isteyen ama temkinli olup uzak durmak zorunda kalan birilerine çıkar yolunuz.Deneyin olumsuz olsada içinize kapanmadan.İnsanlarla tanışmaya çalışın .Israrcı olmayın sadece net olun
 
Aysenimi .!.:
Valla bu devirde eşin varsa şükret.eşi olup bu konuları bu kadar abartanlara anlam veremiyorum.27 yaşında bir kız konu açmiş onun eşi bile yok.
Genişletmek için tıkla...
Sana diyorum ama dün ben de ağladım valla aynı konudan.çağımızın en büyük problemi.
 
mamass .!.:
Genel sağlığım eh işte ama bu durum da inanın ruhsal sağlığı etkileyecek noktalara gelebiliyor, aynı şehirde 3. senem daha önce oturduğum yerde komşu edinebildim ama şu an oturduğum yerde imkansız, hepsi eşimin akrabaları ve kendi içlerinde bile öyle kaos halindeler ki ben dışardan olduğumdan bende sürekli kusur arayan tipler. Akraba olmayanlar da uzun senelerdir burada oturan kimseler ve eşimin annesinin korkusundan gelip gidemiyorlar bile… Kurslara da katılıyorum aslında ama hep kendi gruplarıyla gelenler oluyor, hiç benim gibi tek katılan yok.
Genişletmek için tıkla...
eşinle sosyalleş
insanın hayatta en yakın arkadaşı eşi olmalı diye düşünüyorum
komşuların veya eşinin akrabaları, kuzenleri ile arkadaşlık yap
baktın kimse olmuyor
o zaman sanaldan arkadaş bulmaya çabala
 
mamass .!.:
1 senedir oturduğum evdeyim ama şehirde de yeni olduğumdan kimsem yok, komşularla da pek görüşemiyoruz, o kadar bunaldım ki. 30 küsür yaşında kadınım, bugün baya oturup hüngür hüngür kimsem yok diye ağladım, uzun soluklu arkadaşlıklarım var ama hepsi öyle uzak şehirlerde ki ben nasıl arkadaşlık kuracağımı bilmiyorum. Bizim yaşlarda zaten herkesin oturmuş bir çevresi oluyor, herkes yiyeceği kazıkları yemiş dışa temkinli de oluyor haliyle, ne yapacağımı şaşırdım artık. Ben bunu şu şekilde çözdüm diyebilecek biri vardır umarım…
Genişletmek için tıkla...
Hangi şehirde yaşıyorsunuz
 
Grup spor derslerine, workshoplara katilin. Hem size iyi gelecektir hem de sosyalleserek arkadas bulabilirsiniz. Esinizin evli arkadaslari varsa onlarla birlikte bir seyler yaparak esleriyle tanisabilirsiniz.
 
Kaynananın korkusundan nasıl kimse sana gelemiyor,ne alaka???
 
mamass .!.:
1 senedir oturduğum evdeyim ama şehirde de yeni olduğumdan kimsem yok, komşularla da pek görüşemiyoruz, o kadar bunaldım ki. 30 küsür yaşında kadınım, bugün baya oturup hüngür hüngür kimsem yok diye ağladım, uzun soluklu arkadaşlıklarım var ama hepsi öyle uzak şehirlerde ki ben nasıl arkadaşlık kuracağımı bilmiyorum. Bizim yaşlarda zaten herkesin oturmuş bir çevresi oluyor, herkes yiyeceği kazıkları yemiş dışa temkinli de oluyor haliyle, ne yapacağımı şaşırdım artık. Ben bunu şu şekilde çözdüm diyebilecek biri vardır umarım…
Genişletmek için tıkla...
Eğer istersen kurslara yazıl yüz yüze olanlara orada tanışırsın zamanla hatta keşke hiç tanımasaydım bile diyeceksin 😂 ben de üzülmüştüm bir dönem sonra her gün başka bir arkadaşla buluştuğum dönem oldu illellah ettim döndüm kabuğuma şimdi herkesle iyiyiz ama sık sık görüşmem ohh misss kafam rahatladı
 
Kız ne demek kimsem yok, eşin varmış işte =)
Uzakta da olsa dostların varmış.
Ben de gurbetteyim , eşimle geldim , onu boşadım geri gönderdim =)

Ne yapalım gerçekten çağın vebası gibi bi şey bu işte, herkes yalnızlıktan şikayetçi ama nedense kimse kimseye de güvenemiyor kolay kolay.
Eskiden hatırlardım evimiz boş kalmazdı . Habersiz gelen komşular, akrabalar..
Annem çok sıcakkanlı bi kadındı hala da öyle gerçi, pazarda manavda hemen arkadaş edinirdi
Şimdi mesela hiç kimseyi tanımıyorum oturduğum sitede.
Tanımak da ister miyim bilmiyorum...
İnsan yalnızlığa da alışınca kafası kaldırmıyor.

Uzakta olan arkadaşlarınla görüntülü görüşmeler yapabilirsin, en azından uzakta da olsa dostların olduğunu sevildiğini hissedersin. Ben Almanyadaki arkadaşımla haftada 2-3 saat görüşüyorum o kadar iyi geliyor ki.

Bi de klişe ama gerçekten insan kendisiyle vakit geçirmekten keyif almayı bi şekilde öğrenmeli.
Ben evde spor yapıyorum, sevdiğim yemekleri yapıp buzluğa atıyorum, kedilerimi yanıma alıp kitap okuyorum, çıkıp yürüyüş yapıyorum mağaza geziyorum, yetiyorum kendime, insanlara duyduğum ihtiyaç azalıyor.
 
Ailem farklı şehirde ben farklı sehirdeyim, arkadaşlarımın da kendi düzeni var benimde, KV.deye kaç gün gidip geleyim, çıkacaksam eşimle cikiyorum, yapacağım birşey varsa çıkıp yapıyorum, birşeyler yapmak için illede birileri gerekmiyor, bazen yalnızlık daha iyi geliyor 😊
 
Uzak mesafe de olsa gerçek arkadaşlarınız varsa derdinizi vs paylasabildiginiz, onlar yeter zaten. 30 yaşından sonra kimse gerçek arkadas ve kalıcı bir cevre edinemez kolay kolay. Komşularla komsuculuk oynayip yüzünüze gülüp arkanizdan samimiyetsiz konusulacak bir cevreye cok hevesli degilseniz cok da oyle aman cevre edineyim dertlerine düşmeyin. Oturup buna dertleneceginize kendi icinize dönün, kendinizle vakit geçirmenin yollarina bakin. Hobiler edinin, okuyun gezin. Evlenip şehir değiştirdigimde ben de bu hislere kapılmıştim. Tam o sehirde birazcik cevrem oluyor derken tayinle yer değişikliği sonra yine tayin vs derken bu işin böyle cevre edinmeye ugrasmayla olmayacağını aslinda kendi minik cevrem yani ailemden baska pek de kimseye ihtiyacim olmadığını zamanla anladim. Artik çok mutluyum kendi kendime kalmaktan
 
mamass .!.:
1 senedir oturduğum evdeyim ama şehirde de yeni olduğumdan kimsem yok, komşularla da pek görüşemiyoruz, o kadar bunaldım ki. 30 küsür yaşında kadınım, bugün baya oturup hüngür hüngür kimsem yok diye ağladım, uzun soluklu arkadaşlıklarım var ama hepsi öyle uzak şehirlerde ki ben nasıl arkadaşlık kuracağımı bilmiyorum. Bizim yaşlarda zaten herkesin oturmuş bir çevresi oluyor, herkes yiyeceği kazıkları yemiş dışa temkinli de oluyor haliyle, ne yapacağımı şaşırdım artık. Ben bunu şu şekilde çözdüm diyebilecek biri vardır umarım…
Genişletmek için tıkla...
Geçen sene her hafta ağlama krizlerine girerdim daha önce hiç yaşamadığım gelmediğim bir şehirde yaşıyorum doğdum büyüdüm hep istanbuldaydım. Bu sene daha çok alıştım krizlerim azaldı ama yine de kimsem yok gibi. İlk fırsatta aileme yakın bir yere geri döneceğim.
 
mamass .!.:
1 senedir oturduğum evdeyim ama şehirde de yeni olduğumdan kimsem yok, komşularla da pek görüşemiyoruz, o kadar bunaldım ki. 30 küsür yaşında kadınım, bugün baya oturup hüngür hüngür kimsem yok diye ağladım, uzun soluklu arkadaşlıklarım var ama hepsi öyle uzak şehirlerde ki ben nasıl arkadaşlık kuracağımı bilmiyorum. Bizim yaşlarda zaten herkesin oturmuş bir çevresi oluyor, herkes yiyeceği kazıkları yemiş dışa temkinli de oluyor haliyle, ne yapacağımı şaşırdım artık. Ben bunu şu şekilde çözdüm diyebilecek biri vardır umarım…
Genişletmek için tıkla...
30 küsur yaşında yaşadığım yer değişti. Üstüne çocuk doğurdum ama arkadaş edindim. Kendinizi şartlamayın.Aslında çalışmıyorsanız çalışın kesinlikle. Yoksa akşama kadar zaman geçmiyor.
 
Kitap okumak,mandala boyamak,ahşap boyamak(bunu evde bile yapabilirsin netten malzeme alıp)resim yapmak,internetten yeni bir dil öğrenmek seni oyalar.Ama illaki insan diyosan yakında çocuk parkı varsa oraya düzenli hergün çayını yap termosa koy git .Hergün çocuğunu oynatmaya gelenler olur gözlemle birkaç gün baktın arkadaş olabileceğini sezersen çay ikram et sohbet açılır koyulaşır.Ben de gurbete evlenip geldim ilk iki sene aşamadım antidepresan kullanma boyutuna gelmiştim.
 
mamass .!.:
1 senedir oturduğum evdeyim ama şehirde de yeni olduğumdan kimsem yok, komşularla da pek görüşemiyoruz, o kadar bunaldım ki. 30 küsür yaşında kadınım, bugün baya oturup hüngür hüngür kimsem yok diye ağladım, uzun soluklu arkadaşlıklarım var ama hepsi öyle uzak şehirlerde ki ben nasıl arkadaşlık kuracağımı bilmiyorum. Bizim yaşlarda zaten herkesin oturmuş bir çevresi oluyor, herkes yiyeceği kazıkları yemiş dışa temkinli de oluyor haliyle, ne yapacağımı şaşırdım artık. Ben bunu şu şekilde çözdüm diyebilecek biri vardır umarım…
Genişletmek için tıkla...
Çalışmıyor musunuz? İş yerinden birileriyle kaynaşabilirsiniz. Yada sevdiğiniz şeylerin kursuna gidin orda edinin. Evde oturarak olmaz. Grup dersi olan Sevdiğiniz bir enstrüman yada dans kursu, aşçılık, yüzme kursu vb şeylere katılın. Ben yaşadığım şehire 8 sene önce taşındım, ilk geldiğimde kimsem yoktu haliyle benimde önce okul sonra iş eğitimler vs derken bayağı bir çevrem genişledi.
 
Cevap yazabilmek için giriş yapmalı veya kayıt olmalısınız.

Benzer Konular

Bir Eylul Aksami
  • Kilitli
Sürekli görüşme beklentisi olan eş ailesi
2 3
Yorumlar
54
Görüntüleme
4K
Bir Eylul Aksami
Bir Eylul Aksami
E
Anne ve babaya karşı aşırı sorumluluk?
2 3 4
Yorumlar
73
Görüntüleme
4K
tuana31
T
P
Onsuzluğu kaldıramıyorum.
2
Yorumlar
28
Görüntüleme
1K
areseyna
areseyna
ecosia
nişanlımın ailesi
13 14 15
Yorumlar
285
Görüntüleme
11K
elifnurbeyza
E
K
  • Kilitli
ayrılık sonrası boşluk hissi -
Yorumlar
8
Görüntüleme
1K
Cui Bono
Cui Bono
Back
X