• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Kız babadan istenir krizi

budagecer5957

Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
17 Şubat 2026
Mesajlar
102
Emoji Skoru
101
Puanlar
18
Annem oldum olasi sorunlu bir kadın. Her şeye kafasını takar her şeye alınır olmadik yerden sorun çıkarır. Küçük bardak sevmiyorum diye kendime büyük bardak aldığım için kafasinda kurup kurup sen evdeki tabak canaktan mi igreniyosun ondan mi kendine bardak aldin diye ağlayan biri öyle diyim.

Bugünkü soruna gelelim. Benim annem babam ayrı. 12-13 sene olacak bosanali. Ben annemle ve kardeşimle yaşıyorum ama babamla da ayni mahallede oturuyoruz her , zaman görüşüyorum gidip geliyorum. Burada bir sıkıntı yok.

Benim ciddi bir ilişkim var. Henüz nişan yüzük hiçbir şey yok ama ailelerimizle tanıştık ikimiz de, evlenme niyetimizi biliyorlar ama dedigim daha henüz ortada hiçbir şey yok isteme vs. Sadece öyle farazi şeyler konuşuldu yok babannenler de gelecek mi, ananenler de gelir bilmem ne.

Annem yine kendi bugün durduk yere bana gelip seni kimden isteyecekler dedi, ben de babamdan dedim. Çünkü benim bildiğim baba hayattaysa, gorusuluyorsa kiz babasindan istenir. Hiç aksi, farklı bir şey görmedim hayatımda. Ona da böyle söyledim "öyle olmuyor mu zaten, ben öyle biliyorum" diye. Birden triplere girdi "nasıl babandan istenecek ben hayatimda böyle şey duymadim, ikimizden de istemeleri gerek ne saçmalık" falan diye soylenmeye başladı. Ben de bilmiyorum anne ben böyle gördüm hep böyle biliyorum dedim. Şimdi salonda ağlıyor beni kardeşime şikayet ediyor ben anne yerine koyulmuyorum, ben sizin için bir hiçim bilmem ne diye. Kardeşim de beni savundu diye onunla da kavga etti kovdu odadan.

Uyuyacakken onun ağlamasını duydum sinirlerim tepeme geldi. Kalkıp kavga etmemek için zor duruyorum. Yanlış anlaşılmasın çok duygusal ve empatisi yüksek bir insanim ama 27 senem bu kadının bomboş aglamalariyla geçti. Artık uzulemiyorum yani sinirleniyorum sadece.

İnanın her şeyi o eksik kalmasin o uzulmesin diye dusunerek hareket ediyorum. Para durumum iyi olmamasına rağmen ne isterse almaya çalışıyorum içinde kalmasin diye. Yorgun da olsam onunla oturmaya sohbet etmeye çalışıyorum, elimden geldiğince dışarı cikarmaya çalışıyorum, bi yerlerden tatil ayarlamaya çalışıyorum kafasi dagilsin diye. Her derdini sıkıntısını dinliyorum çocukluktan beri. Koca görevi görüyorum bi nevi yani. Ama ne yaparsam yapayım memnun edemiyorum. Sadece evde oturup kendine uzulmek istiyor başka bir şeyi yok. Depresyon falan da değil karakteri böyle oldum olası. Babamla boşanmalarinin büyük bir sebebi de bu zaten. Ve ben cildirma raddesine geldim artık.

Bu konuda bir tavsiye istemiyorum sadece içimi dökmek istedim çok doluyum bu konuda. Konu asla hayır babamdan isteyecekler inadı falan değil bu arada, öyle oluyorsa ondan da istesinler ben bilmiyorum sadece nasıl olduğunu.

Bir de sormak istiyorum, ben mi yanlış biliyorum kiz babasindan istenmez mi??
 
Annem oldum olasi sorunlu bir kadın. Her şeye kafasını takar her şeye alınır olmadik yerden sorun çıkarır. Küçük bardak sevmiyorum diye kendime büyük bardak aldığım için kafasinda kurup kurup sen evdeki tabak canaktan mi igreniyosun ondan mi kendine bardak aldin diye ağlayan biri öyle diyim.

Bugünkü soruna gelelim. Benim annem babam ayrı. 12-13 sene olacak bosanali. Ben annemle ve kardeşimle yaşıyorum ama babamla da ayni mahallede oturuyoruz her , zaman görüşüyorum gidip geliyorum. Burada bir sıkıntı yok.

Benim ciddi bir ilişkim var. Henüz nişan yüzük hiçbir şey yok ama ailelerimizle tanıştık ikimiz de, evlenme niyetimizi biliyorlar ama dedigim daha henüz ortada hiçbir şey yok isteme vs. Sadece öyle farazi şeyler konuşuldu yok babannenler de gelecek mi, ananenler de gelir bilmem ne.

Annem yine kendi bugün durduk yere bana gelip seni kimden isteyecekler dedi, ben de babamdan dedim. Çünkü benim bildiğim baba hayattaysa, gorusuluyorsa kiz babasindan istenir. Hiç aksi, farklı bir şey görmedim hayatımda. Ona da böyle söyledim "öyle olmuyor mu zaten, ben öyle biliyorum" diye. Birden triplere girdi "nasıl babandan istenecek ben hayatimda böyle şey duymadim, ikimizden de istemeleri gerek ne saçmalık" falan diye soylenmeye başladı. Ben de bilmiyorum anne ben böyle gördüm hep böyle biliyorum dedim. Şimdi salonda ağlıyor beni kardeşime şikayet ediyor ben anne yerine koyulmuyorum, ben sizin için bir hiçim bilmem ne diye. Kardeşim de beni savundu diye onunla da kavga etti kovdu odadan.

Uyuyacakken onun ağlamasını duydum sinirlerim tepeme geldi. Kalkıp kavga etmemek için zor duruyorum. Yanlış anlaşılmasın çok duygusal ve empatisi yüksek bir insanim ama 27 senem bu kadının bomboş aglamalariyla geçti. Artık uzulemiyorum yani sinirleniyorum sadece.

İnanın her şeyi o eksik kalmasin o uzulmesin diye dusunerek hareket ediyorum. Para durumum iyi olmamasına rağmen ne isterse almaya çalışıyorum içinde kalmasin diye. Yorgun da olsam onunla oturmaya sohbet etmeye çalışıyorum, elimden geldiğince dışarı cikarmaya çalışıyorum, bi yerlerden tatil ayarlamaya çalışıyorum kafasi dagilsin diye. Her derdini sıkıntısını dinliyorum çocukluktan beri. Koca görevi görüyorum bi nevi yani. Ama ne yaparsam yapayım memnun edemiyorum. Sadece evde oturup kendine uzulmek istiyor başka bir şeyi yok. Depresyon falan da değil karakteri böyle oldum olası. Babamla boşanmalarinin büyük bir sebebi de bu zaten. Ve ben cildirma raddesine geldim artık.

Bu konuda bir tavsiye istemiyorum sadece içimi dökmek istedim çok doluyum bu konuda. Konu asla hayır babamdan isteyecekler inadı falan değil bu arada, öyle oluyorsa ondan da istesinler ben bilmiyorum sadece nasıl olduğunu.

Bir de sormak istiyorum, ben mi yanlış biliyorum kiz babasindan istenmez mi??
Takmayin annenizi, siz dogru yoldasiniz, hayirli olsun
 
yani biraz daha orta yolcu konuşabilirdiniz, ikinizin de rızasını alacaklar falan diye ama her an her saniye tetikte olup onu düşünemezsiniz haklısınız. üstelik evlilik düğün dernek işleri zaten yorucu stresli süreçler sizin etrafınızda hayatınızı kolaylaştıran insanlar olmalı ekstra yük yükleyen değil.
herkesin hayatta bir sınavı vardır sizinki de buymuş demek ki yapacak bir şey yok. anneniz sonuçta. siniriniz biraz geçince biraz daha sakin bir şekilde söylersiniz aileyi temsilen baba konuşur yoksa her ikinizin de rızasını almaya geliyorlar tabiki yanlış anlaşıldım falan dersiniz.
 
Annem oldum olasi sorunlu bir kadın. Her şeye kafasını takar her şeye alınır olmadik yerden sorun çıkarır. Küçük bardak sevmiyorum diye kendime büyük bardak aldığım için kafasinda kurup kurup sen evdeki tabak canaktan mi igreniyosun ondan mi kendine bardak aldin diye ağlayan biri öyle diyim.

Bugünkü soruna gelelim. Benim annem babam ayrı. 12-13 sene olacak bosanali. Ben annemle ve kardeşimle yaşıyorum ama babamla da ayni mahallede oturuyoruz her , zaman görüşüyorum gidip geliyorum. Burada bir sıkıntı yok.

Benim ciddi bir ilişkim var. Henüz nişan yüzük hiçbir şey yok ama ailelerimizle tanıştık ikimiz de, evlenme niyetimizi biliyorlar ama dedigim daha henüz ortada hiçbir şey yok isteme vs. Sadece öyle farazi şeyler konuşuldu yok babannenler de gelecek mi, ananenler de gelir bilmem ne.

Annem yine kendi bugün durduk yere bana gelip seni kimden isteyecekler dedi, ben de babamdan dedim. Çünkü benim bildiğim baba hayattaysa, gorusuluyorsa kiz babasindan istenir. Hiç aksi, farklı bir şey görmedim hayatımda. Ona da böyle söyledim "öyle olmuyor mu zaten, ben öyle biliyorum" diye. Birden triplere girdi "nasıl babandan istenecek ben hayatimda böyle şey duymadim, ikimizden de istemeleri gerek ne saçmalık" falan diye soylenmeye başladı. Ben de bilmiyorum anne ben böyle gördüm hep böyle biliyorum dedim. Şimdi salonda ağlıyor beni kardeşime şikayet ediyor ben anne yerine koyulmuyorum, ben sizin için bir hiçim bilmem ne diye. Kardeşim de beni savundu diye onunla da kavga etti kovdu odadan.

Uyuyacakken onun ağlamasını duydum sinirlerim tepeme geldi. Kalkıp kavga etmemek için zor duruyorum. Yanlış anlaşılmasın çok duygusal ve empatisi yüksek bir insanim ama 27 senem bu kadının bomboş aglamalariyla geçti. Artık uzulemiyorum yani sinirleniyorum sadece.

İnanın her şeyi o eksik kalmasin o uzulmesin diye dusunerek hareket ediyorum. Para durumum iyi olmamasına rağmen ne isterse almaya çalışıyorum içinde kalmasin diye. Yorgun da olsam onunla oturmaya sohbet etmeye çalışıyorum, elimden geldiğince dışarı cikarmaya çalışıyorum, bi yerlerden tatil ayarlamaya çalışıyorum kafasi dagilsin diye. Her derdini sıkıntısını dinliyorum çocukluktan beri. Koca görevi görüyorum bi nevi yani. Ama ne yaparsam yapayım memnun edemiyorum. Sadece evde oturup kendine uzulmek istiyor başka bir şeyi yok. Depresyon falan da değil karakteri böyle oldum olası. Babamla boşanmalarinin büyük bir sebebi de bu zaten. Ve ben cildirma raddesine geldim artık.

Bu konuda bir tavsiye istemiyorum sadece içimi dökmek istedim çok doluyum bu konuda. Konu asla hayır babamdan isteyecekler inadı falan değil bu arada, öyle oluyorsa ondan da istesinler ben bilmiyorum sadece nasıl olduğunu.

Bir de sormak istiyorum, ben mi yanlış biliyorum kiz babasindan istenmez mi??
Salla be memnun edemiyorsan memnun etmek için çabalamayı bırak bazı kişiler cidden hayatlarımızı onlara adayıp bağımlı halde sürdürmemizi istiyor. Böyle bi dünya yok. İnsan da sinir oluyor ister istemez. Herkesin bir tane hayatı var. Nişanın için evleneceğin için hevesleneceğine şimdiden hevessiz kavga konusu yaratıyor. Bu tipler genelde her güzel şeyden bir sorun yaratmayı başarır. Hiç takma bile. Sonra üzülen sen oluyorsun. Anın tadını çıkaramıyorsun. Burda bile beni üzebilmiş buna musaade etmişim diyorsun. Kimden isteneceğinin şimdi ne önemi var? Kızım evlenecek mutlu olacak diye sevinmesi lazım. Ama nerde şimdiden takılacak bir şey bulmuş. İnsan bi heveslendirir bir konuşur şunu şöyle yaparız şu şöyle olur der. Her güzel olayda olumsuz konuşmayı başaracak merak etme
 
Salla be memnun edemiyorsan memnun etmek için çabalamayı bırak bazı kişiler cidden hayatlarımızı onlara adayıp bağımlı halde sürdürmemizi istiyor. Böyle bi dünya yok. İnsan da sinir oluyor ister istemez. Herkesin bir tane hayatı var. Nişanın için evleneceğin için hevesleneceğine şimdiden hevessiz kavga konusu yaratıyor. Bu tipler genelde her güzel şeyden bir sorun yaratmayı başarır. Hiç takma bile. Sonra üzülen sen oluyorsun. Anın tadını çıkaramıyorsun. Burda bile beni üzebilmiş buna musaade etmişim diyorsun. Kimden isteneceğinin şimdi ne önemi var? Kızım evlenecek mutlu olacak diye sevinmesi lazım. Ama nerde şimdiden takılacak bir şey bulmuş. İnsan bi heveslendirir bir konuşur şunu şöyle yaparız şu şöyle olur der. Her güzel olayda olumsuz konuşmayı başaracak merak etme
İnan öyle ya. Ben daha şimdiden acaba nişan düğün surecinde ne sorunlar çıkaracak da içine edecek, evlendikten sonra nasıl duygu sömürüsü başlayacak, esimle aramda soruna sebep olacak mi diye stres yapıyorum. Hayatimin her önemli aninda hep olayi kendine çevirerek sorun çıkardı içine etti. Hep ben ben ben diyor. Ama sorsan en fedakar en cefakar kendisi. Evlenmeyi düşünüyoruz dediğimde kızım evleniyor diye sevinecegine ağzından ilk çıkan cümle "e ben nolucam" oldu. Ne diyim yani ben
 
yani biraz daha orta yolcu konuşabilirdiniz, ikinizin de rızasını alacaklar falan diye ama her an her saniye tetikte olup onu düşünemezsiniz haklısınız. üstelik evlilik düğün dernek işleri zaten yorucu stresli süreçler sizin etrafınızda hayatınızı kolaylaştıran insanlar olmalı ekstra yük yükleyen değil.
herkesin hayatta bir sınavı vardır sizinki de buymuş demek ki yapacak bir şey yok. anneniz sonuçta. siniriniz biraz geçince biraz daha sakin bir şekilde söylersiniz aileyi temsilen baba konuşur yoksa her ikinizin de rızasını almaya geliyorlar tabiki yanlış anlaşıldım falan dersiniz.
Yani 60 yaşındaki kadinin da bunlari biliyor olması gerek zaten :/ Kız isteme günümüzde formalite artık. Önceden anlaşılıp adet yerini bulsun diye gidiliyor. İnanın benim önemsediğim şeyler değil yani bana kalsa derim siz toplanın yapin adetleri ben gelmeyeyim. O kadar umrumda değil. Ben kendimi surekli aciklamaktan acaba nereden sorun çıkacak diye dusunmekten de yoruldum sizin dediğiniz gibi. Hayırlısı bakalım.
 
İnan öyle ya. Ben daha şimdiden acaba nişan düğün surecinde ne sorunlar çıkaracak da içine edecek, evlendikten sonra nasıl duygu sömürüsü başlayacak, esimle aramda soruna sebep olacak mi diye stres yapıyorum. Hayatimin her önemli aninda hep olayi kendine çevirerek sorun çıkardı içine etti. Hep ben ben ben diyor. Ama sorsan en fedakar en cefakar kendisi. Evlenmeyi düşünüyoruz dediğimde kızım evleniyor diye sevinecegine ağzından ilk çıkan cümle "e ben nolucam" oldu. Ne diyim yani ben
Kimisi de açık açık ben nolucam demez ama öyle davranır. Ona muhtaç kal ister. Onun dediğine gel ister. Her şeyi eleştirir. Maalesef cok var böyle. Allah yardımcın olsun şimdiden. Değişmiyorlar. Sen hevesini kırma. Her şey bir şekilde hallolur. Onu da artık kendi haline bırak. Diyecek bir şey olmuyor bazen.
 
İstemeye kulp bulan evlenince damadın annesiyle de yarışır. Kayınvaliden daha şöyle böyle diyip başınızın etini yer. Sen onlara şöylesin böylesin beni saymıyorsun der. Hayır demeyi kararlı ve dik durmayı başaramayacaksanız evlenmeyin. Anneniz gibiler manipülasyon ustası. Ben sizin için şunu bunu yaptım... Doğurmasaydın o zaman. Doğurduğun çocuğu büyütmek okutmak senin baş görevin. Annem üzülür annem rahatsız olur annem kızar vs bunlarla yola çıkarsanız ömür boyu siz de mutsuz olursunuz. Ben şuna buna karar verdim, şöyle böyle yapacağım mutluluğuma katılmak istiyorsan başımın üzerinde yerin var ama her şeyde kavga çıkarıp zehir akıtacaksan hiç bir şeye karışmadan otur kenarda diyeceksiniz. Anne dediğin evladın en büyük desteğidir. Aldığınız bardağa bile bin mana yüklüyor fitne fesatlık yapıyor.

Sorunlu evliliklerde bu yüzden çocuk yapmayın diyoruz, anne baba boşanıp başkalarıyla evleniyor ama çocuklar ömür boyu o anne babayla kalıyor. Babanız kaçmış kurtarmış kendini ama siz kalmışsınız geride. Ruhsal problemleri olan tedavi olsun, yok tedavi olmam herkesi de huzursuz ederim diyenle kan bağı sıfırdır bana göre.
 
Annem oldum olasi sorunlu bir kadın. Her şeye kafasını takar her şeye alınır olmadik yerden sorun çıkarır. Küçük bardak sevmiyorum diye kendime büyük bardak aldığım için kafasinda kurup kurup sen evdeki tabak canaktan mi igreniyosun ondan mi kendine bardak aldin diye ağlayan biri öyle diyim.

Bugünkü soruna gelelim. Benim annem babam ayrı. 12-13 sene olacak bosanali. Ben annemle ve kardeşimle yaşıyorum ama babamla da ayni mahallede oturuyoruz her , zaman görüşüyorum gidip geliyorum. Burada bir sıkıntı yok.

Benim ciddi bir ilişkim var. Henüz nişan yüzük hiçbir şey yok ama ailelerimizle tanıştık ikimiz de, evlenme niyetimizi biliyorlar ama dedigim daha henüz ortada hiçbir şey yok isteme vs. Sadece öyle farazi şeyler konuşuldu yok babannenler de gelecek mi, ananenler de gelir bilmem ne.

Annem yine kendi bugün durduk yere bana gelip seni kimden isteyecekler dedi, ben de babamdan dedim. Çünkü benim bildiğim baba hayattaysa, gorusuluyorsa kiz babasindan istenir. Hiç aksi, farklı bir şey görmedim hayatımda. Ona da böyle söyledim "öyle olmuyor mu zaten, ben öyle biliyorum" diye. Birden triplere girdi "nasıl babandan istenecek ben hayatimda böyle şey duymadim, ikimizden de istemeleri gerek ne saçmalık" falan diye soylenmeye başladı. Ben de bilmiyorum anne ben böyle gördüm hep böyle biliyorum dedim. Şimdi salonda ağlıyor beni kardeşime şikayet ediyor ben anne yerine koyulmuyorum, ben sizin için bir hiçim bilmem ne diye. Kardeşim de beni savundu diye onunla da kavga etti kovdu odadan.

Uyuyacakken onun ağlamasını duydum sinirlerim tepeme geldi. Kalkıp kavga etmemek için zor duruyorum. Yanlış anlaşılmasın çok duygusal ve empatisi yüksek bir insanim ama 27 senem bu kadının bomboş aglamalariyla geçti. Artık uzulemiyorum yani sinirleniyorum sadece.

İnanın her şeyi o eksik kalmasin o uzulmesin diye dusunerek hareket ediyorum. Para durumum iyi olmamasına rağmen ne isterse almaya çalışıyorum içinde kalmasin diye. Yorgun da olsam onunla oturmaya sohbet etmeye çalışıyorum, elimden geldiğince dışarı cikarmaya çalışıyorum, bi yerlerden tatil ayarlamaya çalışıyorum kafasi dagilsin diye. Her derdini sıkıntısını dinliyorum çocukluktan beri. Koca görevi görüyorum bi nevi yani. Ama ne yaparsam yapayım memnun edemiyorum. Sadece evde oturup kendine uzulmek istiyor başka bir şeyi yok. Depresyon falan da değil karakteri böyle oldum olası. Babamla boşanmalarinin büyük bir sebebi de bu zaten. Ve ben cildirma raddesine geldim artık.

Bu konuda bir tavsiye istemiyorum sadece içimi dökmek istedim çok doluyum bu konuda. Konu asla hayır babamdan isteyecekler inadı falan değil bu arada, öyle oluyorsa ondan da istesinler ben bilmiyorum sadece nasıl olduğunu.

Bir de sormak istiyorum, ben mi yanlış biliyorum kiz babasindan istenmez mi??

Üzüldüm senin için tim hevesini mahvetmiş annen. Ne olur senin en tatlı hevesli zamanını mahvetmese. Hiç böyle zamanları bilerek mahveden insanları anlamıyorum. Kaç yaşındaki kadın sırf gıcıklığına, sırf ilgi çekmeye bunu yapmış.
 
Anne baba boşanıyor. Çocuklarından boşanmıyorlar ama. Bir zahmet özel günlerde de 1 saat yanyana geliversinler. Erkek tarafı bir oraya, bir buraya mı gidecekler. Düşman mı bunlar. Nikahta da mecbur görecekler birbirlerini sonuçta.
 
Annem oldum olasi sorunlu bir kadın. Her şeye kafasını takar her şeye alınır olmadik yerden sorun çıkarır. Küçük bardak sevmiyorum diye kendime büyük bardak aldığım için kafasinda kurup kurup sen evdeki tabak canaktan mi igreniyosun ondan mi kendine bardak aldin diye ağlayan biri öyle diyim.

Bugünkü soruna gelelim. Benim annem babam ayrı. 12-13 sene olacak bosanali. Ben annemle ve kardeşimle yaşıyorum ama babamla da ayni mahallede oturuyoruz her , zaman görüşüyorum gidip geliyorum. Burada bir sıkıntı yok.

Benim ciddi bir ilişkim var. Henüz nişan yüzük hiçbir şey yok ama ailelerimizle tanıştık ikimiz de, evlenme niyetimizi biliyorlar ama dedigim daha henüz ortada hiçbir şey yok isteme vs. Sadece öyle farazi şeyler konuşuldu yok babannenler de gelecek mi, ananenler de gelir bilmem ne.

Annem yine kendi bugün durduk yere bana gelip seni kimden isteyecekler dedi, ben de babamdan dedim. Çünkü benim bildiğim baba hayattaysa, gorusuluyorsa kiz babasindan istenir. Hiç aksi, farklı bir şey görmedim hayatımda. Ona da böyle söyledim "öyle olmuyor mu zaten, ben öyle biliyorum" diye. Birden triplere girdi "nasıl babandan istenecek ben hayatimda böyle şey duymadim, ikimizden de istemeleri gerek ne saçmalık" falan diye soylenmeye başladı. Ben de bilmiyorum anne ben böyle gördüm hep böyle biliyorum dedim. Şimdi salonda ağlıyor beni kardeşime şikayet ediyor ben anne yerine koyulmuyorum, ben sizin için bir hiçim bilmem ne diye. Kardeşim de beni savundu diye onunla da kavga etti kovdu odadan.

Uyuyacakken onun ağlamasını duydum sinirlerim tepeme geldi. Kalkıp kavga etmemek için zor duruyorum. Yanlış anlaşılmasın çok duygusal ve empatisi yüksek bir insanim ama 27 senem bu kadının bomboş aglamalariyla geçti. Artık uzulemiyorum yani sinirleniyorum sadece.

İnanın her şeyi o eksik kalmasin o uzulmesin diye dusunerek hareket ediyorum. Para durumum iyi olmamasına rağmen ne isterse almaya çalışıyorum içinde kalmasin diye. Yorgun da olsam onunla oturmaya sohbet etmeye çalışıyorum, elimden geldiğince dışarı cikarmaya çalışıyorum, bi yerlerden tatil ayarlamaya çalışıyorum kafasi dagilsin diye. Her derdini sıkıntısını dinliyorum çocukluktan beri. Koca görevi görüyorum bi nevi yani. Ama ne yaparsam yapayım memnun edemiyorum. Sadece evde oturup kendine uzulmek istiyor başka bir şeyi yok. Depresyon falan da değil karakteri böyle oldum olası. Babamla boşanmalarinin büyük bir sebebi de bu zaten. Ve ben cildirma raddesine geldim artık.

Bu konuda bir tavsiye istemiyorum sadece içimi dökmek istedim çok doluyum bu konuda. Konu asla hayır babamdan isteyecekler inadı falan değil bu arada, öyle oluyorsa ondan da istesinler ben bilmiyorum sadece nasıl olduğunu.

Bir de sormak istiyorum, ben mi yanlış biliyorum kiz babasindan istenmez mi??
Anneni bir doktora götürün normal değil davranışları dusunceleri. Senin dediğinde bir şey yok bacım.

Sevgilinin ailesi ile ananı çok yan yana getirmemeye çalış, yoluna taş koyacak kesin :(
 
Annem oldum olasi sorunlu bir kadın. Her şeye kafasını takar her şeye alınır olmadik yerden sorun çıkarır. Küçük bardak sevmiyorum diye kendime büyük bardak aldığım için kafasinda kurup kurup sen evdeki tabak canaktan mi igreniyosun ondan mi kendine bardak aldin diye ağlayan biri öyle diyim.

Bugünkü soruna gelelim. Benim annem babam ayrı. 12-13 sene olacak bosanali. Ben annemle ve kardeşimle yaşıyorum ama babamla da ayni mahallede oturuyoruz her , zaman görüşüyorum gidip geliyorum. Burada bir sıkıntı yok.

Benim ciddi bir ilişkim var. Henüz nişan yüzük hiçbir şey yok ama ailelerimizle tanıştık ikimiz de, evlenme niyetimizi biliyorlar ama dedigim daha henüz ortada hiçbir şey yok isteme vs. Sadece öyle farazi şeyler konuşuldu yok babannenler de gelecek mi, ananenler de gelir bilmem ne.

Annem yine kendi bugün durduk yere bana gelip seni kimden isteyecekler dedi, ben de babamdan dedim. Çünkü benim bildiğim baba hayattaysa, gorusuluyorsa kiz babasindan istenir. Hiç aksi, farklı bir şey görmedim hayatımda. Ona da böyle söyledim "öyle olmuyor mu zaten, ben öyle biliyorum" diye. Birden triplere girdi "nasıl babandan istenecek ben hayatimda böyle şey duymadim, ikimizden de istemeleri gerek ne saçmalık" falan diye soylenmeye başladı. Ben de bilmiyorum anne ben böyle gördüm hep böyle biliyorum dedim. Şimdi salonda ağlıyor beni kardeşime şikayet ediyor ben anne yerine koyulmuyorum, ben sizin için bir hiçim bilmem ne diye. Kardeşim de beni savundu diye onunla da kavga etti kovdu odadan.

Uyuyacakken onun ağlamasını duydum sinirlerim tepeme geldi. Kalkıp kavga etmemek için zor duruyorum. Yanlış anlaşılmasın çok duygusal ve empatisi yüksek bir insanim ama 27 senem bu kadının bomboş aglamalariyla geçti. Artık uzulemiyorum yani sinirleniyorum sadece.

İnanın her şeyi o eksik kalmasin o uzulmesin diye dusunerek hareket ediyorum. Para durumum iyi olmamasına rağmen ne isterse almaya çalışıyorum içinde kalmasin diye. Yorgun da olsam onunla oturmaya sohbet etmeye çalışıyorum, elimden geldiğince dışarı cikarmaya çalışıyorum, bi yerlerden tatil ayarlamaya çalışıyorum kafasi dagilsin diye. Her derdini sıkıntısını dinliyorum çocukluktan beri. Koca görevi görüyorum bi nevi yani. Ama ne yaparsam yapayım memnun edemiyorum. Sadece evde oturup kendine uzulmek istiyor başka bir şeyi yok. Depresyon falan da değil karakteri böyle oldum olası. Babamla boşanmalarinin büyük bir sebebi de bu zaten. Ve ben cildirma raddesine geldim artık.

Bu konuda bir tavsiye istemiyorum sadece içimi dökmek istedim çok doluyum bu konuda. Konu asla hayır babamdan isteyecekler inadı falan değil bu arada, öyle oluyorsa ondan da istesinler ben bilmiyorum sadece nasıl olduğunu.

Bir de sormak istiyorum, ben mi yanlış biliyorum kiz babasindan istenmez mi??
Bizim anne baba da ayrı 10 yıl olmuştur. Hatta babam 2.ye evlendi. Ama annen öyle yaptı baban böyle dedi her iki taraf da fırsatını bulduğu yerde ortalığı karıştırıyor. Eskiden aile krizleri çıkardı şimdi daha çok lafta sözde. Babamın büyük yanlışları oldu ben affetmedim. O yüzden ben evlenirken bütün işlerimi annem ve anne tarafıyla çözdüm. Ama kız kardeşim yıllardır güya iki tarafa da dengeli davranıyor. Ama bariz bir şekilde babasını tutuyor. Yine de kız istemeyi iki tarafta da yaptılar. Çözümü öyle oldu. Nişan da yaptılar. Kimse birbirine girmedi. Erkek tarafına rezil olmayalım diye susmak zorunda kaldırlar. Şimdi düğün kaldı geriye. O da zaten damadın memleketinde olacak.

Ama ben size bir tavsiye vermek istiyorum. Yukarıda bir üye de yazmış. Eğer annenizin kendi kendine "ay kızıma ayıp ediyorum galiba" diye düşünüp düzelmesini beklerseniz daha çok beklersiniz. Yeterince fedakarlık yapmışsınız bu zamana kadar. Bakın kıymetini biliyor mu? Hayır. Tam tersine sizden daha fazlasını bekliyor. Neden çünkü alışmış ben kızıma ağlar zırlarım o da dediğimi yapar diye. Anneniz psikolojik sorunları olan biri. Bu süreçte doktora gitse daha iyi ama şimdi ikna etmeye çalışamam diyorsanız o zaman siz tavrınızı değiştireceksiniz. Daha nişan, kına, düğün, alışveriş, çeyiz bir ton mesele var. Her bir konuda sizi strese sokacak. Damat niye öyle yaptı kv niye öyle dedi her şeye herkese kulp takacak. Yetmicek bazı konularda babanızla yarışa girecek. Sonra millet size akıl vermeye başlıcak anneni idare et işte sana çok düşkün ondan böyle yapıyor vs. Anlatabiliyor muyum? Manipülasyon kuyusu gittikte derinleşecek işin sonunda siz belki olaylardan haberi olmayan damada patlayacaksınız. Sorunlu annenize rest çekeceksiniz mutlu evliliğin başka formülü yok yok yok.
 
Annem oldum olasi sorunlu bir kadın. Her şeye kafasını takar her şeye alınır olmadik yerden sorun çıkarır. Küçük bardak sevmiyorum diye kendime büyük bardak aldığım için kafasinda kurup kurup sen evdeki tabak canaktan mi igreniyosun ondan mi kendine bardak aldin diye ağlayan biri öyle diyim.

Bugünkü soruna gelelim. Benim annem babam ayrı. 12-13 sene olacak bosanali. Ben annemle ve kardeşimle yaşıyorum ama babamla da ayni mahallede oturuyoruz her , zaman görüşüyorum gidip geliyorum. Burada bir sıkıntı yok.

Benim ciddi bir ilişkim var. Henüz nişan yüzük hiçbir şey yok ama ailelerimizle tanıştık ikimiz de, evlenme niyetimizi biliyorlar ama dedigim daha henüz ortada hiçbir şey yok isteme vs. Sadece öyle farazi şeyler konuşuldu yok babannenler de gelecek mi, ananenler de gelir bilmem ne.

Annem yine kendi bugün durduk yere bana gelip seni kimden isteyecekler dedi, ben de babamdan dedim. Çünkü benim bildiğim baba hayattaysa, gorusuluyorsa kiz babasindan istenir. Hiç aksi, farklı bir şey görmedim hayatımda. Ona da böyle söyledim "öyle olmuyor mu zaten, ben öyle biliyorum" diye. Birden triplere girdi "nasıl babandan istenecek ben hayatimda böyle şey duymadim, ikimizden de istemeleri gerek ne saçmalık" falan diye soylenmeye başladı. Ben de bilmiyorum anne ben böyle gördüm hep böyle biliyorum dedim. Şimdi salonda ağlıyor beni kardeşime şikayet ediyor ben anne yerine koyulmuyorum, ben sizin için bir hiçim bilmem ne diye. Kardeşim de beni savundu diye onunla da kavga etti kovdu odadan.

Uyuyacakken onun ağlamasını duydum sinirlerim tepeme geldi. Kalkıp kavga etmemek için zor duruyorum. Yanlış anlaşılmasın çok duygusal ve empatisi yüksek bir insanim ama 27 senem bu kadının bomboş aglamalariyla geçti. Artık uzulemiyorum yani sinirleniyorum sadece.

İnanın her şeyi o eksik kalmasin o uzulmesin diye dusunerek hareket ediyorum. Para durumum iyi olmamasına rağmen ne isterse almaya çalışıyorum içinde kalmasin diye. Yorgun da olsam onunla oturmaya sohbet etmeye çalışıyorum, elimden geldiğince dışarı cikarmaya çalışıyorum, bi yerlerden tatil ayarlamaya çalışıyorum kafasi dagilsin diye. Her derdini sıkıntısını dinliyorum çocukluktan beri. Koca görevi görüyorum bi nevi yani. Ama ne yaparsam yapayım memnun edemiyorum. Sadece evde oturup kendine uzulmek istiyor başka bir şeyi yok. Depresyon falan da değil karakteri böyle oldum olası. Babamla boşanmalarinin büyük bir sebebi de bu zaten. Ve ben cildirma raddesine geldim artık.

Bu konuda bir tavsiye istemiyorum sadece içimi dökmek istedim çok doluyum bu konuda. Konu asla hayır babamdan isteyecekler inadı falan değil bu arada, öyle oluyorsa ondan da istesinler ben bilmiyorum sadece nasıl olduğunu.

Bir de sormak istiyorum, ben mi yanlış biliyorum kiz babasindan istenmez mi??
Bir davet evi tut nışan söz isteme bir arada çıkar annen bu kafadaysa işi uzatma.
 
Annenizin alıngan yapısı sizin için hayatı çok zorlaştırıyordur eminim. Ama bu konuda sizi de biraz hatalı buldum. Annenizle yaşıyorsanız yaşadığınız yere gelirler istemeye, babanız da oraya gelir. Altı üstü bir kaç saatlik bir toplanma. Ama anneniz babanızın evinize gelmesini istemiyorsa o durum başka. İmkanınız varsa bu işler için müsait kafe, salon gibi bir yer ayarlayın olsun bitsin.
 
dediğiniz gibi artık hepsi formalite. boşanmış aileleri olan birkaç arkadaşım, küçük bir yer ayarlayıp isteme, söz, nişan hepsini aynı anda anne ve babasıyla yapmıştı. kanlı bıçaklı değillerse bu şekilde yapabilirsiniz.
 
Anne baba boşanıyor. Çocuklarından boşanmıyorlar ama. Bir zahmet özel günlerde de 1 saat yanyana geliversinler. Erkek tarafı bir oraya, bir buraya mı gidecekler. Düşman mı bunlar. Nikahta da mecbur görecekler birbirlerini sonuçta.
bende bunu soracak diyecektim konu sahibi.. siz babamdan isteyecekler derken babanız sizin eve gelecek değil mi? babanızın evine gidilmeyecek
bikaç saat idare edecek babanız ve o eve gelmeli.. sizde öyle düşündünüz değil mi? @budagecer5957
 
Benım eşiminde 14 yaşında kızı var annesinde, kızını bir gün isteyecekleri zaman hem benden hemde annesinden ayrı gidip isteyecekler diyor( anne de evli ).
Ama sizin anneniz bekarmış yanı saygı duyması lazım bırde yardıma çok ihtiyacı var gıbı geldı bana psikiyatrı olarak, atıyorum istemeye gelseler yanlış bile anlayıp ortalığı darma duman edebilir gıbı geldı.
 
benim mantığıma göre hem anneden hem babadan istenir
annenin evine davet et babanı
(kızının özel günü için gelecektir)
orada istesin sevgilinin ailesi de
 
Sen yıllarca annenle kalmışsın, yükünüzü annen çekmiş. Babamdan isterler dediğin zaman kadının sinirleri boşalmış. Ben çok üzüldüm annenize. Tek başına çocuk büyütmek eminim çok zordur. Yaşadığın eve babanı çağırman doğru olur bence.
 
Back
X