Sevgili @nery ; kızınızla aynı yaşta oğlum var,oğlanlarda süreç biraz daha değişik olıyor ; bir de birinci sınıfa yeni başlamış bir kızım var, yatmadan önce biraz konuştuk dertleşti benimle kızım, oğlumun yaşadığı şeyleri onun erkenden yaşamasına çok üzüldüm daha da uyku tutmadı beni, yazınızı görünce yazmak istedim size hemen . Gözlemlediğim kadarı ile kızlarda dışlama/oyuna almama olayları daha erken gelişiyor erkeklerden. Çok bilmiş bir iki kızın elinde oluyor çocuğun sınıftaki yeri. Ben sizi anlıyorum en azından bir tane arkadaşı olmasını yeğlerdiniz, kızınızın üstün zekalı olduğundan bahsetmişsiniz benim oğlum da öyle ; arkadaşlarının da kendi gibi olmasını bekliyor mesela oğlum. Matematikten anlasın analitik düşünsün, bilimsel yaklaşabilsin.. eee burda çalışmak için takım arkadaşı aramıyoruz sonuçta. Kimse de oğlum gibi değil. Onla aynı zevklere sahip değil. Spordan hoşlanmaz mesela ama top oynayanları izler , topu şu derecelik açıyla attın der mesela , o yine işin matematiksel boyutunu irdeliyor, ama top oynayan çocuk gol oldu mu olmadı mı onu düşünüyor , bakış açıları farklı. Oğluma göreyse doğru açıyla topu atmak başarıya giden anahtar ; dediğim gibi top oynamıyor ama oynasa sanki elinde kağıt kalemle gezip topu atmadan önce açı hesaplaması yapacak şapşik :)) e şimdi oğlum kendine göre arkadaşı nerden bulacak? Tabii ki bulamıyor , yorumlarından dolayı da dışlanıyor,kızlar yeni çıkmış bir şarkıyı klibi konuşurken,erkekler daha üst marka cep telefonu aldırtma yada bilgisayar konfigrasyonlarıyla hava atarken oğlum Web sitesi tasarlamaya çalışıyor , kod yazmaya çalışıyor. Oğlumun yaptıkları diğer çocuklara göre anlamsız , diğer çocukların yaptığı da oğluma anlamsız geliyor. Velhasıl iki tarafta da kabul görmüyor. Kızınız gibi test çözmeden filan da hoşlanmaz ; ama bir ara o kadar yalnızdı ki kafasından sürekli çarpım yapıyormuş . 27*96 diyorum mesela kafadan hesaplayıp çat diye cevabını söylüyordu . NAsıl bu kadar hızlı yaptığını sorduğumda sahan önceden bu sayıları çarptığını söylüyordu . Ne zaman yapıyorsun dediğimde teneffüste çok zamanım olıyor hem bahçeyi adımlıyorum hem çarpma yapıyorum cevabını almıştım. İnsanın içi buruluyor ama elimden de hiçbir şey gelmiyor. Bu arada benim oğlum da kolejde, bursluluk kazandı o da. İlişkilerine müdahale etmek hiç istemiyorum çünkü deneye yanıla kendisi kiminle nasıl konuşacağını öğrenmeli istenmediği yeri de anlamalı bazılarından uzak durmalı bazılarına tavır koymalı. Ama bu süreci onların yürütmesi gerekir. Bu arada oğlum yemekteyken de sürekli parmaklarıyla hızlı sayar gibi hareketler yapıyordu en son 3 basamaklı iki çift sayıyı kafadan çarpma formülü bulmuştu kendince. Ama sonradan sanırım arkadaşlarından umudu kesince yapay zeka programlı bazı internet siteleri var oralara girip zamanını geçiriyor . Bu şekilde de daha içine kapanmış oluyor ..
Kızıma gelince arkadaşlarının onu aralarına almadığını bir sebep bulup arkadaşlarının ona güldüklerini dalga geçtiklerini ağladığını söyledi . Kızım oğlumun aksine çok sevecendir sevgi doludur ve çok fedakardır,çocukların kişiliklerine biz karar veremeyiz ama keşke bu kadar fedakar olmasa diyorum, bunlar artık iyi özellikler değil maalesef her geçen gün insanları tanıdıkça üzülecek diye ben şimdiden üzülüyorum. Kızım da teneffüste ödev yapıyormuş sınıftan hiç çıkmıyormuş. Zaten maaşallah öğretmeni de kabul etmese de çok ödev veriyor . Ve daha şimdiden kızım okula gitmek istemediğini okuldan nefret ettiğini söylüyor . Ne yapayım ki şimdi ben??