Ben de yeni evliyim. Evlenmeden önce birlikte yaşamış, yıllardır birlikte olan bi çiftiz ama bi aile dostumuz düğünden çook önce sohbet arasında evliliği karpuza benzetmişti. Ne kadar zaman geçirseniz de nikahtan sonra kesiliyo karpuz ve içinden ne çıkacağı her zaman belli olmuyo maalesef.... devamlı yeni huylarını öğreniyorum. Aşırı zormuş gerçekten. Evli kişiliklerimize alışmaya çalışıyoruz, birbirimizi yeni tanıyoruz. Bazen kavga, bazen süper huzur, bazen yalnızca sessizlik, hatta bazen gözyaşı hakim evimize. Zaman zaman o kadar sıkışıyorum ki konuşsam olmuyo, konuşmasam "nasıl durayım ben duramam konuşmazsam" şeklinde geçiyo günlerim. İnsanın geçinmeye gönlü olsun yeter ki. Fakat işte o geçinmeye meyil de gördüğünüz iki güzel davranış, sizi devam etmeye motive eden küçük tatlı anlar sayesinde oluşuyo.
Siz de şayet birbirini seven, dokunmasını bilen bi çiftseniz bu günlerin geçeceğini düşünerek motive olmaya çalışın. Kendinize hobi bulun, daha sıkı ders çalışın, zamanınızı eşinizle ilişkinizi düşünerek değil başka şeylerle geçirin. Düşündükçe daha fazla defo buluyo insan, kendimden biliyorum. Çalışmayan kadın için de oldukça zor. Zamanımızı dolduracak az şey olduğundan kafamızda döndürüp duruyoruz.
Umarım en yakın zamanda toparlarsınız :)