- Katılım
- 1 Nisan 2022
- Mesajlar
- 14.923
- Emoji Skoru
- 15.391
- Puanlar
- 248
- Yaş
- 32
- Konu Sahibi miniminimom
- #21
Onları kaçırmak istemezken sizi kaçıracak farkında değil salak.ee bir süre siz kaçın mâdem o kadar korkuyormuş sevdiklerinden uzaklaşmaktan.ciddi bir kaybetme korkusu olmadan olmayacak demek ki.zaten konuşup kavga etmişsin.selam kızlar.. sagolsun bebişimden başka sorunlara fırsatım kalmıyordu şu aralar ama arada kafama takılan bir durum var. öncelikle hayatımızla alakalı kısa bi özet geceyim.. biz benim işim dolayısıyla şehir dışında yaşıyoruz. eşimin ailesi türkiyenin bi ucunda biz bi ucundayız kendi ailem ise ortasında :) yani baya uzagız. fakat bu uzaklık bana öyle bi huzur saglamıyor maalesef. şöyle ki eşimin de ısrarlarıyla ailesi veya ailesinden birileri bize kalmaya geliyorlar sık olmasa da. ama eşime kalsa sık sık da gelebilirler asla onun için sorun olmaz. resmen onlara tapıyor. sadece anne baba olsa anlarım ama ablalarına abisine özellikle yegenlerine de aşırı düşkün. her gün saatlerce tlfnda konuşurlar. kücük görümcem evlendi boşandı ondan bi cocugu var .onu kayınvalidem büyüttü. eşimde bekardı o sıralar aynı evde yaşadılar bi 3-4 sene. o yegenine karşı babalık yapıyor. sonrasında görümcem ikinci bi evlilik yaptı ve ondan da bi cocugu oldu yeni. kocası cok sorumsuz ilgisiz biri. hal böyle olunca kocam bu görümceme karşı baya ilgili olmaya başladı. sanki acınacak bi durumdaymış gibi çorap alsa eşime danışır gün içinde neler yaşadı kocama anlator ve kocam da sıkılmadan dinler konuşur. ablasıyla da aynı ama bu görümceme karşı daha fazla. büyğk yegeni 12 yaşında onunla da gece bile görğntülü konuşurlar. cocuk dayısını baba yerine koydugu için sınır tanımıyor. eşimde uyarıda bulunmadıgı için gece rahatca arayabilir bize gelmek isteyebilir vs vs.
şimdi bizim o şehre gitme durumumuz var. cümkü kendi evimiz de orada. ve şuan calıştıgım ili ve şartları size bahsetsem bi dk durma derseniz o derece kötü iğrenc ve cok yoksun bi yer. böyle olmasa asla yerimden ayrılmazdım. kendi evimiz kayınvalidemlere otobusle 45 dk falan. gerci aynı şehir de olsak hic olmazsa yatılı kalmazlar dşye kendimi avıtuyorum fakat eşimin bu sınır çizmemesi beni cok tedirgin ediyor. hep bize gelip gitmelerini ister diğer taraf bi tık anlayış gösteriyor ama eşim o kadar ısrarcı ki dayanamayıp eşimin dediğine geliyorlar. eşimle bu durumla alakalı cok konuştum tartıştım değişmiyor.
eşim bundan 4 yıl önce yani biz evlenmeden önce kısa süreli de olsa bi cezaevine girme durumu oldu(bi sucu yoktu siyasi bi neden diyeyim sonra hemen tahliye ettiler beraat aldı) neyse bu durumdan sonra eşim ailesine karşı daha bağlı oldu. c. evi öncesi böyle değildi. baya bi psikolojik sıkıntılar yaşadıgını düşümüyorum. bi sucu olsa okey fakat yine haksız yere alıkonulur muyum ailemi görebilir öiyim korkusu oluştu. her anlarını fotoya alıyor. kacırmak istemiyorum elimde değil diyor. yani bilemiyorum bu durum ne olacak. ben ne yapmalıyım ?