Sizin tek başınıza yol alabileceğiniz bir durum değil. Eşinizin de düzelme yolunda çaba harcaması lazım.
Tartışma konusu ne bilmiyorum ama erkekler bizden çok farklılar gerçekten. Kendilerini çok fazla seviyorlar ve çocukları da dahil hiçkimseye kendileri kadar değer vermiyorlar.
Biz kadınlar ise evlerimizi, eslerimizi ve çocuklarımızı kendimizden öne koyuyoruz. Ve bütün emeklerimiz çarçur olunca öfkeleniyoruz. Bu sebeple kendimizi hiçkimse için harcamamamız gerekiyor. Bu durum, önceki nesil için bencillikti, şu anda ise hem yuvaları kurtarıyor, hem de kadının ruh sağlığını.
Kendinizi adamayın hickimseye. Kandinizi har vurup harman savurmayın. Böylece daha sakin olursunuz.
Eşiniz laftan anlayabilecek bir insansa karşınıza alın, insan gibi konuşun. Ciddiyetle konuşun. Ortak bir yol bulun. Mesela tartışma esnasında hakaret varsa bunu ikimiz de yapmayalım , tartışma sırasında onur kırıcı şeyler söylemeyelim vb gibi konuşarak en azından tartışma adabinizi koruyun. Bari çirkinleşme olmasın.
Evde sorumluluk bölüşün. Çocukla ilgili herkes üzerine düşeni yapsın Böylece taraflar az yorulur ve tartışma olasılığı azalır.
Tartışma konularını bilmediğim için böyle örnekler verdim, siz bu örneklerden yola çıkarak kendi durumunuza göre hareket edin.
Eşinizle konuşun. Kavga ile değil. Insan gibi dertleşin. Siz düşman değilsiniz ama böyle giderse düşman olacaksiniz.
Çocuğunuz için dikkatli olmak zorundasiniz. Cocugumuz için kendimize cekiduzen vermemiz gerekiyor şeklinde telkinde bulunun. Kolay gelsin.