Lohusalık depresyonu

43 günlük ikiz bebeklerim var.Bir gün bu başlığı açacağımı söyleseler hayatta inanmazdım. Tüp bebek yöntemiyle 3. denemede miniklerime kavuştum. Berbat bir hamilelik dönemi geçirdim her ay ayrı bir stres yaşadım.

Doğum yaptım ikizlerden biri solunum sıkıntısı ile yoğun bakıma yattı direkt diğeri yanımdaydı ve daha sonra sarılıkla öbürüde yattı ve o zaman başladı tüm şeyler. Herkes yeterince besleyip beslemediğimi soruyordu.Benim suçumdu sarılık olması halbuki iki damla süt için gece gündüz sağım yapmıştım ve bunun sonucu mastit ve meme ucu yarıklarıyla sonuçlandı.

Bebeklerim doğdu doğalı asla doğru düzgün emmediler her arayan sanki bilmiyormuşum gibi bebekleri emzirmem gerektiğini anne sütünün ne kadar faydalı olduğuyla ilgili vaqz veriyordu.

Verdikleri tavsiyeler su içmek dinlenmek gibi şeylerdi ama benim gerçekten su içmeye bile vaktim yoktu.

Abimin 2 çocuğunada 3 ay kendş evinde bakan annem bize ancak eşim yanımda olmazsa geldi.Bahane olarakta onlara gidersem daha güzel bakacağını söyledi halbuki zaten yan apartmanına taşınmıştım sırf bunun için.

Kaynanam ve ailesi destekten ziyade her aramalarında hala emip emmediklerini sormaktan başka birşey yapmadılar.

Ve şu an tükenmiş durumdayım bittim kafamdan sürekli intihar düşünceleri geçiyor. Dayanamıyorum kaldıramıyorum lütfen bana geçecek kolaylaşacak deyin.Sürekli ağlıyorum sonrada kendi nankörlüğüme ve şükürsüzlüğüme sinirlenip bir turda ona ağlıyorum.Allah bana sağlıklı iki evlat verdi ama ben bu süreci ağlayarak mutsuzlukla geçiriyorum

Geçecek değil mi...

Geçecek. En en karışılmayan insandım ben belki ama herkesi öldüresim gelirdi. Gerçekten zor zamanlar lohusalık. Ve hiç zorlanıp kendiliğinden geçmesini de beklemeyin profesyonel destek alın online da olsa.

Ahh canım Benim de başımda var bu "emziriyor musun, aman emzir" belası. Prematüre bebeğim yavaş yavaş emmeye başladı, süt sağmaya çalışıyorum İnan zaman bulamıyorum, sütüm de az. Kaldı ki sen iki bebek bakıyorsun. Zaten yoğun bakım sürecinden bunalmış, kim bilir ne korkular yaşamışsın. Tüp bebek sürecini de düşünürsek yıllardır çaba içindesin ama insanların tek derdi emzirmen. Bana artık sorulduğunda emziriyorum şakır şakır sütüm var diyorum ki susup bir daha sormasınlar. Sonuçta mememin başında nöbet tutacak halleri yok, doğruyu nereden bilsinler. Sakın nankör ve şükürsüz olduğunu düşünme. Sen sadece yorgun ve kırgınsın. Umarım hak ettiğin sosyal desteğe biran önce kavuşur evlatlarını huzurla büyütürsün.

Geçecek hiç merak etme. İnsan görmediği desteğe kırılıyor evet biliyorum ama yapacak bir şey yok deyip kabul etmek daha kolay oluyor bazen.
O gördüklerimizin, duyduklarımızın çoğu gerçek değil. Ne bileyim 2 küçük çocukla tertemiz evler ya da sıkınca sütün fışkırdığı memeler falan. Biz evde 1 yıl doğru düzgün sıcak yemek yiyemedik, yapamadım asla vaktim olmadı. Yapıp getirecek kimsemiz de yoktu ama geçti sonunda.
Bu arada sen kırılacağına onlar kırılsın bazen bazı şeyleri söylemek bir işe yaramasa da insanın içi soğuyor en azından.
Seninki de geçecek hiç merak etme

merve .!.:

Geçecek. En en karışılmayan insandım ben belki ama herkesi öldüresim gelirdi. Gerçekten zor zamanlar lohusalık. Ve hiç zorlanıp kendiliğinden geçmesini de beklemeyin profesyonel destek alın online da olsa.

Genişletmek için tıkla...

Evet aklımda mutlaka alacağım. Çok teşekkür ederim desteğiniz için

Yksin .!.:

Ahh canım Benim de başımda var bu "emziriyor musun, aman emzir" belası. Prematüre bebeğim yavaş yavaş emmeye başladı, süt sağmaya çalışıyorum İnan zaman bulamıyorum, sütüm de az. Kaldı ki sen iki bebek bakıyorsun. Zaten yoğun bakım sürecinden bunalmış, kim bilir ne korkular yaşamışsın. Tüp bebek sürecini de düşünürsek yıllardır çaba içindesin ama insanların tek derdi emzirmen. Bana artık sorulduğunda emziriyorum şakır şakır sütüm var diyorum ki susup bir daha sormasınlar. Sonuçta mememin başında nöbet tutacak halleri yok, doğruyu nereden bilsinler. Sakın nankör ve şükürsüz olduğunu düşünme. Sen sadece yorgun ve kırgınsın. Umarım hak ettiğin sosyal desteğe biran önce kavuşur evlatlarını huzurla büyütürsün.

Genişletmek için tıkla...

Gerçekten bende bulamıyorum her gece diyorum yarın güzel beslenip bol su içip sütümü artıracağım diye bir bakıyorum koştur koştur yine akşam, gece olmuş ve ben bir şey yapamadan gün bitmiş.

dewi .!.:

Geçecek hiç merak etme. İnsan görmediği desteğe kırılıyor evet biliyorum ama yapacak bir şey yok deyip kabul etmek daha kolay oluyor bazen.
O gördüklerimizin, duyduklarımızın çoğu gerçek değil. Ne bileyim 2 küçük çocukla tertemiz evler ya da sıkınca sütün fışkırdığı memeler falan. Biz evde 1 yıl doğru düzgün sıcak yemek yiyemedik, yapamadım asla vaktim olmadı. Yapıp getirecek kimsemiz de yoktu ama geçti sonunda.
Bu arada sen kırılacağına onlar kırılsın bazen bazı şeyleri söylemek bir işe yaramasa da insanın içi soğuyor en azından.
Seninki de geçecek hiç merak etme

Genişletmek için tıkla...

Umarım kendimi inanılmaz yorgun hissediyorum teşekkür ederim inşallah geçer

flowers35 .!.:

43 günlük ikiz bebeklerim var.Bir gün bu başlığı açacağımı söyleseler hayatta inanmazdım. Tüp bebek yöntemiyle 3. denemede miniklerime kavuştum. Berbat bir hamilelik dönemi geçirdim her ay ayrı bir stres yaşadım.

Doğum yaptım ikizlerden biri solunum sıkıntısı ile yoğun bakıma yattı direkt diğeri yanımdaydı ve daha sonra sarılıkla öbürüde yattı ve o zaman başladı tüm şeyler. Herkes yeterince besleyip beslemediğimi soruyordu.Benim suçumdu sarılık olması halbuki iki damla süt için gece gündüz sağım yapmıştım ve bunun sonucu mastit ve meme ucu yarıklarıyla sonuçlandı.

Bebeklerim doğdu doğalı asla doğru düzgün emmediler her arayan sanki bilmiyormuşum gibi bebekleri emzirmem gerektiğini anne sütünün ne kadar faydalı olduğuyla ilgili vaqz veriyordu.

Verdikleri tavsiyeler su içmek dinlenmek gibi şeylerdi ama benim gerçekten su içmeye bile vaktim yoktu.

Abimin 2 çocuğunada 3 ay kendş evinde bakan annem bize ancak eşim yanımda olmazsa geldi.Bahane olarakta onlara gidersem daha güzel bakacağını söyledi halbuki zaten yan apartmanına taşınmıştım sırf bunun için.

Kaynanam ve ailesi destekten ziyade her aramalarında hala emip emmediklerini sormaktan başka birşey yapmadılar.

Ve şu an tükenmiş durumdayım bittim kafamdan sürekli intihar düşünceleri geçiyor. Dayanamıyorum kaldıramıyorum lütfen bana geçecek kolaylaşacak deyin.Sürekli ağlıyorum sonrada kendi nankörlüğüme ve şükürsüzlüğüme sinirlenip bir turda ona ağlıyorum.Allah bana sağlıklı iki evlat verdi ama ben bu süreci ağlayarak mutsuzlukla geçiriyorum

Geçecek değil mi...

Genişletmek için tıkla...

Ya cok uzuldum lutfen uzulmeyın..esınız nasıl yardımcı oluyormu?yemek falan yapmakla ugrasmayın sadece bebeklerınıze odaklanın bu surecte süt yetmıyosa mama verın nıye ezıyet edıyosunuz kendınıze,ben dogdugundan berı mama takvıyesıde verdım bebegıme napalım yani,uzulmeyın bebeklerınızle mutlu olmaya calısın,esınızın aılesıne evet emıyo dıyıp gecın gıtsın,hııc muhatap olmayın,sallamayın,kendı annenızede sana ıhtıyacım var anne gunluk 3 saat bıze gelebılırmısın dıyın.kendınızı sıkmayın lütfen..mis kokuluların tadına varmaya calısın..

Gececek merak etmeyin Maalesef dogum sonrasi donemde cogumuz benzer tecrubeleri yasiyoruz, bir suru insana kiriliyoruz, onlari bogmak istiyoruz, ve bunlar maalesef genelde yakinlarimiz oluyor. Etrafa kulaklarinizi kapatmayi deneyin diyecegim ama biliyorum cok zor. Telefonla aradiklarinda boyle densiz konusan insanlarinkini daha seyrek acin. Bebekler uyuyor, ben de biraz dinleniyorum sonra konusuruz diyin. Bu hislerinizi sizi anlayacak kisiyle ve mumkunse esinizle konusun. Bu surecteki en buyuk destekcimiz onlar olmali.

Bu surede zaten ev kirliymis, yemek yapamamisim, gibi seyleri de kendinize nolur dert etmeyin. Once kendinize sonra bebeklerinize iyi bakin, ki eminim onlara en guzel sekilde bakiyorsunuzdur

flowers35 .!.:

43 günlük ikiz bebeklerim var.Bir gün bu başlığı açacağımı söyleseler hayatta inanmazdım. Tüp bebek yöntemiyle 3. denemede miniklerime kavuştum. Berbat bir hamilelik dönemi geçirdim her ay ayrı bir stres yaşadım.

Doğum yaptım ikizlerden biri solunum sıkıntısı ile yoğun bakıma yattı direkt diğeri yanımdaydı ve daha sonra sarılıkla öbürüde yattı ve o zaman başladı tüm şeyler. Herkes yeterince besleyip beslemediğimi soruyordu.Benim suçumdu sarılık olması halbuki iki damla süt için gece gündüz sağım yapmıştım ve bunun sonucu mastit ve meme ucu yarıklarıyla sonuçlandı.

Bebeklerim doğdu doğalı asla doğru düzgün emmediler her arayan sanki bilmiyormuşum gibi bebekleri emzirmem gerektiğini anne sütünün ne kadar faydalı olduğuyla ilgili vaqz veriyordu.

Verdikleri tavsiyeler su içmek dinlenmek gibi şeylerdi ama benim gerçekten su içmeye bile vaktim yoktu.

Abimin 2 çocuğunada 3 ay kendş evinde bakan annem bize ancak eşim yanımda olmazsa geldi.Bahane olarakta onlara gidersem daha güzel bakacağını söyledi halbuki zaten yan apartmanına taşınmıştım sırf bunun için.

Kaynanam ve ailesi destekten ziyade her aramalarında hala emip emmediklerini sormaktan başka birşey yapmadılar.

Ve şu an tükenmiş durumdayım bittim kafamdan sürekli intihar düşünceleri geçiyor. Dayanamıyorum kaldıramıyorum lütfen bana geçecek kolaylaşacak deyin.Sürekli ağlıyorum sonrada kendi nankörlüğüme ve şükürsüzlüğüme sinirlenip bir turda ona ağlıyorum.Allah bana sağlıklı iki evlat verdi ama ben bu süreci ağlayarak mutsuzlukla geçiriyorum

Geçecek değil mi...

Genişletmek için tıkla...

Emin olun geçiyor. Günde 10 dakika sadece kendinize ayırdığınız bir vakit olsun. Bebekler uyuduktan sonraki 10 dk olabilir. Pencereyi açın ve temiz havada kahve için. Bu bile o kadar iyi gelecek ki..

Size kocaman sarılıyorum anne olmak çok zormuş bide ikiz annesi olmak daha zordur. Riskli gebelik zaten direk stres kaynağı. Bir nesil çaya ekmek batırıp yada cici bebe tarzı şekerli gıda yada hiç bir yararı olmayan pirinç unuyla büyüdü. Bebeklerin her türlü karnı doyar büyür zaman hızlı geçiyor. Sadece onlara mutlu anne gerekiyor. Bende zorlu süreç geçirdim ama en iyi gelen şey bez değişimi oyun zamanı gibi boşluklarda hep şarkılar dinledim ilk kendine küçük boşluklar yap nefes al mutlu anne olunca hepsi çözülecek

Çok üzüldüm size yalnız olmak gerçekten çok zor.yalnizliga itilmek ,varken destek görmemek daha da yıpratıcı.
Hemen hemen aynı zamanlarda doğum yapmışız.benim de bebeğim oldu.bende tek başımayım. Tabi sizin işiniz iki katı zor.
Büyüdükçe kolaylaşacak inşallah. Maddi durumunuz nasıl bilmiyorum ama arda ev işlerine yardımcı birini alabilirsiniz yada oyun ablası gibi birini bulup bir kahve içmelik zaman yaratsanjz keske kendinize.
Oglum bile anlamış anne senin sessizliğe ihtiyacın var diyor.kimse olmadan gecirilen o bir saat ilaç gibi geliyor bana.

flowers35 .!.:

43 günlük ikiz bebeklerim var.Bir gün bu başlığı açacağımı söyleseler hayatta inanmazdım. Tüp bebek yöntemiyle 3. denemede miniklerime kavuştum. Berbat bir hamilelik dönemi geçirdim her ay ayrı bir stres yaşadım.

Doğum yaptım ikizlerden biri solunum sıkıntısı ile yoğun bakıma yattı direkt diğeri yanımdaydı ve daha sonra sarılıkla öbürüde yattı ve o zaman başladı tüm şeyler. Herkes yeterince besleyip beslemediğimi soruyordu.Benim suçumdu sarılık olması halbuki iki damla süt için gece gündüz sağım yapmıştım ve bunun sonucu mastit ve meme ucu yarıklarıyla sonuçlandı.

Bebeklerim doğdu doğalı asla doğru düzgün emmediler her arayan sanki bilmiyormuşum gibi bebekleri emzirmem gerektiğini anne sütünün ne kadar faydalı olduğuyla ilgili vaqz veriyordu.

Verdikleri tavsiyeler su içmek dinlenmek gibi şeylerdi ama benim gerçekten su içmeye bile vaktim yoktu.

Abimin 2 çocuğunada 3 ay kendş evinde bakan annem bize ancak eşim yanımda olmazsa geldi.Bahane olarakta onlara gidersem daha güzel bakacağını söyledi halbuki zaten yan apartmanına taşınmıştım sırf bunun için.

Kaynanam ve ailesi destekten ziyade her aramalarında hala emip emmediklerini sormaktan başka birşey yapmadılar.

Ve şu an tükenmiş durumdayım bittim kafamdan sürekli intihar düşünceleri geçiyor. Dayanamıyorum kaldıramıyorum lütfen bana geçecek kolaylaşacak deyin.Sürekli ağlıyorum sonrada kendi nankörlüğüme ve şükürsüzlüğüme sinirlenip bir turda ona ağlıyorum.Allah bana sağlıklı iki evlat verdi ama ben bu süreci ağlayarak mutsuzlukla geçiriyorum

Geçecek değil mi...

Genişletmek için tıkla...

Öncelikle sizi tebrik ederim. Bizler tek çocukla baş edemezken siz iki tane birden büyütüyorsunuz. Emzirmeyle ilgili kim ne derse lafı ağzına tıkayın, ben öyle yaptım. Sütüm gelmediği için bebeğim açlıktan ağlıyordu ama buna rağmen herkes emzirmeyip mama verdiğim içn üstüme geliyordu. Kendinize şefkat merhamet edin, yaşadığınız stres çoook normal. Bu zamanlar geçiyor. Geçmez sanıyordum ama 2 yaşına girecek bile

Öncelikle bebeklerin hayırlı olsun. İkizlerim 5 yaşına girecek Mayıs'ta. Bir tane de kızım oldu 47 günlük.
Seni o kadar iyi anlıyorum ki ama geçiyor gerçekten. Zaman şuan sana geçmiyor gibi geliyor ama muhakkak geçiyor. İkizlerim 31+4 te bu bebeğimde 34. Haftada geldi. Hepsi prematüre olduğu için yoğun bakım süreclerimiz oldu. Bebekler yanımda değil diye beni görmeye bile gelmediler. Annem her iki gebeliğimde de yalnız bıraktı. Ben artık kimseden bir şey beklememekle çözümü buldum. Varsın evimi b*k götürsun. Sallamıyorum çoğu zaman. Çünkü bebekler uyurken kendime vakit ayirmazsam benim psikolojimi kim düzeltecek. Emme konusunda da aynı şeyleri yaşadım. Bu bebeğimi de emziremedim. Sağıp veriyorum. Herkesin ilk sorusu emiyor mu insanı yetersizlik duygusunu tavana çıkarıyolar. Ben çoğu zaman cevap veriyorum alltan almıyorum. Sende öyle yap. Sana emzirmenin güzel olduğundan bahsettiklerinde bende biliyorum heralde kolay mı iki bebeği aynı anda idare etmek falan de. Yani ne bileyim içinde kesinlikle tutma. Zaten yardımcı olmuyorlarmis. Hiç aramasınlar daha iyi inan. Eşinle birlikte herşeyi halledersiniz. Dışarıya kulakları kapayın. Sen o bebeklerin annesisin. Zaten elinden geleni yapmışsın yapıyorsun. Diğerleri sadece konuşur. Hatta hep konuşurlar konuşuyorlar. Benim kaynanam hala ikizlerim hakkında yemek yediler mi doydular mı. İnce giydirme vs takip ediyor müfettiş gibi. Sallamıyorum bir kaç kere bebekken ona bırakmıştım. Döndugumde Allah sana kolaylık versin sağlık versin falan dedi demem o ki geçiyor. İlla ki zorluyor ama inan geciyor. Azıcık sabır. Her şeyin en iyisini yapmaya çalışmaktansa oluruna bırakmak daha iyi. Rabbim hayırla büyütmeyi nasip etsin. Biraz büyüyüp konustuklarında tadından yenmiyor. Tabi kavgaları da cabası

flowers35 .!.:

43 günlük ikiz bebeklerim var.Bir gün bu başlığı açacağımı söyleseler hayatta inanmazdım. Tüp bebek yöntemiyle 3. denemede miniklerime kavuştum. Berbat bir hamilelik dönemi geçirdim her ay ayrı bir stres yaşadım.

Doğum yaptım ikizlerden biri solunum sıkıntısı ile yoğun bakıma yattı direkt diğeri yanımdaydı ve daha sonra sarılıkla öbürüde yattı ve o zaman başladı tüm şeyler. Herkes yeterince besleyip beslemediğimi soruyordu.Benim suçumdu sarılık olması halbuki iki damla süt için gece gündüz sağım yapmıştım ve bunun sonucu mastit ve meme ucu yarıklarıyla sonuçlandı.

Bebeklerim doğdu doğalı asla doğru düzgün emmediler her arayan sanki bilmiyormuşum gibi bebekleri emzirmem gerektiğini anne sütünün ne kadar faydalı olduğuyla ilgili vaqz veriyordu.

Verdikleri tavsiyeler su içmek dinlenmek gibi şeylerdi ama benim gerçekten su içmeye bile vaktim yoktu.

Abimin 2 çocuğunada 3 ay kendş evinde bakan annem bize ancak eşim yanımda olmazsa geldi.Bahane olarakta onlara gidersem daha güzel bakacağını söyledi halbuki zaten yan apartmanına taşınmıştım sırf bunun için.

Kaynanam ve ailesi destekten ziyade her aramalarında hala emip emmediklerini sormaktan başka birşey yapmadılar.

Ve şu an tükenmiş durumdayım bittim kafamdan sürekli intihar düşünceleri geçiyor. Dayanamıyorum kaldıramıyorum lütfen bana geçecek kolaylaşacak deyin.Sürekli ağlıyorum sonrada kendi nankörlüğüme ve şükürsüzlüğüme sinirlenip bir turda ona ağlıyorum.Allah bana sağlıklı iki evlat verdi ama ben bu süreci ağlayarak mutsuzlukla geçiriyorum

Geçecek değil mi...

Genişletmek için tıkla...

İkizlerim var benim de. Gerçekten hem çoğul gebelik zor hem de doğum sonrası iki bebeğe aynı anda bakmak stresli ve yorucu. Üstelik 43 günlükler daha. Sizin kesinlikle yardım almanız lazım. Yarım gün gelip evinizin işlerini görecek biri bile olsa olur. İmkanınız var mı bilmiyorum. Biz eşimle üstesinden gelmeye çalıştık ama bittik yani. Beni en çok uykusuzluk bitirmişti mesela. Yardımcı çağırmadığım için çok pişman oldum sonra. Ama tabi zamanla her şey oturuyor her bebekte olduğu gibi büyüyorlar öğreniyorlar. Size tavsiyem şu ki her gün aynı saatte aynı şeyleri yapmaya çalışın. Mesela günde 4 defa süt sağıyorsanız, her biri kendi saatinde aynı sürede olsun. Birkaç ay sonra mesela uyku öğretmeniz gerekecek kitap okuma-ninni-uyku rutini aynı sırayla aynı saatte ve iki bebek aynı anda. Uyandırılacak iki bebek aynı anda, uyutulacak iki bebek aynı anda aynı saatte. Gibi gibi.

Süt ve emzirme konusuna geleyim benimkiler de emmedi ve sütüm de gelmedi. Önceleri mama ağırlıklı besliyordum. Emzirme için çok uğraştım ama başaramadım. Birkaç defa mastit de olunca pes ettim. Ama bol su içmenin ve yukarıda bahsettiğim gibi düzenli sağım yapmanın çok faydasını gördüm. Birkaç ay içinde sadece anne sütüyle beslenir hale geldiler. Biberon veriyorum diye hiç üzülmedim o saatten sonra. Ne kadar yorgun olursam olayım beslenme saatlerini onların gözlerinin içine bakarak, gülerek, şakalar yaparak, şarkılar söyleyerek geçirmeye çalıştım. İnanın şu an karşılığını fazlasıyla alıyorum. Sofrada güle oynaya yemek yiyoruz. Şimdi size laflarıyla eziyet edenler, ilerde ikizlerinizden göreceğiniz sevginin yerini asla dolduramazlar.

İkiz annesiyim. ilk 3 ay dan sonra çok rahatlayacaksınız geçecek kötü şeyler düşünmeyin stresinizi bebekleriniz hisseder huzursuz olurlar .

Bu dönemde en önemlisi eş desteği gün içinde bebekler uyurken sadece dinlenin uyuyun uyuyamazsanız bile hiç bisey yapmayın uzanın yorgun bir beden süt üretmiyor bol bol su için . bosverın temizlik yemek yapmayın akşam gelince eşiniz yapsın biraz fazla yapsın yemegı bir kısmını ayırın ertesi öğleyin tekrar siz yiyin gün içinde beslenmenizi ihmal etmeyin siz çökerseniz ev çöker . Ama eşim çalışıyor yoruluyor die vicdan da yapmayın sonuçta o çocuğu eşinizde sizinle istedi ve ikiz olma durumunu bilerek bu sorumluluğu aldınız birlikte . yani akşama kadar çocuk bakıp akşamda çocuğu eşe bırakıp ev temizliği yapmayın sakın. ılık bi duş alıp dinlenin sütünüzün nasıl indiğinin farkına varırsınız
Bide ben farkediyorum soğan piyaz ve kereviz yediğimde süt artıyordu, artmazsa da üzülmeyin yani sanki mamayla büyüyen çocuklar eksik mi oluyor sütü olupda bebegı memeyi reddeden bir çok anne var bende onlardan biriyim

Millete kulak tıkamayı beceremiyorsanız cevap verip susturun çünkü yolun çok başındasınız daha ne akıllar verecekler .
Parka bile çocuk çıkarıyoruz bir başka çocuğun annesi orda selam veriyor sonra akıl veresi tutuyor üstü çok ince olmuş annesi falan die öyle kendı Kendıne, millet illa konuşacak bisey buluyor

İnsan kendini herseye yetişmeye çalışmak için çok yoruyor, tek bebekle bile bu imkansızken iki bebekle iki kat imkansız. Bebem 16 aylık hala hiçbişeye yetişemiyorum, herseye yetişmek zorunda değilsiniz kendinize ve bebeklerinize bakın yeter.
Emzirme/süt konusunda kadınların üzerinde gereksiz bir baskı var ben bebeğim 2,5aylıkken alerjisi sebebiyle alerji diyetine girdim sütüm azaldı ama biberon almayan emzik tutmayan bir bebekti ve alerji mamaları çok kötü mecburen sütümü geri arttırmak zorunda kaldım ki benim açımdan tek çocukla bile bu çoooook yıpratıcı bir süreçti. O yüzden ne kendinizi suçlu hissedin ne de insanları umursayın, soran olursa da neden soruyorsun diyin. Gereksiz mi ‘Emiyo mu?’ sorusu dolaşıyor ortalıkta irite oluyorum. Doğuran doğurmayan herkes soruyor. Süt yoksa mama var yapacak bir şey yok. Mama zehir değil. Sizin ve bebeklerinizin sağlığı daha önemli zaten tek bakıyorsunuz, çok takan varsa emip emmemesini gelip yardım etsinler de dinlenin kendinize bakın madem… Bence susturun yoksa çok fazla gereksiz konuşuyor insanlar maalesef. Çocuğum dana kadar olmuş dışarı çıktığımda tanımadığım biri boynuna bişey dolasaydın hava soğuk diyor, bende o öyle rahat ve üşümüyor siz merak etmeyin diyorum mesela

Benim tek cocugum var ve sirf emziremedigim icin gordugum bu zulümler yuzunden hala ilac kullaniyorum psikolojim bozuldu size yardim etmeyecekler siz ke di jz bakacaksiniz ki onlar icin iyi anne olasiniz onlarin dusuncesi bu. Emen de emmeyen de saglikli olsun yeter

Geçecek merak etme sonra dönüp buralari okursun sende baska lohusaya yazarsin. Lohusalik dünyanin en tuhaf donemlerinden biri emzirmeyle ilgili vaaz veren biri mi ariyo bu konuyu konusmak istemiyorum diyip kapa telefonu. Kimseden akil almak zorunda degilsin. Sen istersen sorarsin doktoruna. Bu donemde esim beni arayip yemek yedin mi askim annemler ne istersen yapsinlar ya da disaridan soyliyim dediginde burasi benim evim ne istersen onu yaparım diyip agliyodum salak salak . Bu bi surec cok yipratici ama
Gecicek . İkiz seninkisi bi tik daha zor olabilir ama atlaticaksin. Eger mama veriyorsan Mama makinesi almadiysan al sna tavsiyemdir , 30 snye da hazirliyo mamayi ve karinlari yeterince doyunca daha kolay oluyor her sey hepimiz yasadik
Bunlari yakinda gececek derin nefes al ve gerçekten anin tadini cikar

sanane diyip gececeksiniz. cevrenin verdiği akıllar asla birmiyor ama siz zamanla bebekleriniz için sizden daha iyi bir bakıcı olmadığını anlıyorsunuz. bebeğiniz için en iyisini siz bilirsiniz. bana her gün akıl veren insanlar, benim yarım kadar annelik yapmamış kişilerdi. fakat hem hormonal dengesizlikler, hem tecrübesizlik insanı bir boşluğa düsürüyor. sanıyorsunuz ki (ne kadar saçma olsa da) size akıl verenler haklı, siz yeterli değilsiniz. ama gercek zamanla dank ediyor.

çok uzun süre bwbeğimin yasayacağına dahi inanmadım. ilk zamanlar biri gelip bebeğimi istese keske de ona versem, ben bakamayacağım cünkü diye düsünüyordum. ciddi ciddi evlat hasreti çeken birine bebeğimi vermeyi düsünüyordum.

sonra saldım. belki haftalarca evi toplamadım.. camasırlar dağ oldu, yemek yapmadım. sadece bebeğime ve kendime odaklandım. zamanla bir baktım ki hem eve, yemeğe hem de bebeğime yetişebilir duruma geldim. bebeğima artık sosyal olmaya basladıkça da en iyi arkadasım oldu. artık esimin desteğine dahi çok ihtiyacım olmuyor.

benim bebeğim de sarılık oldu. herkes sütün yetmiyor dedi. kilo alımının iyi olduğunu söyledi doktor. bu sefer de demek ki senin sütün bebeğe yaramıyor dediler. kim emzirecek bu cocugu o zaman dedim, cevap yok. e tamam hadi mama verelim cocuga.. aa cocuga neden mama veriyorsun, bak mama verirsen doğum kiloların gitmez, cocuk cok sık hasta olur dediler. ne sinir krizleri gecirdim o dönemler. ama simdi diyorum neden izin vermişim ki..

14 aylık oldu hala daha kıyaslar, “bu cocuk zatıfladı mı?” lar havada ucusuyor. bir sene ben baktım bu cocuga, benden iyi biliyor olmazsınız diyorum ve geciyorum.

fikri olan doğurup kendi cocuguna baksın. bazen uyumadığı gecelerde kendimi balkondan atmayı düsünüyordum. ben olmasam bebeğim iyi olacak sanıyordum. ama simdi pıtı pıtı pesimden koşan bir adam oldu o kadar keyif alıyorum ki onla yaptığım her seyden. bildiğiniz en sevdiğim arkadasımla geciriyorum günümü. (hala bazen sinirlerimi oynatmıyor değil )

yani geciyor, değişiyor, büyüyor. siz de zamanla “woww benden iyi anne yok” diyorsunuz cünkü gercekten sizden iyi bir anne yok.

flowers35 .!.:

43 günlük ikiz bebeklerim var.Bir gün bu başlığı açacağımı söyleseler hayatta inanmazdım. Tüp bebek yöntemiyle 3. denemede miniklerime kavuştum. Berbat bir hamilelik dönemi geçirdim her ay ayrı bir stres yaşadım.

Doğum yaptım ikizlerden biri solunum sıkıntısı ile yoğun bakıma yattı direkt diğeri yanımdaydı ve daha sonra sarılıkla öbürüde yattı ve o zaman başladı tüm şeyler. Herkes yeterince besleyip beslemediğimi soruyordu.Benim suçumdu sarılık olması halbuki iki damla süt için gece gündüz sağım yapmıştım ve bunun sonucu mastit ve meme ucu yarıklarıyla sonuçlandı.

Bebeklerim doğdu doğalı asla doğru düzgün emmediler her arayan sanki bilmiyormuşum gibi bebekleri emzirmem gerektiğini anne sütünün ne kadar faydalı olduğuyla ilgili vaqz veriyordu.

Verdikleri tavsiyeler su içmek dinlenmek gibi şeylerdi ama benim gerçekten su içmeye bile vaktim yoktu.

Abimin 2 çocuğunada 3 ay kendş evinde bakan annem bize ancak eşim yanımda olmazsa geldi.Bahane olarakta onlara gidersem daha güzel bakacağını söyledi halbuki zaten yan apartmanına taşınmıştım sırf bunun için.

Kaynanam ve ailesi destekten ziyade her aramalarında hala emip emmediklerini sormaktan başka birşey yapmadılar.

Ve şu an tükenmiş durumdayım bittim kafamdan sürekli intihar düşünceleri geçiyor. Dayanamıyorum kaldıramıyorum lütfen bana geçecek kolaylaşacak deyin.Sürekli ağlıyorum sonrada kendi nankörlüğüme ve şükürsüzlüğüme sinirlenip bir turda ona ağlıyorum.Allah bana sağlıklı iki evlat verdi ama ben bu süreci ağlayarak mutsuzlukla geçiriyorum

Geçecek değil mi...

Genişletmek için tıkla...

Şunu söyleyeyim sana … tüp bebekle 3.de miniğime kavuştum ve doğduğu an yb girdi göremedim bile. Eve geldim onsuz 4 gün geçirdim her gün ağlayarak… hamileliğim de çok çok kötü ve tehlikelerle geçti. Tam rahata geçecekken onları yaşadım. Bebeğim emmedi sonra. Bir de bunun stresi çevredekilerin instagramdaki reellerin sürekli emzirmek anne sütü vs vs lafları. Mama verirken sanki zehir veriyordum öyle içim cız ediyordu. Ve uykusuzluk emzirememezlik derken bir de yoğun bakım sonrası iyice korktum bebeğime bir şey olacak diye. Sürekli bu korkuyla mı yaşayacağım diye sorguladım. Ama sonra olayları kabullendim, mama verdim verdim bebeğim sağlıkla büyüyordu ve mama da gayetttt anne sütü kadar sağlıklı. Kimse anne sütünü övmesin şurda. Veren versin. Emin ol ki mamanın tek farkı anne sütü kolay ve steril hemen veriyorsun ama mamada titizlik temizlik önemli ve ölçüsünü sıcaklığını ayarlamak. O yüzden anne sütü daha ulaşılabilir. Mama doğru hazırlandığında hiçbir bebeğe zarar gelmez. Bunu 3. Aydan sonra idrak ettim. Bebeğim her dr kontrolünde çoook güzel kilo alıyor dendi. Şuan 8. Ayında. Birçok anne sütü alan bebeklerden daha mutlu. Daha sağlıklı. Çünkü neden olmasın??? :))) 1 bebek bile yorucuyken 2si tabiki daha zor ama inan ki geçiyor. Ve o günleri özlemle anıyorum. Keşke bu kadar takmasaydım ama işte… senin de geçecek. Biraz daha sabır

Merhaba. Nasıl oldunuz? Benzer süreçlerden geçiyorum. İçimde ne umut ne yaşama heyecanı var. Gitgide düzelirim sandım ama çok daha kötüye gidiyorum sanki.