- Katılım
- 21 Mart 2026
- Mesajlar
- 7
- Emoji Skoru
- 2
- Puanlar
- 1
- Yaş
- 25
- Konu Sahibi periperi5242
- #1
Ben erkek arkadaşımla 3 yıl önce tanıştım. Başlarda onu çocuk gibi görüyordum olgun bulmuyordum fakat o ısrarla beni 1 yıl boyunca karşılıksız sevince ben de bir şeyler hissetmeye başladım ve 2 yıldır beraberiz. İlişkinin başından beri asla hakkını alamadığı bir iş yerinde düşük ücretlere çalıştı hep destek oldum onda yoktu ben verdim bende yoktu o verdi. Hep çabalayıp daha iyi yerlere gelmesini bekledim. Ama o bulunduğu yerde haksızlığa uğramasına rağmen sesini çıkarmadan 2 yıl orada çalıştı. Ama ben bu 2 yıl içinde çok sıkıldım bir şeyler yapacağına çabalayacağına olan inancım kalmadı çok detaya girmeyeceğim ama annesi gibi hissediyorum kendimi. O çok iyi bir insan bu yüzden ayrılmak da bir vicdan meselesi haline geldi. Ne yapacağım bilmiyorum mesele elbet bir yerde maddiyat ama asıl mesele çabalamaması. Sanki gözümde ağırlığı yok gibi hissediyorum. Erkekte çocuksu tavırlar evet tatlı ama belli bir zaman sonra kadını anne gibi hissettiriyor ne yapacağım bilmiyorum o ciddi düşünüyor ama elimizde avucumuzda borçtan başka bir şey yok
Bu arada hanımlar kendisi bir dediğimi iki etmez asla kalbimi kırmaz zaten bunları da yapıyor olduğu için kredisi yüksekti ve 2 yıl bekledim. Ama elde avuçta bir şey yok. Çocuk başka hatalar yapsa bahanem olacak ayrılacağım. Ben kendisine yol gösteriyorum ki hiç sevmem bir erkeğe yol göstermeyi eğer kardeşim değilse çocuk değilse ben neden yol gösterme ihtiyacı duyayım ki? Gösterdiğim yolları bile beğenmiyor . Örnek veriyorum daha yeni kurumsal bir yerde işe girdi daha girmeden ben burada bölge müdürü olacağım diyor.. yani elbette olur ama 1 den 10 a atlayamazsın gerçekçi olmak gerekiyor yani…
Bu arada hanımlar kendisi bir dediğimi iki etmez asla kalbimi kırmaz zaten bunları da yapıyor olduğu için kredisi yüksekti ve 2 yıl bekledim. Ama elde avuçta bir şey yok. Çocuk başka hatalar yapsa bahanem olacak ayrılacağım. Ben kendisine yol gösteriyorum ki hiç sevmem bir erkeğe yol göstermeyi eğer kardeşim değilse çocuk değilse ben neden yol gösterme ihtiyacı duyayım ki? Gösterdiğim yolları bile beğenmiyor . Örnek veriyorum daha yeni kurumsal bir yerde işe girdi daha girmeden ben burada bölge müdürü olacağım diyor.. yani elbette olur ama 1 den 10 a atlayamazsın gerçekçi olmak gerekiyor yani…
Son düzenleme: