Ben küçüklükten beri çok büyük acılar çekerek büyüyen biriyim öz anne vefat ettiği için babam üvey annemle evlendi ve 4 yaşından 16 17 yaşına kadar sistematik işkenceye maruz kaldım detaya çok girmek istemiyorum sadece şuan o kadının yaptıkları bacaklarımda kalıcı darp izleri ve yüzümde dikiş izi , göz bozukluğu en ufağı bunlar diyebilirim ...
okumama izin vermediler liseyi bile zar zor bitirdim akabinde evlendim evlenme mevzusu da karışık sırf o kadının dayanılmaz şiddetinden ve aşağılamalarından kaçmak gibi bişeydi benimkisi ...
Tabi koca da ayrı dert çıktı aldatma , aşağılama herşey vardı yine detaya girmeyecem babam asla arkamda durmadı boşanma bizde yok bir kadın anca ölürse o evlilik biter evet bu bizim kültürümüzde kadınlara dayatılan en ufak şeylerden biri kaç defa denedim olmadı hep engellediler 2 çocuk oldu tabi nerden baksam işim yok arkamda ailem yok destek vermek yerine boşanırsan şöyle böyle olur diye resmen tehdit ettiler vs
tek çare önce Allah sonra benim dedim ve yksye girip uzaktan iatwdiğim bir bölümü kazandım önlisansı dereceyle bitirip dgs ile lisansa tamamladım ve şuan mezunum bitti o ağlamalar o sabretmeler hep az kaldı okulu bitir atan sonra git yoksa çocuklarla yapamazsın dedim hep kendime çünkü bu kadar katlandım en azından yaşadığım onca acıya değsin istedim millet gezerken ben çalıştım millet uyurken film izlerken ben ağlaya ağlaya çalıştım sadece çok zor bir bölümdü çocuklarım küçüktü koca hep kavga edip aşşağılıyordu en büyük sebebi ise ailemin arkamda olmadığını biliyordu annesizliğimle bile vuruyordu beni gelelim asıl konuya artık sona geldiğimizi biliyor kpss 2 ay var ben yeni mezun oldum yetiştirwbilirmiyim bilmiyorum çocuklarımı çok ihmal ettim bir yanım bu yıl yetişmez çocuklarına odaklan diyor ama kızlar benim kocam olacak insan beni bir bela olarak görüyor tek faydan çocuklarıma bakmak diyor eve geliyorya yediğime içtiğime laf ediyor resmwn sığıntı muamelesi yapıyor ...
atanmak istiyorsam tabiri caizse yüzsüz olmak zorundayım kulak tıkamak zorundayım herşeye ama bende çok yoruldum sadece 2 yıldı 30 üstü kilo aldım 2 günde bir mutlaka ağlama krizlerine giriyorum görmediğim anne sevgisi 26 yaşına dahi gelmiş olsam beni mahfediyor o sevgiyi o şefkati arıyorum ama yok babam vermiyor çünkü soğuk biri koca ise ayrı bir dert ben ise ruhen piskolojikmen bu adama dayanacam diye çok şey kaybettim kendimden ...
aYrıyeten diyete giriyorum yok olmuyor üstüne kilo aldım diye kendime bakamıyorum bile diyer miyet faydasız çünkü doyuyorum aslında ama yine de yemek istiyorum biraz karışık oldu biliyorum .
