Ben bu tür konularda şunu düşünüyorum artık.Kadınlarımız bu kadar derde , sıkıntıya , çileye rağmen "En kötü koca bile , kocasızlıktan iyidir." düşüncesi yüzünden ayrılmıyorlar.Neden boşanmıyorsun diyenlere de ya hırçınlaşıyorlar ya da çarem yok , çoçuğum var , ailem boşanmamı istemez vb. bahanelerle boşanmamalarını rasyonelleştiriyorlar.Ömürleri gidiyor farkında değiller.Başka bir grupla oturup muhabbet eden eş , o anda sizi neden aramamış sen de bize katıl diye? Bu olaydan sonra neden barıştınız mesela? Lütfen kendinize gelin.Gençliğinizi bu tür insanlarla heba ediyorsunuz.İnsan dünyaya bir kere geliyor ve bize ait sadece bir hayat var.1 gün bile çok değerli.