Selamlar hanımlar, yıllardır bu sitede yorumları ve insanların başından geçenleri okuyorum. Bugün ben derdimi anlatmak ve sizden akıl almak istiyorum. Ben 24 yaşında bir bilgisayar mühendisiyim, çalıştığım kurumdaki bi müşterim aracılığı ile nişanlım ile tanıştık ve iş yapmaya başladık. Nişanlımın çalıştığı yerin bir programa ihtiyacı varmış ben bir ekip kurarak program yaptım ve o süreçte yakınlaştık. Yakınlaştığımız süreç yazındı, ailem yazlıktaydı ve beraber rahat rahat dışarı çıkabiliyorduk özellikle akşam saat 11'den sonra. (Not geçeceğim; sorunlu bir babanın evladıyım malesef, hiçbir yere gitmeme izin vermez arkadaşlarımla bile 2 haftada birkaç saat cumartesileri kahve vs içmeye yollar o kadar) Beraber geçirdiğimiz, gezdiğimiz 2-3 haftanın sonunda ailem yazlıktan geldi. Nişanlım o dönem zaten niyetini açıklamıştı beni hiçbir zaman gezip vakit geçirmek için tanımak istemediğini, niyetinin evlilik olduğunu ve bu konuda netleşirse yola devam edeceğimizi vs söylüyordu çünkü başta ben de onunla yıllarımı harcayamayacağımı ve aile yapımı, kafa yapımı vs anlatmıştım. Sevgililik sürecimizde ilk ailesine beni anlatan o oldu, eninde sonunda evleneceğimizi ve süreci zorlaştırmaya gerek olmadığını babamdan dolayı zaten zor görüştüğümüzü söyledi. (1 Ağustos 2025'te ilk defa beraber dışarı çıktık, ekimde ailesine beni anlatmıştı fakat şunu eklemek istiyorum ki biz nisan ayından beri beraber çalışıyoduk.) Sonrasında yoğun ısrarı ve görüşemiyoruz sorunu yüzünden ben de anneme durumu babama anlatmasını söyledim ve bir gün anlattı. Babam başından beri sevgilime karşı mesafeliydi, süreç içinde zaten babam sorunlu bir insan olduğu için ekstradan binbir zorluk çıkardı. Bugün geldiğimiz noktada teferruata girmeden sizden akıl almak istiyorum. Biz şubat ayında nişanlandık, nişanlılık sürecimizden önce de sonra da nişanlım birçok tartışmada ve kavgada ayrılmak istediğini bu yaşananlardan bıktığını vs dile getirdi. Ben de sevmiyosan ayrılabilirsin fakat bu geçici bir süreç babamın sana kasti yaptığı bir şey yok sadece beni dışarı yollamıyor dedim. Her seferinde dedikleri için özürler dileyerek (karşılıklı özür diledik çünkü ben de kırıcı konuşurdum) barıştık, hiç ayrılmadık. Ama artık son birkaç haftadır bana bizim uyumlu olup olmadığımızı sorguladığını, beraberken sorun olmadığını fakat telefonda sürekli problemlerimizin olduğunu vs dile getiriyor. Ben de ona kaç defa kimsenin kafasına silah dayamadığını, kendi istediği için benimle bu yola girdiğini ve istemezse vazgeçebileceğini söylüyorum. Daha önceden 3 veya 4 defa ayrıldığını bile söyledi, kaile almadım çünkü hep dediği şey sonra pişmanlıkla gelip mesajlar atıyor. Her tartışmada bana zorla bir şeyler dayatıyor, yapmazsam ayrılacağını söylüyor. Yapmıyorum, ayrılmıyor. Bu dayatmalara örnek olarak dün durduk yere problem çıkararak şunu söyledi; ailenle konuş ben de konuşucam bayramdan sonra evlenelim. Normalde biz haziranda evlenecektik hatta nikah tarihimizi bile aldık fakat ayrıyken tartıştığımız için böyle ani bir karar almak ve evi evin içine girdikten sonra eksikliklerini gidermek istiyor. Ben onun kadar fevri olamıyorum, baba travması olan bir insanım hali hazırda ve üstelik babam benimle konuşmuyor bile eften püften sorunlardan kaynaklı. Dünkü nişanlım ile tartışmamızın sebebi; cumartesi günü ailesine iftara gittikten sonra bana pazar günü lütfen akşama kadar uyuma kendimi yalnız hissediyorum vs dedi fakat ben cumartesi çok yorulduğumu, orucun beni çok yorduğunu o yüzden de elimden geleni yapacağımı fakat uyuyabileceğimi söyledim. Pazar günü nitekim 12.30 gibi konuştuk fakat sonrasında tekrar yalnız kalmak istediğim için ben biraz dinleneyim yeni uyandım ayılayım yazarım vs dedim fakat yazmadım. Tartışma bundan çıktı fakat öyle büyüdü ki artık küfürlü konuşmaya vs başladı. Kızlar şunu merak ediyorum gerçekten, nişanlılık sürecinde yaşanılan zor durumlar ve gereksiz tartışmalar, kişilerin birbirini anlamaması ve tahammülsüz davranmaları geçiyor mu? Bir dönem ben de nişanlıma karşı böyleydim fakat şuan değilim, şuanda o gerçekten kötü davranıyor ve ben gerçetken ayrılmayı düşünüyorum. Ne yapsam bilmiyorum, ona göre daha ihtiyatlıyım fakat bu davranışları çok fazla babamın yaptıklarına benziyor ve ben öyle bir adamla evlenmek istemiyorum. Bana sürekli onun fikirlerini önemsemediğimi, bencil olduğumu ve sürekli kendi hislerime göre hareket ettiğimi söylüyor. Halbuki ben gerçekten onu önemsiyorum ve onun için elimden geleni yapıyorum. Dün benden instagramdan börek atmış ve onu yapmamı istemiş, kardeşimle aşağıya kapıya yollarsın alırım ben de kapıdan demiş fakat dün pazardı ve annem babam hep mutfaktaydı. Babam evde su almaya mutfağa gitsem görüyor ve bana kötü kötü bakıyor, ben de zaten nişanlıma az çok bu durumu anlatmıştım bunun üzerine mutfak dolu gitmek istemiyorum vs dedim. Söz veriyorum sana yapacağım dedim, ama o benim çok bencil olduğumu vs söyledi. Bakın hanımlar çok kırgınım, artık dayanacak gücüm kalmadı gerçekten o yüzden merak ediyorum zaman içerisinde düzelen bir durum mu nişanlıların birbirini anlamaları? Yoksa benim nişanlım kötü günlerde böyle bir insan ve ben ona ne yaparsam yapayım yetersiz mi geleceğim? O kadar hakaretine rağmen dün hiç üslubumu dahi bozmadan ona sürekli onu sevdiğimi, böyle hissetmesinin yersiz olduğunu vs söyledim. Ama yine de yeterli gelemiyorum.
Çok yazdım fakat özet niteliğinde bile olmamış, okuyanlardan Allah razı olsun. Aklınıza gerçekten muhtacım ♥