nişanlıyım, her şey çok kötü.

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
benim ailem artık bu iş uzamasın diye, ev verdi. dayadı döşedi. her şeyimi aldılar. artık kimse kimseden bir şey de beklemiyor.
Aileniz size iyilik yapmıyor asla, elleriyle hazırlıyorlar mutsuzluğunuzu. Çocuklarının her isteğini yerine getirerek nasıl kötülük yaptıklarının farkında değil bazı ebeveynler.
 
merhabalar,

biraz uzun olabilir ancak içimi döküp karşılık alabileceğim tek yerin burası olduğunu düşündüğüm için yazıyorum. vakti olan varsa okuyup görüşlerini bildirirse çok mutlu olurum.

24 yaşındayım, 1 senedir nişanlıyım kesik kesik 10 sene, tam 3 senedir nişanlımla birlikteyim.

en baştan başlamam gerekecek malesef; prestijli bir ailenin kızıyım, üç üniversite mezunuyum. iş olarak, maddi olarak gayet iyi bir vaziyetteyim.

nişanlımla seneler önce (çocukken) saçma bir ayrılık geçirip seneler sonra tekrar bir araya geldik. bir araya geldiğimizde zaten o 24 ben 20 yaşındaydım. artık kafada bazı şeyler oturmuş, çocuk değiliz haliyle evlilik niyetiyle konuşmaya başladık. ilk konuşmaya başladığımız gün “ailene söyle evlenelim” dedi. velhasıl, ben söylemesem de ailem bir şekilde öğrendi ve öğrenir öğrenmez karşı durdular. kültür farklılıkları, okumuş/okumamış ilişkisinden dolayı. ben üniversite okuduğum için o dönemde, babam lise mezunu olan birine vermek istemediği gibi ilişki yaşamamıda istememişti. annemle babamın karşısında durdum “size x’i pazarlamayacağım, kendiniz göreceksiniz ne kadar iyi biri olduğunu. gözümden bir damla yaş akarsa çekin beni alın” diye net cümle kurmuştum. gerçekten de öyle oldu. nişanlım çok iyi biri, çok efendi, çok düzgün.

2 sene geçince işlerin ciddiye binmesinin daha doğru olabileceğine karar verdik bir şekilde, ailem küçük olduğumu söylüyordu.

velhasıl, benim nişanlımın aile birliği yok. aile birliği olmadığı gibi, çok fesat ve çok pis insanlar grubunu barındırıyor içinde. herkes her şeyi birbirinden saklar, sürekli yalan söylerler, herkes her şeyin hesabını sorar vs ben bunları nişanlılık aşamasında öğrendim.

şöyle oldu, kaynanamla herhangi bir problemim yok ancak onunda elinden hiçbir şey gelmiyor bilmiyorum yapsa yapar mı da.

kayınpederim ve kaynanam seneler önce boşanmışlar ve başkalarıyla evlenip başka bir aileleri var. nişanlım tek başına.

türlü türlü problem yaşadık, onun karısıyla onun kocasıyla saçmasapan. kayınpederimin karısı, kendini çok yüce görüyor. her şeye müdahil olabileceğini sanıyor. problem yaşadık kendisiyle, benimle yaşadığı problemden ötürü kocasını doldurdu nişanlım babasız kaldı çok uzun süre, babası da silme evresindeydi oğlunu yani neyse. bi şekilde kendi aralarındaki muhabbeti hallettiler vs, istemeye gelecekler kayınpederim sürekli bir erteleme peşinde çocuğu konuşturtmuyor. beni istemediğini düşünüyordum, neticede karısı ve dolabilir bana karşı böyle düşünüyodum yani. istemeye de gelmedi zaten. neyse biz bi şekilde nişanlandık kaynanam kayınbabam ile ailem tanıştı bi şekilde yüzükleri taktık arkadaşlar. normal olan nedir? nişandan sonra ailelerin hep birlikte bir araya gelip ara sıra konuşmaları, nişanlanan çiftin akıbetinin ne olacağı hakkında konuşmaları bunlar olması gerekiyor. benim babamı kimse aramadı. koskocaman 365 gün, 1 sene geçmiş; düğün BİR KERE konuşulmadı. benim ailem artık biz zorla mı kız veriyoruz durumuna girmeye başladılar.

velhasıl, nişandan sonra bir şekilde problemlerimin olduğu kişiyle sorunumuzu çözdük. kayınbabam ile de. kendisinin beni sevdiğini düşünüyorum ancak çok çetrefilli oldukları için bu bile değişkenlik gösterebilir:KK70: kendisi, aile içinde problem yaşamak istemediğinden mütevellit ben haksız yere özür diledim. NEYSE.

benim ailem çok dolu olduğu için, nişanlımla konuştular. “oğlum bu iş böyle olmaz, birilerinin bizimle gelip konuşması lazım. bu düğün ne zaman olacak ha 3 ay ha 5 ay ha 1 sene. bir şeyin belirlenmesi lazım” dediği için, nişanlım babasıyla konuşmaya gitmişti. babası yine konuşturtmamış nişanlımı, başka şeyler anlatmış kendi İĞRENÇ ailesinin yaptıklarını vs vs. bunlar beni alakadar etmiyor inanın zerre de umrumda değil hiçbiri ölseler üzülmem o kadar. ben de nişanlıma dedim ki şuanda konuşmamız gereken şeyler bunlar değil, o senin babana onu demiş o bunu yapmış bu buna alınmış banane bunlardan dedim.

HE ŞÖYLE BİR DURUM VAR BENİM GELİNLİĞİM KINALIĞIM HER ŞEYİM HAZIR, neden hazır. çünkü bu zamana kadar nişanlımla hep biz bu senenin eylülünde evleniriz diye konuştuk. nişanlandıktan sonra da babasına bu durumu söylemiştik. keza, burda tek suçluyu onun ailesi olarak görmüyorum benim nişanlımda da çok büyük suç var babasıyla konuşamıyor. çocukluk travması mı nedir bilmiyorum babasına karşı çok büyük bi zaafı var ve babası bin türlü sorumsuzluk bin türlü yanlışta yapsa değişmiyor düşüncesi.

neyse, konuşmaya gitti geldi falan akşamında kayınpederimin eşi yine problem çıkardı bana mesajlar atıyor (her zaman her şey günlük gülistanlık gitse bile saçma sapan bir şey bulur ve sorun çıkartır) şuan atlayarak anlatıyorum, daha önce şahsıma hakaretlere bile maruz kaldım. benim ailem, evde sinir krizi geçirip saçlarımı yolduğum kafamı duvarlara vurduğum anlara şahit oldular.

yine bir saçmasapan problem çıkardı, nişanlımı bana çok kötülemeye başladı. her ne olursa olsun, o adam benim kocam olacak gözüyle bakıyorum. kimse benim karşımda onu rencide edemez. gerçekten nişanlımı çok seviyorum çok güzel bir insan, görseniz o kadar kıymetli ki benim için.

ama ailesi çok sorumsuz, berbat, vasat.

benim ailem artık bu iş uzamasın diye, ev verdi. dayadı döşedi. her şeyimi aldılar. artık kimse kimseden bir şey de beklemiyor. sadece bekledikleri şey aranmaları ve düğünü konuşmaları. ancak bunu yapan kimse de yok. ben en başta bu durum çok uzarsa b*ku çıkar demiştim. gerçektende çıkmaya başlıyor. nişanlımı çok seviyorum ve asla kaybetmek istemiyorum onu. onunla aile olmak istiyorum. o benim ilk sevgilim, çok güzel hayallerimiz var bizim onunla. onun sahip olamadığı muhteşem aileyi ben ona verebilirim en vasat yerden geldiği için. ama o da bağımlı gibi, babasından kopupta hareket edemiyor. gel yapalım sade bir nikah diyorum babasının sözünden çıkamıyor ben anlamadım bilmiyorum saçmasapan olaylar silsilesinin içindeyim. napmam gerektiğini bilmiyorum. artık çok yoruldum, herkes kendinden nefret ettirdi ben kimseyle uğraşmak zorunda değilim. yardım edin
Bence sizin kimseden bir arama almanız gerekmiyor. Ben evlenirken nişandan sonra ne ailemden bir tarih geldi ne de eşimin tarafından geldi. eşimle biz bize uyan bir tarih için gidip hemen nikah günü aldık ve ailelere şu gün için gün aldık diye kağıdın resmini mesaj atıp aradık. Siz düğün yapmak istiyorsanız kim karşılayacak bilmiyorum ama siz kendi içinizde karşılayacaksanız kendiniz gidip düğün yeri seçmeniz gerekiyor ailelere bırakırsanız çok beklersiniz ve nişanlınızın ailesi çok kopuk kimse sorumluluk almıyor burada sizin ipleri ele almanız lazım. Gönlünce git salon beğen tarihleri öğren zaten eviniz hazırmış. Uygun bir tarihe ayırt deki şu gün evleniyoruz o kadar. Eğer ki çok erken derlerse yada uygun değil diye eşimle plan yaptık iş durumları balayı ve tatil işimize en uygun tarih buydu bitti herkes size uymak zorunda...
 
değil mi? ben de tam olarak böyle düşünüyorum, nedense evlenince kapımı kapatınca bu şekilde problemler yaşamayacağımı düşünüyorum. kendisiyle bunu bu şekilde konuşacağım. beklemekle olmuyor, konuşmak istiyorsun konuşturtmuyorlar zaten. yapalım geçsin. teşekkür ederim
Ne yazık ki evlenince kapımı kapatırım mevzusu tamamen bir safsata..
Nişanlının ailesi hep hayatınızda olacak bu acı ama gerçek bir durum.
O yüzden iyi düşünüp taşının nişanlılık dönemi evlilik döneminin bir fragmanıdır.
İyi düşünün, iyi tahlil edin konuyu.
Nişanlınızla da oturup ciddi bir şekilde görüşün niyetin evlilikse gereğini yerine getir değilse de bir birimize yol verelim de.
Siz hep kolay taraf olmuşsunuz nişanlınız için bu çok çok yanlış bu yüzden hiç kıymetiniz yok ciddi meselelerde kale alınmıyorsunuz çünkü eldesiniz.
Ne yazık ki siz merhametinizden sevginizden dolayı kendinizden taviz verdikçe karşı taraf için değersizleşiyorsunuz.

Yaşınız çok küçük bu dediklerimizi ileride anlayacaksınız ama umarım geç olmaz.
 
Eş adayınız sıkıntılı.
Biz evlenirken babası ve babam ufak bir gerginlik yaşadılar. Babası biraz zor bir insandır. Genel anlamda geçimsiz. Eşim nikahı düğünden önce hızlı bir şekilde yapalım mı dedi. Biz günü aldık on gün içinde evlendik. Ailesi de mesajı aldı babası bir daha öyle bir densizlik yapamadı. Yapacağı şey baba şu tarihe kadar evleneceğim. Bitti.
 
ya inanki, o kadar iyi biri ki. çok merhametli çok güzel biri. kendisi de çalışıyor, maaşı gayet yerinde. çalışmasam bile olur. böyle şeylerden problem yok zaten. yani biz zaten kendi aramızda, ikili ilişkimizde hiçbir problem yaşamıyoruz. daha doğrusu problem olan sadece nişanlımın ailesi ve avaneleri. bitmeyen sorumsuzlukları safsatları.
en büyük problemlerden biri nişanlınızın baba sözünden çıkmayışı çıkamayışı
yani evliliğinize en engel olacak şey

anlıyorum onu olağanüstü baskı ile büyümüş çocuklar kaç yaşına gelirse gelsin çıkamıyor o psikolojiden :KK43:
yalnız haberiniz olsun evlenmeniz babası paşanın onayına bağlı
nişanlınız da siz de gayet farkındasınız aslında
bu durumda ne yapmayı düşünüyorsunuz
 
Ya ben bu çok iyi çok efendi diye övülen adamlarin nedense pasif tavırlarını örtmek için böyle nitelendirildiklerini düşünüyorum.
Nişanlim şöyle iyi böyle güzel demissiniz ama 1 senedir bunları yaşamanıza sebep olan o.
Sizi delirtmisler sinir krizi geçirecek duruma gelmişsiniz.
Bunlara sebep olan dolaylı olarak nisanliniz.
O herkesin ağzını kapatsaydi dik duruş sergileseydi tüm bunlar yaşanmazdi.
Bı nikah yapalım yeter demişsiniz ama hala pasif tavırlar içinde nisanliniz.
Aileniz haklı eğitim farkı önemli her şey maaş vs değil.
İlerde anlayacaksınız sizde bunu.
Ama kafaya takmissiniz evlenmeyi belli ki mantık devreden çıkmış ne diyelim.
 
Valla evli değilim ama nişandan yeni ayrılmış biri olarak söylüyorum ki evlilik konusunda kararlı olması gereken erkek oluyor. Erkek bir karar verip yola çıkılırsa emin adımlarla ilerleniyor. Ben 4 sene bekledim hiçbir engel olmamasına rağmen, ikimizin de işi vardı nişanlımın ailesi yok vs, ama ne oldu düğüne 2 ay kala bitti. Yani bazı şeyler ilerlemiyorsa olduğun yerden bir arpa boyu yol gidemiyorsan bence uğraşma, bırak. Çünkü olacak olan iş zaten su gibi akar gider bu kadar sorun çıkmaz ve bu kadar insanı ikilemde bırakmaz. Ve aileni dinle. Bana da ailem, çevrem sen bu çocukla evlenirsen geçiremezsiniz, boşanırsınız dedi ama ben istiyorum dedim ve sonuç ortada, elimde koca bir 4 yıl, hayalkırıklığı ama yine de şükür diyorum..
 
ay ne bileyim 28 yasimdaydim ben evlenirken 10 sene daha bekleseymisim keske, hatta hic evlenmeseymisim mi acaba 😁
istisnalar elbette ki vardir ama iste bizim insanlarimizin bir cogunun potansiyeli belli.
bağimli anasinin babasinin dibinden ayrilamamis erkekler aile olup eşlerinden de kendi ailelerinin verdigi emzigi agizlarina takmalarini istiyorlar.
bir kere "gelin" olayi sanki yanlis anlasilmis gelen bize gelen biz ne istersek onu yapmali bize geldi 😁
kimse de demiyor ki yav tenezzul etmis gelmis burnundan getirmeyelim.
20 li yaslarda hep sey saniliyor evlenecegim ponçik bir ailem daha olacak iste gezerim yer icer yatar sevisirim vs vs. o kademeyi aştin aştin asamadinda o yasta evlendiysen ayvayi yedin 😁
Aynen katılıyorum ponçik aile meselesi bide sevisme meselesi kimse inkar etmesin ondan isteniyor.libido denincede zorlarina gidiyor
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
X