sanırım bendeki durumda bu.Rekabet tüm fakültelerde oluyor ki, kendi fakülteni tek sanma yani, nereye gitsen aynı hep.
çalışmak zorundasın, sorumluluğun var, daha bunun mezuniyet sonrası iş bulma kısmı da var... ben hep çalışkan bir öğrenciydim, üniversiteye gelince bende yılların getirdiği bir bıkkınlık oluştu, fakültede çevremdeki herkes çok çalışkandı, bende bir gevşeme, rekabet ortamını görünce çalışmaktan soğuma durumu ve kendine güvensizlik oluştu, dersleri boşlayıp fakülteyi uzattım ama üzüntüsünü pişmanlığını sonradan çok çektim, kendime olan güvenimi yitirdim resmen, kaybolan yıllar da cabası... sonra çok çalışıp geçtim dersleri, madem sonunda yine çalışıp geçecektim niye boşuna yıl kaybetmişim ki dedim...
bölümünü sevmediği halde çalışıp fakülteyi bir şekilde bitiren ve şimdi hayatından gayet memnun olan arkadaşlarım var.
emek olmadan yemek olmaz. kütüphane ortamı varsa git, belki orada çalışanları görünce şevklenirsin...
sanırım bendeki durumda bu.
sen çok güzel ifade etmişsin.
sıkıldım artık buradan, okumak gelmiyo içimden.
yarım yamalak zorla bişeylere bakınca notlar düşük geliyo bu seferde çalışsam bile olmuyo diyorum kendime.
kendimi motive edecek bişey bulamıyorum ki.
ilk zamanlarda sınava gitmek yerine uyurdum nasılsa gidince de yapamıcam diye şimdi 40 bile alsam zorla gidiyorum yine sınavlara
çalışmak zorundayım biliyorum ama hiç kendimi çalışmaya motive edemiyorum.
sonra daha kötü olur çalışmazsam dediğimde sanki daha çok sorumluluğun altına girmişim gibi daha çok baskı hissediyorum üzerimde.
siz nasıl motive ediyosunuz kendinizi çalışmaya?
çalışmak zorundayım biliyorum ama hiç kendimi çalışmaya motive edemiyorum.
sonra daha kötü olur çalışmazsam dediğimde sanki daha çok sorumluluğun altına girmişim gibi daha çok baskı hissediyorum üzerimde.
siz nasıl motive ediyosunuz kendinizi çalışmaya?
ben mezun oldum kiiio zamana kadar sorumluluk sahibi, çalışkan biriydim senin gibi, temelimizde, özümüzde var yani, o zaman iş daha kolay oluyor, insan kendini mecbur görüyor, geçemezsem aileme, çevreme ne derim, onlar ne düşünür diyor, herkes mezun oldu benim neyim eksik, ben niye olamayım ki diyor, kendime güvenmeliyim yapabilirim istersem diyor, aslında dersler zevkli, o kadar da sevimsiz değil diyor, diyor da diyor ve çalışıp başarıyor.
çok haklısınız kızlar benimde yapmam lazım bunları. zaten bir sene uzattım daha da uzatmayayım. 10 yılda mezun olmak istemiyorum ve çok sağolun gecenin bu vaktinde benim sorunlarımla ilgileniyosunuz teşekkür ederimHayatları benimkinden daha zor insanlara bakarak gerçekten insan öyle bakınca şükrünü yapabiliyor. (BENCE) Düşünsene o bölüm için uğraşıp kazanamayanları veya kazanıpta maddi açıdan okuyamayanları yada ailesi sırf başka memleket diye kız dediğin okuyacaksa kendi memleketinde okur başka şehirde neymiş bir daha çalış burda bir yer kazanda oku denilenleri v.b.....
çok haklısınız kızlar benimde yapmam lazım bunları. zaten bir sene uzattım daha da uzatmayayım. 10 yılda mezun olmak istemiyorum ve çok sağolun gecenin bu vaktinde benim sorunlarımla ilgileniyosunuz teşekkür ederim
napayım peki psikolog işe yaramıyor mu diyosun?cık, okumayacak bu kız
Bir de psikologa gidip faydasını gören beri gelsin, faydalı oluyor mu gerçekten ?
doğru söylüyosun ne diyeyim ki..Bunlar daha ıyı gunlerın
calısmaya basladıgında unıversıteyı mumla arayacaksın
canın ıstemedıgınde derse gırmemek, bır odev ıcın gunlerce vaktının olması, sınav bıtınce yasadıgın rahatlık, calısma hayatında hıc yok. Sadece resmı tatılller ve yılda 15 gun ızın hakkın var onun dısında hep full tempo cslısıyorsun her gun aksatmadan. Kımseye sıkıldımda dıyemıyorsun.
tek derdın odev sınavlar olsun aılen ne guzel arkanda sırf sen meslek sahıbı ol dıye, sense sadece sıkıldıgın ıcın ders calısmak ıstemıyorsun
kızlar hemen konuya gireyim. aslında tek cümle ile özetlenebilir "okuldan çok sıkıldım".
ne derslere gitmek istiyorum ne de ödev yapmak..
her şeyi erteliyorum okulla ilgili.
devamsızlıklarım sınırda, gitmesem kalıyorum artık ve her gün zorla gidiyorum.
notlarım da iyi değil doğal olarak.
sınavlara çalışmak bir ölüm gibi benim için.
hiç bir istek ve tutku kalmadı artık içimde.
bir sene uzattım zaten okulu ailem sürekli laf söylüyo onlarda haklı ama yok yapamıyorum.
okul bitmeli meslek sahibi olmalıyım kısmına çok katılıyorum, kendimi zorluyorum ama olmuyor.
yarın için sunumum ve akademik makalem var hazırlanması gereken ne yetecek zamanım var, ne içimde hazırlayacak istek.
bana yardım edin lütfen..
nasıl bitirebilirim ben okulu, nasıl çalışma isteği gelir ki bi insana?
napayım peki psikolog işe yaramıyor mu diyosun?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?