Ondan soğuyorum

H3RA_

Guru
Pro Üye
Kayıtlı Üye
19 Mart 2019
5.845
26.454
Benzerlerini yaptım ve harika sonuçlar aldım.

Evliliğimizin ilk zamanlarıydı ,eşimle aynı anda eve girdik işten , evde yemek yok ikimizde açız haliyle. eşim üzerini değiştirdi ellerini yıkadı geçti salona ayaklarını uzattı açtı tv haber izliyor , ben de mutfaktayım yarım eder misin dedim çok yorgunum dedi, peki :) dedim sadece. O gün yemeği yaptım sofrayı hazırladım yedik.

2 gün sonra yine evde yemek yok , yine aynı şekilde bir girdik eve , bu sefer ben üzerimi değiştim ellerimi yıkadım ve salona geçip ayaklarımı uzatıp açtım haberleri. Karnım acıktı dedi valla ben de çok açım dedim. Yemek hazırla da yiyelim dedi, yemek yok ki dedim , ee yapıversene dedi , valla ben çok yorgunum , istersen sen hazırla da birlikte yiyelim dedim:)) Sonuç hazırladı sofrayı kurdu ve beni çağırdı.

Çok yoğun çalıyor haftanın 6 günü ben ise haftanın 5 günü çalıyorum. Hafta sonu evde olmam eşime sanki boool boool dinleniyormuş hissi veriyordu nasıl olsa evdesin falan diyerek tüm temizlik herşey bana kaldı. Baktım bu böyle olmayacak , seçim senin dedim , istersen bir hafta ben yapayım temizliği bir hafta birlikte yapalım , ya da bir yardımcı alalım her hafta dedim. Birlikte yapmayı kabul ettiğinin ikinci haftasında yardımcı alalım dedi :)) hay hay dedim bak ben istemedim sen istiyorsun dedim:))

Yemeği başlarda 2 günlük yapıyordum , şimdi 1 haftalık. Cumartesinden bir yapıyorum sonraki cumartesiye kadar 3 farklı çeşit . 1 haftalık yemek yemek istemez taze yemek isterim der ise kendin yapıp taze yemek yiyebilirsin diyorum. Benim sana verebilecek imkanlarım bunlar , elinden fazlası geliyor ise buyur :)

6 senelik evliliğin beni getirdiği nokta bu oldu. haa şuan konu sahibinden farklı olarak biz de çocuk yok henüz. Olunca nasıl olur yaşayıp göreceğiz.
Tabi ki evlilik bir savaş değil ama bizi rahatsız eden şeyler için bazen bu yöntemlere başvurmak gerekiyor
Ki çocuğumuz bile sorumluluklarını alsın diye stratejiler uyguluyoruz
Eski bir arkadaş grubumuzla arada toplanırdık. İlişkisi olan eşiyle yada sevgilisiyle olmayan yalnız gelirdi. Eşime her söylediğimde kimseyi tanımıyorum diye istemezdi. Bir iki kez katılamadım, ortamı ve arkadaşlarıda seviyorum içim gidiyor resmen. İlk bir kaç kez yalnız gittim, muhabbeti anlatıp sosyal medyada resimleri görünce peşime takılmaya başladı. Hatta o ortamdan erkek bir okul arkadaşımla aile dostu olacak kadar iyi anlaştılar.
Kaçamak tatilleri sevmezdi doğumgününde haftasonu uçak bileti ve otel rezervasyonu hediye ettim 😂 tamamen duygusal yani 😂
şimdi kendi canı çektikçe kaçalım bir yerlere der.
Hatta geçen hafta ani bir kararla 3 gece deniz tatili için Akdenize kaçtık. Çarşamba bilet alıp perşembe sabahı yola çıktık
 


Dilhun1

Üye
Kayıtlı Üye
11 Ağustos 2021
182
258
38
yani terapi sayesinde adam artık pazar gezmelerinden keyif almaya mı başlayacak, dışarı çıkmayı sırf beni mutlu etmek ya da susturmak için yapılacak bir eylem olarak görmekten vaz mı geçecek....ilerde benle uzak doğu seyahat planları yapacak mı, birlikte dalış yapabilecek miyiz yüzme, dalma nefreti geçecek mi bilemiyorum....
Birbirinizin beklentilerinin farkında olup birbirinizi daha iyi anlayacaksınız belki..
 

TheQueeninthenorth

Guru
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
22 Kasım 2010
8.368
11.894
Yani açıkçası ben boşanman ger ktigini düşünüyorum, gencecik yaşında ve inşallah önünde koca bir ömür varken neden sevgisiz bir yaşam süreyim, "çocuklarım için" edebiyatından hoşlanmıyorum
hiç öyle bir edebiyat yapmıyorum, son raddeye gelirsem elbet boşanırım. ben de boşanmış bir ailenin çocuğuyum. mutsuz evlilikler bitmeli. elimden geleni yaptım diyebilmek istiyorum ilerde sadece.
 

TheQueeninthenorth

Guru
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
22 Kasım 2010
8.368
11.894
bu zihniyeti nasıl değiştirebiliriz bilmiyorum ama bir yerden başlamalıyız.
sadece fiziksel olarak bir işi yapmak değil, onu organize etmek planlamak da yorucu.
bunu yapan bizim toplumumuzda hep kadın.

mesela evde ne var? tuvalet kağıdı bitti mi? mercimek var mı?
alışveriş yapılacak. çocuğun okulu için şu malzeme lazım kim alacak, hazırlayacak?
çocuğu ders çalıştırmak mı lazım, şu konuyu anladı mı? sınava hazır mı?
(bu arada ben hiç dersimle ekstra ilgilenildiğini hatırlamıyorum. malzeme alınacaksa onu da kırtasiyeden biz kendimiz alırdık. bunlar da sorgulanması gereken başka konular )
çamaşırlar yıkanacak, ütülenecek.
misafir gelecek, ikram için alış veriş lazım mı? ne hazırlanacak?
çocuğun kıyafeti, ayakkabısı küçüldü. yenisini almak lazım. vs vs.
her gün ne yemek pişireceğini düşünmek bile bir iş.

şimdi bu programı bir yardımcı ile rahatlatırsınız ve bir süre iyi de hissedersiniz.
haftada bir tam gün iki yarım gün gibi düşünürseniz gözünüzde büyüyen işlerinizi toparlamak daha kolay olur.
belki o zaman durumu daha berrak bir şekilde değerlendirirsiniz.

kadının kendini tekrar şarj edeceği bir şeye zamanı kalmıyor.
bir hobiye, bir etkinliğe..
zaten pandemi de hepimizin içini çürüttü.

kendinize zaman yaratın.
bu benim özel zamanım deyin.
hiçbir şey olmasa takın kulaklığı yarım saat yürüyün. hava durumu da sizi yıldırmasın.
rüzgarı da yağmuru da hissetmek güzeldir.
yavaş yavaş eşinizle oğlunuzun birlikte geçirdiği zamanı arttırın.
yaşadığınız yerde deniz, göl, ırmak artık ne varsa zaman zaman su kenarına gidin. mutlaka rahatlatır.
bir şeylerin olmasını beklemeyin talep edin. yazın. mesela buzdolabına veya görünür bir yere. yaptırın.

özel hayatınız açısından da bir şeyleri değiştirmeye gayret edin.
biz bu toplumda belli bir taassupla yetişiyoruz.
yapmak istesek bile komik geliyor atraksiyonlar.
komik gelsin, gülün ama olsun deneyin.

bir de güzel ifade ediyorsunuz kendinizi. yazın. mektup yazın eşinize.
kesinlikle, kim olduğumu unuttum resmen. hoşlandığım hiçbir şeye vakit ayıramaz oldum. en son ne zaman keyifle kahvemi yudumlayıp kitabımı okuduğumu hatırlamıyorum. çocuğu anneme veya kvalideme bıraktığımda da dışardaki işlerimi bir an önce tamamlayıp eve gelip çocuğumun yanında olma telaşında oluyorum zaten hep. kilo fazlam var yürüyüş yapmak istiyorum ama vaktim yok. aslında kvalidemle annem de tüm yükün bende olmasını gayet olağan karşılıyorlar, onların da yapısı yetiştirilme tarzları böyle çünkü. ama yavaş yavaş oğlumla babasının daha fazla vakit geçirmesini sağlayarak ve eve bir yardımcı alarak başlayacağım çünkü daha fazla böyle gidemeyeceğini hissediyorum....
 

TheQueeninthenorth

Guru
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
22 Kasım 2010
8.368
11.894
Yani adama keyifli vakit geçirmesini saglayacaksin. Halen anlamadin sen bacim. Bide robot süpürge kurutma makinesi diyorsun. Sana kendine deger ver diyoruz, sen robot süpürge diyorsun. Yine esinin hayatini kolaylastiracak sey.

Ne kadar üzücü ki kendine deger vermeye bilmiyorsun artik. Anne rolüne, temizlikçi rolüne, herseye kosturan rolüne o kadar alismissin ki. Queen kim bilmiyorsun artik. Neden zevk alir, neler ister bilmiyorsun. Esinin hatalarini bile örtbaz etmeye çalisiyorsun, bosanma nedeni olarak görmüyorsun.

O cocugu adamin yaninda birak iste. Cocuk sanada bagimli olmasin bu kadar. Herseyi bu kadar kontrol etme. Cocuk kalsin babasinin yaninda. Emin ol, ölmez, travma olmaz. Babasi o. Esin söylenirse söylensin. Sende annene git, arkadaslarina git. Ama nereye gittigini söyleme. Ve aniden git. Yani öglen, aksam gidecegini söyleme. Yoksa adam söylenip sevkini kirar, hem kendi annesini arar sen oglana bakacakmisin diye.
yo hayır çocukla evde kal sen, ben çıkacağım diyeceğim. virgülün azizliği diyelim :KK70: ama o kadar güzel yükselerek yazmışsın ki bayılarak okudum :KK70: robot süpürge benim hayatımı kolaylaştıracak çünkü adam eline süpürge almıyor. al mı yor. kendimi bir yerden atamam ya alması için....bir ara kendisi robot süpürge alalım diye tutturmuştu hatta.
 

TheQueeninthenorth

Guru
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
22 Kasım 2010
8.368
11.894
Adam kv'desin yaninda, esinin yaninda gidip cep telefonu ile takilip formula 1 izliyor. Hele oglunu hiç gözü görmüyor.

Sende burda yok göl'e git, mektup yaz tavsiyeleri veriyorsun.

Esinin oglu ile zaman arttirmasini sadece esi saglayabilir. Konu sahibin bu durumda yapacagi hiçbirsey yok. Adam belli ki istemiyor. Adam sadece pasa hayatini istiyor.

TheQueeninthenorth TheQueeninthenorth Tepkin yeterici kadar büyük ver sarsici degil esin için. Cift terapisini gidin ve artik o evde hiçbirsey yapma. Yemek disardan gelsin, bulasiklar tezgahta yigilsin. Elini verme. Hele onun kiyafetlerini hiç yikama etme.

Esin için "eeh queen bir iki söylenir, ben daha halen rahat hayatima devam ederim" mantigi var. Senin bu bosanma konusunda ciddi oldugunu bilmesi lazim. Cünkü saydigin seyler ciddi bosanma nedenleri.

Biri atiyorum çok iyi bir evlat ve dost olabilir fakat çok kötü bir estir. Sirf iyi evlat diye bosanilmasinmi? Iyi evlat olmasi evlilige ne katiyor? Hiç. Mesele iyi sevgili olmasi degil ki. Bir este bir sevgilidir. Tüm ömrünü biri ile geçireceksen, elbette deger görmeli, sevilmelisin. Bunlar en basit haklarindir.

Bakma sen bizim külturümüze. Bizde evlilik zaten kadinin "satilik, mal" olarak verilen sey gibi görülür. Kadin sansli ise iyi kötü "rahat" bir evliligi olur (kumar oynamayan, alkolik olmayan bir adam ile, bak standartlar muhtesem dimi). Sansli degilse iste çekecegi var.

Oysa evlilik hayat arkadasligi olmalidir. Birbirinin mutlulugunu gözetmek ile olur. Mücadele ile olur. Deger vermek ile olur,.. Bunlarin hiçbiri evliliginde yok. Ve tahamir etmekte sadece senin sorumlulugun degil.

Esin ile ciddi bir konusma yapmalisin. Eger bu cift terapisine gitmezse, bosanacagini söylemelisin. Ve ardindan dedigim gibi zerre ev isi yapma. Hayir eve yardimci kadinda alma. Adam bir iki sorumluluk ögrensin. Cocuguda adam ile birak, annenlere git arada. Orda kahveni iç, adam ögrensin cocuk ile zaman geçirmenin ne zor oldugunu.

Son olarakta cocuga düzen vermeniz lazim. Cocuk kaç yasinda bilmiyorum ama geç saatte yatmasi çok yanlis bisey. Sadece ebeveyn için degil, o cocuk içinde çok yorucu.
yani şöyle bir durum var ben eve yardımcı kadın alsam da bizim yapmamız gereken işler olacak elbette. kapıcımız yok çöpler düzenli çıkarılıp atılacak, üstten çıkarılan şey kirli sepetine gidecek....çok temel şeyleri bile savrukluğundan yapmıyor adam. yazın sabahları o işe giderken, ben çocukla evdeyken sabah çöpleri hiç almazdı mesela hep unuttum derdi. çünkü annesi çöp bile attırmamış. yediği yemeğin tabağını tezgahın üstüne bırakır çünkü bekarken de öyle yaparmış ve tepki görmezmiş. ben tepki gösterdiğimde ise ya o da atarlanıyor ya da dediğimi yapıyor ama annesinden fırça yiyen ergen havalarında....sinirim bozuluyor haliyle. belli bir yaştan sonra insana bazı alışkanlıklar kazandırmak gerçekten çok zor. anasının eğitemediğine sen eğitim veremiyorsun işte öğretmen olsan da :=) dolayısıyla bari kadın alayım da akıl sağlığım yerinde kalsın....bu ondan bir şey istemeyeceğim anlamına gelmiyor, kendi yükümü hafifletiyorum.
 

Dasmeer

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
3 Kasım 2019
10.923
19.718
34
yani şöyle bir durum var ben eve yardımcı kadın alsam da bizim yapmamız gereken işler olacak elbette. kapıcımız yok çöpler düzenli çıkarılıp atılacak, üstten çıkarılan şey kirli sepetine gidecek....çok temel şeyleri bile savrukluğundan yapmıyor adam. yazın sabahları o işe giderken, ben çocukla evdeyken sabah çöpleri hiç almazdı mesela hep unuttum derdi. çünkü annesi çöp bile attırmamış. yediği yemeğin tabağını tezgahın üstüne bırakır çünkü bekarken de öyle yaparmış ve tepki görmezmiş. ben tepki gösterdiğimde ise ya o da atarlanıyor ya da dediğimi yapıyor ama annesinden fırça yiyen ergen havalarında....sinirim bozuluyor haliyle. belli bir yaştan sonra insana bazı alışkanlıklar kazandırmak gerçekten çok zor. anasının eğitemediğine sen eğitim veremiyorsun işte öğretmen olsan da :=) dolayısıyla bari kadın alayım da akıl sağlığım yerinde kalsın....bu ondan bir şey istemeyeceğim anlamına gelmiyor, kendi yükümü hafifletiyorum.
Bizim bir tanıdığın oğlu da oyle
Annesi aşırı rahat yetiştirdi
Şuan evli ve görsen ev kadınından daha iyi yapıyordur.
Çünkü o anne bu eş diyor.
İkimizde çalışıyoruz ikimizin de görevi var diyor.
Ben şundan eminim hadi yemek vs cidden herkes beceremez yani tam tad veremez.
Bende çok iyi değilim yemekte.
Ama temel seyleri de yapmıyorsa kim olursa olsun gerçekten gavurlugundan yapmiyordur.
 

Arya_Stark01

Guru
Kayıtlı Üye
14 Nisan 2017
8.421
31.386
yani şöyle bir durum var ben eve yardımcı kadın alsam da bizim yapmamız gereken işler olacak elbette. kapıcımız yok çöpler düzenli çıkarılıp atılacak, üstten çıkarılan şey kirli sepetine gidecek....çok temel şeyleri bile savrukluğundan yapmıyor adam. yazın sabahları o işe giderken, ben çocukla evdeyken sabah çöpleri hiç almazdı mesela hep unuttum derdi. çünkü annesi çöp bile attırmamış. yediği yemeğin tabağını tezgahın üstüne bırakır çünkü bekarken de öyle yaparmış ve tepki görmezmiş. ben tepki gösterdiğimde ise ya o da atarlanıyor ya da dediğimi yapıyor ama annesinden fırça yiyen ergen havalarında....sinirim bozuluyor haliyle. belli bir yaştan sonra insana bazı alışkanlıklar kazandırmak gerçekten çok zor. anasının eğitemediğine sen eğitim veremiyorsun işte öğretmen olsan da :=) dolayısıyla bari kadın alayım da akıl sağlığım yerinde kalsın....bu ondan bir şey istemeyeceğim anlamına gelmiyor, kendi yükümü hafifletiyorum.

Biliyormusun, bende ayni "egitimi" annemden gördüm. Asla ev isi yapmazdim. Evlendigimde çamasir makinesinin nasil çalistigini dogru düzgün bilmezdim.

Ama bu bahaneler kadinlar için geçerli oluyormu? Hayir. Niye erkekler için "ee annesinden ögrenmedi, dogal tabi" gibi normal karsilaniyor? Bu bir bahanedir, kiliftir. Adam artik 14 yasindaki bir ergen degil. Yetiskin bir insan sorumluluk nedir gayet bilir ve yapar.

Bosandiktan sonra adam tek yasarsa sen bir gör neler yapabildigini. Simdiye kadar saglam bir tepki vermedigindende adam böyle davraniyor. Isin bosanmaya gittigini his etmeli. Tripin daha uzun olmali, evde grevin daha uzun olmali. Cift terapisi olmali,.. Yani artik bunlar son demler Queen. Simdi yapildi yapildi, yoksa ya çok mutsuz bir evliligi sürdereceksin artik aliskanlik diye, yada bosanacaksin.

Ve sakin o robot süpürgeyi alma. Adam önce sorumluluklarini ögrensin. O parayi kendine harca.

Ki bana sorarsan açikçasi çok zor. Ben bosanirdim açikçasi. Ha mücadeleni ver, kesinlikle eger bu seni daha huzurlu his ettirecekse. Bosanmadanda korkma. Olabilir, buna hazirlikli ol.
 

Unus

Üye
Kayıtlı Üye
26 Kasım 2020
125
165
23
Okurken kendi ilişkimi gördüm. Bu çarptı bana sizin yazdıklarınızda. Benim de 5 yıllık ilişkim var. Aynen sizin gibi düşünüyorum ortada sadakat var, onca yıllık emek, sevgi var diyorum karakterimizdeki tüm farklılıklara rağmen.
Ben de sizin gibi biraz daha dışa dönük biriyim, erkek arkadaşım değil. Benim neşeli olduğum zamanlar bile tüm modumu düşürdüğü zamanlar oluyor. Evliliği hep mutlu son olarak görüyoruz ya acaba yanılıyor muyum diye okudum. Sizin gibi hissedersem ne olur diye düşünmeden emedim.
Benim de ilişkiden beklentim sizin gibi. Erkek arkadaşım da tam eşiniz gibi. Kaç yıldır beraberiz tabi ki de ilk zamanlar gibi olmaz savunması bile aynı.
Ben de bazı zamanlar bırakıp gitsem mi acaba diye çok düşünüyorum. Sonra hep yeni birini tanı, farklı sorunlar yaşayacaksın diye kendimi dizginliyorum. İlişkide kendimi yalnız hissettiğim çok oluyor. Çünkü sorundan bihaber, çözmek için konuşmak desen tartışma bile yürütemiyor.
Demem o ki sizi okurken çok iyi anladım. Allah içinize ferahlık versin. Hakkınızda hayırlı olan karara içinizi ısıtsın
 

Olgay

Guru
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2009
400
291
39
Manas destanına dönebilir baştan uyarayım arkadaşlar....Eşimle 6 yıldır evliyiz, öncesinde de 6 yıllık beraberliğimiz vardı. 2.5 yaşında bir oğlumuz var. Çocuk denecek yaşta sevgili olduk, ben 19 dum o 20. O yaşlarda birbirimizin ruh eşi olduğumuzu düşünürdük. Üniversiteyi beraber okuduk, arkadaş gruplarımız ortaktı. Eşim efendi diye tabir edilen, sakin, sessiz, uyumlu, bana saygı gösteren, güvenilir biri oldu her zaman. Beni çok sevdi, ilişkimizin başından beri üstüme düşen, el üstünde tutan oydu. Ancak uzun ilişkilerde görülebileceği üzere evlilik öncesi ilişkimizde mesafeye dayalı yıpranmalar oldu ( ben önce şehir dışına, sonra yurt dışına yüksek lisans yapmaya gittim) ancak bu süreçlerde de kopmadık çünkü aramızda yoğun ve güzel bir şey vardı her zaman. saygıyı ve sadakati yitirmediğimiz için devam edebildik. Zaman içinde ortak zevklerimiz artsa da aslında karakter olarak hep bambaşkaydık. Ben çok hareketli, dışa dönük, gezmeyi eğlenmeyi seven biriyken o ise hep daha sakin, üşengeç, ev kuşu, rahatına düşkün bir tipti. Ama daha gençken ve sorumluluklar yokken bana ayak uydurmakta hem daha hevesli hem becerikliydi. Gelgelelim evlendik, çocuktan önce gene de bazı bariz problemlerimiz olsa da bir şekilde aşabiliyorken çocuktan sonra bu problemler iyice içinden çıkılmaz bir hal aldı. Problemlerin başında eşimin uyuşukluğu, tembelliği, evde bir çöp dahi kaldırmaması geliyor. Aslında pis bir adam değil, üstüne başına kişisel bakımına özen gösterir zaten aksi olsa bunca yıl beraber olamazdık ancak söz konusu yaşadığı yer oldu mu bu adam duyarsızın önde gideni arkadaşlar. Ev işlerinde de çocuğun bakımında da bana zerre yardımı olmadığıyla alakalı daha önce de konu açmıştım burda ancak o zamandan bu yana bir arpa boyu yol alamadık.

Tek sorumluluğunun çalışıp para kazanmak olduğunu düşünüyor. Bir yıl önce iş değiştirdi ve yeni işi gerçekten daha yoğun ve sorumluluk isteyen bir iş. Ancak evden çalışmak gibi bir opsiyonu da var ve istediği zaman bunu kullanabiliyor. Son bir aydır evden çalışıyor mesela, dolayısıyla zihnen yoğun olsa da bedensel bir yorgunluğu yok. Cinsellik deseniz belki de işin kilit noktası bu. Hiçbir zaman vaoovv noktasında olmadık ancak yaşım küçük olduğu ve zamanında yaşadığımız şeyleri çok ateşli falan sandığım için o zamanlar bana yetiyordu. Şimdi ise zaten çocuktan sonra bitme noktasına geldi. Çünkü oğlan çok geç uyuyor ve ondan sonra da ikimizde de mecal kalmıyor. Eşim zaten pc başında olmadığı zamanlarda tv karşısındaki biricik koltuğunda yatış pozisyonunda. Ben ise sabah çocuğu kreşe bırak, işe git, sonra eve gel yemek hazırla /sofra kur , ortalığı toparla, çocukla ilgilen, güzel havada parka çıkar (Eşim asla oğlunu tek başına parka çıkarmaz, ya vakti yoktur ya oğlan çok hareketli zaptedemem der) vs derken tüm enerjimi tüketmiş oluyorum. Resmen iki çocuğu tek başıma büyütüyor gibiyim.

Bunlar dışında iyi arkadaş mısınız derseniz önceden belki evet ama zamanla bence büyüdük, değiştik. Hayattan keyif aldığımız şeyler farklılaştı. Ben hafta sonu kaçamaklarından, spontan planlardan hoşlanırım o hoşlanmaz. Pazar günleri asla evden çıkmaz istemez. Cumartesi bir yere çıkacaksak sabahtan darlamaya başlar erken çıkalım erken gelelim diye ama çocuğu hazırlarken vs daha hızlı çıkmamız için zerre desteği olmaz sadece giyinir ve bekler. Bir güzel sözü iltifatı yoktur. Ruhumu okşamaz. Anca ben yeni elbise aldıysam bak nasıl olmuşum vs dersem sadece güzel veya yakışmış der sıradan bir şekilde ama kendi içinden gelerek bir hareketi sözü yoktur. Öff belki çok klişe şeyler söylüyorum ama ekslikliğini hissettiğim şeyler çok fazla. Kadın olduğumu, sevildiğimi ve değer gördüğümü hissedemiyorum. Bunları onla konuşmaya kalksam da ciddiye alınmıyorum. O benim her şeyi abarttığımı düşünür. bunların hayatın bir parçası olduğunu, artık çocuklu bir çift olduğumuzu ve cinsellik de dahil her şeyin bu aralar eskisi gibi olmamasının normal olduğunu söyler. Ona göre gerçekten hiçbir problem yok, beni seviyor değer veriyor , benim nelerin eksikliğini hissettiğimi anlayamıyor. Dahası ev işleri ve çocukla ilgilenme konusunda ondan beklentilerimin de gerçekçi olmadığını düşünüyor. Annesi 4 çocuğunu tek başına büyütmüş, hepsini evlendirmiş olsa da hala elini üstlerinden çekmemiş, çocukken onlara tek bir sorumluluk dahi vermemiş bir kadın. Benden de annesi gibi olmamı bekliyor, bunca yorulmamı ve ondan destek bekleyişimi anlamsız buluyor. Çok çağdaş geçinen biri de olsa kadın erkek rolleri konusunda gayet feodal kafada beyefendi.

Mesela dün önce bir kafede bir şeyler atıştıralım, sonra da çocuğun bir iki eksiğini mağazadan alalım diye kararlaştırmıştık. Annemi de aldık ( aynı sitede oturuyoruz). Eşim annem veya kendi annesi bizleyse gene çok rahat davranıp asla çocukla ilgilenmez. Açtı formula yarışlarını izlemeye başladı cafede....Sonra annem oğlan masada durmayınca onu oyun alanına götürdük. Başbaşa kalınca sadece baktım ona, farkında bile olmadı başta. Sonra iki laf edelim kapa şunu deyince hem izleyip hem laf edebilirim dedi.... Bendeki tüm keyfi sömürüyor her zaman böyle....Onunla hiçbir şey yapmaktan keyif almıyorum, tüm gün kanepede yatan kediden farkı yok benim için....Ben aşk, sevgi istiyorum....Daha 32 yaşındayım ama ruhum 55 gibi....Toparlamam gerekirse, boşanmayı bile düşünüyorum ama oğluma baban bana iyi koca oldu ama iyi sevgili olamadığı için ayrıldım mı diyeceğim....Ben öğretmenim, elbette bir şekilde zor da olsa çocuğumu tek başıma da büyütebilirim ama eşimin maaşı benimkinin iki katı, oğlumu daha konforlu büyümekten alıkoymuş olacağım....Kafam çok karışık, paylaşmak istedim sadece mutsuzluğumu...
Bence boşanmaktan önce başka yollara başvurmalısınız.Sizin için sorun olan şeyler eşiniz için doğalmış. O herhangi bir problem görmüyor. Dolayısı ile asla kendini değiştirmez. Bu durumda siz kendinizi değiştirmelisiniz. Eşinizin yetiştirilme tarzına ek olarak onun işinin yoğunluğu ve sizin de öğretmen olmanızdan dolayı mesai saatlerinizin daha kısıtlı olduğunu düşünerek evde size biçilen rolleri kanıksamış.Aslında çocuğunuzun 2,5-3 yaşına kadar anne ilgisine daha fazla muhtaç olduğu da aşikar. Mükemmel evliliklerde bile çocuktan sonra daha fazla problemler yaşanır ya da ilişkiler daha fazla monotonlaşır. Emzirme, yıkama, bakım, yemek yedirme, hijyen, derken biraz da annelik iç güdüsü ile ilk etapta bizler yükü tamamen üstümüze alıyoruz. Tüm bunların üstüne geceleri uykusuzluk da eklenince ve zamanla daha da artan yükünüz eş tarafından paylaşılmayınca bu düşüncelere sapmanız gayet normal. Bu durumda sizin kendinizi değiştirmeniz şart. Üzerinize yıkılan bazi işleri yapmayın. Bırakın eviniz dağınık kalsın, yemek pişmesin, ütü yapılmasın. Hep mükemmel olmak zorunda değilsiniz. Siz yapmayınca bir şekilde ya yardım edecek ya da her gün size yardımcı biri bulunacak. Artık kendinize özel alan açmalısınız. Eşiniz yanınızda olmasa bile kendiniz, arkadaşlarınızla, ailenizle vakit geçirip kafa dağıtabilirsiniz. Annenizle aynı sitede oturuyormuşsunuz. Ara sıra çocuğu annenize bırakıp kuaföre, alışverişe, kurslara gidip kafa dağıtın. Bu sayede eşinizden beklentileriniz azalacak ve eşinizin davranışları da olumlu anlamda değişecektir. Bahsettiğiniz problemler neredeyse tüm evliliklerde mevcut. Çocuk büyüdükçe dersleri, etkinlikleri de annelerin üzerine kalacak. Kendi adıma çocuklarımın eğitimi, kursları, sağlığı benim ilk önceliğim. Bu görevleri eşime bıraksam bile olması gerektiği gibi olmuyor. Bu nedenle çocuklarla ilgilenmek benim severek üstlendiği görevim. Bunun haricinde ev işleri pek umrumda değil. Ben yemeği yetiştiremiyorum. Mecbur kalınca eşim yapıyor. Evde robot süpürge var ve işlerimizi kolaylaştırıyor. Türkiye'de evli erkeklerin hemen hemen hepsi aynı.Cinsellik de çocuklardan sonra tabi azalıyor. Yorgun da olsanız monotonlaştırmamaya gayret gösterin.
 

Papatya016

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
19 Haziran 2021
1.447
3.129
Manas destanına dönebilir baştan uyarayım arkadaşlar....Eşimle 6 yıldır evliyiz, öncesinde de 6 yıllık beraberliğimiz vardı. 2.5 yaşında bir oğlumuz var. Çocuk denecek yaşta sevgili olduk, ben 19 dum o 20. O yaşlarda birbirimizin ruh eşi olduğumuzu düşünürdük. Üniversiteyi beraber okuduk, arkadaş gruplarımız ortaktı. Eşim efendi diye tabir edilen, sakin, sessiz, uyumlu, bana saygı gösteren, güvenilir biri oldu her zaman. Beni çok sevdi, ilişkimizin başından beri üstüme düşen, el üstünde tutan oydu. Ancak uzun ilişkilerde görülebileceği üzere evlilik öncesi ilişkimizde mesafeye dayalı yıpranmalar oldu ( ben önce şehir dışına, sonra yurt dışına yüksek lisans yapmaya gittim) ancak bu süreçlerde de kopmadık çünkü aramızda yoğun ve güzel bir şey vardı her zaman. saygıyı ve sadakati yitirmediğimiz için devam edebildik. Zaman içinde ortak zevklerimiz artsa da aslında karakter olarak hep bambaşkaydık. Ben çok hareketli, dışa dönük, gezmeyi eğlenmeyi seven biriyken o ise hep daha sakin, üşengeç, ev kuşu, rahatına düşkün bir tipti. Ama daha gençken ve sorumluluklar yokken bana ayak uydurmakta hem daha hevesli hem becerikliydi. Gelgelelim evlendik, çocuktan önce gene de bazı bariz problemlerimiz olsa da bir şekilde aşabiliyorken çocuktan sonra bu problemler iyice içinden çıkılmaz bir hal aldı. Problemlerin başında eşimin uyuşukluğu, tembelliği, evde bir çöp dahi kaldırmaması geliyor. Aslında pis bir adam değil, üstüne başına kişisel bakımına özen gösterir zaten aksi olsa bunca yıl beraber olamazdık ancak söz konusu yaşadığı yer oldu mu bu adam duyarsızın önde gideni arkadaşlar. Ev işlerinde de çocuğun bakımında da bana zerre yardımı olmadığıyla alakalı daha önce de konu açmıştım burda ancak o zamandan bu yana bir arpa boyu yol alamadık.

Tek sorumluluğunun çalışıp para kazanmak olduğunu düşünüyor. Bir yıl önce iş değiştirdi ve yeni işi gerçekten daha yoğun ve sorumluluk isteyen bir iş. Ancak evden çalışmak gibi bir opsiyonu da var ve istediği zaman bunu kullanabiliyor. Son bir aydır evden çalışıyor mesela, dolayısıyla zihnen yoğun olsa da bedensel bir yorgunluğu yok. Cinsellik deseniz belki de işin kilit noktası bu. Hiçbir zaman vaoovv noktasında olmadık ancak yaşım küçük olduğu ve zamanında yaşadığımız şeyleri çok ateşli falan sandığım için o zamanlar bana yetiyordu. Şimdi ise zaten çocuktan sonra bitme noktasına geldi. Çünkü oğlan çok geç uyuyor ve ondan sonra da ikimizde de mecal kalmıyor. Eşim zaten pc başında olmadığı zamanlarda tv karşısındaki biricik koltuğunda yatış pozisyonunda. Ben ise sabah çocuğu kreşe bırak, işe git, sonra eve gel yemek hazırla /sofra kur , ortalığı toparla, çocukla ilgilen, güzel havada parka çıkar (Eşim asla oğlunu tek başına parka çıkarmaz, ya vakti yoktur ya oğlan çok hareketli zaptedemem der) vs derken tüm enerjimi tüketmiş oluyorum. Resmen iki çocuğu tek başıma büyütüyor gibiyim.

Bunlar dışında iyi arkadaş mısınız derseniz önceden belki evet ama zamanla bence büyüdük, değiştik. Hayattan keyif aldığımız şeyler farklılaştı. Ben hafta sonu kaçamaklarından, spontan planlardan hoşlanırım o hoşlanmaz. Pazar günleri asla evden çıkmaz istemez. Cumartesi bir yere çıkacaksak sabahtan darlamaya başlar erken çıkalım erken gelelim diye ama çocuğu hazırlarken vs daha hızlı çıkmamız için zerre desteği olmaz sadece giyinir ve bekler. Bir güzel sözü iltifatı yoktur. Ruhumu okşamaz. Anca ben yeni elbise aldıysam bak nasıl olmuşum vs dersem sadece güzel veya yakışmış der sıradan bir şekilde ama kendi içinden gelerek bir hareketi sözü yoktur. Öff belki çok klişe şeyler söylüyorum ama ekslikliğini hissettiğim şeyler çok fazla. Kadın olduğumu, sevildiğimi ve değer gördüğümü hissedemiyorum. Bunları onla konuşmaya kalksam da ciddiye alınmıyorum. O benim her şeyi abarttığımı düşünür. bunların hayatın bir parçası olduğunu, artık çocuklu bir çift olduğumuzu ve cinsellik de dahil her şeyin bu aralar eskisi gibi olmamasının normal olduğunu söyler. Ona göre gerçekten hiçbir problem yok, beni seviyor değer veriyor , benim nelerin eksikliğini hissettiğimi anlayamıyor. Dahası ev işleri ve çocukla ilgilenme konusunda ondan beklentilerimin de gerçekçi olmadığını düşünüyor. Annesi 4 çocuğunu tek başına büyütmüş, hepsini evlendirmiş olsa da hala elini üstlerinden çekmemiş, çocukken onlara tek bir sorumluluk dahi vermemiş bir kadın. Benden de annesi gibi olmamı bekliyor, bunca yorulmamı ve ondan destek bekleyişimi anlamsız buluyor. Çok çağdaş geçinen biri de olsa kadın erkek rolleri konusunda gayet feodal kafada beyefendi.

Mesela dün önce bir kafede bir şeyler atıştıralım, sonra da çocuğun bir iki eksiğini mağazadan alalım diye kararlaştırmıştık. Annemi de aldık ( aynı sitede oturuyoruz). Eşim annem veya kendi annesi bizleyse gene çok rahat davranıp asla çocukla ilgilenmez. Açtı formula yarışlarını izlemeye başladı cafede....Sonra annem oğlan masada durmayınca onu oyun alanına götürdük. Başbaşa kalınca sadece baktım ona, farkında bile olmadı başta. Sonra iki laf edelim kapa şunu deyince hem izleyip hem laf edebilirim dedi.... Bendeki tüm keyfi sömürüyor her zaman böyle....Onunla hiçbir şey yapmaktan keyif almıyorum, tüm gün kanepede yatan kediden farkı yok benim için....Ben aşk, sevgi istiyorum....Daha 32 yaşındayım ama ruhum 55 gibi....Toparlamam gerekirse, boşanmayı bile düşünüyorum ama oğluma baban bana iyi koca oldu ama iyi sevgili olamadığı için ayrıldım mı diyeceğim....Ben öğretmenim, elbette bir şekilde zor da olsa çocuğumu tek başıma da büyütebilirim ama eşimin maaşı benimkinin iki katı, oğlumu daha konforlu büyümekten alıkoymuş olacağım....Kafam çok karışık, paylaşmak istedim sadece mutsuzluğumu...
İlgisizlik dışında bi probleminiz yok gibi yani şiddet, aldatma, küfür vs. Tamam işgisizde olmaz insanın canına tak ettiği yerler oluyor ama karşılıklı konuşun ne beklentileriniz olduğunu mutlaka dillendirin. Bi çözüm bulucaksınızdır bence