kendimden ornek verirsem cok iyi,cok tatli kadin..kesinlikle kotulemiyorum yanlis anlasilmasin..ama hep oglunu mutlu ediyormuyum diye bakiyor evet en dogal hakkidir ama neden hic kiza sunu bunu yap demiyor esime ve hep benden bekliyor.illa onlarin karsisinda gostermem mi lazim herseyi..hep onlari memnun etmek zorundayim gercekten elimden geleni yapiyorum.o beni oldugum gibi kabul etmiyor..ben soguk biriyim ama elimden geldigince ilgili,guleryuzlu davraniyorum yine biseyler eksik hic memnun olmuyorlar.aranizdakilere ben karismam diyo dertlesmek isteyince..tamam mecbur degil ama o zaman neden benim eksiklerimi hep soyluyor.neden senin icin sunu yapmiyor,neden bana bunu yapmiyor diyor?bazen cok uzuyorum.iliskimize o kadar zarar veriyor ki farkinda degil.keske bunlari yuzume soylese.gerci acik,dobra bir kadin ama benle paylasmiyor.ben anneme yapmadiklarimi yapiyorum yine olmuyor.hic olumlu yonlerim soylenmiyor,hep eksiklerim soyleniyor..ogluyla asiri ilgili ve benim hosuma gidiyor ama bazen abartiliyor bu diye dusunuyorum.esinin yapmasi gerekeni ogullarindan bekliyorlar.baska biri olsa ortaligi yikar ama maddi,manevi hic biseye karismiyorum aralarina girmiyorum.ama bizim yok yere hep aramiz bozuluyor.buna ragmen yine kotulemiyorum onlari.sadece ben buyum ne yapsam memnun olmuyorlar diyorum haklisin diyor..cunku beni biliyor,benim kendi annemle iliskimi de bilir.sevgimi cok belli edemem.yani kendi annemden cok uzerine dusuyorum olmuyor olmuyor.hic memnun olunmuyor.seviyormuyum cok seviyorum ama keske en kucuk seyden mutlu olsalar,herkes birbirini oldugu gibi kabul etse de benimde daha cok icimden gelse..cunku oyle yapsam olmuyor boyle yapsam yine olmuyor..
