Merhaba hanımlar. Kafamın içinde dönen o kadar çok şey var ki lütfen yaşayan varsa paylaşsın. Bu dertler sıkıntılar birtek benim başıma geliyormuş gibi hissettikce daha kötü oluyorum. 25 gün önce spinal anestezi ile doğum yaptım. Gebeliğimin 19. Haftasında plesentamin doğum kanalına yakın olduğunu öğrendim ve yakın takibe alındım doktorum tarafından. Yukarı çıkabilir dense de çıkmadı. Tabi ben internetten araştırdıkca kafayı yiyecektim. Kanama geçirme ihtimaliyle annenin ve bebeğin hayatını riske attığını öğrendim. Erken doğum riskim vardı en baştan beri ama korkum daha çok normal doğum yapamayacağım için sezeryan olmaktı. Bulunduğum ilçenin devlet hastanesindeki doktorlar bana sürekli hayatımın ciddi manada tehlikede olduğunu söyleyip ölebilecegimi söylediler. Bebeğimi dahi kurtaramayacaklarini vs. Aylarca öleceğim diye yaşadım resmen. Daha önce 2 normal doğum yapmıştım sezeryan bana korkutucu geliyordu. Sabah akşam ağlayıp kendimi eşimi çocuklarımı resmen mutsuz bir eve mahkum etmiştim. 35+3 te rahatsizlandim ve acil sezeryana alındım. Sezeryan sırasında tüplerimin bağlanmasını istedim. Ama ameliyat esnasında miyomla karşılaşınca doktor miyomu da aldı. 3 ameliyatı aynı anda olmuş oldum. Evet cidden sezeryan korkulacak kadar değilmiş ama benim kanama riskim vardı ben korkuyordum. Üstüne acilen ameliyata girdim ve miyom vs iyice kafayı taktım. İçerde çok fazla yara vardı. Bebeğim 1 hafta kuvezde kaldı ve bence böylesi ikimiz içinde iyi oldu çünkü normal sezeryan olan biri gibi toparlanamadim. Kendime bakamazken ona nasıl bakacaktim bı yandan üzülüyordum beklerken iyi olacak mı olmayacak mı acaba diye. Ameliyatin 5. Günü yüksek tansiyonla hastaneye gittim. Pıhtı atma riskinde. Dolayı bir sürü testler yapıldı temiz çıktı. 1 hafta sonra yine tansiyonum yükseldi bu sefer 18 kere çıktı. Ameliyatimi yapan doktoruma komtrole gittiğimde hemen yatışımı yaptı ve tedavime başladı. Gebelik sonrası zehirlenme diye geçti kayıtlara. Ben ameliyattan sağ çıktım tansiyon beni öldürecek diye düşünmeye başladım şimdi de ölüm korkumu yenemedim yenemiyorum. 31 yaşındayım 3. Çocuğumu dünyaya getirdim. Çocuğu olanlar beni anlayacaktır eminim arkamda 3 tane çocuk bırakıp dünyadan göçme düşüncesi beni korkutuyor. Şimdi Adalar crono ve mışıl kullanıyorum kan sulandırıcı iğneme de devam ediyorum hala birkaç gün sonra kontrolüm var tansiyonu gün içinde ölçüp not ediyorum. 25 gündür çok az uyuyabiliyorum. Basım ağrıyor yorgun hissediyorum. Birde kaygı ve endişe bozukluğu beni iyice mahvetti. Başına benzer şeyler gelen var mı atlatanlar özellikle lütfen paylaşın