- Katılım
- 27 Ocak 2026
- Mesajlar
- 49
- Emoji Skoru
- 26
- Puanlar
- 3
- Yaş
- 26
- Konu Sahibi sibellimm99
- #1
Selamlar hanımlar . Yakın çevreme verecekleri tepkiden dolayı çekinmemden dolayı burda sizlere yazıyorum . Eleştirmeden okuyun lütfen.olabildiğince kısa anlatacağım .26 yaşındayım 3 yıllık bir ilişkim vardı . Evlenmeyi düşünüyorduk birbirimizi çok seviyoruz büyük bi aşk yaşıyoruz sanıyorum ben . Bir yıl önceye kadar hiçbir sorunumuz yoktu aslında sonra yavaş yavaş kavgalarımız arttı ayrılmak istediğini söyledi . Kabul etmedim ilk başta . Dünyam başıma yıkılıyor sandım . Biraz ısrar ettim fakat olacak gibi değildi vazgeçtim . Şimdi diyeceksiniz ki niye kendini bu duruma düşürdün ? Bilmiyorum . İlk sevgilim herşeyin ilkini onla yaşadım belki ondan . Avutuyorum işte kendimi . Neyse ben ayrılmamıza rağmen sosyal medyadan fake hesaplardan takip ettim . Bi baktım ki biriyle el ele baş başa fotoğrafları . O sinirle aldatıldığımı anlayıp çünkü neredeyse bir hafta bile geçmemişti arayıp ağzıma geleni söyledim . Beddualaştık bir güzel . İçim rahat etmedi ama yine de ihaneti uğradım nefret ediyorum artık diye düşündüm . Öyle hissettim bir kaç ay . Etrafıma aileme dayanamayıp anlatıp nefretimi kustum . Belki daha iyi hissederim diye düşündüm . Ama yine de çoğu gece yine aklıma geliyor yine olanları düşünürken buluyodum kendimi . Bir süre önce bana ulaşıp hediyeleştiğimiz şeyleri vermek istediğini söyledi . Kabul ettim bi anda . Ben ona tablet vs almıştım oda bana takılar derken bayağı bir şey vardı . İhtiyacımız yok ama yine de birbirimizde bişeyimiz kalmasın falan dedi . Bende kabul ettim işte . Görüştük . Hayatında hala fotoğraflarını gördüğüm kız vardı . Onunla sevgiliydi yani benle görüşürken . Biraz konuştuk . Sonra helalleşip ayrıldık . Son görüşmemiz sanıyordum . Keşke görüşmeseydim çünkü o günden sonra daha çok kötüleştim . Yani aklımdan bir saniye bile çıkmıyordu artık . Hayatında biri var diye yazmadım etmedim . 3 yıl her gün konuştuğunuz görüştüğünüz kişi bir anda yabancıya dönüşüyor . Onun acısı bu herhalde diye düşünüyodum . Sonra bir gün yazdı . Beni unutmadığını unutamadığını. O an yine aynı şeyleri yaşayacağımı yine terkedileceğimi yine aldatılacağımı bilmeme rağmen yine görüştüm . Niye ? Çünkü ben bi enaiyim .yine görüştük . O kızdan ayrılmak istediğini ama ayrılamadığını ama bir sebep bulup ayrılacağını söyledi . Yne diyeceksiniz ki niye inaaaanıyorsun kızım ? İnanmak istedim . Ay çok melankoliksin ne abarttın diye bilirsiniz . Bunu bende kendime diyorum ama bir türlü olmuyor işte .kendimi kandırdım . Sonuç ? Bir kaç hafta görüştükten sonra o kızdan ayrılamayacağını söyledi . Bu süreçte ikimizle de görüştü . Kızın hiçbirşeyden haberi yok . Ben yine yaptığım şeylerden utanç duyduğum için çevremdekilere anlatamıyorum . İçim içimi yiyor . İşte evde gece gündüz her an aklımda . Çok öfkeliyim çok kırgınım . Kendimi bu duruma düşürdüğüm için çok kızıyorum kendime . Ama aklımdan bir türlü çıkmıyor yine . Kendi kendimi mahvettim . Diceksinizki ee napiyim ? Bişey yapın diye demiyorum sadece çok doldum .