Ben artık ciddi olmadığını düşünüyorum. Üst üste bir yere varmayacağını bile bile sürekli aynı konuları açıyorsun. Bir de sana elli kere destek al dedik mesajlarımızı görmezden geldin. Şimdi de yok mu diye sormuşsun. Varsa ne yapacaksın buradan iki soru sorarak durumunu çözebileceğini mi düşünüyorsun? Yaptıkların sence mantıklı mı biraz kendini sorgula.
Yani ne bekliyorsun kötü konuşuyorsa kabaysa onunla birdaha görüşme ileride de sana kaba davranır hatta dozu arttırır dedik. Hala böyle dedi şöyle dedi acaba olur mu bunlar her ilişkide olmaz mı falan diyorsun. Sanırım birinden "canım ya bunlar çok normal her ilişkide olur sen naif olacaksın erkeğini idare etmeyi bileceksin bir koca kolay bulunmuyor alttan almalısın" demesini bekliyorsun.
Şunu bil ki aynen bu şekilde inatla destek almaz ve ne olacak bunlar her ilişkide var diye düşünmeye devam edersen bu sefer de evlendiğin kişi için "kocası kaba davrananlar" diye konular açacakstemib, özellikle sana cevap vermek istedim çünkü bu konuda çok fazla yorum yaptığını biliyorum. Öncelikle şunu söyleyeyim, gerçekten çok üzgünüm. Bazı şeyleri hâlâ aşamadığım için seninle daha önce de konuşmuştuk.
Ben sürekli şunu düşünüyorum: Acaba benim eksik kaldığım yönler mi vardı? Çünkü bana hep “Sen beni hiç sevmedin, bana değer vermedin, ayrılmak istedin” diyordu. Bazen de acaba bu yüzden mi bana kötü davrandı, beni kendinden uzaklaştırmak için mi soğuk davrandı diye düşünüyorum.
Haberlerde gördüğümüz olaylardan da etkileniyorum ve korkuyorum. Anadolu kültürü içinde büyümüş bir insanım ama aynı zamanda okuyup kendini geliştirmeye çalışan biriyim. Çevremde farklı bakış açılarına sahip insanlar oldukça bazı şeyleri daha fazla sorgulamaya başladım. Açıkçası bir kere yaşanan bir şeyin tekrar etmeyeceğini düşünmüştüm.
Bu ilişki için bana “Hiç çabalamadın” dedi ama ben gerçekten çok çabaladım. Gitmediğim, danışmadığım psikolog neredeyse kalmadı. Bu ilişkiyi anlamak ve kurtarmak için elimden geleni yaptım. Birçok insan belki kısa sürede yoluna devam ederdi ama ben aylardır bu sürecin içindeyim.
Görüştüğüm uzmanların çoğu bana affedip affetmemem gerektiğini söylemekten çok başka sorular sordu: Bu davranışlar tekrar eder mi? Bu insanı gerçekten seviyor musun? Onunla yaşlanmak ister misin? Çocuklarına iyi bir baba olur mu?
Hakaretler başlamadan önce onun iyi bir baba olabileceğini düşünüyordum. Ama şimdi şunu düşünüyorum: Belki de iki yılın sonunda beni sevmekten vazgeçti ve ardından bana olan saygısını da kaybetti. İnsanlar “Saygı sevgiden gelir” diyor. Eğer sevgi zamanla azalabiliyorsa, uzun süren evlilikler nasıl devam ediyor? Zaman geçtikçe insanların gerçek karakteri ortaya çıkmıyor mu?
Benim de fevri davrandığım zamanlar oldu. Ancak ilişkinin ilk dönemlerinde o daha sakin davranıyordu. Tartışmalarda susuyor, sonra konuşmayı tercih ediyordu. Zamanla hakaretler başladı. İlkini affettim. Birini o an fark etmedim. Fark ettiğimde ise bir daha yapmamasını söyledim. Özür diledi ama sonrasında yaptığı hakaretleri hak ettiğimi söylemeye başladı. Hatta bana, “Benim psikolojimi sen bozdun” dedi.
İşte bütün bunlar yüzünden kafam çok karışık. Hâlâ olanları anlamaya çalışıyorum.
Ben artık ciddi olmadığını düşünüyorum. Üst üste bir yere varmayacağını bile bile sürekli aynı konuları açıyorsun. Bir de sana elli kere destek al dedik mesajlarımızı görmezden geldin. Şimdi de yok mu diye sormuşsun. Varsa ne yapacaksın buradan iki soru sorarak durumunu çözebileceğini mi düşünüyorsun? Yaptıkların sence mantıklı mı biraz kendini sorgula.
Yani ne bekliyorsun kötü konuşuyorsa kabaysa onunla birdaha görüşme ileride de sana kaba davranır hatta dozu arttırır dedik. Hala böyle dedi şöyle dedi acaba olur mu bunlar her ilişkide olmaz mı falan diyorsun. Sanırım birinden "canım ya bunlar çok normal her ilişkide olur sen naif olacaksın erkeğini idare etmeyi bileceksin bir koca kolay bulunmuyor alttan almalısın" demesini bekliyorsun.
Şunu bil ki aynen bu şekilde inatla destek almaz ve ne olacak bunlar her ilişkide var diye düşünmeye devam edersen bu sefer de evlendiğin kişi için "kocası kaba davrananlar" diye konular açacaksın.
Kadın olarak gerçekten hepimiz çok değerliyiz eskiden erkekler bizlere adım atmak için ne yollar denerdi bu internet teknolojinin olmadığı çağlarda eğer bir kadını beğenirlerse o kadınla yeniden görüşmek için nasıl çabalıyorlardı. Hepimiz gerçekten çok değerliyiz. Bizi ilişkide el üstünde tutmalılar herhangi bir kaba davranışta bulundukları zaman vazgeçmeyi bilmeliyiz. Belki bu mesajımı okuyup devir kötü saygısız olmayanı mı kaldı diyen olabilir ama cidden var yani. Doğru düzgün düşünen, kırmayan erkekler de var. Neden saçma tiplerle muhatap olmak yerine sağlıklı bir ilişkide olmayı seçmeyesiniz. Artık biraz mantıklı düşünmeni rica ediyorum senden.
Stemına
bu konuda çok fazla yorum yaptığını biliyorum. Öncelikle şunu söyleyeyim, gerçekten çok üzgünüm. Bazı şeyleri hâlâ aşamadığım için seninle daha önce de konuşmuştuk.
Ben sürekli şunu düşünüyorum: Acaba benim eksik kaldığım yönler mi vardı? Çünkü bana hep “Sen beni hiç sevmedin, bana değer vermedin, ayrılmak istedin” diyordu. Bazen de acaba bu yüzden mi bana kötü davrandı, beni kendinden uzaklaştırmak için mi soğuk davrandı diye düşünüyorum’
Haberlerde gördüğümüz olaylardan da etkileniyorum ve korkuyorum. Anadolu kültürü içinde büyümüş bir insanım ama aynı zamanda okuyup kendini geliştirmeye çalışan biriyim. Çevremde farklı bakış açılarına sahip insanlar oldukça bazı şeyleri daha fazla sorgulamaya başladım. Açıkçası bir kere yaşanan bir şeyin tekrar etmeyeceğini düşünmüştüm. Ben çok cahilim nasıl bu kadar kör kütük aşık oluyorum anlayamadım
Bu ilişki için bana “Hiç çabalamadın” dedi ama ben gerçekten çok çabaladım. Gitmediğim, danışmadığım psikolog neredeyse kalmadı. Bu ilişkiyi anlamak ve kurtarmak için elimden geleni yaptım. Birçok insan belki kısa sürede yoluna devam ederdi ama ben aylardır bu sürecin içindeyim.
Görüştüğüm uzmanların çoğu bana affedip affetmemem gerektiğini söylemekten çok başka sorular sordu: Bu davranışlar tekrar eder mi? Bu insanı gerçekten seviyor musun? Onunla yaşlanmak ister misin? Çocuklarına iyi bir baba olur mu?
Hakaretler başlamadan önce onun iyi bir baba olabileceğini düşünüyordum. Ama şimdi şunu düşünüyorum: Belki de iki yılın sonunda beni sevmekten vazgeçti ve ardından bana olan saygısını da kaybetti. İnsanlar “Saygı sevgiden gelir” diyor. Eğer sevgi zamanla azalabiliyorsa, uzun süren evlilikler nasıl devam ediyor? Zaman geçtikçe insanların gerçek karakteri ortaya çıkmıyor mu?
Benim de fevri davrandığım zamanlar oldu. Ancak ilişkinin ilk dönemlerinde o daha sakin davranıyordu. Tartışmalarda susuyor, sonra konuşmayı tercih ediyordu. Zamanla hakaretler başladı. İlkini affettim. Birini o an fark etmedim. Fark ettiğimde ise bir daha yapmamasını söyledim. Özür diledi ama sonrasında yaptığı hakaretleri hak ettiğimi söylemeye başladı. Hatta bana, “Benim psikolojimi sen bozdun” dedi.
İşte bütün bunlar yüzünden kafam çok karışık. Hâlâ olanları anlamaya çalışıyorum.