Silmekten bıktım

Sizde kendimi gördüm. Pandemiden sonra ben de böyle olmuştum. Bende bir de dehb ile birleşince dayanılmaz bir hal almıştı. Depremden sonra daha da arttı. Eşim deprem olsa ev yıkılacak, benim hatun temiz yıkılsın bari diyor diye dalga geçerdi.

Psikolog desteği aldım. Bana söylediği şey, sen okbli degilsin, aileni böyle koruduğunu sanıyorsun ama eve gelen her şeyi, herkesi yıkayarak koruyamazsın. Havadan alır yine alırlar, önüne geçemezsin, görmezden gele gele yeneceksin demişti.

Görmezden gelmek zor oldu ama artık çocuğu okuldan, parktan gelince yıkamıyorum. Her kıyafeti makinaya atmıyorum. Sadece dışarıdan alınan yiyecekleri kaplarından çıkarıp dolaba yerleştirmek kaldı. O da tüketirken daha pratik ve düzenli oluyor, işime geliyor.

Bir de eve girerken ayakkabıyla basılan yere basıp içeri girenlere hâlâ kıl oluyorum ve mutlaka basmayın diye uyarıyorum. Bu huyumdan vazgeçmek de istemiyorum. Böyle mutluyum.
 

Benzer sorunu olan bir arkadaşım vardı.Size bunu yaptıran, temizlik yapmazsanız kötü birşey olacak hissi.Korkular beyni yönetiyor burada.Ama insan beyni sandığımızdan daha güçlü.Tüm cesaretinizi toplayıp, ‘aşırı’ temizlik yapmayı azar azar değil bıçak gibi kesin, kötü birşey olmadığını görüp, bu düşüncenin yersiz olduğunu kendinize kanıtladığınızda kendiliğinden bitecek.Yani önemli olan önce kendinizi ikna etmeniz.Temizlik yapma hissiniz geldiğinde atın dışarı kendinizi biraz hava alıp gelin.Profesyonel yardım da alabilirsiniz tabii.Geçmiş olsun.
 
Benim de en nefret ettiğim şeylerden birisi ayakkabıyla basılan yere basılması..Kızım okulda wcye giriyor haliyle eve gelince banyo yaptırmadan nasıl içim rahat eder bilmiyorum..Düşününce bile daralıyorum..
 
 
Her gün ev süpürüp silmiyorum.Tüm kış cam bile silmem o derece..Bendeki takıntılar çok farklı..Mesela misafir geldi diyelim dokunduğu her şeyi siliyorum..Kendim bile dokunsam silmeden cekmeceye koyamıyorum.Kıyafet mesela 5 dk bile giyip çıkartsam dolaba koyamıyorum.Camaşır katlarken temiz bir örtü serip üzerinde katlıyorum.Sererken halının üstüne düşse tekrardan yıkıyorum.Eşim wcden çıkıyor alaturka wc el yıkama lavabosu da içinde çıkınca bana dokunsun istemiyorum.Çünkü ben ellerimi tekrardan mutfakta yıkıyorum.Gibi gibi…böyle uzar gider..
 
Hiç daralmayın. Ben denedim bir şey olmuyor. Sizi çok iyi anlıyorum. Her gün kapı kollarını, ışık anahtarlarını, musluk bataryalarını defalarca silerdim. Şimdi haftada iki kere yeterli geliyor. Makinaya çamaşır atarken es kaza kirli çamaşır yere düşse orayı kırklardım. Balkona çamaşır asamazdım. Çalıştığım ve ihtiyacım olduğu halde temizliğe yardımcı alamazdım.

Şimdi bakıyorum bir sene boyunca kendime de aileme de işkence etmişim. Delilik gibi geliyor. Şimdi ufak tefek şeyler kaldı. Onları da düzenime hizmet ediyor diye yapıyorum.

Kullandığımız kimyasallar sağlığa pislikten daha zararlı. Beni durduran bu düşünce olmuştu. Düzenli temizlik yapılırsa yeterli oluyor emin olun.

Mutlaka yardım alın ama. Başlarda faydası olmuyor sanıyorsunuz ama evdekiler ilerlemeyi sizden önce fark ediyor.
 
Dışardan gelip kirli ellerimle dokunduğum yere ellerimi yıkadıktan sonra dokunma fikri bana o kadar uzak ki yapamam gibi..Çamaşır katlamadan once bile ellerimi yıkamam gerekiyor
 
Eve gelince telefonu ben de siliyorum mutlaka, gün içinde her yerde dolaşıyor malum, rahat edemiyorum, ellerimi yıkarken onu da temizliyorum. Marketten gelen şeyleri de yıkıyorum ya da siliyorum, elden ele gezdiği için asla rahat edemiyorum.
Bunlar yorucu olsa da bana garip gelmiyor, çünkü cidden bazı insanlar bildiğin pis, el yıkamaktan bihaber insanlarla dolu dışarısı. O yüzden biz aşırı titiz olmak zorunda kalıyoruz.
Uç seviyelerde olmak kötü tabii, bunun için profesyonel destek mutlaka alın.
 
Nazoo1 .!.:
Bir de eve girerken ayakkabıyla basılan yere basıp içeri girenlere hâlâ kıl oluyorum ve mutlaka basmayın diye uyarıyorum. Bu huyumdan vazgeçmek de istemiyorum. Böyle mutluyum.
Genişletmek için tıkla...
Burada problem bunu yapan insanlarda zaten, sizde bi şey yok; normal seviyede temiz olan herkes bundan rahatsızlık duyar, duymalı. Ayakkabı yani, en leş yerlerde geziyor, mesela wc.
Takıntı başka olay tabii ama bu seviyede temiz titiz olmak da en asgari düzey, olması gereken. Rahat olmam gerek diye her şeyi de salamayız ki.
 
Yani silmeden rahat edebilir miyim bilmiyorum sizce kapı kolu silmek çok mu abartı veya misafir gittikten sonra dokundugu yerleri silmek
 
Aynı şeyi düşünüyorum. Temizlik takıntısı geliştirmeden önce de vardı ama bu kadar aşırı mıydı hatırlamıyorum. Herkesi de alıştırdım. Evde bebeğim var. Oyuncakları yerlerde geziyor. Elindeki yiyeceği düşürüp alıp tekrar yiyor. Dikkat etmeleri lazım. Hiç kırılırlar mı demeden pat diye söylüyorum. Eşim de alıştı, ben yoksam o söylüyor. Hatta oturduğumuz ev satılıyor, emlakçı müşteri getiriyor. Bir iki defa dışarı basmayın dedim, birinde de basan adamı içeri almadım. Emlakçı da alışmış, ben demeden müşteriyi kapıda uyarıyor sanırım, içeri atlayarak giriyorlar
 
eylul009 .!.:
Yani silmeden rahat edebilir miyim bilmiyorum sizce kapı kolu silmek çok mu abartı veya misafir gittikten sonra dokundugu yerleri silmek
Genişletmek için tıkla...
Benim temizlik takıntım da çok ileri seviyedeydi ama şükür epey aştım. Çalışıyor olmaktan kaynaklı, maruz kalma durumu arttıkça insan biraz daha duyarsızlaşıyor sanırım; akşama kadar çalışırken ortak wc kullanmak durumunda olmak mesela, zamanla mecburen alışıyorsun ve daha az takıntı yapıyorsun.
Ev konusunda, eskiye nazaran çok daha rahat olsam da wc, banyo konusunda hâlâ çok hassasım.
Eşimden eminim, onu darlamıyorum, kendimiz kullanırken ikide bir sağı solu silmiyorum ama dışardan birileri gelip gittikten sonra ben de wc kapı kollarını falan siliyorum. Yalnız, eskiden sinirden ağlayacak duruma gelirken şimdi "keyfine bak, şu an yapacak bi şey yok, gittiklerinde nasılsa iki dakkada siler geçersin" diye kendimi rahatlatıyorum, öyle de oluyor zaten. Maximum kaç saat sürebilir ki arkalarından toplamak? veya suyla temizlenmeyen ne var ki?
Bazı şeylerden vazgeçemiyorum ben de ama eskisi gibi içten içe saçımı başımı da yolmuyorum.
Bi ıslak bez, bi sleepy hepsini halleder
 
Medeniyet öğrenmişler, tebrik ediyorum
İşte bazı konularda hassas olabiliriz tabii ki, diyorum ya, biz titiz değiliz, bazı insanlar çok pis Sadece, o temizliği zaten yapıyoruz, kendimizi kemirmeye gerek yok, önemli olan nokta bu.
 
Benim de en sinir olduğum şey ayakkabı çıkartılan yere çorapla basılıp içeriye girilmesi..Ama düşünün ki ben evime kimse gelsin istemiyorum o kadar ileri boyutta şu an..Gidince tüm dokundugu yerleri siliyorum falan..
 
O sleepylerden önce biz ne yapıyormuşuz bilmiyorum..Paket paket kullanıyorum.En çok sildiğim şeyler kapı kolları, ışık düğmeleri, marketten alınanlar, telefonum, alaturka wc den nefret etsem de evim de var eşim orayı kullanıyor, oranın terliğini de sürekli siliyorum..Ve ben de şu var abartıyor muyum bilmiyorum alaturka wc nin içinde el yıkama lavabosu.Eşim ellerini orda yıkıyor ama benim içim rahat etmiyor.Ben klozeti kullanıyorum ellerimi yıkadıktan sonra tekrar mutfakta yıkıyorum.
 
Dediğiniz yerleri ben de siliyorum ama sürekli değil tabii; genel temizlik yaparken ve birileri gelip gittikten sonra.
Alaturka bana kullanırken de temizlerken de daha kolay geliyor, bir de daha sağlıklı, klozet hiç sevmem, hele dışarda, Allah korusun Alışkanlık meselesi tabii, kıyaslama yapılmaz.
El yıkama sonrası tekrar yıkamak sıkıntı, bi şey diyemiyorum. Ben banyo, wc, lavabo hepsini kendim temizlediğim için içim rahat, bi de eşim de titiz, çok takılmıyorum o yüzden.

Maddi durumunuzu bilemiyorum ama özelde tuzlu gelir derseniz devlette psikoloğa gidin, durumu anlatın, o sizi psikiyatriye yönlendirir gerekli görürse.
 
Yaşayan biri olarak bunun sonunun olmadığını size söylemeliyim. İnsan hep daha da dikkat edilmesi gereken durumları aklına getiriyor ve bu müthiş bir şekilde insanın hem ruhsal hem de fiziksel sağlığını etkiliyor.
Sonunda aynen sizin de dediğiniz gibi asla evine misafir gelsin bile istemiyorsun. Gelince dokunmus olabilecegi her yeri siliyorsun.

Benim iyileşmem şöyle olmuştu; anne oldum ve kizim biraz buyuyunc arkadaşlarinin evimize gelmesi lazım ama ben böyle devam edersem kızımın hayatını da kötü etkilemiş olacağım diye düşünerek cok sukur yavaş yavaş vazgeçtim.

Ama açıkçası hala ben kendim dışarıdan geldiğimde kıyafetlerimi çıkarırım, değiştirmeden asla koltuğa veya baska yere oturmam.
Fakat kizim karşı ciktigi icin kızıma bir şey demiyorum. O hemen degistirmez, ne zaman istedi o zaman ev kiyafetini giyer, oda rahatlik acisindan. Ama temizdir sadece aşırı titiz değil.

Aslında bizim gibi hareket etmenin daha temiz olduğunu biliyorum ama bu ömür boyu katlanılabilecek bir şey değil. O yüzden de kızımı da rahat bırakmaya çalışıyorum

Siz de böyle düşünürseniz hem kendi hayatınızdan, hem eşinizin hemde çocuğunuzun hayatınızdan çalmamış olursunuz. Bir psikologla da görüşmek sizi çok iyi gelecektir diye düşünüyorum. Cunku bu tarz titizlik aslinda bir okb belirtisi. Belki psikiyatristede sevk edilirsiniz, ilac tedavisi sart okb diye biliyorum ama her hastada farklida olabilir.
Bendede okb vardi hala daha belirli olcude var.
 
Cevap yazabilmek için giriş yapmalı veya kayıt olmalısınız.
`